Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၆၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရှူး... ရှူး... ဝေါ...</p> <p>ကောင်းကင်ယံမှ ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ အေးစက်လှသော ရေတံခွန်ကြီးများ ကျဆင်းလာပြီး ဆေးဖော်စပ်ခန်း၏ အမိုးပေါ်သို့ တရစပ် ရိုက်ခတ်နေသည်။ ရေကာကာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပိတ်ဆီးထားသဖြင့် အပြင်ဘက် ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းမှာ မှောင်မည်းပြာဝေနေပြီး ရင်ပြင်တော်ကိုပင် သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရတော့ချေ။</p> <p>ဆေးဖော်စပ်ခန်းကြီးမှာ ရေကန်ကြီးတစ်ခု၏ အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။</p> <p>အန်လီသည် အားအင်ကုန်ခမ်းစွာဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရက်သား ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော ငွေဖြူရောင် ဓားဝတ်စုံမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဝိုင်းစက်လျက် ပြန့်ကျဲနေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အသက်မဲ့စွာဖြင့် "ကျရှုံးသွားပြီ... ကျရှုံးသွားပြီ..." ဟုသာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေတော့သည်။</p> <p>နှစ်ရက်နှင့် နှစ်ညတိုင်တိုင် အိပ်ရေးပျက်ခံကာ အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးစားခဲ့သမျှ ရုတ်တရက် ပျက်စီးသွားခြင်းက သူမအတွက် အတော်လေး ရိုက်ခတ်မှု ပြင်းထန်လှသည်။ ဤဆေးလုံးမှာ ဦးလေးလော့၏ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရေးအတွက် အရေးကြီးလှသော ခရမ်းရောငနန်းတော်ဆေးလုံးဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ ကျရှုံးသွားခြင်းအတွက် သူမသည် ဦးလေးလော့ကို ဘယ်လို မျက်နှာပြရမလဲ။</p> <p>စုန်ယန်သည် မီးဖိုအောက်ခြေရှိ ပျက်စီးသွားသော ဆေးလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လက်ဖြင့် လှမ်းယူလိုက်ပြီး ပုလင်းငယ်တစ်ခုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေရှာသော ညီမလေးအန်လီကို ကာကွယ်ပေးရန် သူမအနားသို့ တိုးသွားလိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း စုန်ယန်မှာ စိတ်ထဲမှ ခိုး၍ ရယ်မောမိသွားသည်။ ခုနကတင် "မိစ္ဆာစုန်ယန်က ကြည့်ရတာ အစွမ်းထက်ပေမဲ့ စိတ်ဓာတ်ကတော့ အနုနယ်ဆုံးပဲ" ဟု အားရပါးရ ဆဲဆိုခဲ့သော ညီမလေးမှာ ယခုတော့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စိတ်ဓာတ်တွေ ပြိုလဲနေရှာသည်။ အကယ်၍ သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း ဤညီမလေးကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေပါက သူသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အမိုးပေါ်တွင် ရေလှိုင်းများ ဆူညံစွာ ရိုက်ခတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စုန်ယန်သည် အရုပ်မလေးတစ်ရုပ်ကဲ့သို့ နူးညံ့နေသော အန်လီကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ချီကာ အခန်းထောင့်တစ်နေရာသို့ အမြန်ဆွဲခေါ်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရေကာကာကို ဖောက်ထွင်း၍ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရေပြင်ပေါ်တွင် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေကြသော ပုံရိပ်အချို့ကို ဝေဝါးစွာ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုသတ္တဝါကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်လှသည့် သွေးသားအရှိန်အဝါများမှာ ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲများထက် များစွာသာလွန်နေသဖြင့် ၎င်းမှာ သေချာပေါက် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်ရမည်။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စုန်ယန်မှာ စိတ်ထဲမှ အံ့ဩနေမိတော့သည်။</p> <p>သူသည် အပြင်ဘက်က အခြေအနေကို ဆက်လက် အကဲခတ်နေမိသည်။</p> <p>ယခု ရောက်ရှိနေသော ရေနဂါးမှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အစောပိုင်းအဆင့်သို့ မသိမသာ ရောက်ရှိနေရုံသာ ရှိသေးသည့် ရေဓာတ်အခြေခံ အမျိုးအစားဖြစ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာသားရဲများသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံနှင့် အခြားအချက်များကြောင့် လူသားများထက် သဘာဝအတိုင်း ပိုမိုအစွမ်းထက်ကြသည်။ သို့သော် လူသားများက ကျင့်စဉ်များနှင့် အတတ်ပညာရပ်များကို နားလည်သဘောပေါက်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုကွာဟချက်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားလေ့ရှိသည်။</p> <p>ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်တူချင်း