Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၆၁</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ငါ့ကို နာမည်ဖျက်တာကတော့ ဟုတ်ပါပြီ... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ငါက ဆဲခံရရုံနဲ့ ဒေါသထွက်တတ်တဲ့ လူစားမျိုးလား။</p> <p>စုန်ယန်က စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>ဂျူနီယာညီငယ်တစ်ဦးက "အစ်ကို... အစ်ကိုက အဲဒါ မိစ္ဆာစုန်ယန် မဟုတ်ဘူးလို့ သံသယဝင်နေတာလား။ ကျွန်တော် ပြောလိုက်မယ်... အဲဒါ သူကိုယ်တိုင်ပဲ။ သူက ကျွန်တော်တို့မျက်စိကို လှည့်စားတဲ့ မျက်လှည့်အတတ်ကို သုံးထားရင်တောင် ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲချုပ်ကြီးကတော့ သေချာပေါက် ခွဲခြားနိုင်မှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား"</p> <p>"သူက တစ်ကမ္ဘာလုံးရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရတော့ ရူးသွပ်သွားတာနေမှာ။ စိတ်ဓာတ်တွေ ပျက်စီးသွားပြီးတော့မှ ဒီလိုမျိုး လူကိုရူးသွပ်စေတဲ့ မိစ္ဆာအတတ်တွေကို ကျင့်ကြံလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်။ အားလုံးကို အပွင့်လင်းဆုံး ပြောရရင်တော့... ဆက်ပြီး ပုန်းမနေနိုင်တော့လို့ ထွက်လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p>ညီမလေးအန်လီကလည်း ဝင်ရောက်ထောက်ခံသည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို ပြောတာ မှန်တယ် အဲဒီမိစ္ဆာစုန်ယန်က ရူးနေတာ သေချာတယ် ဒီလိုမျိုး မိစ္ဆာတွေက ကြည့်လိုက်ရင်တော့ အစွမ်းထက်ပုံရပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေက အားအနည်းဆုံးပဲ"</p> <p>ဘေးနားရှိ စီနီယာအစ်ကို၊ အစ်မများကလည်း ဤစကားကို ထောက်ခံကြပြီး အားတက်သရော ဝိုင်းဝန်းဆွေးနွေးကြတော့သည်။</p> <p>စုန်ယန် သဘောပေါက်သွားသည်မှာ ထိုအခန်းထဲတွင် မိစ္ဆာစုန်ယန်ကို ဆဲဆိုနေသရွေ့ အားလုံး၏ သူငယ်ချင်း ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက ရန်သူသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ယုတ်မာပတ်စက်ပြီး အရှက်မရှိသူဟု ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းမှာ တာအိုလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းသူများအကြား ရေပန်းအစားဆုံး ဝါသနာတစ်ခု ဖြစ်နေပုံပင်။</p> <p>"သစ္စာဖောက်စုန်ယန် ယုတ်မာတဲ့ လူယုတ်မာ သူခိုးယုတ် ညစ်ပတ်တဲ့ ကောင်"</p> <p>စုန်ယန်ကလည်း အခြေအနေနှင့်အညီ အားရပါးရ လိုက်လံဆဲဆိုပေးလိုက်သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ဘေးနားရှိ စီနီယာတစ်ဦးက "ကောင်းလိုက်တဲ့ စကား တကယ့်ကို ထိထိမိမိ ဆဲနိုင်တာပဲ" ဟု ချီးကျူးတော့သည်။</p> <p>စုန်ယန်က ပို၍ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ ဒီလောက်လူအများကြီးရှိနေတာ... အဲဒီမိစ္ဆာက ဒီကို လာရဲမှာမဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်လို့ လာခဲ့ရင်တောင် ငါတို့ တစ်ယောက်တစ်ချက် တံတွေးနဲ့ ထွေးလိုက်ရုံနဲ့တင် သူ နစ်မွန်းသွားမှာပဲ"</p> <p>ဤစကားက လူအုပ်ကြီးကို ပို၍ လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အချို့က "ညီလေးက တကယ့်ကို သတ္တိရှိတာပဲ" ဟု လည်းကောင်း အချို့က "သူ့ကို ကြောက်နေရင် ငါတို့က ဓားကျင့်ကြံသူတွေ မဟုတ်တော့ဘူး" ဟု လည်းကောင်း အချို့ကလည်း "အဲဒီမိစ္ဆာစုန်ယန်က တစ်ယောက်တည်း ငါတို့က အများကြီးပဲ... ဘာကြောက်စရာရှိလဲ" ဟု ပြောကာ ဝိုင်းဝန်း ထောက်ခံကြတော့သည်။</p> <p>စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ်ရှိသော စီနီယာအစ်ကိုတစ်ဦးကတော့ စကားပြောရန် ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးမှ စုန်ယန်နှင့် အခြားညီငယ်၊ ညီမငယ်များကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>"လူငယ်ဘဝဆိုတာ တကယ့်ကို လှပတာပဲ"</p> <p>စုန်ယန်သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဘေးသို့ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ညီမလေးအန်လီမှာလည်း ဝိုင်းဝန်းဆဲဆိုနေကြသည်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားကာ ပါးပြင်လေးများ နီမြန်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းလေးများမှာ တောက်ပနေပြီး နှုတ်ခမ်းလေးများမှာလည်း မနားတမ်း လှုပ်ရှားလျက် ဆဲဆိုခြင်းတွင် အားတက်သရော ပါဝင်နေရှာသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤဝိုင်းဖွဲ့ဆွေးနွေးမှုများကြားမှ သူသည် အချက်အလက် တော်တော်များများကို စုဆောင်းရရှိခဲ့သည်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့်... ရန်သူ၏ စွမ်းအားအဆင့်အတန်းပင်။</p> <p>ရန်သူသည် ဂိုဏ်း၏အကြီးအကဲချုပ်ကြီးပင် ရိပ်မိခြင်းမရှိအောင် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်းမှာ သူတို့သည် ပုံစံတစ်ရာ မိစ္ဆာခန္ဓာအတတ်ကို တတ်မြောက်ထား၍ မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ မျက်လှည့်</p> <p>အတတ်မှာ မြေခွေးအဘွားအိုထက်ပင် သာလွန်နေ၍ ဖြစ်ရမည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုသူသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်နေသော မြေခွေးအိုကြီးတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် စုန်ယန်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေသူမှာ ထိုမြေခွေးအိုကြီး မဟုတ်ဘဲ အခြားတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နိုင်သေးသည်။</p> <p>အမြီးများစွာပါသော မြေခွေးမျိုးနွယ်စုတွင် လူမျိုးစုအလိုက် လျှို့ဝှက်အတတ်များစွာ ရှိကြောင်း မြေခွေးအဘွားအိုထံမှ သူ ကြားဖူးထားပြီးသားဖြစ်သည်။ မြေခွေးအဘွားအိုမှာ ဝိညာဉ်ဘဝသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် မှတ်ဉာဏ်များမှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေသဖြင့် ထိုအတတ်အားလုံးကို အသေးစိတ် မမှတ်မိတော့သော်လည်း တခြားသူကို ရုပ်ပြောင်းပေးနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို သူတစ်ပါး အနှစ်သက်ဆုံး သို့မဟုတ် အကြောက်ဆုံးသူအဖြစ် မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခြင်းစသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုအချို့ကိုတော့ မှတ်မိနေသေးသည်။</p> <p>ဤအချက်များကို တွေးတောရင်း စုန်ယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် သင့်တော်သော သွေးကို ရရှိသည်နှင့် တပြိုင်နက် ပြီးပြည့်စုံသော နန်းတော်ကိုးခုကို ရယူရန်အတွက် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်တော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... အဆင့်မြင့်နေတာက အဆင့်နိမ့်နေတာထက်စာရင် အများကြီး ပိုကောင်းတာပေါ့။</p> <p>ကုဟွမ်ကျီသည် အစွမ်းထက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း နည်းဗျူဟာပိုင်းတွင်မူ သူ၏ ပုံစံတစ်ရာ မိစ္ဆာခန္ဓာနှင့် နတ်ဆိုးဓား မိစ္ဆာနဂါးတို့လောက် မကျွမ်းကျင်ပေ။ သူသည် စုန်ယန်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူက ခရမ်းရောင်နန်းတော်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး စုန်ယန်မှာ အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ယခုအခါ စုန်ယန်သည် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း သူရင်ဆိုင်ရမည့် မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမိစ္ဆာများမှာ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေပါက သူသည်လည်း အနည်းဆုံး ထိုအဆင့်သို့ ရောက်အောင် တက်လှမ်းရမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် ဝေးလံသောနေရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်လာပြီး ဆွေးနွေးမှုများကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။ လူတိုင်းက အပြင်ဘက်သို့ အလောတကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>အရှေ့မြောက်ဘက် ကောင်းကင်ယံတွင် နဂါးပုံရိပ်နှစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်မြင့်တွင် ရစ်ပတ်ပျံသန်းနေကြသည်။ ထက်မြက်လှသော အငွေ့အသက်များကြောင့် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးမှာ နဂါးများ တိုးတိုးလေး သီချင်းဆိုနေသကဲ့သို့ တုန်ခါနေတော့သည်။</p> <p>"အဲဒါ ဘာလဲ"</p> <p>စုန်ယန်သည် ထိုနဂါးပုံရိပ်နှစ်ခုထံမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p>တပည့်များထဲတွင် ထိုအရာကို မှတ်မိသူအချို့ ရှိနေသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် တစ်ဦးက  "ဒါက ချီချိုး ပုံရိပ်ယောင် ဓားအစီအရင်ပဲ အခု အဲဒီဓားအစီအရင် ပေါ်လာပြီဆိုတော့ မိစ္ဆာစုန်ယန်တော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ ထင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>...</p> <p>ဘုန်း... ဘုန်း</p> <p>ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း</p> <p>ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုများကြောင့် လေထဲရှိ ထူးကဲဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူမှာ နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်တော့ နဂါးရိပ်ကြီးနှစ်ခုက မနားတမ်း ဝဲပျံ၍တိုက်ခိုက်နေကြသည်။</p> <p>ဓားချီများက နဂါးအကြေးခွံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူးကဲချီများက နဂါး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည့်တင်းပေးထားရာ တကယ့်ကို ရဲရင့်ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားပင်။</p> <p>တပည့်ငါးဦးသည် ဓားများကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားကြပြီး အကြီးအကဲချုပ်ကြီးကတော့ အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်တွင် ရှိနေကာ အစီအရင်ဗန်းကို ထိန်းကျောင်းပေးထားသည်။ ထိုအစီအရင်ဗန်းမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ထူးကဲချီ များကို ဆွဲယူကာ ဓားငါးလက်ထံသို့ စီးဆင်းစေသည်။</p> <p>ထိုတပည့်ငါးဦးသည် နည်းစနစ်တစ်ခုအတိုင်း ထူးကဲဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူကို ဝိုင်းရံထားကြပြီး ပန်းအလှဆင်နေသကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာဖြင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများနှင့်အတူ နဂါးရိပ်ကြီးများကလည်း ထိုသူကို ရံဖန်ရံခါ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ကိုက်ခဲခြင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ တိုက်မိခြင်းနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ အမြီးဖြင့် ရိုက်ခတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်နေကြသည်။</p> <p>နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ထူးကဲဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူမှာ နောက်သို့ အနည်းငယ် ထပ်မံဆုတ်ခွာသွားရသည်။ သူသည် အဝေးဆီသို့ လှမ်းကြည့်ကာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘာဓားအစီအရင်လဲ ငါ စုန်ယန်ရဲ့ အမြင်မှာတော့ ဒါက သာမန်ပါပဲကွာ။ တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကသာ ဒီအစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်ထားရင် ငါ့ကို သတ်နိုင်ကောင်း သတ်</p> <p>နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာက... အစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့သူရော အထဲမှာ ပါဝင်နေတဲ့သူတွေရောက အားနည်းလွန်းနေတယ် ဟားဟားဟား"</p> <p>"ဒီနေ့တော့ ငါ ပျော်ရသလောက် ပျော်ပြီးပြီ အခုတော့ ငါ သွားတော့မယ်"</p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ နဂါးကြီးတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပါးနပ်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သူက မကြောက်ဘူးဟု ပြောနေသော်လည်း အမှန်တကယ် တိုက်မိပါက အတော်လေး နာကျင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင် သိနေသည်။ မထွက်ခွာမီ ထိုသူသည် အနိမ့်ပိုင်းမှ ဝဲပျံဆင်းလာပြီး ရုတ်တရက် လက်ကိုမြှောက်ကာ အနားရှိ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးလျက် အမြန်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>"ဒါကတော့ လွန်လွန်းပြီ"</p> <p>အကြီးအကဲချုပ်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး အစီအရင်ကို ချက်ချင်းရုပ်သိမ်းကာ ဓားကိုထိန်းကျောင်းလျက် နောက်မှ လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများစွာလည်း ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အကြီးအကဲချုပ်ကြီး၏ အရှိန်မှာ သာမန် ခရမ်းရောင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူများထက် သာလွန်နေပြီး ထိုထူးကဲဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူမှာလည်း အလွန်လျင်မြန်လှသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာတော့သည်။ ဓားဂိုဏ်းမှ သာမန် ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ အချိန်အနည်းငယ်ကြာအောင် လိုက်လံဖမ်းဆီးခဲ့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် အကြီးအကဲချုပ်ကြီးရော ထိုသူပါ ခြေရာလက်ရာမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သိလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>ဤအတောအတွင်း အကြီးအကဲချုပ်ကြီးနှင့် ထူးကဲဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူတို့မှာ ကြောင်နှင့်ကြွက်ကစားသကဲ့သို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လိုက်တမ်းပြေးတမ်း ကစားရင်း အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save