Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၇၂၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပို၍ပင် မမျှော်လင့်ထားသော လူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မူကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဝမ်ရှန်း”</p> <p>မူဝမ်ရှန်းမှာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ခက်ခဲစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ် သူက ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းပါ”</p> <p>ဤစကားများမှာ သူမ၏ အစွမ်းအစအားလုံးကို ကုန်ဆုံးသွားစေသည့်အလားပင်။ ထိုစကားများကို ပြောပြီးနောက် သူမမှာ လုံးဝ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားပြီး မတရားခံရသော ခံစားချက်ဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားကာ မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာသည်။</p> <p>မူကျန့်က သူမကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>"အခြေအနေက မင်းကို မျိုးနွယ်စုအတွက် ဒီလိုစတေးခိုင်းတာပဲ။ ပြီးတော့ မျိုးနွယ်စုထဲက လူတိုင်းက မင်းအကြောင်း သိကြတယ်။ ဒီကိစ္စကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို အသရေဖျက်ရင် ငါက သူတို့ကို ပထမဆုံး သတ်ပစ်မယ်”</p> <p>ရွက်စိမ်းစစ်သင်္ဘောအတွင်းမှ အေးစက်သော နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"မူမျိုးနွယ်စုက တော်တော်စွမ်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတာပဲ။ မူဝမ်ရှန်းကို စတေးပြီး ဒီလောက်အားကောင်းတဲ့ မဟာမိတ်တစ်ယောက်ကို ပြန်ခေါ်လာတယ်။ ဟင်းဟင်း သူတို့က တကယ်ကို တစ်ခုခုပဲ”</p> <p>စကားများမှာ ကြမ်းတမ်းသော်လည်း မည်သူမျှ ဘာမှပြောစရာမရှိပေ။</p> <p>မူကျွမ်းက အေးစက်စက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အလုပ်လား… ‌ောက်တင်းတုတ်တဲ့ကောင်မတွေ”</p> <p>"ရှင် မရှက်ဘူးလား”</p> <p>ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်အတွင်းမှ ဒေါသတကြီး အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ယွင်ရှောင် ထိုအသံမှာ အရှေ့ပင်လယ်တွင် သူကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော အကြီးအကဲ ပီယွဲ့ရှု၏ အသံဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p>မူကျွမ်းက လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့ကို မရှက်တက်တဲ့ကောင်လို့ ခေါ်မယ်ဆိုရင် မင်းက အရည်အချင်းမရှိဘူး။</p> <p>အဘွားကြီး အခု ဝေ့ရှီရှီ ဒီမှာမရှိဘူး၊ ငါ မင်းရဲ့ ပါးစပ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်မယ်ဆိုတာ ယုံချင်ယုံ မယုံချင်နေ”</p> <p>လူတိုင်း ကြောင်အသွား၏။ မျိုးနွယ်စုတစ်စု၏ ခေါင်းဆောင်၊ ခေတ်တစ်ခေတ်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း အရှင်သခင်တစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ်တွင် "ကြက်" ကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများ ပြောနေခြင်းမှာ သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာအောက်တွင် အမှန်ပင် ရှိနေသည်။ သို့သော် မည်သူမျှ အသံတစ်ချက်မှ မထွက်ဝံ့ပေ။</p> <p>သူမ ဒေါသထွက်နေသည်ဖြစ်စေ အခြားတစ်ခုခုဖြစ်စေ ပီယွဲ့ရှုမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>မလှုပ်ရှားနိုင်သောတောအုပ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျင်းချီမှာ သူ၏အရှိန်အဝါကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖုံးကွယ်ပြီး သူ၏အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p>သူက သူ့လက်ဝါးကို ရှေ့သို့ ထိတွေ့လိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းအခေါင်းတစ်လုံး ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ရှေ့တွင် လှည့်ပတ်နေပြီးနောက် သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေလိုက်သည်။</p> <p>အခေါင်းမှာ သူ့ကို လုံခြုံသော ခံစားချက်ပေးစွမ်းပုံရပြီး သူ တည်ငြိမ်သွားကာ ကျင့်ကြံရန် ထိုင်လိုက်သည်။</p> <p>လော့ဖူကျွန်းပေါ်တွင် ယိုချင်ဖေးလည်း စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ သူက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလိုဖြစ်မှတော့ မင်းကို အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်လို့ သတ်မှတ်နိုင်တယ်”</p> <p>ယွင်ရှောင်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး မူကျွမ်းနှင့်အတူ ရွေ့လျားစက်ရုပ်ရုပ်သေးထံသို့ ပြန်ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p> သူ၏အကြည့်မှာ နဂါးစွယ်အိမ်တော်၏ စစ်သင်္ဘောပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူသည် အယောင်ဆောင်သူမှာ မည်သို့သော လူစားမျိုးဖြစ်သည်ကို အလွန်စပ်စုနေသည်။</p> <p>မူကျန့်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ကိစ္စတွေ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ”</p> <p>မူကျွမ်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အခြေအနေအရပဲ ဆော့ကစားရမှာပေါ့။ ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးရဲ့ စည်းကမ်းအသစ်တွေကို ငါတို့ မသိသေးဘူး၊ ထိပ်ဆုံးဆယ့်နှစ်ယောက်က ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်ကြမလဲဆိုတာလည်း မသိဘူး။ အခွင့်အရေးရရင် ကျင်းချီကို အရေးယူမယ်”</p> <p>ယွင်ရှောင်က ခါးသက်သက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အခု အကြီးမားဆုံးရန်သူက ကျင်းချီ မဟုတ်လောက်ဘူး”</p> <p>မူကျွမ်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်သူလဲ။ ချန်ချင်းစီလား”</p> <p>မူကျန့်က အလျင်အမြန် ရှောင်ဟုန်၏ ပေါ်ထွက်လာပုံနှင့် ယွင်ရှောင်၏ အကဲဖြတ်ချက်ကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>မူကျွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p>"အဲဒီမိန်းကလေးရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက မင်းထက် မနည်းဘူးဆိုတာ သေချာလား”</p> <p>ယွင်ရှောင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒါ ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ ကျုပ်ကို အနိုင်ယူဖို့ ဒီလောက်လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>မူကျွမ်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွား၏။</p> <p>"ဒါဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါ အဲဒီမိန်းကလေးကို ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့တယ်၊ သူမက စစ်မှန်တဲ့ ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ် စစ်မှန်တဲ့ သိုင်းသခင်တစ်ယောက်ပဲ”</p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီကိစ္စက ဇာတ်လမ်းရှည်ပြီး အရေးကြီးတယ်၊ ဒါကြောင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောနိုင်တာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ ဒါပေမဲ့ ပထမနေရာရဖို့ ကျုပ် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်”</p> <p>ပီလော့ဂိုဏ်းက ရှောင်ဟုန်ကို ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ခွင့်ပြုရခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းက သူတို့ သူမရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လို့ဖြစ်ပြီး တိယဲ့က သူမအတွင်းထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေနိုင်ခြေများကြောင်း