Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၁၇</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တတိယတောင်ထိပ်အတွင်း၌...</p> <p>လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ချန်ကျီရှင်းသည် အလွန်ပင် အေးအေးလူလူနှင့် ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော အနားယူချိန်လေးကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ နေ့စဉ်ရက်ဆက် ပိလော့နှင့် ကျန်အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို စနောက်ကျီစယ်ရုံသာမက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အတန်း တည်ငြိမ်စေရန်နှင့် ကြယ်တာရာအာရုံကြောပွင့်မှတ်များ စုစည်းရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ကံမကောင်းသည်မှာ သူ၏ ကြယ်တာရာအာရုံကြောပွင့်မှတ်များမှာ ၅၁၀ အထိ ရောက်ရှိသွားသောအခါ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ လုံးဝ နှေးကွေးသွားတော့သည်။ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က လက်ခံနိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းပင်။</p> <p>အကယ်၍ အာရုံကြောပွင့်မှတ်များကို အလျင်အမြန် ထပ်မံစုစည်းလိုပါက နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။ ၎င်းမှာ ကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံပြီး သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန်မာမှုကို မြှင့်တင်ရန်ပင်။</p> <p>၎င်းအပြင် မိုချင်းယွီသည် အကြီးအကဲ ဟွေ့ရှင်း ပေးအပ်လိုက်သော မပြီးပြည့်စုံသေးသည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကိုလည်း ချန်ကျီရှင်းထံသို့ လာရောက်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ စတင်ခြေချသူများအတွက် အသက်ရှူကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးနိုင်ပါက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရတနာကိုယ်ခန္ဓာနယ်ပယ်နှင့် ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနယ်ပယ်တို့တွင် ကျင့်ကြံမှုနှုန်းကို သုံးဆထက်မက မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤရက်များအတွင်း ချန်ကျီရှင်းသည် ထိုကျင့်စဉ်ကို သေချာစွာ လေ့လာရန် အချိန်ပေးခဲ့သည်။ ဤကျင့်စဉ်သာ အောင်မြင်သွားပါက ဇီဝေချန်မိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ်တပည့်များအတွက် များစွာ အကျိုးရှိစေမည့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ယနေ့တွင်မူ ကောင်းကင်ပြင်မှာ ကြည်လင်နေပြီး လေပြည်အေးလေးများက အသာအယာ တိုက်ခတ်နေသည်။ တတိယတောင်ထိပ်ရှိ မဏ္ဍပ်လေးတစ်ခုအတွင်း၌ ပိလော့၊ ရွမ်းနန်ကျူနှင့် မိုချင်းယွီတို့သည် စီတန်းကာ ထိုင်နေကြပြီး ပုံပြောကောင်းနေသော ချန်ကျီရှင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>“သခင်လေး... မြန်မြန်ပြောပြပါဦး။ နောက်ဆုံးမှာ ဖန်ကျင်းလျန်ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာကို”</p> <p>“ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်... အဲဒီ ရက်စက်တဲ့ မင်းဆိုး ယန်ကွမ်ရဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်က မုန့်ရောင်းတဲ့ ဝူတလန်ရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးတဲ့နောက် ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်တာလဲ”</p> <p>“အဲဒီ ဖန်ကျင်းလျန်က တကယ့်ကို စိတ်ကစားတတ်တဲ့ မိန်းမပဲ။ တကယ့်ကို မုန်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် လက်ထဲမှ ဝတ်ရုံဖြူရောင် ခေါက်ယပ်တောင်ကို ဖြတ်ခနဲ အသံမြည်အောင် ပိတ်လိုက်ရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကဲ... ရပ်ထားတဲ့ နေရာကနေ ပြန်စကြတာပေါ့”</p> <p>"ဖန်ကျင်းလျန်က မင်းက ငါ့ကို အရပ်ပုပြီး ရုပ်ဆိုးတဲ့သူဆိုပြီး အထင်သေးနေတာလား။ မင်းရဲ့ အဲဒီဖောက်ပြန်နေတဲ့ စိတ်ရိုင်းတွေကို ငါက မသိဘူးမှတ်နေလား။ အခု မင်း ရှေ့မှာရှိနေတာ ဝူတလန် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မှတ်ထားလိုက်စမ်း"</p> <p>"ပြောစမ်း... မင်းရဲ့ အဲဒီ ရှီးမန်ချင်းဆိုတဲ့ ကောင်က ငါနဲ့ယှဉ်ရင် ဘာထူးခြားလို့လဲ။ သူ့ရဲ့ အတတ်ပညာတွေက ငါ့ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုအောက်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ခံနိုင်ရည်ရှိမှာမို့လို့လဲ။ မင်းလို မိန်းမယုတ်မျိုးက ဒီလို နာကျင်မှုမျိုးနဲ့မှ ထိုက်တန်တာ"</p> <p>“ဖန်ကျင်းလျန်က မျက်ရည်စတွေနဲ့ တုန်ရင်နေပြီး ယောကျာ်းရယ်...မိန်းမကို သတ်တော့မှာလား။ တောင်းပန်ပါတယ်။ မိန်းမ မှားသွားပါပြီ။ အရင်က ယောကျာ်းမှာ ဒီလို အရှိန်အဝါမျိုး၊ ဒီလို အစွမ်းမျိုး ရှိမှန်း မိန်းမ မသိခဲ့ရုံတင်မကဘဲ အိပ်မက်တောင် မမက်ဖူးပါဘူး"</p> <p>"တကယ်တော့... အဲဒီ ရှီးမန်ချင်းဆိုတဲ့ လူယုတ်မာက ယောကျာ်းနဲ့ယှဉ်ရင် အဝေးကြီးမှာ ကျန်နေခဲ့ပါပြီ။ သူက ယောကျာ်းရဲ့ ခြေဖျားတောင် မမီပါဘူး။ "</p> <p>"ပြီးတော ယန်ကွမ်က ဟား... ဟား... ဟား ကောင်းပြီလေ။ မင်းက အဆုံးမခံချင်တယ်ဆိုမှတော့ ငါကလည်း မင်းကို နောင်နောင် အမှားမလုပ်ရဲအောင် ကောင်းကောင်းကြီး သင်ခန်းစာ ပေးရတာပေါ့။ "</p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် ပိလော့နှင့် ကျန်အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ မျက်နှာများမှာ ပန်းရောင်သန်းကာ နီမြန်းသွားကြတော့သည်။</p> <p>“သခင်လေး ဒီပုံပြင်တွေကို ဘယ်ကကြားလာမှန်း မသိဘူး။ တကယ့်ကို... တကယ့်ကို ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ”</p> <p>ပိလော့က သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နားကိုပိတ်ထားသော်လည်း လက်ချောင်းလေးများကို အသာအယာဟကာ ဆက်လက်နားထောင်ချင်စိတ်ကို မအောင့်နိုင်ဖြစ်နေရှာသည်။</p> <p>ရွမ်းနန်ကျူမှာမူ သူမ၏ အင်္ကျီအနားစကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း နားရွက်ဖျားလေးများအထိ နီရဲနေကာ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်နေတော့သည်။ မိုချင်းယွီကတော့ အနည်းငယ် ပို၍တည်ငြိမ်သော်လည်း သူမ၏မျက်ဝန်းများမှာမူ လှုပ်ရှားသက်ဝင်နေပြီး ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ တစ်ချိန်က ရိုးသားဖြူစင်ခဲ့သော ကောင်လေးငယ်မှာ ယခုမူ အမှန်တကယ်ပင် အရွယ်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်...</p> <p>“တတိယသခင်လေး”</p> <p>ခေါင်းဆောင်းဆောင်းထားပြီး ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည် ဗိုက်သားထူထူ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် တတိယတောင်ထိပ်အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ချန်ကျီရှင်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>တူကူးနီ ပြန်ရောက်လာခြင်းပင်။</p> <p>“ကျန်တာကိုတော့ နောက်တစ်ခေါက်မှ ဆက်ပြောပြတော့မယ်”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် အမျိုးသမီးသုံးဦးကို ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် မဏ္ဍပ်ထဲမှ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p>“နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံး ဘယ်လောက်တောင် စုဆောင်းနိုင်ခဲ့လဲ”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက အနားသို့ရောက်သည်နှင့် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ ခေါင်းဆောင်းနှင့် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားသူမှာ ချန်ကျီရှင်းက ကျောက်တုံးများ စုဆောင်းဝယ်ယူရန် စေလွှတ်ထားသော တူကူးနီပင်။</p> <p>“သတင်းပို့ပါတယ် သခင်လေး ဒီအတောအတွင်း ကျွန်တော်မျိုး ယန်ကျိုးတစ်ခွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံး ပေါင်း တစ်သန်းကျော် ရရှိခဲ့ပါတယ်”</p> <p>တူကူးနီသည် သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ချန်ကျီရှင်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ချန်ကျီရှင်းက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>“သခင်လေး... ဒီကျောက်တုံးတွေက အင်မတန် ရှားတာ။ ကျွန်တော်မျိုး အရှေ့ပင်လယ်ကနေ လာတဲ့ ကုန်သည်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ခဲ့လို့သာ ကျောက်တုံးပေါင်း သောင်းနဲ့ချီပြီး တစ်ပြိုင်နက် ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့တာပါ”</p> <p>တူကူးနီက ခဏနားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ဝယ်ယူပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ယွန်ကျိုးတစ်ခွင်မှာ ရှိသမျှ ကျောက်တုံးတွေ အကုန်ပြတ်လပ်သွားပါပြီ။ အချိန်တိုအတွင်းမှာ ထပ်ပြီး စုဆောင်းဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ”</p> <p>“အင်း... ငါ နားလည်ပြီ”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက်  “ယွန်ကျိုးမှာ မရှိတော့ရင် တခြားပြည်နယ်တွေမှာ ရှာကြည့်ဦး။ တခြားပြည်နယ်တွေမှာပါ မရှိတော့ရင် အရှေ့ပင်လယ်က ဥက္ကာခဲသဲမုန်တိုင်းဇုန်ထဲအထိ သွားပြီး ရှာရလိမ့်မယ်။ ငါ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ ဒီကျောက်တုံးတွေက များလေလေ ကောင်းလေလေပဲ”</p> <p>“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ”</p> <p>တူကူးနီက ဦးညွှတ်ကာ အသံနက်နက်ဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>“အင်း... ဒီရက်ပိုင်း မင်း ပင်ပန်းသွားပြီ။ ခဏနားပြီးမှ ထပ်ထွက်တာပေါ့။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ကုန်သွားရင် မိသားစုဆီမှာ ငါ့နာမည်သုံးပြီး ထပ်လျှောက်လိုက်”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက တူကူးနီကို ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လျှို့ဝှက်ခန်းမဆီသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>...</p> <p>နောက်ထပ် ဆယ်ရက်တိုင်တိုင်...</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် လျှို့ဝှက်ခန်းမအတွင်း၌သာ နေထိုင်ပြီး နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံးများမှ ဆွဲငင်အားစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် ကျောက်တုံးပေါင်း တစ်သန်းကျော်မှ စွမ်းအင်အားလုံးကို ချန်ကျီရှင်းက အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>“နောက်ဆုံးတော့ အကုန်လုံး စုပ်ယူပြီးသွားပြီ”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ အသက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ရှေ့တွင်မူ ကျောက်တုံးအစအနများမှာ တောင်တစ်လုံးပမာ ပုံကျနေတော့သည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်...