Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၇၂၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">အားနည်းချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မူကျွမ်းက ပြောသည်။</p> <p>"အရမ်းကောင်းတယ်၊ ဒါဆို သခင်လေးယွင် ကြုံတွေ့ရမယ့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေအကြောင်း ပြောပြပါ”</p> <p>မူကျန့်က ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အားကောင်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေ လုံးဝမရှိပါဘူး။ အဲဒီအားကောင်းတဲ့ ဂိုဏ်းတွေက သူတို့ရဲ့ နံပါတ်တွေ ရွေးချယ်တုန်းက ငါတို့ကို တမင်ရှောင်သွားကြတယ်။</p> <p>ထိပ်ဆုံးဆယ့်နှစ်ယောက် တိုက်ပွဲမတိုင်ခင်မှာ ထိပ်ဆုံးဆယ့်နှစ်ယောက်ထဲ ဝင်နိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိသူတွေဖြစ်တဲ့ ရွက်တစ်ထောင်ကျွန်းနဲ့ နဂါးစွယ်အိမ်တော်တို့က စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံတဲ့သူတွေထဲမှာ မပါဘူး”</p> <p>မူကျွမ်းလည်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီဂိုဏ်းတွေက တော်တော်ပါးနပ်ကြတာပဲ။ သခင်လေးယွင်ပဲ သူ့နံပါတ်ကို ကျပန်းရွေးခဲ့တာဖြစ်ပြီး တခြားဂိုဏ်းတွေက သူတို့ရဲ့ နံပါတ်တွေကို မရွေးခင် သေချာတွက်ချက်ခဲ့ကြမှာပဲ”</p> <p>မူကျန့်၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွား၏။</p> <p>"ဒီနည်းလမ်းနဲ့ တခြားဂိုဏ်းတွေကလည်း ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို သိသွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး တားဆီးမရနိုင်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”</p> <p>မူမျိုးနွယ်စုဝင်များအားလုံးမှာ ပြုံးရွှင်နေကြပြီး ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။</p> <p>မူဝမ်ရှန်းမှာ ယွင်ရှောင်ကို တိတ်တခိုး ကြည့်လိုက်သည်။ ယွင်ရှောင်မှာ ခန့်ညားပြီး တက်ကြွကာ လဟာနယ်တွင် ကြာပန်းသဏ္ဌာန်ထိုင်နေပြီး တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်နေသဖြင့် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ခုန်ပေါက်နေသည်။</p> <p>ရုတ်တရက် အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းလာပြီး ရွေ့လျားစက်ရုပ်ရုပ်သေးအတွင်းသို့ ဆင်းသက်လာသည်။ ထိုသူမှာ ဖေးလုံဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ထန်ဟွေးယဲ့ ဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ မကောင်းမွန်ဘဲ သူက သက်ပြင်းချရင်း ထပ်ခါထပ်ခါ ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>မူကျန့်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်ဟွေးယဲ့ ဘာဖြစ်တာလဲ”</p> <p>ထန်ဟွေးယဲ့မှာ ခါးသက်သက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အကြီးအကဲကျန့် ခင်ဗျားက အဖြေကို သိပြီးသားမေးခွန်းကို မေးနေတာ မဟုတ်လား။</p> <p>စောနက နံပါတ်တွေ ဆွဲတုန်းက မီဟုန်က နံပါတ်တစ်ဆယ်ကို အရင်ဆွဲသွားပြီး ကျွန်တော်က နံပါတ်နှစ်ဆယ့်တစ်ပဲ ရခဲ့တယ်။</p> <p>နောက်တစ်ဆင့်မှာ ကျွန်တော် ဖယ်ရှားခံရတော့မယ်ထင်တယ်၊ ထိပ်ဆုံးဆယ့်နှစ်ယောက်ထဲ ဝင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘူး”</p> <p>မူကျန့်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်ဟွေးယဲ့ သက်ပြင်းချစရာမလိုပါဘူး။ ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”</p> <p>ထန်ဟွေးယဲ့၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ဖြူဖျော့နေသည်။ သူက ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အကြီးအကဲကျန့် ကျွန်တော့်ကို နှစ်သိမ့်စရာမလိုပါဘူး”</p> <p>သူက လေထဲရှိ စစ်သင်္ဘောတစ်စင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသင်္ဘောမှာ ပီလော့ဂိုဏ်း၏ သင်္ဘောဖြစ်ပြီး သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>ပီလော့ဂိုဏ်းမှာ နံပါတ် ၂၃ ရရှိထားပြီး ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းမှာ နောက်တစ်ဆင့်တွင် တွေ့ဆုံကြမည်ဖြစ်သည်။ ထန်ဟွေးယဲ့မှာ သူ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်မည်ကို သိနေသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် လော့ဖူကျွန်းပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲမှာလည်း အဆုံးသတ်သွားသည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်း အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူမှာ အနိုင်ရသွားသည်။</p> <p>သူက အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး ယိုချင်ဖေးနှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် ရယ်မောကာ သူ၏ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p>ဂိုဏ်းမှာ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ချီးကျူးဂုဏ်ပြုသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>ရှုံးနိမ့်သွားသော လူမှာ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ပြန်လာသည်။ သူက ဂိုဏ်းချုပ်၏ အေးစက်သော အကြည့်နှင့် သူ့အဖော်၏ လှောင်ပြောင်သော အမူအရာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး သူ၏ခေါင်းကို ငုံ့ထားကာ အသံတစ်ချက်မှ မထွက်ဝံ့တော့ပေ။</p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ မျက်လုံးများ မှိတ်ပြီး ကျင့်ကြံနေသော်လည်း သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံတစ်စကို လော့ဖူကျွန်းပေါ်တွင် အမြဲတမ်း ထားရှိထားသည်။ သူ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။</p> <p>ဒီလျှို့ဝှက်ဂိုဏ်းတွေက ကောင်းကင်သိုင်းပညာကုန်းမြေကြီးပေါ်က သီးခြားဂိုဏ်းတွေပဲ။ သူတို့က ကောင်းကင်သိုင်းပညာကုန်းမြေကြီးပေါ်က လောကီဂိုဏ်းတွေနဲ့ ဘာမှမခြားနားဘူး။ သူတို့က အားကောင်းတဲ့သူကို လေးစားတယ်၊ အကျိုးစီးပွားကို တန်ဖိုးထားတယ်၊ ပြီးတော့ အရမ်းကို အခွင့်အရေးသမားတွေပဲ။</p> <p>ဂိုဏ်းနံပါတ်သုံးမှ လူတစ်ယောက်သာ တိုက်ရိုက် အဆင့်တက်သွားရာ ထိုလူမှာ အလွန် ဝမ်းသာနေသည်။</p> <p>သို့သော် မကြာမီမှာပင် နံပါတ်နှစ်နှင့် နံပါတ်သုံး သိုင်းပညာရှင်များမှာ မျက်နှာပြာနှမ်းသွားပြီး အရောင်အဆင်းအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားသည်။</p> <p>ယိုချင်ဖေးက နံပါတ်လေးကို ခေါ်လိုက်သောအခါတွင် လော့ဖူကျွန်း၏ အပြင်ဘက်အစွန်းတွင် အနားယူနေသော ဧရာမပင်လယ်လိပ်ကြီးမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်သောတောအုပ်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံတက်လာကာ ကျွန်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။</p> <p>နံပါတ်နှစ်နှင့် နံပါတ်သုံး ရှိသူများမှာ သူတို့၏ နှလုံးသားများ အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုအရာက သူတို့ တတိယအဆင့်သို့ တက်ရောက်နိုင်လျှင်ပင် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားခြင်းကို ခံရမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။</p> <p>မျက်လုံးအားလုံးမှာ လော့ဖူကျွန်းပေါ်သို့ စူးစိုက်နေကြပြီး လူငယ်ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ယိုချင်ဖေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်ကျင်းချီ ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်ခွာပေးပါ။ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်မယ့် တပည့်တွေကိုပဲ စင်ပေါ်တက်ခိုင်းလိုက်ပါ”</p> <p>ကျင်းချီမှာ မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါက အလောင်းကောင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူပါ”</p> <p>"ဘာ”</p> <p>သူ၏စကားများမှာ မြေကြီးတုန်လှုပ်သွားစေပြီး ပင်လယ်ရေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားသည်။</p> <p>မူမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ယွင်ရှောင်ပင်လျှင် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ကာ နားမလည်သော အကြည့်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ရှက်တတ်ရဲ့လား။ မင်းက ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိတဲ့ အလောင်းကောင်တစ်ကောင်ပဲ ဒီကနေ လစ်စမ်း”</p> <p>ပထမဆုံး အော်ပြောလိုက်သူမှာ ကိုယ်တော်ဝဖြစ်ပြီး သူက ချုပ်တည်းမှုမရှိဘဲ ကျယ်လောင်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>မူကျွမ်းမှာ နှာခေါင်းရှုံ့ခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>"ကျင်းချီ မင်းရဲ့ အရေပြားက မင်းရဲ့ အခေါင်းဖုံးလို ထူတာပဲကွ”</p> <p>အခြားဂိုဏ်းချုပ်များလည်း သူတို့၏ မကျေနပ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသကြပြီး နေရာတိုင်းတွင် ရယ်မောသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p>ယိုချင်ဖေး၏ မျက်နှာလည်း မည်းမှောင်သွား၏။</p> <p>"အရှင်ကျင်းချီ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြဿနာမရှာပါနဲ့ ဆင်းသွားပါ”</p> <p>ကျင်းချီမှာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး ဆင်းသွားမည့် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါက အသက်သုံးဆယ်အောက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒါက ပြိုင်ပွဲစည်းကမ်းတွေနဲ့ ကိုက်ညီတယ်၊ ဒါကြောင့် ဘာလို့ ငါ ပါဝင်လို့မရရမှာလဲ”</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိခနဲ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နားကွဲလုမတတ် ရယ်မောသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p>ကျင်းချီမှာ လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်းများတွင် နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ကျော် ကျော်ကြားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် လူအများအပြားမှာ မရယ်ကြပေ။ မူကျွမ်းမှာ သူတို့ထဲမှတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် စူးရှသော အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး သူက အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဖြစ်နိုင်တာက… ဖြစ်နိုင်တာက…"</p> <p>ယွင်ရှောင်၏ မျက်ဆံများလည်း ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်တဲ့ တပည့်တွေရဲ့ အသက်ကို စောင့်ကြည့်တဲ့ စံနှုန်းက အရိုးအသက်လား”</p> <p>မူကျွမ်းက ပြောသည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ အရိုးအသက် အတိအကျပဲ။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ အားကောင်းကောင်း လုံးဝပြောင်းလဲမှုမရှိရင် မင်းရဲ့ အရိုးအသက်ကို ပြောင်းလဲဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။</p> <p>ဒါဆို ကျင်းချီက သူ အသက်သုံးဆယ်မပြည့်သေးဘူးလို့ ဘာကြောင့် ပြောရဲရတာလဲ”</p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရိုးအသက်ကို ပြောင်းလဲတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိပေမဲ့ အရမ်းရှားပါးတယ်”</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ဝေ့ချင်း၏ မဟာလော့ရွှေရောင်အရိုးမှာ အရိုးအသက်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သော ကောင်းကင်ဆန့်ကျင်ပညာရပ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။</p> <p>ယိုချင်ဖေးမှာ မရယ်ဘဲ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လူကြီးမင်းတို့ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို စစ်ဆေးပေးပါ”</p> <p>သူ၏နောက်မှ ဝမ်ယန်ယွီနှင့် ဝမ်ထျန်းလုတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့မှာ ကျင်းချီ၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်ကျင်းချီ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ”</p> <p>နှစ်ယောက်လုံးမှာ လက်ဟန်များ ဖွဲ့စည်းပြီး လက်ဟန်များစွာကို တစ်ပြိုင်တည်း ထုတ်လွှတ်ကာ ကျင်းချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ကျင်းချီမှာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး နှစ်ယောက်လုံးကို သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။</p> <p>သာမန်လူတစ်ယောက်၏ အရိုးအသက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မြင်နိုင်သော်လည်း အရှင်သခင်များမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ဖုံးကွယ်သည့် နည်းလမ်းများ ရှိကြသဖြင့် အခြားသူများ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရန် သို့မဟုတ် မှားယွင်းရန် ခက်ခဲသည်။</p> <p>ဤသို့ တိုက်ရိုက် အနီးကပ် စစ်ဆေးခြင်းမှာ လုံးဝ တိကျမှုကို သေချာစေရန် လုံလောက်ပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးပင်လျှင် ဖုံးကွယ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>ခဏအကြာတွင် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ နှင်းခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့်အလား ပြာနှမ်းသွားသည်။</p> <p>လူတိုင်း၏ နှလုံးသားမှာ ခုန်တက်သွားပြီး မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု သူတို့၏ အတွင်းထဲတွင် ထကြွလာသည်။</p> <p>ယိုချင်ဖေးမှာလည်း ကြိုတင်နမိတ်တစ်ခု ရှိနေပုံရပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေကာ သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်တို့ ဘယ်လိုလဲ”</p> <p>ဝမ်ယန်ယွီ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွား၏။ သူက ပြောချင်ပုံမရသော်လည်း အဆုံးတွင် ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်ပဲ သူက အသက်သုံးဆယ်မပြည့်သေးဘူး၊ သူ့ရဲ့ တိကျတဲ့ အရိုးအသက်က နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ်ပဲ”</p> <p>"ဘာ”</p> <p>ဤဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေပြီး တည်ငြိမ်သော ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပင်လျှင် ရုတ်တရက် လှိုင်းများ ထကြွလာကာ လေးဘက်လေးတန်သို့ လှည့်ပတ်ရိုက်ခတ်သွားသည်။</p> <p>မူကျွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မူမျိုးနွယ်စုဝင်များသာမက လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်ပြီး စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>ကျင်းချီက ပြိုင်ပွဲထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်လာတယ်၊ ငါတို့ အခု ဘယ်လိုယှဉ်ပြိုင်ရမှာလဲ။</p> <p>ရင်ကျစ်က လေးလံစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။</p> <p>"ကျင်းချီ မင်း ဒီလောက်တောင် အရှက်မဲ့စရာ မလိုပါဘူးကွာ”</p> <p>ကျင်းချီက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါက ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးက ချမှတ်ထားတဲ့ ပြိုင်ပွဲစည်းကမ်းတွေကို အမြဲတမ်း လိုက်နာခဲ့တယ်။ ငါ ဘာလို့ ရှက်ရမှာလဲကွ၊</p> <p>အရှင်ရင်ကျစ်က ဒီစည်းကမ်းတွေက ရှက်စရာကောင်းတယ်လို့ ပြောနေတာလား။ မင်းက လူတိုင်းကို စည်းကမ်းတွေ ချိုးဖောက်ဖို့ အားပေးနေတာလား”</p> <p>ယိုချင်ဖေး၏ မျက်ဆံများ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး သူက အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါနားလည်ပြီ။ ငါနားလည်ပြီ။ မင်းကျင့်ကြံတဲ့ အလောင်းမိစ္ဆာပညာရပ်က မင်းကိုယ်မင်း အလောင်းမိစ္ဆာအဖြစ် သန့်စင်ဖို့ ဆက်ဆံခဲ့တယ်၊</p> <p> ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အရိုးအသက်က ဒီထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားကို ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့နှစ်မှာ ထာဝရအေးခဲနေတာပဲ—နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ်ပဲ။</p> <p>အားနည်းချက် အားနည်းချက်။ အရိုးအသက်တိုင်းတာတဲ့ နည်းလမ်းမှာ အားနည်းချက်ရှိတယ်”</p> <p>ဤသို့ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် လူတိုင်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သည်ကို နားလည်သွားကြသည်။</p> <p>ကျင်းချီက လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"အားနည်းချက်တွေ ရှိ မရှိ ငါဘာလို့ ဂရုစိုက်ရမှာလဲ။ ငါသိချင်တာက မင်းတို့ ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးက မင်းတို့ကိုယ်တိုင် ချမှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာသေးလားဆိုတာပဲ”</p> <p>ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးမှ သူတို့သုံးယောက်လုံးမှာ မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်ဒုက္ခရောက်သွားကြသည်။</p> <p>ကျင်းချီက လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာစရာမလိုဘူးဆိုရင် ငါ့အလောင်းကောင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက သိုင်းပြိုင်ပွဲကနေ ချက်ချင်း နုတ်ထွက်မယ်။</p> <p>ဘာ တရားမျှတမှုနဲ့ မျှတမှုလဲ။ အားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ငါတို့ ပထမနေရာ ရရင်တောင် မင်းတို့က စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကတိတွေအားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်တယ်။ ဟက်…"</p> <p>ယိုချင်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ ငါ ဒီနေရာကနေ ကြေညာတယ်၊ ကျင်းချီ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ရှိတယ်”</p> <p>"ဟာ ဟင် အို ယီး… ဘောပဲ”</p> <p>ဤရလဒ်မှာ မမျှော်လင့်ဘဲနှင့် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ကျယ်ပြန့်သော ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုနှင့် မကျေနပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ အားလုံးက ဒေါသတကြီး ထုတ်ဖော်ပြသကြသည်။</p> <p>ရင်ကျစ်က ဒေါသတကြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်သုံးယောက်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ငါ နားလည်ပေမဲ့ ကျင်းချီကို ပါဝင်ခွင့်ပြုတာက အရမ်းကို အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး”</p> <p>ယိုချင်ဖေးက… "ငါသိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စည်းကမ်းတွေမှာ အားနည်းချက်တွေ ရှိနေရင်တောင် စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ဖျက်သိမ်းလို့မရဘူး။</p> <p> မဟုတ်ရင် စည်းကမ်းတွေနဲ့ လူတွေကို ဘယ်လိုစည်းရုံးနိုင်မလဲ။ ဒီသိုင်းပြိုင်ပွဲပြီးရင် ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးက စည်းကမ်းတွေကို သေချာပေါက် ထပ်မံပြင်ဆင်ပါ့မယ်”</p> <p>လူအုပ်မှာ မကျေနပ်သံများစွာ ရှိနေသေးသော်လည်း တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားကြသည်။</p> <p>အရိုးအသက်အကဲဖြတ်ခြင်းမှာ အသက်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ဘက်မလိုက်ဆုံးသော နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးမှာ ကျင်းချီကို တမင်တကာ ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးနည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ စည်းကမ်းများကို မဆင်မခြင် ပြောင်းလဲခြင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်ရှိသည်။</p> <p>ထို့အပြင် လူအများစုမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုအတွက်သာ ကြည့်ရှုနေကြခြင်းဖြစ်ပြီး အလှည့်အပြောင်းများနှင့် အဖြစ်အပျက်များကို စိတ်ဝင်စားကြကာ ပြဇာတ်ဆန်သော အတက်အကျများကို တောင့်တကြသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူအများစုအတွက်မူ ကျင်းချီ မပါဝင်လျှင်ပင် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ စွမ်းအားမှာ ထိပ်ဆုံးဆယ့်နှစ်ယောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပြီး သူတို့၏ အဆင့်များကို လုံးဝ သက်ရောက်မှုရှိမည်မဟုတ်ပေ။ စိုးရိမ်သင့်သည်မှာ ပထမနေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်လိုသူများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ဒါက အရမ်းမသမာဘူးလေ”</p> <p>ထင်ထားသည့်အတိုင်း အဓိကဂိုဏ်းကြီးအနည်းငယ်သာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြပြီး ဝဝ ပိန်ပိန် ကိုယ်တော်နှစ်ပါးမှာ ခုန်ပေါက်နေကြကာ သူတို့၏ မကျေနပ်မှုကို အော်ဟစ်နေကြသည်။</p> <p>ယိုချင်ဖေး၏ အကြည့်မှာ အေးစက်သွားပြီး သူက ချမ်းစိမ့်စိမ့်အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဝဝ ပိန်ပိန် ကိုယ်တော်တွေ မင်းတို့ရဲ့ အပြုအမူတွေမှာတောင် ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိသင့်တယ်။ မင်းတို့ နောက်တစ်ခါ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေပြောရဲရင် ငါ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးကို အရင်ရှင်းပစ်မယ်”</p> <p>ဝဝ ပိန်ပိန် ကိုယ်တော်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ကျိန်ဆဲချင်သော်လည်း အောင်းဝူရှင်းက သူတို့ကို