ယွင်ရှောင် သေချာနေသည်။</p> <p>အခု သူတို့နဲ့ တွေ့ဆုံပြီးမှတော့ ပြိုင်ပွဲစည်းကမ်းတွေကို ချိုးဖောက်ပြီး ချဲယိုကို ကြားဝင်ခိုင်းရရင်တောင် ရှောင်ဟုန်ကို ကယ်တင်ဖို့ ငါ အစွမ်းကုန် လုပ်ရမယ်။</p> <p>ပြီးတော့ ဒါက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့အတွက် လင်းမုတိက လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>ပီလော့ဂိုဏ်းအတွင်းတွင် ရှောင်ဟုန်မှာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အဆင့်တက်ခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောနေသည်။</p> <p>"ရှောင်ဟုန် လုပ်နိုင်တယ်၊ ရှောင်ဟုန် သေချာပေါက် လုပ်နိုင်တယ်”</p> <p>ရင်ကျစ်က ခါးသက်သက် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ရှောင်ဟုန် လုပ်နိုင်တာပေါ့။ ငါ မင်းအပေါ်မှာ ယုံကြည်မှုအများကြီး ရှိတယ်”</p> <p>ဤစကားများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။</p> <p>ရင်ကျစ်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်၏။ သူက သူ့ကိုယ်သူ ရိုးရိုးသားသား မေးလိုက်ရာ သူလည်း မယုံကြည်ပေ။</p> <p>ပီလော့ဂိုဏ်းမှ လူများအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာ မကောင်းမွန်ပေ။ စူးရှသော မျက်လုံးများရှိသော လူတစ်ယောက်မှာ လေးလံစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ့လက်ချောင်းများမှာ သူ လက်သီးဆုပ်လိုက်သောအခါ ကျယ်လောင်စွာ မြည်သွားသည်။</p> <p>သူသည် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရမည့်သူဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် ဤထူးဆန်းသော မိန်းကလေးက သူ့နေရာကို ယူလိုက်သည်။</p> <p>ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဂိုဏ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဤမိန်းကလေးမှာ ဂိုဏ်းချုပ် ရင်ကျစ်၏ တရားမဝင်သမီးဖြစ်ကြောင်း ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့နေသည်။</p> <p>ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲကို ဒီလောက် မဆင်မခြင် ကိုင်တွယ်သင့်လို့လားကွာ။</p> <p>ရင်ကျစ်လည်း ခက်ခဲသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ခါးသီးမှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>ထိုမိန်းကလေးကို လူကြီးတစ်ယောက်က သူ့ထံသို့ အကြံပြုခဲ့ပြီး သူ မငြင်းဆန်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည်လည်း ဂိုဏ်းအတွင်း ပျံ့နှံ့နေသော ကောလာဟလများကို သိရှိပြီး သူ၏ဒေါသကိုသာ မျိုချနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ရှောင်ဟုန်မှာ သူမ၏ လက်သီးကို ဆုပ်ပြီး ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မ သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်။ လူတိုင်း ရှောင်ဟုန်အပေါ်မှာ အမြင်တွေ ရှိကြတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ဟုန်က သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်”</p> <p>ရင်ကျစ်က ပြုံးကာ အားပေးသည့်အနေဖြင့် သူမ၏ နဖူးကို ထိလိုက်သည်။ သို့သော် အတွင်းစိတ်တွင် သူ တွေးလိုက်သည်။</p> <p>မင်းက သိုင်းသခင်တစ်ယောက်ပဲ၊ မင်းရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲကွာ။</p> <p>သူ၏နောက်မှ လူအိုကြီးတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ် မူကျွမ်း စောနကပြောတာ အရမ်းမသင့်တော်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။</p> <p>သူတို့ မဲနှိုက်ပုံအရဆိုရင် ပထမနေရာရဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတာ သေချာတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့ မဆင်မခြင် မဲနှိုက်ခဲ့ကြတာပဲ။</p> <p> ငါတို့… အဟမ်း… ပထမနေရာရဖို့ နည်းနည်းခက်တယ်… အဟမ်း… ငါတို့က တခြားသူတွေအတွက် အလုပ်လုပ်ပြီး ကျင်းချီကို ရန်စ စရာမလိုဘူး”</p> <p>ရင်ကျစ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါက အခြေအနေအရ လှုပ်ရှားဖို့ပဲ ပြောခဲ့တာပါ။ အခွင့်အရေးရှိရင် အဲဒီသေနေတဲ့ အလောင်းကောင်ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တာ မဆိုးပါဘူး။ ဒါမှ သူ ဒီလောက် အရှက်မမဲ့တော့မှာ။</p> <p>ပြီးတော့ မူကျွမ်း ကတိပေးထားတဲ့ ဆုလာဘ်ကို ငါ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားတယ်။ ဒီသိုင်းပြိုင်ပွဲက ငါတို့အတွက် နည်းနည်းခက်ခဲပေမယ့်…</p> <p> အင်း… အဟမ်း… အဟမ်း… ဒီလိုပဲ ကောင်းပါတယ်၊ ငါတို့မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမရှိတော့ဘူး။ ငါတို့က သူတို့တိုက်ခိုက်တာကို ကြည့်ပြီး အကျိုးအမြတ်ရအောင် ကြိုးစားနိုင်တယ်”</p> <p>လူအိုကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ် ဒီလိုစဉ်းစားတာကို ငါ စိတ်သက်သာရာရပါတယ်။ မူကျွမ်းက ငါတို့ကို အသုံးချမှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာ”</p> <p>ရင်ကျစ်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါက လက်နက်အဖြစ် အသုံးချခံရ မခံရ အရေးမကြီးဘူး။ အဓိကက လက်နက်အဖြစ် အသုံးချခံရတဲ့အခါ သက်ဆိုင်ရာ အကျိုးအမြတ်ရဖို့ပဲ။ ဒီလိုဆိုရင် လက်နက်အဖြစ် အသုံးချခံရရင်တောင် ငါ ကျေနပ်နိုင်တယ်”</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ထိုးထွင်းဉာဏ်က နက်ရှိုင်းပါတယ်"</p> <p> လူအိုကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့စိတ်မှာ တည်ငြိမ်သွားသည်။</p> <p>နံပါတ်များ၏ တိုက်ပွဲမှာ စနစ်တကျ ဆက်လက်ကျင်းပနေပြီး အဆင့်နှစ်ဆယ်ကျော်နှင့် တစ်နေ့တစ်ညလုံး ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ဒုတိယနေ့ နံနက်ခင်းတွင်မှ နဂါးစွယ်အိမ်တော်၏ အလှည့်ရောက်လာသည်။</p> <p>လူတိုင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး အတွင်းမှ လူတစ်ယောက် ပျံထွက်လာကာ လော့ဖူကျွန်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။</p> <p>ယွင်ရှောင်က အလျင်အမြန် အနီးကပ်ကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သူပဲ။ ဒါ… ဒါဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p>သူ၏ပါးစပ်မှာ အဟောင်းသား ဖြစ်နေပြီး ဖရဲသီးတစ်လုံးပင် ဆံ့လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းကာ သူ လုံးဝ ကြက်သေသေသွားသည်။</p> <p>လော့ဖူကျွန်းပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ ပြုံးနေသော ရွှေနှင့်ငွေဝတ်စုံနှင့် ကျောက်မျက်ရတနာများဖြင့် ဆင်ယင်ထားသော ထိုလူမှာ ထိုနေ့က ယုံရှန်းမြို့တွင် အမျိုးသမီးများကို ပိုးပန်းရန် သူ့ အယောင်ဆောင်ခဲ့သော ဝူတာချန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဘာ သခင်လေးယွင် ဒီလူကို သိသလား”</p> <p>မူကျန့်၏ နှလုံးသားမှာ ခုန်တက်သွားပြီး သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာသည်။ သူ ယွင်ရှောင်ကို ဤသို့ တည်ငြိမ်မှု ပျောက်ဆုံးသည်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။</p> <p>ရှောင်ဟုန် အစောပိုင်းက ပေါ်ထွက်လာသောအခါတွင်ပင် သူ ထိတ်လန့်ခဲ့သော်လည်း တည်ငြိမ်မှု ပျောက်ဆုံးသည်အထိတော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>မူမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးမှာ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။</p> <p>မူကျွမ်းက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နောက်ထပ် ပြိုင်ဘက်ကင်း