</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် လျှို့ဝှက်ခန်းမထဲမှ လှမ်းထွက်လာပြီးနောက် တတိယတောင်ထိပ်၏ နောက်ဘက်တောင်ကုန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>“နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံး တစ်သန်းရဲ့ ဆွဲငင်အားကို စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် တောရိုင်းမြေရိုင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး အဝေးရှိ တောင်ကုန်းနှင့် တောအုပ်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။</p> <p>“ခပ်သိမ်းသော ရုပ်သွင်တို့အား ကောင်းကင်ဘုံ ဆွဲငင်ခြင်း”</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ စကားဆုံးသည်နှင့်...</p> <p>ဝုန်း</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ သိသိသာသာ တုန်ခါလာတော့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်ခဲများ၊ သဲပွင့်များ၊ သစ်ရွက်များနှင့် သစ်ကိုင်းများအားလုံးမှာ တုန်ယင်လာပြီးနောက် အထက်သို့ လွင့်ပျံလာကာ ကောင်းကင်ယံတွင် စုစည်းလာကြတော့သည်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏လက်ထဲမှ ဆွဲငင်အားကို ဆက်လက်မြှင့်တင်လိုက်သည်။</p> <p>၁၀ ရာခိုင်နှုန်း... ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း... ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း... ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း... ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း... ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း….</p> <p>သူ၏လက်ထဲမှ ဆွဲငင်အားမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။</p> <p>ဒုန်း</p> <p>တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို တိတ်ဆိတ်လှသော ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့၏။ လူတစ်ရပ်စာ မြင့်မားလှသော ကျောက်တုံးကြီးများ၊ မီတာတစ်ဆယ်ကျော် မြင့်သည့် ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးများ၊ မြက်ခင်းပြင်များနှင့် စမ်းချောင်းရေများအပါအဝင် အရာဝတ္ထုမှန်သမျှမှာ အမြစ်မှပြုတ်ထွက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ လွင့်ပျံတက်သွားကြသည်။</p> <p>တကယ့်ကို ခမ်းနားထည်ဝါလှသော မြင်ကွင်းပင်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ထိုအရာအားလုံးမှာ လေထုထဲတွင် အချင်းချင်း ပေါင်းစပ်သွားကြပြီး ကြီးမားလှသော အနက်ရောင် လုံးဝန်းသည့် အရာဝတ္ထုကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားတော့သည်။</p> <p>ဘုန်း….</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက သူ၏လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ကြီးမားလှသော ထိုအလုံးကြီးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပြိုကွဲသွားပြီး ကျောက်တုံးများ၊ မြေစာခဲများနှင့် သစ်ရွက်ခြောက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ တဖျောက်ဖျောက် ပြုတ်ကျလာတော့သည်။ ထိုအရာများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သည့်အခါတွင်လည်း တွင်းကြီးများစွာ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့၏။</p> <p>“အခုဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဆွဲငင်အားဟာ ပေါင်ချိန် တစ်သန်းဝန်းကျင်လောက် ရှိနေပြီပဲ”</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် သိမြင်နားလည်မှုတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ပေါင်ချိန် တစ်သန်းရှိသော ဆွဲငင်အားမှာ အားကောင်းလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဥပမာအားဖြင့် ယခင်ဘဝက ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး လေယာဉ်နှစ်စီးကို အလွယ်တကူ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည့် အင်အားမျိုး