ဤကျွန်း၏ အမည်မှာ ကျင့်ယီကျွန်းဖြစ်ပြီး ဓားဂိုဏ်းသို့ အသစ်ဝင်ရောက်လာသော တပည့်များ နေထိုင်ရာနေရာ ဖြစ်သောကြောင့် အတော်အတန် ဘေးကင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ကျွန်းပေါ်တွင် အခြေစိုက်ထားသော ဓားကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာလည်း ရေနွေးကျွန်းဘက်သို့ ပျံသန်းသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
စုန်ယန်၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ထက်မြက်လှရာ ထိုဓားကျင့်ကြံသူများ၏ စကားသံများမှတစ်ဆင့် သူတို့မှာ ကြောက်ရွံ့နေခြင်းထက် စူးစမ်းလိုစိတ် ပိုများနေကြသည်ကို သိရှိလိုက်သည်။ မြူပင်လယ်တွင် မိစ္ဆာသားရဲများ ရှိတတ်သည်မှာ သဘာဝဖြစ်သော်လည်း ရေနဂါးတစ်ကောင် ပေါ်လာခြင်းမှာမူ အမှန်တကယ် ရှားပါးလှသည်။ ဓားကျင့်ကြံသူများသည် ထိုအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် ဘေးအန္တရာယ် မပြန့်ပွားစေရန်အတွက် သွားရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ညီမလေးအန်လီမှာမူ နှစ်ရက်နှင့် နှစ်ညတိုင်တိုင် အိပ်ရေးပျက်ထားပြီး စိတ်ဖိစီးမှုများလွန်းခဲ့သဖြင့် ဘေးကင်းသော နေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အိပ်မောကျသွားတော့သည်။ စုန်ယန်မှာမူ သူမ၏ဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ငြိမ်သက်စွာ အာရုံခံနေမိသည်။
ရုတ်တရက် သူ တုန့်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ အနားရှိ ကန်ရေပြင်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခု ကုန်းပေါ်သို့ တွားတက်လာသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ပုံရိပ်နှစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်တိတ်ဆိတ်လှကာ သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကိုလည်း ပါးနပ်စွာ ဖုံးကွယ်ထားကြသည်။ ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားကြတော့သည်။
စုန်ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ထျန်းရှောင်လင်မှာလည်း ဤကျင့်ယီကျွန်းပေါ်တွင် ရှိနေသည်ကို သူ သတိရသွားသည်။ ထိုကလေးမလေးမှာ ထျန်းရှောင်ကျို၏ တူမဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် ဂိုဏ်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ဤကဲ့သို့ အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်တစ်ခုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် သူ၏ စိတ်အခြေအနေကို သေချာပေါက် ထိခိုက်စေပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ မြေကြီးထဲတွင် အပင်တစ်ပင် စိုက်ထားပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ဂရုမစိုက်သော်လည်း သူ့ရှေ့တွင်ပင် တစ်စုံတစ်ခုက ထိုအပင်ကို ဝါးမြိုသွားပါက မည်သူမဆို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်ရုံရှိသေး……အဝေးဆီမှ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့် အကြီးအကဲလား ဒီကျွန်းပေါ်မှာ ခင်ဗျားလို အဆင့်ရှိတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ"
"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"
ထိုအသံမှာ ရုပ်ဖျက်ထားသော်လည်း အလွန်ထက်မြက်သော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။
