Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၇၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိတ်ဆွေဟောင်းများ ဖြစ်နေခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီတုန်းက အစ်ကို ကယ်တင်ပေးပြီးတဲ့နောက် ကျောက်ကျွင်းက ထွက်ပြေးသွားတယ်လေ"</p> <p>"အဲ့ဒီနောက် အစ်ကိုနဲ့ အစ်ကိုဟော်တို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာ မလား"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အင်း... ငါ အပေါ်ဆုံးထပ်ကို သွားပြီး အဲ့ဒီအစ်ကိုဟော်ဆိုတဲ့လူနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်... နည်းနည်းပါးပါး လက်ရည်စမ်းခဲ့ကြတယ်"</p> <p>ဝမ်လင်းအာက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့်ကိုး... အစ်ကို ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် အစ်ကိုဟော်က ဒေါသတကြီးနဲ့ အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်"</p> <p>"ကျွန်မနဲ့ ယွိအာလည်း ဆက်ပုန်းနေလို့ မရတော့တာနဲ့ သူ့ကိုခေါ်ပြီး တခြား အဆောက်အအုံတွေဆီ ထွက်ပြေးခဲ့ရတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ တခြား အဆောက်အအုံတွေမှာလည်း နေရထိုင်ရတာ မလွယ်ကူခဲ့ဘူး... ကျွန်မတို့ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်တည်းဆိုတော့ နေရာစိမ်းမှာ အပယ်ခံရရုံတင်မကဘဲ တချို့လူတွေက ကျွန်မတို့ကို မကောင်းကြံဖို့တောင် ကြိုးစားကြသေးတယ်"</p> <p>"ဒီလိုနဲ့ ဟိုပုန်းဒီရှောင် နေလာခဲ့ပြီးတဲ့နောက်... ဒီအိမ်ရာဝင်းထဲမှာ ဆက်နေရင် အနှေးနဲ့အမြန် သေရမှာပဲဆိုတာ သိလာလို့ အပြင်ထွက်ပြီး စွန့်စားကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီတုန်းက အပြင်ဘက်က အခြေအနေကို အစ်ကိုလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲလေ... ကျွန်မတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်တည်း အပြင်ကို ထွက်သွားဖို့ တကယ်ကို မရဲခဲ့ကြဘူး"</p> <p>"ရုတ်တရက် တစ်နေ့မှာ ညီမလေးက ကျွန်မကို နှိုးပြီး လူတချို့ ဖောင်ဖွဲ့ပြီး အိမ်ရာဝင်းထဲကနေ ထွက်သွားကြပြီလို့ လာပြောတယ်... ကျွန်မလည်း ထပြီး ပြတင်းပေါက်ကနေ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ အစ်ကိုရယ် အစ်ကိုတို့ အဆောက်အအုံက လူတွေရယ် သစ်သားဖောင်ကြီးနဲ့ အိမ်ရာဝင်းထဲကနေ ထွက်သွားကြတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်"</p> <p>"အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျွန်မလည်း ညီမလေးကို ချက်ချင်းဆွဲခေါ်ပြီး အစ်ကိုတို့နောက်ကို လိုက်ဖို့နဲ့ အစ်ကိုတို့နဲ့အတူ ထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့မှာ သစ်သားဖောင် မရှိတော့ အနီးအနားမှာ တွေ့တဲ့ သစ်သားပြားတွေနဲ့ ပလတ်စတစ်တွေကို ယာယီ ပေါင်းချည်လိုက်ရတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက် ရှိသမျှ ပစ္စည်းတွေအကုန် သယ်ပြီး အစ်ကိုတို့နောက်ကို အရူးအမူး လိုက်ခဲ့ကြတာပဲ"</p> <p>"အစ်ကိုတို့ ကိုယ်တိုင် အဆောက်အအုံထဲကနေ ထွက်ပြီး ရေလွှမ်းနေတဲ့ အထဲကို ဝင်သွားကြတာက ဘယ်လောက်တောင် ဂယက်ရိုက်သွားလဲဆိုတာ အစ်ကို သိမှာတောင် မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"အဲ့ဒီတုန်းက အဆောက်အအုံတိုင်းက လူတွေ အစ်ကိုတို့အကြောင်းကိုပဲ ပြောနေကြတာ"</p> <p>အတိတ်က အကြောင်းအရာများကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိသွားချိန်တွင် ဝမ်လင်းအာ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်၌ သက်ပြင်းချချင်စရာ ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။</p> <p>ငယ်ရွယ်သေးသော ဝမ်ယွိအာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်ပင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ရော"</p> <p>"ပြီးတော့လား... ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ အစ်ကိုတို့နောက်ကို လိုက်ရင်း ဟန်လုံစင်တာကို ရောက်လာခဲ့တယ်" ဝမ်လင်းအာက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က အလွန် အံ့သြသွားသည်။ "မင်းတို့ ဟန်လုံစင်တာအထိ ဆက်တိုက် လိုက်လာခဲ့တာလား"</p> <p>"ဟုတ်တယ်... အဲဒါတင် မကသေးဘူး... ယွိအာက အစ်ကိုတို့နဲ့ ဟန်လုံစင်တာက လူတွေ တိုက်ခိုက်နေကြတာကို သူ့မျက်စိနဲ့တောင် ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့သေးတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ သူ့ကို လုံးဝ ထွက်မပြဖို့ ကျွန်မ သတိပေးထားခဲ့တယ်... နောက်ဆုံးတော့ သူ တိတ်တဆိတ် ပြန်လာပြီး အဲ့ဒီအကြောင်းတွေ အကုန်လုံး ကျွန်မကို ပြန်ပြောပြခဲ့တယ်"</p> <p>"အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်မတို့ အနီးအနားက အဆောက်အအုံ တစ်ခုထဲမှာ ပုန်းနေခဲ့ကြတယ်... သွားပြီး ကူညီပေးဖို့ မရဲခဲ့ဘူး... အစ်ကို ကျွန်မတို့ကို အပြစ်မတင်ဘူး မလား"</p> <p>ဝမ်လင်းအာက တောင်းပန်ချင်သော အမူအရာလေးဖြင့် လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ယခင်က သူမ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရချိန်တွင် လင်းယွမ်က ဝင်ရောက် ကယ်တင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းယွမ်တို့ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင်မူ သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ ဂရုစိုက်ခဲ့မိသောကြောင့် ဤကိစ္စအတွက် လင်းယွမ်အပေါ် အမြဲတမ်း အကြွေးတင်နေသလို ခံစားနေရသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အပြစ်တင်စရာ အကြောင်းမှ မရှိတာ... ဒီလို ကပ်ဆိုးကာလကြီးမှာ ကိုယ့်လုံခြုံရေးက နံပါတ်တစ်ပဲလေ"</p> <p>"ငါသာဆိုရင်လည်း မင်းတို့လိုပဲ လုပ်မှာပါ"</p> <p>ဝမ်လင်းအာက မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် ကူညီမှာပါ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာ စောင့်ရှောက်ရမယ့် ညီမလေး တစ်ယောက် ရှိနေသေးတယ်လေ... ဒါကြောင့်... ကျွန်မ အသက်ရှင်နေဖို့ လိုအပ်တယ်"</p> <p>သူမက ဝမ်ယွိအာ၏ ခေါင်းလေးကို အလိုလိုက်အကြိုက်ဆောင်သော အမူအရာဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်ယွိအာကမူ နှုတ်ခမ်းလေးကို ဆူလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မမ... သမီးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်နေပါပြီ... ဒီနေ့တောင် ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အဲ့ဒီ ငါးပုပ်ကောင်ကို သမီး ရိုက်လွှတ်လိုက်တာနော်"</p> <p>ဝမ်လင်းအာက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါပြီ... ဟုတ်ပါပြီ... ညီမလေးက အတော်ဆုံးပါ"</p> <p>လင်းယွမ်က သူတို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်၏ နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်ကို ခံစားမိလိုက်ပြီး မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းနိုင်သွားကြပြီလား"</p> <p>ဝမ်လင်းအာက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အင်း"</p> <p>လင်းယွမ်က အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ"</p> <p>သူက ထိုက်ယန်တောင်ပေါ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ အခြေချခဲ့ပြီး စနစ်သာ မရှိခဲ့လျှင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ စုစည်းရန် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤညီအစ်မ နှစ်ယောက်က မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းနိုင်ခဲ့ရသနည်း။</p> <p>ဝမ်လင်းအာက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကို့ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့"</p> <p>"ဟင်... ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ" လင်းယွမ်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုတို့ ဟန်လုံစင်တာကနေ ထွက်လာပြီးတဲ့နောက် ကျွန်းတစ်ကျွန်းနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ် မလား"</p> <p>"ကျွန်မရဲ့ ဒီနေရာကို ကြည့်ပါဦး... ရင်းနှီးနေသလိုများ မခံစားရဘူးလား"</p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အကြမ်းဖျင်းတော့ ခန့်မှန်းမိပါတယ်... ငါ ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် မင်းက ဒီလိပ်ကြီးကို ယဉ်ပါးသွားအောင် တစ်နည်းနည်းနဲ့ လုပ်နိုင်ခဲ့တာ မလား"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါ နည်းနည်း သိချင်တာက... အဲ့ဒီတုန်းက မင်းရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ဒီလိပ်ကြီးကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"</p> <p>ဝမ်လင်းအာက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်မက အဓိက အရည်အသွေး ဆိုတာကိုတောင် မသိခဲ့သေးတော့ ဒီလိပ်ကြီးကို လုံးဝ ယဉ်ပါးအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ကျွန်မ ညီမလေးက မြေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်နေပြီး မြေလျှိုးအစွမ်းကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့တယ်လေ"</p> <p>"ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်က လိပ်ကြီးရဲ့ ကျောကုန်းပေါ်က မြေပုံထဲကို တိုးဝင်ပြီး လုံခြုံတဲ့ နေရာလေး တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြတယ်"</p> <p>"အောက်ဆီဂျင် မရှိတော့ သန္ဓေပြောင်း ငါးတွေရဲ့ ငါးလေအိပ်တွေကို စုဆောင်းပြီး အောက်ဆီဂျင်ဘူး အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြတယ်"</p> <p>"လိပ်ကြီး ရေအောက်ထဲကို ငုပ်သွားတဲ့ အချိန်တွေမှာ ကျွန်မတို့က အဲ့ဒီလိုပဲ အစပိုင်းက ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတဲ့ အချိန်ကာလတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရတယ်"</p> <p>"ကျွန်မက နေ့တိုင်း ကျွန်မရဲ့ အစွမ်းကို အသုံးပြုပြီး ဒီလိပ်ကြီးနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သလို သူ့ကိုလည်း ထိန်းချုပ်ချင်ခဲ့တယ်"</p> <p>"အစပိုင်းမှာတော့ သူက ကျွန်မကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါဘူး... ဒီလိုနဲ့ တစ်လလောက် တောင့်ခံပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်မ သူနဲ့ ဆက်သွယ်လို့ ရသွားခဲ့တယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အစပိုင်းမှာတော့ ကျွန်မလည်း သူ့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး... သူ့ကိုယ်ပေါ်က သန္ဓေပြောင်း ကပ်ပါးခရုတွေကို ရှင်းလင်းပေးမယ်ဆိုတဲ့ သဘောတူညီချက် တစ်ခုပဲ ယူနိုင်ခဲ့တာပါ"</p> <p>"သူကလည်း ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ အတတ်နိုင်ဆုံး နေပေးပြီး ကျွန်းတစ်ကျွန်းအနေနဲ့ တာဝန်ယူပေးခဲ့တယ်"</p> <p>"ဒီလိုနဲ့ ကျွန်မနဲ့ ညီမလေးက သူ့ကိုယ်ပေါ်က ကပ်ပါးခရုတွေကို ခွာချပေးရင်းနဲ့ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လည်း သန္ဓေပြောင်း ကပ်ပါးခရုအသားတွေကို စားသောက်ပြီး အနီးအနားက စုဆောင်းရရှိထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့အတူ ဒီကျွန်းပေါ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အခြေချ နေထိုင်လာခဲ့ကြတယ်"</p> <p>"အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ သနားစရာ ကောင်းတဲ့ လူတချို့နဲ့ ရည်မှန်းချက် တူညီတဲ့ သူငယ်ချင်း တချို့ကို တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီး... အတူတကွ ပူးပေါင်း ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့လို့ အခုလို လင်းယွိကျွန်းဆိုပြီး ဖြစ်တည်လာခဲ့တာပဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "ဒေါက်တာကျန်းကလည်း ကွမ်ဖူကို သွားတဲ့ လမ်းမှာ မင်းတို့နဲ့ တွေ့ခဲ့တာလား... နောက်ဆုံးကျမှ မင်းတို့နဲ့ လာပူးပေါင်းခဲ့တာလား"</p> <p>ဝမ်လင်းအာက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒေါက်တာကျန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားနဲ့ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်က ပထမတန်းစား အလှပိုင်ရှင်ပဲ... သူ့လို မိန်းကလေးမျိုးက အပြင်ဘက်မှာ အန္တရာယ် ကြုံတွေ့ရဖို့ အရမ်း လွယ်တယ်လေ"</p> <p>"အဲ့ဒီတစ်ခေါက်ကလည်း မထင်မှတ်ထားတဲ့ ကိစ္စပဲ... ကျွန်မ အပြင်ထွက်ပြီး ပစ္စည်းတွေ သွားရှာရင်း အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ သူ့ကို တွေ့လို့ ခေါ်လာခဲ့တာ... အဲ့ဒီနောက်တော့ သူက ကျွန်မတို့ ဒီက ကျွမ်းကျင် ဆရာဝန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာပါပဲ"</p> <p>"ဒီရက်ပိုင်းတွေ အတွင်းမှာ သူက ကျွန်မတို့ဆီက လူအများကြီးရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့လို့ နာမည်ကောင်း အတော်လေး ရထားတယ်"</p> <p>ဝမ်လင်းအာက ကျန်းဇီယန် မည်သို့သော ကိစ္စမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို ထည့်သွင်း မပြောပြခဲ့သော်လည်း အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေးကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်ကလည်း ဆက်လက် မေးခွန်းထုတ်မနေဘဲ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ သိထားသလောက်ဆိုရင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို ချိုးဖျက်နိုင်ဖို့ အတွက် သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်တွေကို သန့်စင်ပြီး ကိုယ်ပိုင် မျိုးရိုးဗီဇ အားနည်းချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတယ်... ပြီးတော့ မျိုးရိုးဗီဇ သိပ်သည်းဆကို မြှင့်တင်ပေးမှ အဆင့်တက်နိုင်တာလေ"</p> <p>"မင်းတို့ ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ"</p> <p>ဝမ်လင်းအာက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လလောက်က ဖြစ်မယ်... ကျွန်မနဲ့ ညီမလေး နှစ်ယောက်လုံး အစွမ်းတွေက အမြင့်ဆုံးကို ရောက်နေပြီလို့ ခံစားမိခဲ့ပြီး ဆက်ပြီး မြှင့်တင်လို့ မရတော့ဘူး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်"</p> <p>"အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ကျွန်မတို့က လင်းဟယ်တို့ကို လက်ခံ စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တယ်... သူတို့က ကွမ်ဖူဘက်ကနေ ထွက်ပြေးလာကြတာလေ"</p> <p>"သူတို့ဆီကနေ ကြားရမှ ကွမ်ဖူမှာ ကပ်ဆိုးကာလကြီး အတွင်း... အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူ အများအပြား ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ ကျွန်မတို့ သိခဲ့ရတယ်"</p> <p>"ပြီးတော့ အဲ့ဒီ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူတွေက ခေတ်မီ နည်းပညာတွေနဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေကိုသုံး... အစွမ်းတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး နည်းပညာ ယဉ်ကျေးမှု အသစ်တစ်ခုကို တီထွင် ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့ကြတယ်"</p> <p>"အဲ့ဒီအထဲမှာ ကွမ်ဖူ စစ်ဌာနချုပ်က ကိုယ်စားပြုအနေနဲ့ ပါဝင်ပြီး... သူတို့က အစွမ်းလက်နက်တွေနဲ့ အမျိုးမျိုးသော သင်္ကေတအစီအရင်တွေကို တီထွင်နိုင်ခဲ့ကြတယ်"</p> <p>"ပြီးတော့ ကွမ်ဖူ ဒေသမှာ သောင်းကျန်းနေတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းလည်း ရှိသေးတယ်... သူတို့က အရူးအမူး တိုးချဲ့နေကြပြီး စစ်တပ်နဲ့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းကြားမှာ စစ်ပွဲတွေ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားနေလို့ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းနည်းပညာတွေကလည်း အရမ်း လျင်လျင်မြန်မြန် တိုးတက်လာခဲ့တယ်"</p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့်ကို တက်ဖို့ ကြံစည်တဲ့ အနေနဲ့... ကျွန်မတို့ ကွမ်ဖူဘက်ကို သွားပြီး မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ သတင်းတွေကို နေရာအနှံ့ စုံစမ်းခဲ့ကြတယ်"</p> <p>"မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်း ပေါ်ထွက်လာတဲ့ အချိန်အထိပဲ... အဲ့ဒီနေရာက အင်အားစု အသီးသီးကို လာရောက် လုယက်ဖို့ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်"</p> <p>"မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်း" လင်းယွမ်က သံသယဖြင့် ဝမ်လင်းအာကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်လင်းအာက ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါက ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ပေါ်နေနိုင်တဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပဲ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ လေ့လာ စောင့်ကြည့်မှုနဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေ အရဆိုရင် ဒီရေပေါ်ကျွန်းလို့ ခေါ်တဲ့ အရာတွေက ဧရာမ သက်ရှိသတ္တဝါတစ်မျိုးမျိုးရဲ့ အလောင်းကောင်တွေ ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p>ဝမ်လင်းအာက ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက အလွန် လေးနက်သွားသည်။</p> <p>"ဒီလို အလောင်းကောင်မျိုးတွေက ဘယ်ကနေ ရောက်လာလဲဆိုတာတော့ ကျွန်မ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ တကယ် ပေါ်လာတာ... ပြီးတော့ ဒီလို အလောင်းကောင်မျိုးက တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး... မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်း မပေါ်လာခင် အစောပိုင်းတုန်းက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းတို့က ရေပေါ်ကျွန်း တစ်ကျွန်းကို အရင် တစ်ကြိမ် လုယက်ခဲ့ကြသေးတယ်"</p> <p>"နောက်ဆုံးမှာ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အသာစီး ရသွားပြီး အဲ့ဒီ မီယွမ်မိုးသစ်တောကျွန်း ကို လုယူနိုင်ခဲ့တယ်"</p> <p>"စစ်တပ်ကလည်း ရေပေါ်ကျွန်း တစ်ကျွန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်လို့ ကြားရတယ်... ဒါပေမဲ့ နေရာအတိအကျကိုတော့ မသိရဘူး... တချို့က ချုံးလုံတောင်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာ ရှိတယ်လို့ ပြောကြသလို တချို့ကလည်း စစ်တပ်ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေက သီးခြားဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုထဲကို သိမ်းဆည်းထားလိုက်ပြီလို့လည်း ပြောကြတယ်"</p> <p>"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လောလောဆယ်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းကပဲ ရေပေါ်ကျွန်းမပိုင်သေးတာ... ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းက အင်အား အနည်းဆုံး ဖြစ်နေတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းရဲ့ အရင်လူဟောင်းတွေက ကွမ်ဖူ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စက်မှုဇုန်က လူတွေဖြစ်ပြီး... သူတို့က ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စက်မှုဇုန် တည်ရှိတဲ့ မီသွေ့တောင်ကို သိမ်းပိုက်ထားတယ်လေ... ဒါကြောင့် နည်းပညာနဲ့ အစွမ်းကို ပေါင်းစပ် ဖွံ့ဖြိုးစေတဲ့ နေရာမှာတော့ သူတို့က ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းထဲမှာ အတိုးတက်ဆုံးပဲ"</p> <p>ဝမ်လင်းအာက ထိုနေရာသို့ အရောက်တွင် အနည်းငယ် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "စကားတွေ လမ်းချော်သွားပြီ... မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်း အကြောင်းကိုပဲ ပြန်ပြောကြရအောင်"</p> <p>"မြေဝါနတ်ဘုရား ရေပေါ်ကျွန်း ပေါ်လာတာက ကွမ်ဖူက အင်အားစု အများအပြားရဲ့ လုယက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်... မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းရဲ့ ဦးနှောက်အမြူတေနဲ့ နှလုံးအမြူတေကို ပထမဆုံး ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ သူက ဒီကျွန်းကို သိမ်းပိုက်နိုင်မှာလေ"</p> <p>"ကျွန်မတို့လည်း အဲ့ဒီတုန်းက သွားခဲ့ကြတယ်... ဦးနှောက်အမြူတေနဲ့ နှလုံးအမြူတေကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေမဲ့ အဲ့ဒီတစ်ခေါက်မှာ ကျွန်မတို့ ရခဲ့တာက အတော်လေး များခဲ့တယ်... မြေဓာတ်အမျိုးအစား သွေးအဆီအနှစ်တွေနဲ့ စိတ်စွမ်းအင်အမျိုးအစား သွေးအဆီအနှစ်တွေ အများကြီး ရခဲ့တယ်လေ"</p> <p>"အဲ့ဒီနောက်ပိုင်းမှာပဲ ကျွန်မနဲ့ ယွိအာတို့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ စုစည်းနိုင်ခဲ့တာ"</p> <p>လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ကြောင်း တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။</p> <p>ရေပေါ်ကျွန်းမှလွဲ၍ ဝမ်လင်းအာနှင့် ဝမ်ယွိအာတို့ မည်သည့် နည်းလမ်းမှတစ်ဆင့် သွေးအဆီအနှစ်များကို ရရှိခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို သူ တကယ်ပင် တွေးမရခဲ့ပေ။</p> <p>"မင်းတို့ ကျွန်းပေါ်မှာ ရေဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းနိုင်တဲ့ သူတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာကို ငါ တွေ့လိုက်ရတယ်"</p> <p>"ဒီမြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းပေါ်မှာ ရေဓာတ် သွေးအဆီအနှစ်တွေ ရှိနေသေးတာလား"</p> <p>ဝမ်ယွိအာက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီလိုတော့ မဟုတ်ဘူး... ရေဓာတ် သွေးအဆီအနှစ်တွေကို ကျွန်မတို့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ မီယွမ်မိုးသစ်တောကျွန်း ကို ခိုးဝင် တိုက်ခိုက်ပြီး လုယူလာခဲ့တာပါ"</p> <p>လင်းယွမ်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ခိုးဝင် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်"</p> <p>ဝမ်ယွိအာက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီတစ်ခေါက် မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းမှာ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တိတ်တဆိတ် လက်စွမ်းပြခဲ့လို့ ကျွန်မတို့ လူတွေ အများကြီး ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်လေ"</p> <p>"သူတို့ကို လက်စားချေတဲ့ အနေနဲ့ ကျွန်မတို့က မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းကို ဝိုင်းလုတဲ့ထဲကနေ တိုက်ရိုက် နုတ်ထွက်ပြီး ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဌာနချုပ်ကို သွားခဲ့ကြတယ်"</p> <p>"ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက လူအင်အား အများအပြားကို အသုံးပြုထားပြီး... အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ အကုန်လုံးက မြေဝါနတ်ဘုရားကျွန်းကို သွားလုနေကြတာ"</p> <p>"ဒါကြောင့် မီယွမ်မိုးသစ်တော ရေပေါ်ကျွန်းပေါ်မှာ ကာကွယ်ရေး အင်အားက သိပ်မရှိဘူးလေ"</p> <p>"ခိုးဝင် တိုက်ခိုက်ရတာ အဲ့ဒီလောက်အထိ ချောမွေ့သွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မတို့လည်း ထင်မထားခဲ့ဘူး... ရေဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တွေ အများကြီး ရလာရုံတင်မကဘဲ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အစွမ်းနည်းပညာ တချို့ကိုပါ အသာလေး ယူလာနိုင်ခဲ့ပြီး ပိတ်မိနေတဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင် တော်တော်များများကိုလည်း ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တယ်"</p> <p>"ဒါကြောင့် အစ်ကို မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အခုဆို ကျွန်မတို့ကို အရိုးထဲထိ စွဲနေအောင် မုန်းတီးနေပြီး နေရာအနှံ့ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေကြတာပဲ"</p> <p>လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် လင်းယွိကျွန်းတို့၏ ရန်ငြိုးက ဤကဲ့သို့ စတင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဤကမ္ဘာကြီးတွင် သက်ရှိအားလုံး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေပြီး လူတိုင်းက နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စွမ်းစွမ်းတမန် ဖြစ်နေကြသည်ကို တွေးမိကာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချစရာ ခံစားချက်များ အပြည့်အဝ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးများ အသီးသီး ရှိနေကြသည်။</p> <p>သူ ကိုယ်တိုင် စနစ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်းကပင် လုံလောက်အောင် ကံကောင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် အခြားသူများတွင်လည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အံ့ဖွယ် ကြုံဆုံမှုများ ရှိနေကြပေသည်။</p> <p>ဝမ်လင်းအာတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်သည် အိမ်ရာဝင်း အဆောက်အအုံများ အတွင်း၌ အသက်ရှင်ရန် ခက်ခဲစွာ ရုန်းကန်ခဲ့ရရာမှ ယခုအခါ လင်းယွိကျွန်း၏ ကျွန်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုညီအစ်မ နှစ်ယောက်စလုံးက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိ အစွမ်းပိုင်ရှင်များ အဖြစ်သို့ပင် ခြေလှမ်း ဝင်ရောက်လာနိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဤသည်က မည်သည့်အရာကို ဖော်ပြနေသနည်း။</p> <p>ကံကြမ္မာ နတ်သမီးက သူ့တစ်ယောက်တည်းကိုသာ မျက်နှာသာ ပေးနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ဝမ်လင်းအာကို ကြည့်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်းသခင်မ"</p> <p>ဝမ်လင်းအာက အလျင်အမြန် လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "တခြားသူတွေ ဒီလို ခေါ်ရင်တော့ ထားလိုက်ပါတော့... အစ်ကိုလင်းကတော့ ကျွန်မကို လင်းအာ လို့ပဲ ခေါ်ပါ"</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ... လင်းအာ... ငါ မင်းနဲ့ အပေးအယူ တစ်ခုလောက် လုပ်ချင်တယ်"</p> <p>ဝမ်လင်းအာက သံသယဖြင့် လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "အပေးအယူ လုပ်မလို့လား"</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ငါ မင်းဆီကနေ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ တချို့ကို လဲလှယ်ယူချင်လို့ပါ"</p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save