ဖြစ်သော်လည်း တောင်နှင့် သမုဒ္ဒရာများကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် စစ်မှန်သောကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်မူ ဤသည်မှာ အထူးအဆန်း မဟုတ်လှပေ။</p> <p>“ဆွဲငင်အားလမ်းစဉ်က လျှောက်လှမ်းဖို့ ဝေးလံပြီး ခက်ခဲနေပါသေးလား”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း အရှေ့ပင်လယ်ထဲသို့ သွားရောက်နေသော ဟွာလင်ဟိုတစ်ယောက် သူ့အတွက် နတ်ဘုရားဆွဲငင်အားကျောက်တုံးတွေ ပိုပြီး သယ်ဆောင်လာနိုင်ပါစေဟု မျှော်လင့်နေမိသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မုန့်ဟယ်တုန်း တစ်ဟုန်ထိုး နာမည်ကြီးလာသည့် သတင်းများမှာ သူ၏ထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p>ချန်ကျီရှင်းအနေဖြင့် ဤသတင်းအပေါ် အံ့သြခြင်း မရှိပေ။ ကောင်းကင်ဘုံရွေးချယ်ခံ ဇာတ်လိုက်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ထိုသူမှာ ထူးခြားသော ကံတရားများ ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင်။ ထို့ပြင် ထိုသူ၏လက်မှ လက်စွပ်ထဲတွင်လည်း ရှေးဟောင်းအင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ကပ်ငြိနေခြင်းပင်။ အကယ်၍ ထိုသူသာ မဟူရာအကြီးအကဲများ၏ လက်ချက်ဖြင့် အလွယ်တကူ အသတ်ခံလိုက်ရမည်ဆိုပါက ထိုအရာကမှ ပို၍ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။</p> <p>“နောက်ဆိုရင် မုန့်ဟယ်တုန်းက ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေဆီကို သွားပြီး ကောင်းကင်လှိုင်းနတ်သမီးနဲ့ တွေ့ဆုံပြီး သူတို့ရဲ့ ဆယ်နှစ်တာ ကတိကဝတ်ကို ဖြည့်ဆည်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် ဂိမ်းအတွင်းရှိ ဇာတ်လမ်းသွားများကို အနည်းငယ် ပြန်လည်စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>“ဒါဆိုရင် ရွှီဖန်ကရော ဘယ်ကို သွားမှာလဲ”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် ဤမေးခွန်းကို ရက်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>သူသည် သူ့ကိုယ်သု ရွှီဖန်၏ နေရာတွင် အစားထိုး၍ စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>တကယ်လို့ ငါသာ ရွှီဖန်ဆိုရင် ငါ ဘာလုပ်လောက်မလဲ။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ချန်ကျီရှင်းသည် အဖြေတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>ကျောထောက်နောက်ခံ ရှာဖွေခြင်းပင်။</p> <p>သူ အလျင်အမြန် အင်အားကြီးထွားလာချိန်တွင် သူ့ကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်လောက်အောင် သန်မာသည့် ကျောထောက်နောက်ခံတစ်ခုကို ရှာဖွေရပေလိမ့်မည်။</p> <p>“မျိုးရိုးမြင့် မိသားစုကြီးတွေဆီမှာ ခိုလှုံဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။ ဘယ်ထာဝရရှင်သန်ခြင်း မိသားစုကမှ ရွှီဖန်လိုမျိုး မျိုးရိုးမတူတဲ့သူကို သူတို့ရဲ့ အမာခံအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>“ဒါဆိုရင် ရွှီဖန်က ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုကိုပဲ ရှာလိမ့်မယ်”</p> <p>“ဂိုဏ်းတွေထဲမှာမှ ဇီဝေချန်မိသားစုထက် မနိမ့်ကျတဲ့အပြင် အန်းကျန်းမြို့နဲ့လည်း နီးရမယ်။  လူသူရောထွေးနေပြီး လက်ရှိမှာလည်း တပည့်သစ်တွေ ခေါ်ယူနေတဲ့ ဂိုဏ်းမျိုးဆိုရင်တော့... တခြားရွေးချယ်စရာတွေကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ရင် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာပဲ ကျန်တော့တယ်...”