မကြာမီမှာပင် တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အသံတစ်ခုက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ငါက ဓားဂိုဏ်းရဲ့ သာမန်ကျွန်းစောင့်တစ်ယောက်ပါပဲ။ ဒီနေ့ တာဝန်ကျနေတာမို့လို့ပါ"
နှစ်ဖက်စလုံး ငြိမ်သက်သွားကြသည်။
ထိုတည်ငြိမ်သောအသံက ဆက်ပြောသည်။
"မင်းတို့နှစ်ယောက်က မြေခွေးမိစ္ဆာတွေဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါဝင်ပါဖို့ စိတ်မကူးထားပါဘူး။ ငါတို့ဓားဂိုဏ်းက ပြဿနာမရှာချင်ဘူး။ မင်းတို့ လာရာလမ်းအတိုင်းပဲ ပြန်လှည့်သွားကြတာ ကောင်းမယ်"
ထိုအးာကို နားထောင်ပြီး စုန်ယန်တစ်ယောက် အတော်လေး စိတ်ပျက်သွားမိသည်။
ဓားဂိုဏ်းသားတိုင်းက ညီမလေးရှောင်ကျိုလို စိတ်မြန်လက်မြန် ရှိကြတာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။
ဒီအကြီးအကဲက ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။ ပြဿနာမတက်ချင်ဘူးဆိုပြီး မြေခွေးမိစ္ဆာသူလျှိုတွေကို ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ လွှတ်ပေးလိုက်တာက ပိုပြီးကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကို ဖိတ်ခေါ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
တကယ်ဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထုတ်မပြဘဲ ဒီမိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်ရမှာလေ။ အခုလို ထွက်ပြလာပြီးမှ "ငါတို့ဂိုဏ်းက ပြဿနာမတက်ချင်ဘူး" လို့ ရှင်းပြနေတာက ဘာကိုရည်ရွယ်တာလဲ။
သို့သော်လည်း သူသည် ဓားဂိုဏ်း၏ အုပ်ထိန်းသူလည်းမဟုတ်သလို ဘိုးဘေးလည်းမဟုတ်
ပေ။
ကျင်းကျဲကုန်းလန်တောင် ဖြစ်ရပ်ကဲ့သို့ ရုပ်သေးဂိုဏ်း အဆင့်မြင့်လူကြီးများ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရခြင်းနှင့် ဓားဂိုဏ်း လူကြီးများ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါက သူသည် မျက်တောင်တစ်ချက်မျှ ခတ်မည်မဟုတ်သကဲ့သို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန်လည်း အစီအစဉ်မရှိပေ။
အဝေးမှ မုန်တိုင်းမှာ နာရီဝက်ကျော်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ရေနွေးကျွန်းတစ်ခုလုံးမှာ ကန်ရေဖြင့် ဆေးကြောသန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ တိုက်ပွဲသံများ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ နောက်ထပ် တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် ဓားကျင့်ကြံသူများက ကျွန်းတစ်ဝိုက်ကို ရှာဖွေ၍ အန္တရာယ်ကင်းရှင်းကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ စုန်ယန်သည် ညီမလေးအန်လီနှင့်အတူ ကျွန်းပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ကျွန်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းကွင်းပြင်၏ အလယ်ဗဟို၌ လဲလျောင်းနေသော ရေနဂါးကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ အကြေးခွံများမှာ နက်ပြာရောင်ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆယ်လံကျော်ခန့် ရှည်လျားကာ နဖူးပေါ်တွင်မူ ရေခဲပြာရောင် အဖုအကျိတ်လေးများ ရှိနေသည်။
ရေနဂါးကြီး၏ ဘေးတွင်မူ လူအများအပြား ဝိုင်းအုံ၍ ကြည့်ရှုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများမှ အိမ်မိုးများအထိ ရေစက်များ တစိမ့်စိမ့်ကျဆင်းနေခြင်းက ပတ်ဝန်းကျင်၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေပြီး ထူးဆန်းသော လေထုတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသကဲ့သို့ပင်။
