Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၇၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">မမျှော်လင့်ထားသောလူများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ယိုချင်ဖေးက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တိုက်ပွဲဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ကွင်းထဲက ထွက်သွားတာနဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲအချိန် မဟုတ်တော့ဘူး၊ စည်းကမ်းတွေနဲ့လည်း မသက်ဆိုင်တော့ဘူး”</p> <p>မူကျွမ်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်မည်းမှောင်နေသည်။ သူက ပလ္လင်၏ လက်တန်းကို ပြင်းထန်စွာ ချေမွလိုက်ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သခင်လေးယွင် သူ့ကို အနိုင်တိုက်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှုရှိရဲ့လား”</p> <p>ယွင်ရှောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"တိုက်ကြည့်မှ သိမှာပေါ့”</p> <p>မူကျွမ်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည့်အလား သူ၏မျက်လုံးများမှာ လင်းလက်နေသည်။</p> <p>တင်းမာသော အငွေ့အသက်တစ်ခုမှာ မူမျိုးနွယ်စု၏ ရွေ့လျားစက်ရုပ်ရုပ်သေးအိမ်ထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။ မူလက သူတို့အတွက် ပထမနေရာမှာ သေချာနေသော်လည်း ယခုအခါတွင် ရုတ်တရက် မခန့်မှန်းနိုင်ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>မူကျွမ်းက ရုတ်တရက် လှောင်ပြောင်ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အားလုံး စိတ်မပူကြနဲ့ ပထမနေရာက ငါတို့ပဲ ရမှာပါ”</p> <p>လူတိုင်း ကြောင်သွားကြသည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှုရှိလာသလဲဟု သူတို့ အံ့ဩနေကြသည်။</p> <p>မူကျွမ်း၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ယိုချင်ဖေး စောနကပြောသလိုပဲ သိုင်းပြိုင်ပွဲအပြင်ဘက်မှာ စည်းကမ်းတွေနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး။ ကျင်းချီက ငါ့မူမျိုးနွယ်စုက အကြီးအကဲနှစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တယ်၊ ဒီအကြွေးကို နောက်ဆုံး ဆယ့်နှစ်ယောက်မတိုင်ခင် သူနဲ့ ရှင်းရမယ်”</p> <p>ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် လူတိုင်း ရုတ်တရက် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သည်ကို နားလည်သွားကြသည်။</p> <p>မူကျန့်မှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟားဟား နောက်ဆုံးပွဲမတိုင်ခင် ကျင်းချီကို သတ်ကြစို့”</p> <p>ယွင်ရှောင် ဆွံ့အသွား၏။ သူ့ထက် ပိုတော်တဲ့သူ၊ သူ့ကို ကွက်ကျော်နိုင်တဲ့သူ အမြဲတမ်းရှိနေသည်။</p> <p>ဒီလောကကြီးမှာ ကြမ်းတမ်းတဲ့အင်အားတစ်ခုတည်းနဲ့ ဘယ်နေရာမှ မရောက်နိုင်ဘူးဆိုတာ အမှန်ပင်။</p> <p>မူကျွမ်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူ့ကို သတ်တာက လက်တွေ့မကျဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်သင့်တယ်။ ပြီးတော့ တခြားဂိုဏ်းအများစုကလည်း ဒီလိုဖြစ်တာကို မြင်ချင်ကြမှာပဲ။ ငါ ခဏနေ ပြန်လာခဲ့မယ်”</p> <p>သူ၏ပုံရိပ်မှာ ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီး ရွေ့လျားစက်ရုပ်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>သူ အကူအညီရှာရန် သွားသည်ကို ယွင်ရှောင် သိသည်။ အကယ်၍ ကျင်းချီက သူ၏စွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းရန် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရှောင်ရှားခဲ့လျှင် သူ တစ်ယောက်တည်း မူကျွမ်းကို ကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> သို့သော် အကယ်၍ သူတော်စင်နှစ်ပါးလောက်က အရေးယူနိုင်ခဲ့လျှင် ကျင်းချီကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ပိုများလာမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျင်းချီကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လှုပ်ရှားမှုများပြီးနောက် သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ စနစ်တကျ ဆက်လက်ကျင်းပနေသည်။</p> <p>ပီလော့ဂိုဏ်း၏ အလှည့်ရောက်သောအခါတွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်မှာ စစ်သင်္ဘောမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံထွက်လာပြီး လော့ဖူကျွန်းပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လာသည်။</p> <p>မိန်းကလေး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်နူးညံ့ပြီး ငယ်ရွယ်သဖြင့် လူတိုင်းမှာ သူမနှင့် လုံးဝ မရင်းနှီးဟု ခံစားလိုက်ရပြီး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p>ယိုချင်ဖေးနှင့် အခြားနှစ်ယောက်ပင်လျှင် ခဏမျှ ကြောင်သွားကြသည်။ ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ဤမိန်းကလေး၏ စွမ်းအားမှာ သိုင်းသခင်အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသည်။</p> <p>"ဘာ။ သူ… သူ…"</p> <p>ရွေ့လျားစက်ရုပ်ပေါ်တွင် ယွင်ရှောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး မိန်းကလေးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>မူမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ထိုမိန်းကလေးကို ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်နေကြသော်လည်း ယခုအခါတွင် ယွင်ရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ပြီး သူမကို ပို၍ပင် ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>မူကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"သခင်လေးယွင် ဒီမိန်းကလေးကို သိသလား”</p> <p>ယွင်ရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်လေးနက်နေပြီး သူက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>မူကျန့်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အိုး။ ဒီမိန်းကလေးက ဘယ်သူလဲ။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ပဲ သိုင်းသခင်အဆင့်မှာပဲ ရှိတာလား။ ပီလော့ဂိုဏ်းက ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ”</p> <p>သူ၏ထူးခြားသော အရည်အချင်းများနှင့် စူးရှသော အမြင်အာရုံဖြင့်ပင် သူက ထိုမိန်းကလေး၏ စွမ်းအားကို သိုင်းသခင်အဖြစ်သာ ခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပြီး သူ မှားယွင်းရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ ထိုမိန်းကလေးကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူမက တကယ်ပဲ သိုင်းသခင်တစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ကျုပ်ထက် မနည်းဘူး”</p> <p>"ဘာ”</p> <p>ယခုအခါတွင် မူမျိုးနွယ်စု၏ ကြက်သေသေအလှည့်ဖြစ်သွားပြီး သူတို့၏ ပါးစပ်များမှာ အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>မူကျန့်မှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် သူ၏နဖူးမှ ချွေးစေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သခင်လေးယွင် နောက်နေတာလား”</p> <p>ယွင်ရှောင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ လေးနက်သော အကြည့်မှာ သူ နောက်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း မူမျိုးနွယ်စုကို ပြောပြနေပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ လေးလံသွားသည်။</p> <p>မူကျန့်က အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက မင်းထက် မနည်းဘူးဆိုရင် သူတော်စင်တစ်ပါးရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိရမယ်။</p> <p> သိုင်းသခင်တစ်ယောက်က သူတော်စင်တစ်ပါးရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ”</p> <p>မူဝမ်ရှန်း၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ခါသွားပြီး သူမက ယွင်ရှောင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>ဒီလူငယ်က သူတော်စင်တစ်ပါးများလား။</p> <p>သူမမှာ ထိတ်လန့်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အချိန်တိုအတွင်းမှာ ရှင်းပြဖို့ ခက်တယ်။ သူမက နောက်တစ်ဆင့်မှာ ဖေးလုံဂိုဏ်းက ပညာရှင်တွေနဲ့ တွေ့ရင် ကျုပ်တို့ သိရမှာပါ”</p> <p>သူ ဘာမှဆက်မပြောချင်တော့ဘဲ သူ၏အကြည့်မှာ ထိုမိန်းကလေးထံမှ မခွာပေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုမိန်းကလေးမှာ အရှေ့ပင်လယ်တွင် သူ့ကို အစ်ကိုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့သော သက်တံကျောက်ဝိညာဉ် ရှောင်ဟုန် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>ထိုအချိန်က ရှောင်ဟုန်မှာ နီယွန်ကျောက်တုံးကို စုပ်ယူပြီး ပြီးပြည့်စုံသော သက်တံခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပေါင်းစပ်ခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် သူမမှာ တိယဲ့၏ ပူးကပ်ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ သူမ၏ သတင်းမှာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူမမှာ ပီလော့ဂိုဏ်း၏ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူအဖြစ် ဤနေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ဟားဟား အရမ်းကောင်းတယ် အရမ်းကောင်းတယ်”</p> <p>ရုတ်တရက် ရိုင်းစိုင်းသော ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထန်ဟွေးယဲ့မှာ ရွေ့လျားစက်ရုပ်ရုပ်သေးထဲသို့ ပြန်ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး ဝမ်းသာအားရ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အခု ငါ့ဖေးလုံဂိုဏ်းက ထိပ်ဆုံးဆယ့်နှစ်ယောက်ထဲ ဝင်နိုင်ပြီ။ တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ ပီလော့ဂိုဏ်းက သိုင်းသခင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို စင်ပေါ်လွှတ်လိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး”</p> <p>သူက မူမျိုးနွယ်စုဝင်များအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာ မကောင်းမွန်သည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ ခဏရပ်တန့်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်တာလဲ အားလုံး။ အရှင်မူကျွမ်း ဘယ်မှာလဲ”</p> <p>မူကျန့်က ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ခဏထွက်သွားရတယ်။ အရှင်ဟွေးယဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး အရမ်းပျော်မနေပါနဲ့ဦး။</p> <p>ပီလော့ဂိုဏ်းက ဒီလို မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ခွင့်ပြုတာ ထူးဆန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။</p> <p> ဒီမိန်းကလေးက အပေါ်ယံမှာ သိုင်းသခင်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် အရမ်းအားကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနိုင်တယ်”</p> <p>ထန်ဟွေးယဲ့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းပေမဲ့ သိုင်းသခင်တစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာတောင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတယ်။</p> <p>ငါ့အထင်တော့ ပီလော့ဂိုဏ်းက နောက်မျိုးဆက်ဆက်ခံသူတွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့အတွက် ဒီအခွင့်အရေးကို ဒီမိန်းကလေးကို ပေးနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p>မူကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူလည်း ထိုသို့ပင် တွေးခဲ့သော်လည်း ယွင်ရှောင်၏ စကားများက သူ့ကို ယုံကြည်စေခဲ့သည်။ သူက ထိုအမျိုးသမီးမှာ ထူးခြားသော စွမ်းအားရှိသည်ကို မယုံကြည်သော်လည်း သူမမှာ သေချာပေါက် ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>လော့ဖူကျွန်းပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်များမှာ ဆူညံသံများနှင့် အံ့အားသင့်သံများ ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>လူအများအပြားမှာ အကယ်၍ သူတို့သာ ပီလော့ဂိုဏ်းမှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ပါဝင်သည်ကို သိခဲ့လျှင် နံပါတ် ၂၃ ဘေးက နံပါတ်ကို သေချာပေါက် လုယူရန် ကြိုးစားခဲ့မည်ဟု တိတ်တဆိတ် နောင်တရနေကြသည်။</p> <p>သွေးကျီးကန်းနန်းတော်မှ မီဟုန်၏ မျက်နှာမှာ အကြိမ်အနည်းငယ် ရှံ့တွသွား၏။ သူက ရွေ့လျားစက်ရုပ်အတွင်းရှိ ထန်ဟွေးယဲ့ကို မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကာ အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p>ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးမှ သုံးယောက်လည်း ကြောင်သွားကြသည်။ သူတို့မှာ ရှောင်ဟုန်ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့ မှားမမြင်ကြောင်း သေချာသွားသည်။</p> <p>ရှောင်ဟုန်မှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပြီး စကားထစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မ ကျွန်မက နံပါတ်နှစ်ဆယ့်သုံးပါ”</p> <p>ယိုချင်ဖေးက ခါးသက်သက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါသိတယ် နံပါတ်နှစ်ဆယ့်သုံး ကျန်သေးလား”</p> <p>ပီလော့ဂိုဏ်းက နံပါတ်နှစ်ဆယ့်သုံးကို ဆွဲယူလိုက်သောအခါတွင် မည်သူမျှ သူတို့၏ အသက်ကို စွန့်စားပြီး လုယူရန် မဝံ့ကြသဖြင့် မည်သူမျှ မတုံ့ပြန်ပေ။</p> <p>ယိုချင်ဖေး၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မိန်းကလေး မင်း နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်သွားပြီ”</p> <p>ရှောင်ဟုန်မှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အကြီးအကဲသုံးယောက်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p>သူမက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပီလော့ဂိုဏ်း၏ စစ်သင်္ဘောထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p>လူတိုင်း စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြပြီး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲအချိန်ဇယားကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> ဤမိန်းကလေး၏ နောက်တစ်ယောက်ပြိုင်ဘက်မှာ ဖေးလုံဂိုဏ်းမှ ယွီရှန်းကျဲ့ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ ဖေးလုံဂိုဏ်း၏ ကံကောင်းမှုကို မနာလိုဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>ထန်ဟွေးယဲ့လည်း အလွန်ပျော်ရွှင်နေပြီး ပါးစပ်မစေ့နိုင်အောင် ပြုံးနေသည်။</p> <p>ထို့နောက် များစွာ မျှော်လင့်ထားသော ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်မှလည်း ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုသူမှာ ယွင်ရှောင် အရှေ့ပင်လယ်တွင် ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော ချင်းစီအမည်ရှိ အမျိုးသမီးတပည့်ဖြစ်ပြီး ဤမျိုးဆက်၏ ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်၏ "မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်" အမွေဆက်ခံသူလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွင်ရှောင်က အနီးကပ်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအမျိုးသမီးမှာ အရှေ့ပင်လယ်တွင် အထွတ်အထိပ် ကြယ်ရှစ်ပွင့် သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ယခုအခါတွင် သူမမှာ အမှန်တကယ် ဖောက်ထွက်သွားပြီး သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ သူနှင့် မခြားနားဘဲ ကြယ်ကိုးပွင့်နယ်ပယ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>မူကျန့်လည်း လေးနက်စွာ ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီအမျိုးသမီးက သခင်လေးယွင်လောက် အားမကောင်းပေမယ့် လျှော့မတွက်သင့်ဘူး။ ငါတို့ သူ့နဲ့ တွေ့ရင် ကျေးဇူးပြုပြီး သတိထားပါ”</p> <p>ယွင်ရှောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီအမျိုးသမီးက ကြယ်ကိုးပွင့်အဆင့်ရဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုပဲ ရှိပေမယ့် သူမရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ။</p> <p>ကျုပ်အထင်တော့ သူမရဲ့ စွမ်းအားက အောင်းဝူရှင်းထက် မနိမ့်ကျနိုင်ဘူး။ ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်ရဲ့ မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ နာမည်နဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်”</p> <p>ထိုအမျိုးသမီးမှာ လော့ဖူကျွန်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>" ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်က ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူ ချန်ချင်းစီ အရှင်သုံးယောက်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”</p> <p>ယိုချင်ဖေးက သူမကို အကြိမ်အနည်းငယ် တိုင်းတာကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ချီးကျူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်ပဲ မင်းက ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းရှိပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပဂေးတစ်ယောက်ပဲ။</p> <p> ငါ့အထင်တော့ တစ်ယောက်ယောက်က မရှက်တတ်ဘူးဆိုရင် ဒီသိုင်းပြိုင်ပွဲရဲ့ ပထမနေရာကို မင်းနဲ့ အောင်းဝူရှင်းကြားမှာ ဆုံးဖြတ်ပြီးလောက်ပြီ”</p> <p>ချန်ချင်းစီက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်သူက နံပါတ်တစ်လဲဆိုတာ ဘယ်သူဂရုစိုက်လို့လဲ။ အရှင်ကျင်းချီနဲ့ မောင်လေးဝူရှင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်ရုံနဲ့ ကျွန်မ ပျော်နေပါပြီ”</p> <p>အဝေးတစ်နေရာတွင် ရပ်နေသော အောင်းဝူရှင်းမှာ အနည်းငယ် မျက်နှာနီရဲသွားပြီး ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ကိုယ်တော်ဝ၏ နောက်တွင် ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ချင်းစီမှာ တိုက်ရိုက် အဆင့်မတက်သွားဘဲ ကံမကောင်းသော လူတစ်ယောက်က သူမနှင့် တူညီသော နံပါတ်ကို ရရှိသွားပြီး ကျွန်းပေါ်သို့ ဆန္ဒမရှိဘဲ သွားလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ချင်းစီက ပြောသည်။</p> <p>"ရှင်က ကျမကို အနိုင်ကျင့်လို့လွယ်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာလား”</p> <p>ထိုလူမှာ အလျင်အမြန် ခေါင်းခါပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မြှောက်ပင့်နေတာပါ သခင်မလေးချင်းစီ”</p> <p>ချန်ချင်းစီက ပြောသည်။</p> <p>"ဒါဆို ဘာလို့ ငါနဲ့ တူညီတဲ့ နံပတ်ကို ရွေးခဲ့တာလဲ”</p> <p>ထိုလူမှာ ခါးသက်သော မျက်နှာအမူအရာနှင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော့်စွမ်းအားက ဒီလောက်များတဲ့ နံပါတ်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ဖို့ အရမ်းအားနည်းတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ကျပန်း တစ်ခုရွေးလိုက်တာပါ”</p> <p>"ဟားဟား”</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရယ်မောသံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p>ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ နံပါတ်စဉ်အားလုံးကို ခွဲခြားနိုင်ပြီး အားကောင်းတဲ့သူတွေရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေအားလုံးက အတော်လေး အားကောင်းတဲ့ ဂိုဏ်းတွေပဲ။</p> <p>ချန်ချင်းစီမှာ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆို ဒီကိုလာပြီး ကျမကို ရိုက်ချခိုင်းလိုက်”</p> <p>ထိုလူမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကာ စကားထစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်… ကျွန်တော် အရှုံး…"</p> <p>သူ "ရှုံး" ဟူသော စကားကိုပင် မပြောနိုင်မီတွင် ချန်ချင်းစီက သူ၏ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ ကျွန်းပေါ်တွင် သတိလစ်မေ့မြောကာ လဲကျသွားလေသည်။</p> <p>ထိုလူ၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးလာပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ အရှုံးပေးပါတယ်။ ငါတို့ အရှုံးပေးပါတယ်”</p> <p>ထို့နောက် သူက လော့ဖူကျွန်းသို့ ပျံကျသွားပြီး တပည့်ကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။</p> <p>ယိုချင်ဖေးက ပြောသည်။</p> <p>"ချန်ချင်းစီ အဆင့်တက်သွားပြီ”</p> <p>မကြာမီမှာပင် နံပါတ်၇၇၏ အလှည့်ရောက်လာသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း ရွေ့လျားစက်ရုပ်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသော်လည်း ကံမကောင်းစွာပင် ၎င်းသည် အကာအကွယ်တစ်ခုဖြင့် ကာကွယ်ထားသဖြင့် အတွင်းထဲတွင် ဘာရှိသည်ကို သူတို့ မမြင်နိုင်ကြပေ။</p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ ခုန်ထွက်လာပြီး ကျွန်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ သူက နံပါတ်စဉ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ပစ်ပေါက်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်က လီယွင်ရှောင် ကျွန်တော်က ဒီပြိုင်ပွဲမှာ မူမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပါ”</p> <p>"လီယွင်ရှောင်”</p> <p>ဤနာမည်မှာ ကောင်းကင်သိုင်းပညာကုန်းမြေကြီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း အထီးကျန် ဂိုဏ်းများအတွင်းတွင် ကောင်းစွာမသိကြဘဲ အလွန်နည်းပါးသော လူအနည်းငယ်သာ သိကြသည်။</p> <p>သို့သော် အမှန်တရားကို သိသော လူတိုင်းမှာ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားကြသည်။</p> <p>မလှုပ်ရှားနိုင်သောတောအုပ် အဖြူရောင်နန်းတော်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ကျင်းချီပင်လျှင် သူ၏မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်ပြီး ဆတ်ခနဲ မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ယိုချင်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လီယွင်ရှောင်။ သခင်လေးယွင်ရှောင်အကြောင်း ငါ ကြားဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီသိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ခွင့်မရှိဘူးထင်တယ်”</p> <p>အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ လော့ဖူကျွန်းပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။ ထိုသူမှာ မူကျွမ်းဖြစ်သည်။ သူက ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးနှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သခင်လေးယွင်ရှောင်က ငါ့ မူမျိုးနွယ်စုက ဝမ်ရှန်းနဲ့ လက်ထပ်ပြီး အခု တရားဝင် ငါ့ မူမျိုးနွယ်စုကို ကိုယ်စားပြုပြီး တိုက်ပွဲဝင်နေတာပါ”</p> <p>"ဘာ”</p> <p>လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ မူဝမ်ရှန်းမှာ လျှို့ဝှက်မျိုးနွယ်စုများကြားတွင် အလွန်လေးစားခံရသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး လူငယ်များစွာ၏ ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ခံရသည်။</p> <p>အကယ်၍ သင်က နာမည်တစ်ခုကို ကျပန်းပြောလိုက်လျှင် လူအများစုက မယုံကြည်ကြပေ။ သို့သော် မူဝမ်ရှန်းကို ဖော်ပြလိုက်သောအခါတွင် သူတို့ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။</p> <p>ယိုချင်ဖေးလည်း ရွေ့လျားစက်ရုပ်ရုပ်သေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို ထွင်းဖောက်မြင်သည့်အလား မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မူဝမ်ရှန်း ဒါက အမှန်ပဲလား”</p> <p>မူဝမ်ရှန်း၏ ပခုံးများမှာ တုန်ခါသွားပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။</p> <p>ရာနှင့်ချီ ထောင်နှင့်ချီသော လူများမှာ ဤဘက်သို့ ကြည့်နေကြပြီး သူမ၏ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save