</p> <p>“ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေပဲ”</p> <p>ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်သွားတော့သည်။</p> <p>တကယ်လို့ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ခဲ့ရင် မုန့်ဟယ်တုန်းကလည်း ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေကို သွားနေတာပဲ။ ရွှီဖန်ကလည်း အဲဒီနေရာကိုပဲ ဦးတည်နေတာဆိုတော့ သူတို့နှစ်ယောက် ဆုံသွားဖို့က သေချာသလောက် ရှိနေပြီ။ အဲဒီမှာ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ ဘုံရန်သူက ငါ ဖြစ်နေမှန်း သိသွားကြရင်တော့ ဒါက ငါ့အတွက် အဆိုးရွားဆုံး ရလဒ်ပဲ။</p> <p>“ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေကို သွားမယ့်ကိစ္စကတော့ နောက်ဆုတ်လို့ မရတော့ဘူးပဲ” ချန်ကျီရှင်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>မူလက သူသည် အကြီးအကဲ ဖူရှုးကို သတ်ဖြတ်ကာ သူ၏ ကံကြမ္မာကို သိမ်းပိုက်ရန် ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေသို့ သွားရန် စီစဉ်ထားခြင်းပင်။</p> <p>“ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေထဲကို ဝင်မယ်။ ဖူရှုးရဲ့ ကံကြမ္မာကို သိမ်းပိုက်မယ်။ ပြီးရင် မုန့်ဟယ်တုန်းနဲ့ ရွှီဖန်တို့ကိုပါ တစ်ခါတည်း အပြတ်ရှင်းပစ်မယ်”</p> <p>ချန်ကျီရှင်းသည် ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>၎င်းအပြင် သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေသည် အစုအဖွဲ့ နှစ်ခုကွဲနေသည်။ တစ်ဖွဲ့မှာ နတ်ဘုရားအတွေး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို လိုက်နာကြပြီး နတ်ဘုရားအတွေးများကို အဓိကထား ကျင့်ကြံသည့် စိတ်ဝိညာဉ်အရှင်သခင်များ ဖြစ်ကြသည်။ မုန့်ဟယ်တုန်းနှင့် ဆယ်နှစ်တာ ကတိကဝတ်ပြုထားသော လီရန်သည် ထိုနတ်ဘုရားအတွေးဂိုဏ်း၏ နတ်သမီးပင်။</p> <p>အခြားတစ်ဖွဲ့မှာမူ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကို လိုက်နာကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထိုကျင့်ကြံသူများသည် ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုကို မဟာတာအို၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဤအစုအဖွဲ့နှစ်ခုမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အငြင်းပွားနေခဲ့ကြပြီး အားသာချက်၊ အားနည်းချက် ကိုယ်စီ ရှိနေကြသည်။</p> <p>“အခု ငါ့အနေနဲ့ စိတ်စွမ်းအားတာအိုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ နားလည်မှုတွေ လိုအပ်နေသလို ကြယ်တာရာအာရုံကြောပွင့်မှတ်တွေကို ပိုပြီး လက်ခံနိုင်ဖို့ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာစေမယ့် ကျင့်စဉ်လည်း လိုအပ်နေတယ်”</p> <p>“ဒီတစ်ခေါက် ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေကို သွားတာကတော့ မြှားတစ်စင်တည်းနဲ့ ငှက်တော်တော်များများကို ပစ်တာပဲ”</p> <p>ဤသို့တွေးတောရင်း ချန်ကျီရှင်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။</p> <p>...</p> <p>...</p> <p>သုံးရက်အကြာတွင် ချောက်လှမ်းမြစ်ထဲတွင် မျောပါနေသော လှေနက်ကလေး တစ်စင်းပေါ်၌ ကြမ်းတမ်းသော အဝတ်အထည်များကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သာမန်မျက်နှာပေးရှိသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ကောင်းကင်လှိုင်းသန့်စင်ရာနယ်မြေ ရှိရာဘက်သို့ လှေဖြင့် ဦးတည်သွားနေတော့သည်။</p> <p>ကျယ်ပြောလှသော မြစ်ရေပြင်ထက်တွင် မြူလှိုင်းများက တောင်ကုန်းများနှင့် မျှော်စင်ရိပ်များကို ထင်ဟပ်နေစေသည်။ မြစ်၏ ဝဲယာနှစ်ဖက်စလုံးတွင်မူ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ အော်မြည်သံများက နှုတ်ဆက်နေသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save