Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၇၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရောဂါပိုး အရင်းအမြစ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသန္ဓေပြောင်း ခရုခွံကြီးများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်နွယ်ကာ အစီအစဉ်တကျ နေရာယူထားပြီး မြေကြီးနက်နက်ထဲတွင် သပ်ရပ်စွာ တည်ရှိနေကြသည်။</p> <p>ခရုခွံ၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ လှေကားဝက်အူရစ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တပ်ဆင်ထားသည်။</p> <p>အမြင့် ၁၀ ပေတိုင်းတွင် အခန်းတစ်ခန်းစီ ရှိနေပေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်မှာ တစ်ခဏမျှ အံ့သြမှင်တက်သွားရသည်။</p> <p>ဒါက သန္ဓေပြောင်း ခရုခွံတွေကို အသုံးပြုပြီး အိမ်ရာတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲတည်ဆောက်ထားတာ သိသာလွန်းနေသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော ဗိသုကာလက်ရာမျိုးက လင်းယွမ်၏ မျက်စိကို တကယ်ပင် ပွင့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>သူက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါတွေက အိမ်တွေလား"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်မတို့ ကျွန်းပိုင်ရှင် ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ထားတဲ့ သန္ဓေပြောင်း ခရုခွံ အိမ်ရာတွေလေ"</p> <p>"ရှင် ခုနက မြင်ခဲ့တဲ့ ကျောက်တုံးအိမ်တွေက မကြာခင် ဖျက်သိမ်းခံရတော့မှာ"</p> <p>"ဒီ သန္ဓေပြောင်း ခရုခွံ အိမ်ရာတွေက ခိုင်ခံ့ရုံသာမကဘဲ အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံတွေလိုမျိုး မြေနေရာကိုလည်း ချွေတာနိုင်တယ်... ရှင်လည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲလေ... ကျွန်မတို့ဆီမှာ နေရာက ဒီလောက်လေးပဲ ရှိတာဆိုတော့ မြေနေရာ အရင်းအမြစ်က တော်တော်လေး ကျပ်တည်းတယ်"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ကျွန်းပေါ်ရှိ အဆောက်အအုံများအကြောင်းကို မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိဘဲ မိတ်ဆက်ပေးနေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း မြေနေရာ အရင်းအမြစ် ပြဿနာတစ်ခုတည်းကြောင့်တော့ မဟုတ်နိုင်ဟု တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>ကျောက်တုံးအိမ်များက အလွန် လေးလံလွန်းလှရာ လိပ်ကြီးအတွက်မူ မသေးလှသော ဖိအားတစ်ရပ် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ဤသန္ဓေပြောင်း ခရုခွံများက အရွယ်အစား ပိုမို ကြီးမားသော်လည်း ခရုခွံအလွှာမှာ ပါးပါးလေး တစ်လွှာသာ ရှိပြီး အလွန်တရာ ခိုင်ခံ့ကာ အလေးချိန်လည်း ပေါ့ပါးလှသောကြောင့် ကျောက်တုံးအိမ်များထက် ပို၍ အဆင်ပြေမည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က သူမ၏နောက်မှ လိုက်ကာ အတွင်းဘက်သို့ ဆက်လျှောက်သွားရာ ခရုခွံအိမ်ရာများ၏ အနောက်ဘက်တွင် ကျယ်ပြန့်လှသော စိုက်ခင်းကြီးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>စိုက်ခင်းများထဲတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် အမျိုးမျိုးနှင့် သန္ဓေပြောင်း စပါးပင်ကဲ့သို့သော အပင်များကို စိုက်ပျိုးထားသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ သန္ဓေပြောင်း စပါးပင်တွေကို ရှာတွေ့ခဲ့တာလား"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ကွမ်ဖူ ဘက်မှာ ရှာတွေ့ခဲ့တာ... အခု ကွမ်ဖူ တစ်ခုလုံး ဒီသန္ဓေပြောင်း စပါးပင်တွေကို စိုက်ပျိုးနေကြပြီ"</p> <p>"ဒီစပါးတွေက အထွက်နှုန်းရော ကောင်းရဲ့လား"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "တစ်ဧက အထွက်နှုန်းကတော့ မဆိုးဘူး... ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီး မတိုင်ခင်ကနဲ့ သိပ်မကွာလှဘူး... ဒါပေမဲ့ ပါဝင်တဲ့ ကယ်လိုရီ ပမာဏကတော့ ပိုများလာတယ်... သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူထားလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p>ထိုက်ယန်တောင်တွင်မူ သန္ဓေပြောင်း စပါးပင်များကို မရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း သန္ဓေပြောင်း ဂျုံပင်များတော့ အများအပြား ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>စပါးဆိုသည့် အရာက ယေဘုယျအားဖြင့် ရေစပ်စိုက်ခင်းများတွင်သာ စိုက်ပျိုးလေ့ရှိသည်။</p> <p>ယာခင်းများတွင် စိုက်ပျိုးတတ်သည်များ ရှိသော်လည်း လင်ကျောင်း မြို့ဘက်တွင်မူ အခြေခံအားဖြင့် မရှိသလောက်ပင်။</p> <p>ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီး အပြီးတွင် ရေစပ်စိုက်ခင်းများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သန္ဓေပြောင်း စပါးပင်များကို ရှာဖွေရန်မှာ တကယ်ကို မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p>လင်းယွမ် လမ်းလျှောက်လာရင်းဖြင့် ပလတ်စတစ် ဖန်လုံအိမ် အများအပြားကိုလည်း ထပ်မံ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p>ထိုအထဲတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးဝလံများ အများအပြား စိုက်ပျိုးထားပြီး မျိုးစိတ်တော်တော်များများက ထိုက်ယန်တောင်တွင် မရှိသော အရာများ ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း အကြံအစည်များ ပေါ်လာတော့သည်။ လင်းယွီကျွန်းမှ လူများနှင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်ပြီး မျိုးစေ့အချို့ ယူသွားနိုင်ကောင်းပါရဲ့။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လာပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ကျန်းဇီယန်က လင်းယွမ်ကို ပုဝိုင်းဝိုင်း ခရုခွံအိမ်လေး တစ်လုံးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဤခရုခွံအိမ်လေးမှာ မမြင့်မားလှဘဲ အမြင့်ပေ ၂၄ ပေခန့်ရှိကာ သုံးထပ် ရှိသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ကျန်းဇီယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်းပိုင်ရှင်ရဲ့ အိမ်လား"</p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး... ဒါက ကျွန်မ နေတဲ့နေရာပါ... ကျွန်းပိုင်ရှင်တို့က ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ရှိသေးတော့ လောလောဆယ် ဒီဘက်ကို ရောက်လာဦးမှာ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မဆီမှာ အရင်ဝင်ပြီး ရေတစ်ခွက်လောက် သောက်သွားပါဦး"</p> <p>သူမက စကားပြောရင်း လင်းယွမ်ကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဤပုဝိုင်းဝိုင်း ခရုခွံအိမ်လေးမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး မြေဧရိယာ စတုရန်းပေ ၉၆၀ ခန့်ရှိကာ စုစုပေါင်း သုံးထပ် ရှိသည်။</p> <p>ပထမထပ်မှာ ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုကဲ့သို့ အလှဆင်ထားပြီး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အသုံးအဆောင်များ၊ ဆေးဝါးအမျိုးမျိုးနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာများ ရှိနေသည်။</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေရာက ကျွန်မရဲ့ အခန်းတင်မဟုတ်ဘူး... ရုံးခန်းလည်း ဟုတ်တယ်"</p> <p>"ကျွန်မက လင်းယွီကျွန်းရဲ့ အချိန်ပြည့် ဆရာဝန်လေ... အားနာပါတယ်... နည်းနည်းတော့ ရှုပ်ပွနေတယ်... အပေါ်ထပ်ကို လိုက်ခဲ့ပါဦး"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က လင်းယွမ်ကို ကြောင်လိမ်လှေကားမှတစ်ဆင့် အပေါ်ထပ်သို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>အပေါ်ထပ်တွင် ဧည့်ခန်းတစ်ခု ရှိသည်။ သိပ်မကျယ်ဝန်းသော်လည်း စားပွဲနှင့် ထိုင်ခုံများ အစုံအလင် ရှိနေသည်။ သို့သော် တစ်ဆက်တည်းသော ပရိဘောဂများတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>သိသာစွာပင် ဤစားပွဲနှင့် ထိုင်ခုံများက ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ကောက်ယူ စုဆောင်းထားခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။</p> <p>ထိုပရိဘောဂများ အားလုံးကို မြေပြင်တွင် ဂဟေဆော်ထားပြီး ရွှေ့ပြောင်းရန် ခက်ခဲကြောင်း လင်းယွမ် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>ထို့ပြင် အထပ်များကြားရှိ ကြမ်းပြင်များက ဘိလပ်မြေပြား တစ်မျိုးကို အသုံးပြုထားပြီး ကြွေပြားကဲ့သို့သော အရာများလည်း မရှိပေ။</p> <p>သစ်သားကြမ်းပြင်များ ခင်းထားသော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် ကြည့်လျှင် အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းနေသေးသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ရေအောက်ရှိ မြေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် ကောင်မလေးကို သတိရသွားသည်။ ထိုမြေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် ရှိနေသရွေ့ အိမ်များ တည်ဆောက်ရန်ဆိုသည်မှာ ခက်ခဲသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်နိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။</p> <p>"ရှင် အရင်ထိုင်ဦးနော်... ကျွန်မ ရေတစ်ခွက် သွားခပ်လိုက်မယ်"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ထိုင်ခုံကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ လင်းယွမ်ကို ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီး သူမကိုယ်တိုင်မူ ရေသွားခပ်လေသည်။</p> <p>မကြာမီတွင် သူမက ရေနွေးကြမ်း တစ်အိုးနှင့် ရေခွက်တစ်ခွက် ယူဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p>လင်းယွမ်အတွက် ရေတစ်ခွက် ငဲ့ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မဆီက ခွက်တွေကလည်း တခြား အဆောက်အအုံတွေထဲကနေ ကောက်လာတာချည်းပဲ... ရွံတော့ မရွံနဲ့နော်"</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကိစ္စမရှိပါဘူး ဒေါက်တာကျန်း... ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် ခင်ဗျားကို ထွက်ရှာတုန်းက ရှင်းဟိုင် ဥယျာဉ်စံအိမ်ရာကို အရင်သွားခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီဘက်က ရေမြုပ်သွားပြီဆိုတော့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ အနီးအနားမှာပဲ ခင်ဗျားရဲ့ သတင်းကို လိုက်စုံစမ်းခဲ့ရတာ"</p> <p>"စက်မှုဇုန်ဘက် ရောက်မှပဲ ခင်ဗျားရဲ့ သဲလွန်စကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က လင်းယွမ်ကို အံ့သြစွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုကြည့်ရရင်တော့ ရှင်တို့ ခိုလှုံရေးစခန်းက ရောဂါပိုး ကူးစက်မှုက တကယ်ကို ပြင်းထန်နေပြီထင်တယ်"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒီရောဂါပိုးက အရမ်းကို ထူးဆန်းတယ်... အရင်က တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူး... ဒေါက်တာရန်တောင် ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့လို့ ခင်ဗျားဆီကိုပဲ ကျွန်တော် လာရှာရတော့တာ"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အရင် ကြိုပြောထားမယ်နော်... ရှင် စိတ်ထဲမှာ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ"</p> <p>"အခုက အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူးလေ... အရင်တုန်းကတော့ ဆေးရုံတွေမှာ ကျွမ်းကျင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာတွေနဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေ ရှိတယ်... ပြီးတော့ အမျိုးမျိုးသော ဆေးဝါး အထောက်အပံ့တွေလည်း ရှိတော့ ရောဂါပိုးကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလို့ ရတာပေါ့"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီး ကြောင့် စက်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးက ရေထဲ နစ်မြုပ်သွားပြီ... ကျွန်မဆီမှာ အကျွမ်းကျင်ဆုံး ရောဂါပိုးဆိုင်ရာ အသိပညာတွေ ရှိနေရင်တောင် ရှင်တို့ကို ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ အာမခံဖို့ ခက်တယ်"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကို ကျွန်တော် သိပါတယ်... ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာတွေလို ကိစ္စကို ကျွန်တော်ပဲ နည်းလမ်းရှာလိုက်ပါ့မယ်... ဆရာမက ဒီရောဂါပိုးကို တကယ်ပဲ ဖယ်ရှား ကုသလို့ ရနိုင်မရနိုင် ဆိုတာလေးပဲ ကူညီ ကြည့်ပေးရင် ရပါပြီ"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က လင်းယွမ်ကို အံ့သြစွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် သူက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ယုံကြည်မှု ရှိနေရသနည်းဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။</p> <p>သူမက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် အရင်ဆုံး ဒီရောဂါပိုးရဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြပါလား"</p> <p>"ကူးစက်ခံရပြီးရင် တိကျတဲ့ ရောဂါလက္ခဏာတွေက ဘာတွေလဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကူးစက်ခံရသူတွေက အစပိုင်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ပူခြစ်လာပြီး ချွေးစေးတွေ ပြန်လာတယ်... သာမန် အအေးမိဖျားနာတာနဲ့ အတော်လေး ဆင်တူတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒုတိယနေ့ ရောက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ပြင်းထန်လာပြီး အိပ်ရာထဲကနေတောင် မထနိုင်တော့တဲ့အထိ ဆိုးရွားလာတယ်... ခေါင်းတွေ အဆက်မပြတ် ကိုက်ခဲလာပြီး တက်တဲ့ လက္ခဏာတွေပါ ဖြစ်လာတယ်"</p> <p>"တတိယနေ့ကျရင်တော့ လုံးဝ သတိလစ် မေ့မြောသွားတော့တာပဲ... အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကုသမှုတစ်ခုခုနဲ့ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် မကြာခင်မှာပဲ အသက်ရှူရပ်သွားတတ်တယ်"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ရှင်တို့ လူတွေက သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေကို စားမိပြီးနောက်မှ ကူးစက်ခံရတာ မဟုတ်လား"</p> <p>လင်းယွမ်မှာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကနဦး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေအရတော့ သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေကို စားသုံးတာနဲ့ တကယ် ဆက်စပ်နေတယ်"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ချက်ချင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်များက နက်ရှိုင်းသွားတော့သည်။ "ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က ကမန်းကတန်း ဆက်မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲ... ဒေါက်တာကျန်းက ဒီလို အခြေအနေမျိုး ကြုံဖူးလို့လား"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလို ရောဂါပိုးမျိုးကို ကွမ်ဖူမှာ ကျွန်မ တစ်ကြိမ်မက ကြုံဖူးတယ်"</p> <p>"ဘာ... ကွမ်ဖူမှာ ဒီလို ရောဂါပိုးမျိုး ပေါ်နေပြီလား" လင်းယွမ်မှာ ချက်ချင်း လန့်ဖြန့်သွားတော့သည်။</p> <p>ကျန်းဇီယန်က "တိတိကျကျ ပြောရရင် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရှိနေတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ဒီလို ရောဂါပိုးမျိုး ပေါ်လာတတ်တာ"</p> <p>"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူတွေကတော့ အဲ့ဒါကို ရေနတ်ဘုရားရဲ့ ကျိန်စာ လို့ ခေါ်ကြတယ်"</p> <p>"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း"</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးမိသွားဟန် ရှိသည်။</p> <p>"ဘာလို့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အနီးအနားမှာပဲ ဒီလို ရောဂါပိုးက ပေါ်လာရတာလဲ"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "အရမ်း ထူးဆန်းတယ် မဟုတ်လား... တကယ်တော့ ဒီရောဂါပိုးရဲ့ ဖြေရှင်းနည်းကလည်း အရမ်းကို ရိုးရှင်းပါတယ်... ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ရေစင်ကို သောက်လိုက်တာနဲ့ ကုသစရာတောင် မလိုဘဲ ပျောက်ကင်းသွားတာပဲ"</p> <p>စကားက ဤနေရာအထိ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ မည်သို့သော ကိစ္စရပ်ဖြစ်ကြောင်း လင်းယွမ် နားမလည်သေးလျှင်တော့ သူက တကယ်ကို တုံးအလွန်းရာ ကျပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး ကျန်းဇီယန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဆိုလိုတာက... ဒီရောဂါပိုးကို ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဖြန့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်ပေါ့"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။ "ဆယ်ပုံ ကိုးပုံလောက် သေချာတယ်... ကြည့်ရတာ ရှင်တို့ရဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းကို ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက မျက်စိကျသွားပြီ ထင်တယ်"</p> <p>"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံရတဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းတွေက အကယ်လို့ စွမ်းအား သာမန်လောက်ပဲ ဆိုရင် သူတို့က တိုက်ရိုက် အင်အားသုံးပြီး အတင်းအဓမ္မ သိမ်းပိုက်ကြတာ"</p> <p>"တကယ်လို့ ခိုလှုံရေးစခန်းရဲ့ စွမ်းအားက အားမနည်းဘူးဆိုရင် သူတို့က ရောဂါပိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးပြီး ခိုလှုံရေးစခန်းက နေထိုင်သူတွေ ကြောက်ရွံ့လာအောင် ဖန်တီးကြတယ်"</p> <p>"အဲ့ဒီနောက်မှာ၏ သူတို့က ရေနက် လျှို့ဝှက်တမန်တွေကို ပစ်မှတ်ခိုလှုံရေးစခန်းထဲ စေလွှတ်ပြီး တရားဟောဖို့ လုပ်ကြတယ်... အဲ့ဒီကနေတစ်ဆင့် အဓိကရုဏ်းတွေ ဖြစ်လာအောင် ဖန်တီးပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အတွင်းအပြင် ပူးပေါင်းပြီး အဲ့ဒီခိုလှုံရေးစခန်းကို အပြီးတိုင် ဝါးမျိုပစ်လိုက်တာပဲ"</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ အကျည်းတန်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အလောတကြီး ဖြစ်လာသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။</p> <p>သူ ထိုက်ယန်တောင်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်သွားမှ ဖြစ်တော့မည်။</p> <p>အကယ်၍ ကျန်းဇီယန် ပြောသကဲ့သို့သာ တကယ် မှန်ကန်နေခဲ့လျှင် ဤအရာအားလုံးက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူ ထွက်လာခဲ့သည့် ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လက်စလှုပ်ရှားနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ စိတ်မအေးဖြစ်နေကာ တစ်နေရာရာတွင် မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ အမြဲ ခံစားနေရသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။</p> <p>ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်က ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒီလိုဆိုရင် ဒီရောဂါပိုးကို ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဖန်တီးလိုက်တာပေါ့"</p> <p>"သူတို့ဆီမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရောဂါပိုး ရှိနေရတာလဲ"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ရှိတယ်... သူက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရေစင် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့က ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီး လေးပါးထဲက တစ်ပါးဖြစ်ပြီး သူ့ကို ကပ်ရောဂါ ယဇ်ပုရောဟိတ်လို့ ခေါ်ကြတယ်... သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ကူးစက်မြန် ကပ်ရောဂါတွေကို ယူဆောင်လာပေးနိုင်တာပဲ"</p> <p>"ဒီလို ကူးစက်ရောဂါက ရောဂါပိုးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး... ကူးစက်ရောဂါရဲ့ အရင်းအမြစ်က သူကိုယ်တိုင်ပဲ"</p> <p>"သူက သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေဆီကို ကူးစက်ရောဂါတွေ ဖြန့်ကြဲပြီး ကူးစက်စေနိုင်တယ်... အစတုန်းက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း အလျင်အမြန် ကြီးထွားလာပြီး အရူးအမူး နယ်မြေချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့တာက ဒီလူရဲ့ အကျိုးဆောင်မှုကြောင့် အများကြီးပါတယ်"</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒီကူးစက်ရောဂါကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲ... သူ့ကို ရှာတွေ့မှ ရမှာလား"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။ "သူက ကပ်ရောဂါရဲ့ အရင်းအမြစ် ဖြစ်တဲ့အတွက် ကပ်ရောဂါကို ဖြန့်ချင်တယ်ဆိုရင် ရှင်တို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေနဲ့ သိပ်ဝေးတဲ့နေရာမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"သူ့ရဲ့ ရောဂါပိုး ကူးစက်မှုကလည်း အကွာအဝေး ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်... သူ့ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ သက်ဆိုင်သလို အများအားဖြင့် သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်နဲ့လည်း ဆက်စပ်နေလောက်တယ်"</p> <p>"ဘာ"</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။ အကယ်၍ ဤသို့ဆိုပါက တစ်ဖက်လူက ဆယ်ပုံ ကိုးပုံခန့် ထိုက်ယန်တောင်၏ အနီးအနားတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလော။</p> <p>လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒေါက်တာကျန်း... သူကပဲ ကူးစက်ရောဂါကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ သူ့ကို မဖြစ်မနေ ဖမ်းရတော့မှာပေါ့"</p> <p>"ဒေါက်တာကျန်း... ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း ပြန်သွားမှ ဖြစ်တော့မယ်... ဒီဘက်မှာ အကြာကြီး မနေနိုင်တော့ဘူး"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်သည်။ "ကိုလင်းယွမ်... ကိစ္စတွေက ဒီလိုဖြစ်နေမှတော့ ရှင်လည်း သိပ်မလောပါနဲ့ဦး... အဲ့ဒီအစား ကျွန်မတို့ဘက်က ကိစ္စတွေ ပြီးသွားတဲ့အထိ စောင့်ပြီး ကျွန်မတို့ ကျွန်းပိုင်ရှင်ကို မေးကြည့်ပါလား... ကျွန်မပါ ရှင်နဲ့အတူ ထိုက်ယန်တောင်ကို လိုက်ချင်လိုက်နိုင်မှာ"</p> <p>လင်းယွမ် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထိုက်ယန်တောင်တွင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဆို၍ ကျောက်ခိုင် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။ သူ ပြန်သွားလျှင်လည်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်လေးဖက်ကို မယှဉ်နိုင်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ထိုက်ယန်တောင်ကို အကြံအစည်ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်မည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။</p> <p>ဒီတစ်ကြိမ် သူတို့က အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားမှာ သေချာသည်။ အကယ်၍ လင်းယွီကျွန်း၏ အကူအညီကိုသာ ရနိုင်မည်ဆိုပါက သူ တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ရသည်ထက် ပိုကောင်းမည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>သူက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါလည်း ကောင်းတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီလို ထိုင်စောင့်နေရုံနဲ့တော့ မဖြစ်သေးဘူး... ဒီလိုလုပ်မယ်လေ... ကျွန်တော် ရေအောက်ဆင်းပြီး သွားကူညီလိုက်မယ်"</p> <p>ကျန်းဇီယန်က ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မလိုပါဘူး... ကျွန်မတို့ ကျွန်းပိုင်ရှင်ကလည်း သာမန်လူမှ မဟုတ်တာ... အခုလောက်ဆိုရင် ပြီးသလောက် ရှိနေလောက်ပါပြီ"</p> <p>ပြောရင်းဖြင့် သူမက ထရပ်ကာ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်လည်း သူမနောက်မှ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လိုက်သွားပြီး အပြင်ဘက်ရှိ ရေလွှမ်းမိုးနေသော မြင်ကွင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ရေပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ လိမ့်တက်နေပြီး လိပ်ကြီးက ခေါင်းမော့ထားကာ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ သင်္ဘောများအားလုံးကို ဝင်တိုက်ချေမှုန်းထားပြီးဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများက ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ရန် ကြံစည်နေကြဆဲပင်။</p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ထိုရေလှိုင်းများထဲမှ ဧရာမ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါကြီးများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာကြတော့သည်။</p> <p>ဧရာမ ဂဏန်းကြီးများ ရှိသလို ဧရာမ ရွက်တိုင်ငါးကြီးများလည်း ပါဝင်နေသည်။</p> <p>ဤသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများအားလုံး ချက်ချင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။</p> <p>ထိုဧရာမ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါကြီးများက ညွှန်ကြားချက်တစ်ခုခုကို ရရှိထားသကဲ့သို့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများကို ရူးသွပ်စွာ စတင် တိုက်ခိုက် မျိုချကြတော့သည်။</p> <p>ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများမှာ ထိတ်လန့် ဒေါသထွက်သွားကြပြီး ရေငုပ်ကာ ထွက်ပြေးရန် အလျင်အမြန် စတင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ရေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းများ အမြောက်အမြား ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျွန်းပေါ်မှလည်း လင်းယွီကျွန်းသားများ၏ အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြမှင်တက်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ ကျွန်းပေါ်မှာ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့လူ ရှိနေတာလား"</p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save