ဖြစ်နေသော်လည်း မိစ္ဆာများသည် ၎င်းတို့၏ နန်းတော်ကိုးခုသွေးမှ ရရှိသော မွေးရာပါ စွမ်းအားကိုသာ အဓိက အားကိုးကြပြီး အများဆုံးအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ မျိုးနွယ်စု လျှို့ဝှက်အတတ်များနှင့်သာ တွဲဖက် အသုံးပြုကြသည်။ လူသားများကမူ နန်းတော်ကိုးခုသွေးကို အရန်အင်အားအဖြစ်သာ ထားရှိပြီး အမျိုးမျိုးသော လျှို့ဝှကအတတ်များနှင့် ထူးကဲရတနာများကိုပါ ပေါင်းစပ်၍ အသုံးပြုကြခြင်းပင်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသည့်တိုင် သူတို့ စုပ်ယူထားသော လေဝိညာဉ်ငှက်ကဲ့သို့သော သားရဲသွေးများ၏ စွမ်းအားမှာ မိစ္ဆာသွေးများလောက် မပြင်းထန်လှပေ။ သို့သော် လေဝိညာဉ်ငှက်၏ အမြန်နှုန်းကို ဓားသိုင်း လျှို့ဝှက်</p> <p>အတတ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သူတို့သည် မိစ္ဆာများနှင့် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာကြသည်။</p> <p>ကုဟွမ်ကျီကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူသည် နန်းတော်ကိုးခုသွေးနှစ်မျိုးကို အရန်အတတ်များအဖြစ် အသုံးချခဲ့သည်။ တစ်မျိုးမှာ သူ့ကို စက္ကူအရုပ်အတွင်း၌ သတိမထားမိအောင် ပုန်းအောင်းနိုင်စေပြီး နောက်တစ်မျိုးမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားသည့်တိုင် သတ်ဖြတ်နိုင်သော စွမ်းအားကို ဆက်လက် ထိန်းထားနိုင်စေသည်။ သို့သော် သူ၏ အဓိက အားကိုးရာမှာ သွေးအလောင်း၊ စက္ကူအရုပ်၊ ရေခဲငရဲ လက်ပတ်နှင့် ဝိညာဉ်ရွှေကျောက် လက်နက်များသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>လူသားများက နန်းတော်ကိုးခုသွေးကို အရန်အဖြစ်သာ အသုံးပြုရခြင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိ၍လည်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သွေးထဲတွင် ပါဝင်သော ဆေးအဆိပ်မှာ အလွန်တရာ ကြမ်းတမ်းလွန်းသောကြောင့်ပင်။</p> <p>သို့သော် ဤအချက်ကြောင့်ပင် ခရမ်းရောင်နန်းတော် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ မသိမသာ ရောက်ရှိနေသော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်သည် လူသားကျင့်ကြံသူများအတွက် အလယ်အလတ် သို့မဟုတ် နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိ သားရဲများထက် ပို၍ တန်ဖိုးရှိနေခြင်းပင်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ပါးသောကြောင့် အဆိပ်အတောက်များမှာလည်း သဘာဝအတိုင်း နည်းပါးသွားသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းမှတစ်ဆင့် ဖော်စပ်ရရှိသော ခရမ်းရောင်နန်းတော်ဆေးလုံး မှာ လူသားများအတွက် စုပ်ယူရန် ပို၍ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။</p> <p>စုန်ယန်သည် အပြင်ဘက်က တိုက်ပွဲကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်လာတာ ဖြစ်မှာလဲ... ဒါက ကောင်းကင်က ကျလာတဲ့ ရတနာကြီးပဲဥစ္စာ။</p> <p>ရေဓာတ် ကြွယ်ဝသည့် နေရာများတွင် ရေနဂါးမျိုးနွယ်များ ပေါက်ဖွားလာတတ်ခြင်းမှာ အံ့သြဖွယ်ရာ မဟုတ်ပေ။ မြူပင်လယ်၌ အရင်က ရေနဂါးတစ်ကောင်မျှ မရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ တစ်ကောင်ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် သဘာဝတရားတစ်ခုပင်။</p> <p>သို့သော် စုန်ယန်၏ စိတ်ထဲ၌မူ တစ်စုံတစ်ခု ထူးဆန်းနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ သူသည် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသော ရတနာဆိုသည်မျိုးကို လွယ်လွယ်နှင့် မယုံကြည်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အရာရာကို ကြိုတင်သိမြင်နိုင်သည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်သဖြင့် ဤသတ္တဝါကြီး ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာရတာလဲဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကိုမူ ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ သူ့အတွက် အထူးတလည် အရေးမကြီးဘူးဟု သူ ခံစားရသည်။ သူသည် ယခုလောလောဆယ်တွင် ဘိုင်ရှို့ဟု အမည်ရှိ သာမန်ဂိုဏ်းသားလေးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ရာ မည်သူကမျှ သူ့ကဲ့သို့ အရေးမပါသူကို ပစ်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် သူသည် တကယ့် စုန်ယန် ဖြစ်နေဦးတော့ ဤကိစ္စမှာ သူနှင့် မည်သို့မျှ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိဘူးဟု သူ ယူဆထားသည်။</p> <p>“ကျရှုံးသွားပြီ... ကျရှုံးသွားပြီ... ကျရှုံးသွားပြီ...”