Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၇၂၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">အိုဝါကျွန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင့် ပါးစပ်မှာ ဖရဲသီးတစ်လုံးပင် ဆံ့လောက်အောင် အကျယ်ကြီး ဟသွားသည်။</p> <p>မူဝမ်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ရှက်ရွံ့ ဒေါသတို့ဖြင့် နီမြန်းနေ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး လူအုပ်ထဲတွင် ရပ်နေရင်းမှ မျက်ရည်များ မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျဆင်းလာသည်။</p> <p>"ဒါ......"</p> <p>ယွင်ရှောင် နောက်ဆုံးတော့ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း နားလည်သွား၏။ သူက မဆိုင်းမတွ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"မဖြစ်ဘူး ဒီကိစ္စကို ကျုပ် လုံးဝ သဘောမတူနိုင်ဘူး”</p> <p>မူဝမ်ရှန်း အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းဂယက်လေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သူက အစကတည်းက ဘာမှမသိခဲ့တာများလားဟု သူမ တွေးမိလိုက်သည်။</p> <p>မူကျန့်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အိုး ဒါက ယာယီအစီအမံတစ်ခုပါပဲ။ လောလောဆယ် ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြရအောင်။ အသေးစိတ်ကို နောက်မှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့”</p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p>“ ကျုပ် သဘောမတူဘူး”</p> <p>မူကျွမ်းကလည်း ဝင်ပြောလာသည်။</p> <p>"သခင်လေးယွင် အခု ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။ ဝမ်ရှန်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် သခင်လေးယွင်နဲ့ ထိုက်တန်ဖို့ မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိပါဘူး။</p> <p>သခင်လေးယွင်သာ ဒီအခက်အခဲကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူးဆိုရင် ဝမ်ရှန်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပဲ ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်”</p> <p>မူကျန့်က ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"မင်း အခု သဘောမတူရင်တောင် ဝမ်ရှန်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက ထိခိုက်သွားပြီ။ သူမရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလကား စတေးခိုင်းလို့ မဖြစ်ဘူးလေ”</p> <p>မူဝမ်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး သူမ နောက်ဆုံးတွင် မျက်ရည်များကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရင်တုန်းက ကျွန်မ ရှင့်ကို အထင်လွဲခဲ့တာကိုး။ ရှင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေစရာမလိုပါဘူး။ ဒါက ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုပါ။ မျိုးနွယ်စုအတွက် ဒီလောက် စတေးရတာ ဘာများဖြစ်လို့လဲ”</p> <p>ယွင်ရှောင်က ဒေါသတချို့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မူကျန့် ခင်ဗျားတို့က အရင်လုပ်ပြီးမှ ကျုပ်ကို နောက်မှ အသိပေးတာပဲ။ ခင်ဗျားတို့က မြားကို လေးတင်ပြီးမှ ကျုပ်ကို လာပြောတာပဲ”</p> <p>မူကျွမ်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလောကကြီးမှာ အရာရာတိုင်းက ကိုယ်ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလေ။ အကြီးအတွက် အသေးကို အမြဲတမ်း စတေးရတာပဲ”</p> <p>ယွင်ရှောင်က ဒေါသတကြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p>"ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျားတို့ဘာသာ ဖြေရှင်းကြပါ။ သိုင်းပြိုင်ပွဲပြီးရင် ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ မူမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်တော့ဘူး”</p> <p>သူ ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောကြောင့် မူကျန့်က ဘာမှဆက်မပြောတော့ဘဲ သင်္ဘောကို တိုက်ရိုက် ရွက်လွှင့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"လော့ဖူကျွန်းကို ဦးတည်ကြ”</p> <p>လူတိုင်းရှိနေသော