ညီမလေးအန်လီမှာမူ ရေနဂါးကြီး၏ ဘယ်ဘက်အခြမ်းတွင် ရပ်နေသော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် လူကြီးကို မြင်တွေ့သည်နှင့် ခေါင်းကိုချက်ချင်းငုံ့၍ သူမ၏ခြေဖျားများကိုသာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။ သို့သော် ရှေ့သို့တိုးသွားသည့်အခါတွင်မူ သတ္တိကိုစုစည်း၍ “တောင်းပန်ပါတယ် ဦးလေးလော့ ကျွန်မ ဆေးဖော်စပ်တာ ကျရှုံးသွားပါတယ်” ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ မပြောကြားမီမှာပင် ဘေးနားရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ကိုယ်စား အရင်ဦးအောင် ပြောလိုက်တော့သည်။
"ဦးလေးလော့ ရေနဂါးက ကျွန်းကိုတိုက်ခိုက်ပြီး မုန်တိုင်းဆင်လိုက်တာကြောင့် ဆေးဖိုရဲ့အပူချိန်က အကြိမ်ကြိမ် ထိုးကျသွားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မီးလျှံကျောက်စိမ်းနွယ်ကို အရေးပေါ်သုံးပြီး ထိန်းခဲ့ပေမဲ့လည်း မတတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး"
စုန်ယန်က အခြေအနေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှင်းပြရင်း တောင်းပန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဆေးပုလင်းကိုထုတ်ကာ ပျက်စီးသွားသော ဆေးလုံးကို လောင်းချပြပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဦးလေးလော့... ဒါကို တစ်ချက်ကြည့်ပေးပါဦး"
လော့ဝမ်စွန်းသည် ပျက်စီးသွားသောဆေးလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်း၏အဆိပ်အတောက်နှင့် ပြင်းထန်သောအရသာကို သူသိနေသောကြောင့် အသုံးမဝင်တော့သည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဆေးလုံးကို ယူပင်မကြည့်ဘဲ ရယ်မောကာ "ကိစ္စမရှိပါဘူးကွာ မင်းတို့လူငယ်နှစ်ယောက်ပဲ ဒါကို သုတေသနလုပ်ဖို့ သိမ်းထားလိုက်ကြပါ။ တခြားနေရာမှာ အသုံးဝင်နိုင်ပါသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
ညီမလေးအန်လီက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာပြီး "ဦးလေးလော့... ကျွန်မတို့ကို အပြစ်ပေးပါ ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်မတို့အမှားတွေပါ ကျွန်မတို့ သေချာမလုပ်နိုင်ခဲ့လို့ပါ" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
လော့ဝမ်စွန်းက အန်လီကို နူးညံ့စွာကြည့်ပြီးနောက် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင်ရှိနေသူကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"အကြီးအကဲချုပ်ကြီး... ခင်ဗျားမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကျွန်တော် သေချာပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ငါးမန်းအနှစ်သာရသွေးတွေက ဒီမိစ္ဆာကောင်ကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီ။ ဒီ ရေနက်နဂါးရော ဝိညာဉ်ငါးမန်းရောက ရေဓာတ်အခြေခံမိစ္ဆာတွေဖြစ်လို့ ကျွန်တော်နဲ့ တကယ်ကို သင့်တော်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီရေနဂါးကို ကျွန်တော့်ကိုပဲ ပေးသင့်တယ်"
အကြီးအကဲချုပ်ကြီးသည် ရေနဂါးကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အကြောင်းပြချက်တချို့ကြောင့် ခင်ဗျားကို ငါသဘောမတူနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီဆေးလုံးဖော်စပ်ဖို့ ပြင်ဆင်တာကိုတော့ စလို့ရပါပြီ..."
လော့ဝမ်စွန်းက "ကောင်းပြီလေ ဒါဆို အန်လီနဲ့ ဘိုင်ရှို့ဟုကိုပဲ ဖော်စပ်ခိုင်းလိုက်မယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။
ထိုစကားဆုံးသည်နှင့် အကြီးအကဲချုပ်ကြီးက "မဖြစ်ဘူး" ဟု ချက်ချင်းကန့်ကွက်လိုက်သည်။
လော့ဝမ်စွန်းက "အန်လီက စုမိသားစုရဲ့ ဆေးပညာရှင်ဖြစ်ပြီး ဘိုင်ရှို့ဟုက ခင်ဗျားတို့ ဆွန်
မိသားစုဝင်ပဲလေ ဘာလို့ မရရမှာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
အကြီးအကဲချုပ်ကြီးက ရေနဂါးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် "ဒါပေမဲ့ ဘိုင်ရှို့ဟုက အခု စုမိသားစုပိုင်တဲ့ ရေနွေးကျွန်းမှာ နေနေတာလေ။ အန်လီကြောင့် သူက ခင်ဗျားတို့ စုမိသားစုဘက်ကို လုံးဝပါသွားပြီလား ဘယ်သူသိမလဲ တရားမျှတမှုရှိအောင် ဆွန်မိသားစုဘက်က အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ဆေးပညာရှင်တစ်ယောက်လည်း ပါဝင်ရမယ်။ ဒီကလေးနှစ်ယောက်က အတွေ့အကြုံနည်းသေးတယ်။ သာမန် ဝိညာဉ်ငါးမန်း ခရမ်းရောင်နန်းတော်ဆေးလုံးကိုတောင် မဖော်စပ်နိုင်တာ။ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့သူတစ်ယောက် ထပ်ပါတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်" ဟု ဖြေလိုက်သည်။
လေထုမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
စုန်ယန်သည် အကြီးအကဲချုပ်ကြီးကို အံ့ဩစွာ ကြည့်နေမိသည်။ ယနေ့ သူပြောလိုက်သော စကားမှာ တစ်ချိန်က ရင်းနှီးခဲ့သော စုမိသားစုနှင့် ဆွန်မိသားးစုကြားတွင် အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ဖြစ်ပေါ်စေတော့မည်ပင်။
သာမန်တပည့်တွေပြောလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း အကြီးအကဲချုပ်ကြီးကိုယ်တိုင် ပြောလိုက်သော စကားဖြစ်၍ အလေးအနက်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ် စုန်ယန်သည် လွန်ခဲ့သောရက်က စုန်ယန်အတု၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်လည်သတိရသွားပြီး အကြီးအကဲချုပ်ကြီး၏ အမူအရာကိုကြည့်ကာ အရာရာကို ရိပ်မိသွားတော့သည်။
မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုများသည် အသည်းအသန်ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ရာ အခြေအနေကို ရှုပ်ထွေးအောင်လုပ်ပြီး စုန်ယန် ပေါ်လာမလားဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းပင်။ ဤရေနကနဂါးမှာလည်း ထိုမိစ္ဆာများက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူသေချာပေါက် သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ မက်မွန်သီးနှစ်လုံးဖြင့် စစ်သည်သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဟူသော ပရိယာယ်မျိုးပင်။
အတိတ်သမိုင်းကြောင်းအရ ကြည့်ရင်လည်း အဲဒီ "စစ်သည်တော်သုံးဦး" ဟာ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့ကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က "မျက်နှာသာပေးမှု" ကို အသုံးချပြီး သူတို့ကြားမှာ အက်ကြောင်းထွက်အောင်နဲ့ အချင်းချင်း ဖယ်ရှားပစ်အောင် လှည့်ကစားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အကယ်၍ မျက်နှာသာပေးမှုတစ်ခုတည်းနဲ့တင် သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ပိတ်ဆို့နှောင့်ယှက်နေတဲ့ ရန်ငြိုးရန်စတွေကရော ဘယ်လောက်အထိ ပြင်းထန်လိုက်မလဲ။
တောင်နှင့်ပင်လယ် မိစ္ဆာနိုင်ငံဘက်မှ အင်အားစုများ၏ အဆင့်အတန်းမှာ တိုင်းပြည်သုံးခုထက် သေချာပေါက် ပိုမိုမြင့်မားသည်။ စုန်ယန်အနေဖြင့် မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေတို့၏ နောက်ထပ်
ခြေလှမ်းကို ခန့်မှန်းကြည့်၍ ရနေပြီ ဖြစ်သည်။ အဆိုပါအကွက်မှာ ဤရေနက်နဂါးကို အသုံးပြု၍ ဖော်စပ်ရမည့် ဆေးနည်းပင်။
ထိုဆေးနည်းမှာ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် တစ်နေရာရာမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာနိုင်ပြီး ထိုအရာက အကြီးအကဲချုပ်ကြီးနှင့် လော့ဝမ်စွန်းတို့၏ ပဋိပက္ခကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိအောင် တွန်းပို့ပေးပေလိမ့်မည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် ဓားဂိုဏ်းအတွင်း၌ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ကြသည့် ပြည်တွင်းစစ်ကို ဖန်တီးလာနိုင်သည်။
သို့သော် အတွင်းရေး မတည်ငြိမ်မှုမျှဖြင့် အလုံးစုံ ပျက်သုဉ်းသွားစေမည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဓားဂိုဏ်းမှာ အက်ကြောင်းများ ထင်သွားနိုင်သော်လည်း ချက်ချင်းကြီး ပြိုလဲသွားမည်တော့ မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် သူသာ မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုတို့၏ နေရာတွင်ဆိုပါက နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်မည့် အကွက်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ညီအစ်ကိုအချင်းချင်း အိမ်တွင်း၌ ရန်ဖြစ်နေစဉ် အခွင့်ကောင်းယူ၍ အပြင်မှ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းပင်။
ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မည့်သူမှာ...