</p> <p>ညီမလေးအန်လီမှာမူ မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလျက် ငေးငေးငေါငေါနှင့် ကျရှုံးမှုအတွင်းမှ ရုန်းမထွက်နိုင်ဘဲ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ စုန်ယန်က ဖျာတစ်ချပ်ကို ယူ၍ ခင်းကျင်းလိုက်ပြီး ညီမလေးနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲထိုင်ကာ သူမ၏ ပုခုံးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်အားပေးထားလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းသံများနှင့် တိုက်ပွဲသံများကြားတွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ မုန်တိုင်းထဲရှိ အသိုက်လေးအတွင်း ပုန်းခိုနေကြသော စာကလေးနှစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>ခန့်မှန်းခြေ အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင် ဆေးဖော်စပ်ခန်းတံခါးမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်ဟသွားပြီး ဓားကျင့်ကြံသူများစွာ ဝန်းရံထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ချဉ်းကပ်ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p>ထိုသူ၏အကြည့်မှာ အခန်းထောင့်၌ ကပ်၍ထိုင်နေကြသော သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး “မကြောက်ပါနဲ့” ဟု နူးညံ့စွာ ပြောဆို လိုက်သည်။ စုန်ယန် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်မူ လာရောက်သူမှာ စုယောင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် အတော်လေး အံ့ဩသွားမိသည်။ ယခုအချိန်တွင် စုယောင်သည် ပိုးထည်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူမသည် ဤဓားကျင့်ကြံသူအုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>သူမ၏ဘေးနားရှိ ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးများ တပ်ဆင်ထားသည့် ဓားကျင့်ကြံသူများသည် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ယခုလောလောဆယ်တွင် အလွန်အမင်း အစွမ်းမထက်သေးသော်လည်း ထက်မြက်လှသည့် ဓားစိတ်ဆန္ဒများကြောင့် နောင်တစ်ချိန်တွင်မူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားသမားများ ဖြစ်လာကြမည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>ငွေရောင်မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော်လည်း စုန်ယန်သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ၎င်းမှာ ချောင်ယွီကျွမ်း ဖြစ်သည်ကို မှတ်မိလိုက်သည်။ ယွီကျွမ်းလေးသည် ရုပ်သေးဂိုဏ်း အတွင်း နေထိုင်ခဲ့ရစဉ်က ခါးသီးသော ဘဝအတွေ့အကြုံများကြောင့် စိတ်နေစိတ်ထား အနည်းငယ် ပုံပျက်ခဲ့ရသည်။ ယခုကဲ့သို့ လွတ်လပ်သော ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်မူ သူမ၏စရိုက်မှာ တစ်ဖက်စွန်းမှ အခြားတစ်ဖက်စွန်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ကူးပြောင်းသွားပုံပင်။</p> <p>သို့သော် ဤသည်မှာ ကောင်းမွန်သော အပြောင်းအလဲတစ်ခုပင်။ ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော စရိုက်မျိုးမှာ ဓားကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်သင့်လျော်လှသည်။ စုန်ယန်အနေဖြင့် သူမကို သွားရောက်နှောင့်ယှက်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ ယွီကျွမ်းလေးသည် သူမ လျှောက်လှမ်းရမည့် ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ထက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏သူငယ်ချင်းဟောင်း စုယောင်သည်လည်း အကြိမ်ကြိမ်သော အပြောင်းအလဲများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် နုနယ်သော မိန်းကလေးဘဝမှ ရင့်ကျက်သည့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် သူမ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သော ပုံစံသို့ ရောက်ရှိလို့နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူနှင့် အန်လီမှာ ဆေးဖော်စပ်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် စုယောင်ကိုယ်တိုင် လာရောက်နှစ်သိမ့်ပေးခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ ဆေးဖော်စပ်မှု ကျရှုံးသွားသည်ကို သိရှိရသည့်တိုင် သူမ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်အားပေးနေဆဲပင်။ သူမသည် အန်လီ၏ ဆံနွယ်လေးများကို အစ်မကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ နူးညံ့စွာ ပွတ်သပ်ပေးပြီးနောက် ဓားကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို သူတို့အား ဘေးကင်းရာ တိုက်ပွဲနယ်မြေနှင့် ဝေးရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် ညွှန်ကြားလိုက်တော့သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဘေးချင်းကပ်လျက်ရှိသော ကျွန်းပေါ်မှ ဝါးအိမ်လေးတစ်လုံးသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ထိုနေရာ၌ပင် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြရတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save