အဆောက်အဦးမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။</p> <p> ယွင်ရှောင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အဆောက်အဦးမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာကာ အောက်ခြေမှ ခြေထောက်နှစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ စက်ရုပ်တစ်ရုပ်နှင့် တူနေ၏။</p> <p>စက်ရုပ်ရုပ်သေးမှာ ဒူးကို အနည်းငယ်ကွေးညွှတ်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။ ဝှီးခနဲ အသံနှင့်အတူ မြူခိုးများထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး ပင်လယ်ပြင်အထက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>ထို့နောက် စက်ရုပ်ရုပ်သေးမှာ သူ့လက်များကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ရိုးရှင်းသော လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ၏ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အစီအရင်များစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပင်လယ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p>ယွင်ရှောင် ရုတ်တရက် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အမှောင်ကျသွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းလမ်းကြောင်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူက အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>" လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ပါတဲ့ စက်ရုပ်ရုပ်သေးလား။ ဒါ… ဒါဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို ထွင်းထုပြီးနောက် ကူးပြောင်းထွက်ခွာသွားသည်ကို သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။</p> <p>"ဟား ဟား”</p> <p>မူကျွမ်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>"သခင်လေးယွင် ငါ့ မူမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရွေ့လျားစက်ရုပ်ကို ဘယ်လိုထင်လဲ”</p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ရွေ့လျားစက်ရုပ် ရုပ်သေးလား။ ပါးနပ်ပြီး ခန့်ညားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းထဲကို တိုက်ရိုက် ဘယ်လိုဝင်သွားလဲဆိုတာကိုတော့ ကျုပ် နားမလည်သေးဘူး”</p> <p>မူကျွမ်းက ရှင်းပြသည်။</p> <p>"ဒီလေဟာနယ်လမ်းကြောင်းက အမြဲတမ်းရှိနေတာပါ။</p> <p>လုံခြုံရေးအတွက် အပြင်ရန်သူတွေက လမ်းကြောင်းကို အတင်းအကျပ် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်တာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ကောင်းကင်ထိုးဖောက်ကျွန်းမှာ လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို ကျွန်းပေါ်မှာ မထားဘဲ ပင်လယ်ပြင်အထက်က လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းဝင်ပေါက်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာပါ။</p> <p>စောနက ရွေ့လျားစက်ရုပ်က ဝင်ပေါက်ကို ရှာတွေ့ပြီး တိုက်ရိုက်ဝင်သွားတာပါ”</p> <p>ယွင်ရှောင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆို ဒါက တစ်လမ်းသွား လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းပေါ့”</p> <p>မူကျွမ်းက… "ဟုတ်ပါတယ်။ လျှို့ဝှက်မျိုးနွယ်စုတွေဆီကို ဦးတည်တဲ့ အကြီးဆုံး ကြားခံကျွန်းက ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးနားက တာလွန်ကျွန်းပါ။</p> <p>အဲဒီကျွန်းက လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်းအားလုံးနီးပါးကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ အထူးလေဟာနယ်ကူးပြောင်းရေးကျွန်းတစ်ခုပဲ”</p> <p>"တာလွန်ကျွန်း”</p> <p>ယွင်ရှောင် ဒက်ခနဲ နားလည်သွား၏။ ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးသို့ သွားရန် တာလွန်ကျွန်းကို ကြားခံအဖြစ် ဖြတ်သန်းသွားရပေမည်။</p> <p>မူကျွမ်းက ပြောသည်။</p> <p>"သိုင်းပြိုင်ပွဲကို ဒီတစ်ခါ လော့ဖူကျွန်းမှာ ကျင်းပမှာပါ။ အဲဒီကျွန်းက ဘာမှမပေါက်ရောက်တဲ့ လူသူကင်းမဲ့တဲ့နေရာဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က အရမ်းကြမ်းတမ်းတယ်။</p> <p>ပြီးတော့ ကျောက်လွှာတွေက အရမ်းခိုင်မာတဲ့အတွက် သိုင်းပြိုင်ပွဲအတွက် အသင့်တော်ဆုံးနေရာပဲ”</p> <p>ယွင်ရှောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ကျင့်ကြံကာ သူ၏စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ဆက်လက်၍ ကြာပန်းသဏ္ဌာန်ထိုင်လိုက်ပြီး အခြားအရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။</p> <p>မူဝမ်ရှန်းမှာ သူမ၏ နီစွေးစွေး နှုတ်ခမ်းလေးကို ကိုက်လိုက်၏။ သူ သူမကို မကြည့်သည်ကို မြင်သောအခါတွင် သူမ စိတ်သက်သာရာရသွားသော်လည်း ရုတ်တရက် ဆုံးရှုံးသွားသော ခံစားချက်တစ်ခုက သူမကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။</p> <p>ရွေ့လျားစက်ရုပ်မှာ လမ်းကြောင်းထဲတွင် အလွန်ချောမွေ့စွာ ရွေ့လျားနေသော်လည်း အရှိန်အနည်းငယ်ကို စတေးလိုက်ရပြီး လမ်းကြောင်းမှ ထွက်ရန် နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။</p> <p>ကြည်လင်သော ပင်လယ်ပြင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အထက်ကောင်းကင်တွင် အနက်ရောင်အစက်များစွာ ပျံဝဲနေသည်။</p> <p>အနက်ရောင်အစက်များမှာ စစ်သင်္ဘောအမျိုးမျိုးဖြစ်ပြီး တာလွန်ကျွန်းပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ဆင်းသက်ပျံတက်နေကြသည်။</p> <p>ရွေ့လျားစက်ရုပ်ရုပ်သေးမှာ နောက်ထပ် လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး ခြေထောက်များကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ ဧရာမမီးဘောလုံးကြီးကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး တာလွန်ကျွန်းသို့ ကျသွားသည်။</p> <p>ကျွန်းမှာ ကာကွယ်ရေးမရှိပုံရသည်။ မီးဘောလုံးမှာ ကျွန်း၏ အစွန်းတစ်ဖက်သို့ တည့်တည့် ကျဆင်းသွားပြီး မီးတောက်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ယွင်ရှောင်နှင့် အခြားသူများမှာ ကာကွယ်ရေးအကာအကွယ်ကြောင့် မထိခိုက်ဘဲ အနည်းငယ် တုန်ခါမှုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ယွင်ရှောင်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီကျွန်းက ကာကွယ်ရေး အရမ်းကောင်းတယ်ဆိုတာ ကျုပ် မှတ်မိတယ်။ ဘာလို့ ရွေ့လျားစက်ရုပ်က ဒီအတိုင်း ကျဆင်းလာပြီး ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ခတ်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်တာလဲ”</p> <p>မူကျွမ်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"သခင်လေးယွင် ဒီကျွန်းကို အရင်က ရောက်ဖူးသလား”</p> <p>ယွင်ရှောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျုပ် ဒီကို အရင်က ရောက်ဖူးတယ်”</p> <p>ထို့နောက် သူ ဘာမှဆက်မပြောတော့ပေ။</p> <p>မူကျွမ်း သံသယဝင်သွား၏။</p> <p>"ကျွန်းရဲ့ ကာကွယ်ရေးက တကယ်ပဲ အရမ်းခိုင်မာပါတယ်။ ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးက လွှတ်လိုက်တဲ့လူတွေက တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်ထားတာပါ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးရဲ့ အကြီးဆုံး ကြားခံစခန်းပဲလေ ပေါ့ဆလို့မရဘူး။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ရွေ့လျားစက်ရုပ်ရုပ်သေးက လမ်းကြောင်းထဲက ထွက်လာကတည်းက ကျွန်းရဲ့ အစောင့်တွေကို ဆက်သွယ်ပြီးသားမို့လို့ သူတို့က ငါတို့ကို ဆင်းသက်ခွင့်ပြုဖို့ ကာကွယ်ရေးကို ဖွင့်ပေးထားတာပါ”</p> <p>"သြော် ဒီလိုကိုး”</p> <p>ယွင်ရှောင်က နားလည်သွားသည့်အလား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>မူကျန့်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တာလွန်ကျွန်းက ကြီးမားပေမယ့် မြေတစ်လက်မတိုင်းက အဖိုးတန်တယ်။ ဒီနေရာက ငါတို့ မူမျိုးနွယ်စုရဲ့ သီးသန့်မြေနေရာပဲ။ နှစ်စဉ် ငှားရမ်းခအတွက် အလယ်အလတ် ယွမ်ချီကျောက်တုံး သုံးဘီလီယံ ပေးရတယ်”</p> <p>ယွင်ရှောင်က အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အများကြီးပဲလား။ တာလွန်ကျွန်းပေါ်က မြေနေရာငှားရမ်းရုံနဲ့ ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးက အင်ပါယာတစ်ခုထက်တောင် ပိုချမ်းသာနေမှာပဲ”</p> <p>တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ကျွန်းတစ်ခုလုံးမှာ ဧကပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ကျယ်ဝန်းသည်။</p> <p>မူကျန့်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟားဟား ဂိုဏ်းတိုင်းက မြေငှားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တာလွန်ကျွန်းပေါ်က အဓိကဝင်ငွေက လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခပါ။ မြေငှားရမ်းခြင်းရဲ့ အားသာချက်က လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခကို ရှောင်ရှားနိုင်တာပဲ”</p> <p>ရွေ့လျားစက်ရုပ်မှာ မြေပြင်မှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ခြေထောက်များကို ဖြန့်ကာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး တာလွန်ကျွန်း၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ လျှောက်သွားသည်။</p> <p>ယွင်ရှောင်၏ နတ်ဘုရားအာရုံမှာ ဖြန့်ကျက်သွားပြီး ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>ကျွန်းပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အစီအရင်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ရှိပြီး လူပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ၍ ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသည်။</p> <p>ငါထင်ထားတာထက် လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်းတွေ ပိုများနေပုံပဲ။ ကောင်းကင်သိုင်းပညာကုန်းမြေကြီးရဲ့ ဒေသတစ်ဝက်လောက်နဲ့ ညီမျှလောက်တယ်။</p> <p>ရွေ့လျားစက်ရုပ်ဂိုလမ်မှာ ကြီးမားသော လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်တစ်ခုရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ အစီအရင်မှာ သူ၏ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ဆံ့လောက်အောင် ကြီးမား၏။</p> <p>အစောင့်ဆယ်ယောက်ကျော်မှာ အစီအရင်၏ ရှေ့တွင် ယွမ်ချီကျောက်တုံးများကို အလုပ်ရှုပ်စွာ တပ်ဆင်နေကြသည်။ သူတို့ထဲမှတစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အမြန်လုပ်ကြ။ မူမျိုးနွယ်စုပဲ။ လော့ဖူကျွန်းကို ဦးတည်မယ်”</p> <p>ရွေ့လျားစက်ရုပ်ရုပ်သေးမှာ အစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်ဝင်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် တာဝန်ခံက ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>"သွားမည့်နေရာလော့ဖူကျွန်း… ကုန်ကျစရိတ် အလယ်အလတ် ယွမ်ချီကျောက်တုံး ကိုးဆယ့်ငါးသန်း”</p> <p>သူစကားဆုံးသည်နှင့် ကြီးမားသော အစီအရင်မှာ အဖြူရောင်အလင်းတစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရွေ့လျားစက်ရုပ်ကို ဝါးမျိုကာ တာလွန်ကျွန်းမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>ယွင်ရှောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရှုခင်းများ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် လေဟာနယ်လမ်းကြောင်းထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မြေငှားထားရင် လေဟာနယ်ကူးပြောင်းတာ အလကားမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ သန်းကိုးဆယ်ကျော် ကုန်ကျစရိတ် ရှိနေသေးတာလဲ”</p> <p>မူကျန့်က ရှင်းပြသည်။</p> <p>"အဲဒါက လေဟာနယ်ကူးပြောင်းရေး စွမ်းအင်ကုန်ကျစရိတ်၊ လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်စီမံခန့်ခွဲမှု၊ တာလွန်ကျွန်းဆောက်လုပ်ရေးကုန်ကျစရိတ်နဲ့ သတ်မှတ်စံနှုန်းထက်ပိုတဲ့ ပစ္စည်းတွေအတွက် အပိုအခကြေးငွေတွေပါ။</p> <p>ငါတို့က တန်းစီစရာမလိုတဲ့ သီးသန့်လမ်းကြောင်းကို သုံးနေတာမို့လို့ သီးသန့်လမ်းကြောင်းခလည်း ပါသေးတယ်”</p> <p>ယွင်ရှောင် "..."