စုန်ယန် ခဏတာ တွေးတောကြည့်ပြီးနောက် အဖြေတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့သည်။ အဆိုပါအင်အားစုမှာ ဓားဂိုဏ်း၏ ရန်သူတော်ဖြစ်သော ရုပ်သေးဂိုဏ်းပင်။ ရုပ်သေးဂိုဏ်းဘက်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုမည်ဆိုလျှင်...
သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ ရေခဲငရဲ အောက်တွင် ချုပ်နှောင်ထားသည့် လှောင်အိမ်သုံးခုကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ပထမတစ်ယောက်မှာ မျက်နှာဖြူလျော့၍ ရက်စက်သော မျက်ဝန်းများရှိသည့် စက္ကူအရုပ်တောင်ထွတ်မှ စီနီယာအစ်ကို ကုန်းလီပိုင် ဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်နန်းတော် အစောပိုင်းအဆင့် ရှိသူဖြစ်သည်။ ဒုတိယတစ်ယောက်မှာမူ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိသည့် သွေးအလောင်းတောင်ထွတ် သခင်မ သွေးအဘွားအို သွေးကမ်းပါးယံပင်။
တတိယမြောက် လှောင်အိမ်မှာ မူလက သူ့အတွက် သီးသန့်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ လူတစ်ဦး ထပ်မံတိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်း၍ ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိထားကာ ဆံပင်တိုတိုနှင့် ခက်ထန်သော မျက်နှာရှိသူဖြစ်သည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မီးလျှံများ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
ယခင်က သွေးအဘွားအိုနှင့် လမ်းခွဲခဲ့စဉ်တွင် စုန်ယန်က သူမကို လျှို့ဝှက်အမိန့်တစ်ခု ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ တတိယမြောက် ရေခဲဝိညာဉ်လက်ပတ်ကို စက်မှုတောင်ထွတ် သို့မဟုတ် ထူးဆန်းသောအဆိပ်တောင်ထွတ်၏ သခင်ကို ပေးအပ်ရန်ပင်။ ယခုကြည့်ရသည်မှာ သွေးအဘွားအို အောင်မြင်ခဲ့ပုံပင်။ ဤဆံပင်တိုနှင့်လူမှာ စက်မှုတောင်ထွတ်သခင် ဖြစ်ရန် အခွင့်အရေး များပြားလှသည်။
ရုပ်သေးဂိုဏ်း၏ တောင်ထွတ်လေးခုအနက် သုံးခုမှာ ယခုဆိုလျှင် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဗြောင်ကျကျ ထွက်ပေါ်မလာသော်လည်း အခြေအနေကို မချုပ်ကိုင်ထားနိုင်ဟု မဆိုလိုပေ။ ထို့ကြောင့် အကယ်၍ ရုပ်သေးဂိုဏ်းက ဓားဂိုဏ်း၏ အတွင်းရေးရှုပ်ထွေးမှုကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ တိုက်ခိုက်လာမည်ဆိုပါက လာခိုင်းလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
ဘယ်လက်မှ ညာလက်သို့ ပေးသည်ဖြစ်စေ ညာလက်မှ ဘယ်လက်သို့ ပြောင်းလဲသည်ဖြစ်စေ သူ၏အတွက်မူ မည်သို့မျှ အရှုံးရှိမည်မဟုတ်ပေ။ တိုင်းပြည်သုံးခု၏ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုချုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခြင်းကြောင့် အနည်းငယ် ခန့်မှန်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။
***