ဖမ်းဆွဲပြီး အသည်းအသန် တားဆီးလိုက်၏။ သူသည် အလွန်ရှက်ရွံ့သွားပြီး သူ၏ပါးပြင်များ နီရဲသွားသည်။</p> <p>ယိုချင်ဖေးက ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"နံပါတ်လေး ဘယ်သူရှိသေးလဲ။ ကျွန်းပေါ်တက်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ပေးပါ။ မလာဘူးဆိုရင် အလိုအလျောက် အရှုံးပေးတယ်လို့ သတ်မှတ်မယ်”</p> <p>လူတစ်ယောက်မှာ ပင်လယ်နှင့် ကောင်းကင်ကြားတွင် ရပ်နေပြီး သူ့လက်ထဲမှ နံပါတ်စဉ်ကို လော့ဖူကျွန်းပေါ်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ ဖောင်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ကွဲကြေသွားပြီး သူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p>"အရှုံးပေးတယ်။ ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုတိုက်ရမှာလဲ။ တိုက်ရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ”</p> <p>ထိုလူမှာ နံပါတ်လေးက အလောင်းကောင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူ ရှုံးနိမ့်တော့မည်ကို သိနေသော်လည်း ယခုအခါတွင် သူ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမရှိတော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ကျင်းချီက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရှုံးပေးရင် အရှုံးပေးလိုက်။ မင်းရဲ့ ညည်းညူတိုင်တောနေတာက တကယ်ကို မနှစ်မြို့စရာကောင်းတယ်”</p> <p>ထိုလူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူက ချက်ချင်း အလွန်ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်တစ်ခု သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ပျံ့နှံ့လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အလွန်ကြောက်လန့်သွားကာ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p>"ဘေးအန္တရာယ်က ပါးစပ်ကလာတယ်၊ ဘာလို့ လူအများအပြားက ဒီရှေးကျတဲ့ အမှန်တရားကို နားမလည်ကြတာလဲ”</p> <p>ကျင်းချီက သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး အဝေးမှ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>မည်သည့် သတိပေးချက်မှမရှိဘဲ သိုင်းပညာရှင်မှာ ပေတစ်ရာခန့်သာ ပြေးထွက်သွားရသေးချိန်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးနှင့်အသားများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။</p> <p>ဂိုဏ်းမှ လူတိုင်းမှာ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သော တပည့်များမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါနေကြ၏။ အကယ်၍ သူတို့ ကျင်းချီနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့လျှင် ကျွန်းပေါ်သို့ လုံးဝ မသွားသင့်ကြောင်း တွေးနေကြသည်။ တိုက်ရိုက် အရှုံးပေးခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။</p> <p>သို့မဟုတ်လျှင် လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းက အရှုံးပေးရန် အခွင့်အရေးအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>မူကျွမ်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျင်းချီ မင်း လူသတ်ရူးပဲ။ အဲဒီလူက အရှုံးပေးပြီးသွားပြီ မင်းက သူ့ကို သတ်သေးတယ်။ အဲဒါ စည်းကမ်းတွေနဲ့ မဆန့်ကျင်ဘူးလား။ အရှင်ယိုချင်ဖေး ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ထိန်းချုပ်ပေးပါ”</p> <p>ကျင်းချီက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟားဟား မူကျွမ်း အဲဒီစိတ်ကူးကို လက်လျှော့လိုက်ပါ။ စည်းကမ်းက တစ်ဖက်က အရှုံးပေးလိုက်ရင် ဘယ်သူမှ မသတ်နိုင်ဘူး။</p> <p> ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက အရှုံးပေးပြီးနောက် လော့ဖူကျွန်းပေါ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် တိုက်ပွဲအချိန်က ကုန်လွန်သွားပြီ။</p> <p> ငါသူ့ကို သတ်တာက ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရန်ငြိုးတစ်ခုပဲကွ၊ တိုက်ပွဲနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ သူအရှုံးပေးလိုက်ရုံနဲ့ ငါ သူ့ကို တစ်သက်လုံး သတ်လို့မရဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save