</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းမှာ အလွန်လျင်မြန်၏။ မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် လော့ဖူကျွန်း၏ ရေပိုင်နက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p>ကြီးမားသော ကုန်းမြေတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ယွင်ရှောင် မြင်ဖူးသမျှ အကြီးဆုံးကျွန်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကျွန်းမှာ လူသူကင်းမဲ့ပြီး သစ်ပင် သို့မဟုတ် သက်ရှိတစ်စုံတစ်ရာမှ မရှိပေ။</p> <p>ကျွန်းပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးများနှင့် ကြမ်းတမ်းသော တောင်ထိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ခြောက်သွေ့သော တောင်ကြားများမှာ မညီမညာဖြင့် အတက်အကျ ဆက်တိုက် တည်ရှိနေသည်။</p> <p>ကျွန်းပေါ်တွင် ရာနှင့်ချီသော ပုံရိပ်များ ရပ်နေနှင့်ကြပြီး ဂိုဏ်းအသီးသီးကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။</p> <p>ရွေ့လျားစက်ရုပ်ရုပ်သေး၏ ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်ပြီး လူအများအပြားက အော်ပြောကြသည်။</p> <p>"မူမျိုးနွယ်စုပဲ”</p> <p>ကျွန်းပေါ်ရှိ လူများမှာ မူမျိုးနွယ်စု၏ ကြီးမားသော မီးဘောလုံးကြောင့် မတော်တဆ ထိခိုက်မိမည်ကို စိုးရိမ်၍ ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။</p> <p>"ဘုန်း"</p> <p>မီးဘောလုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာပြီး ရွေ့လျားစက်ရုပ်အဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားကာ ဘေးသို့ ရွေ့သွားသည်။</p> <p>ရွေ့လျားစက်ရုပ်မှာ အလွန်ခန့်ညားသော်လည်း မည်သူမျှ ဘာမှမပြောဝံ့ကြပေ။</p> <p>"မူမျိုးနွယ်စုရဲ့ခေါင်းဆောင် မူကျွမ်းပဲ။ သူကိုယ်တိုင် လာတာပဲ”</p> <p>လူအုပ်ထဲမှ အံ့အားသင့်သံများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဒီသိုင်းပြိုင်ပွဲက အင်မတန် အရေးကြီးတယ်၊ ဘယ်အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းမှ ပေါ့ဆလို့မရဘူး။ သွေးကျီးကန်းနန်းတော်နဲ့ တန်ယန်ဂိုဏ်းက ခေါင်းဆောင်တွေလည်း ကိုယ်တိုင် လာကြတယ်”</p> <p>“ဟမ့်… ဒီလို ဂိုဏ်းငယ်လေးနှစ်ဂိုဏ်းက မူမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဘယ်လိုယှဉ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p>လူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>လှောင်ပြောင်သော အမူအရာနှင့် အေးစက်သော မျက်နှာထားရှိသော မထီမဲ့မြင်ပြုသူမှာ အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းခံလိုက်ရသည့်အလား ဆတ်ခနဲ တုန်ခါသွားပြီး အလျင်အမြန် နောက်သို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။</p> <p>သူ၏နောက်ကျောတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူဆယ်ယောက်ကျော် ရပ်နေပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ အဝတ်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော သွေးနီရောင် ကျီးကန်းတစ်ကောင်ကို ထိုးထွင်းထားကာ သူ့အား အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ထိုလူမှာ အလွန်ကြောက်လန့်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါနေကာ သူ၏သွားများမှာ ပြင်းထန်စွာ တဂတ်ဂတ်မြည်နေသည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ သွေးကျီးကန်းနန်းတော်အကြောင်း တော်တော်လေး သိပုံပဲ။ လာပါ ကျွန်တော်တို့ စကားကောင်းကောင်း ပြောကြရအောင်”</p> <p>သွေးကျီးကန်းနန်းတော်၏ နန်းတော်သခင် မီဟုန်မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာဖြင့် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာသည်။</p> <p>သူ၏နောက်မှ လူဆယ်ယောက်ကျော် လိုက်ပါလာပြီး သူတို့၏ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါမှာ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ဖိနှိပ်လာသည်။</p> <p> ထိုလူ၏ ဘေးရှိ သိုင်းပညာရှင်များအားလုံး မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြရာ နေရာလွတ်တွင် ထိုလူတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်… ကျွန်တော်… ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်”</p> <p>ထိုလူမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ခါနေပြီး ငိုလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူ မလွတ်မြောက်နိုင်မှန်း သိသောကြောင့် အံကြိတ်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အသက်လု၍ ထွက်ပြေးသွားသည်။</p> <p>မီဟုန်က သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ သွေးနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံတွင် ကျီးကန်းတစ်ကောင်၏ အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထို့နောက် ထိုလူမှာ သွေးရောင်အလင်းတန်းကြောင့် ထိမှန်သွားပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော သွေးမြူတိမ်တိုက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>မီဟုန်က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့ သွေးကျီးကန်းနန်းတော်က ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ဂိုဏ်းဆိုပေမယ့် မဆိုင်တဲ့လူတွေ အဓိပ္ပာယ်မရှိ စကားပြောတာကို ငါတို့မကြိုက်ဘူး”</p> <p>ထိုလူကို သတ်ပြီးနောက် မီဟုန်မှာ ချက်ချင်း အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွေ့လျားစက်ရုပ်ရုပ်သေးထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p>နောက်ထပ် အလင်းတန်းများစွာ လိုက်ပါလာပြီး လူလေးယောက်မှာ အဆောက်အဦးရှေ့သို့ ဆင်းသက်လာကာ အားလုံးက မူကျွမ်းကို အရိုအသေပေးကြသည်။</p> <p>သူတို့မှာ တန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ချိုက်ကျွင်း၊ ဖန်ယွဲ့ဂိုဏ်းမှ ယန်ထျန်းဖန်၊ ဖေးလုံဂိုဏ်းမှ ထန်ဟွေးယဲ့နှင့် သွေးကျီးကန်းနန်းတော်မှ မီဟုန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>လေးယောက်လုံးမှာ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာဂိုဏ်းများ၏ ခေါင်းဆောင်များဖြစ်ကြသော်လည်း မူကျွမ်း၏ ရှေ့တွင် လေးစားစွာ ရပ်နေကြပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်မူကျွမ်းကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”</p> <p>မူကျွမ်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းတို့ လေးယောက်ပဲ လာတာလား။ ငါက အစောဆုံးရောက်လာတဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်နဲ့တူတယ်”</p> <p>အဓိကဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်းအပြင် ကျွန်းပေါ်တွင် ပင်လယ်ရပ်ခြားတွင် နေထိုင်သော တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>ပင်လယ်ရပ်ခြားရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ကုန်းမြေပေါ်ထက် များစွာ သာလွန်သောကြောင့် ဤသို့ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများမှာ အလွန်အမင်း များပြားလှသည်။</p> <p>သူတို့သည် ထိုအထဲမှ ဘာမှရရှိမည် မဟုတ်သော်လည်း သိုင်းပြိုင်ပွဲကို ကြည့်ရှုပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပွဲတော်တွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲခြင်းမှာ ရှားပါးသော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>ချိုက်ကျွင်းက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ခရမ်းမီးလျှံဂိုဏ်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင်နန်းတော်လည်း ရှိသေးတယ်။ သူတို့က မြေကမ္ဘာမဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်တွေမို့လို့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူရှိနေမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး”</p> <p>မူကျွမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီသိုင်းပြိုင်ပွဲအတွက် လူတိုင်းရဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ ဘယ်လိုရှိလဲ”</p> <p>လူလေးယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ကြသည်။ ယန်ထျန်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်တို့က အပိုလူတွေပါပဲ”</p> <p>မူကျွမ်းက ပြောသည်။</p> <p>"သိုင်းပြိုင်ပွဲက စုစုပေါင်း လူဆယ့်နှစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်မှာပါ။ ထာဝရအသက်နယ်မြေကိုပဲ သွားသွား၊ နဂါးစစ်လျှို့ဝှက်ရတနာကိုပဲ သွားသွား ဆုလာဘ်တွေက အင်မတန် ရက်ရောပါတယ်။</p> <p>မင်းတို့ ဂိုဏ်းလေးဂိုဏ်းရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ထိပ်ဆုံး ဆယ့်နှစ်ယောက်ထဲ ဝင်ဖို့ မခက်ခဲပါဘူး”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save