အရှင်သခင်တစ်ယောက်လား”</p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး ဘယ်လိုဖြေရမှန်း မသိပေ။ သူ့စိတ်မှာ ဗလာဖြစ်နေပြီး သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ယုံရှန်းမြို့တွင် ဝူတာချန်ကို ဖော်ထုတ်ပြီးနောက် သူ သူ့ကို အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်ခဲ့ပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားကာ ယုံရှန်းမြို့၏ မြို့အရှင်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ သူ သေချာပေါက် သေဆုံးခဲ့သင့်သည်။</p> <p>ယုံရှန်းမြို့ရဲ့ မြို့အရှင်က သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်တာလား။ ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။</p> <p>ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို မြို့တစ်မြို့လုံး သိကြသည်။ မြို့အရှင်၏ မျိုးနွယ်စုမှာ မျက်နှာအလွန်ပျက်ခဲ့ပြီး ဝူတာချန်၏ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်ချင်နေကြမှာ သေချာသည်။ သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လွှတ်ပေးနိုင်မည်နည်း။</p> <p>အကယ်၍ ဝူတာချန်သာ ထိုအချိန်က သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရလျှင် သူ့ရှေ့မှ ဤဝူတာချန်က ဘယ်သူလဲ။</p> <p>ယွင်ရှောင်က သူ၏မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ပြီး အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ရှေ့မှ ဝူတာချန်မှာ ထိုနေ့က ဝူတာချန်နှင့် ရာနှုန်းပြည့် တူညီနေသည်။ ထိုအရာက ဝူတာချန်မှာ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ဟုသာ ဆိုလိုနိုင်သည်။</p> <p>"ဂလု”</p> <p>သူ တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ပြီး ဤလူ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုနေ့က ပွဲတော်သို့ တက်ရောက်ခဲ့သူများမှာ လျှိူဖေးယန်၊ ရွှမ်ဟွာ၊ လော့ထျန်း၊ သွေးလမြို့၏ အကြီးအကဲသုံးယောက် စသည်ဖြင့် ဖြစ်ကြသည်။ သူအပါအဝင် သူတို့အားလုံး သူ့ကို မှားယွင်းစွာ အကဲဖြတ်ခဲ့ကြသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p>ဝူတာချန်မှာ ကျွန်းပေါ်တွင် မောက်မာစွာ ရပ်နေပြီး သူ၏သရဖူမှ ဖုန်မှုန့်များကို လက်ချောင်းဖြင့် သုတ်လိုက်ကာ ခေါင်းမော့ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်က လီယွင်ရှောင် နဂါးစွယ်အိမ်တော်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်နေတာပါ။</p> <p>ကျွန်တော်က နဂါးစွယ်အိမ်တော်ရဲ့ အိမ်တော်သခင် ကျွယ်ထျန်းဟန်ရဲ့ သားမက်ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ အမွှာသမီးနှစ်ယောက်လုံးက ကျွန်တော်နဲ့ လက်ထပ်ပြီးပါပြီ”</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်မှ မကျေနပ်သံများ ရယ်မောသံများနှင့် ကျိန်ဆဲသံများကြားတွင် ဝူတာချန်မှာ ကျေနပ်သော မျက်နှာအမူအရာနှင့် ရှိနေသည်။ အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါတွင် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် လီယွင်ရှောင်နှင့် ဆင်တူနေသည်။</p> <p>မူကျွမ်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလူက အဆင့်မြင့် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်။ သူက အဲဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းလို့လား”</p> <p>သူက မူကျန့်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>မူကျန့်က သူ၏ဆန်းကြယ်ဝိညာဉ်မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှမသိနိုင်ဘဲ စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>မူကျွမ်းက ပြောသည်။</p> <p>"သခင်လေးယွင် မင်းက အရမ်းစဉ်းစားလွန်းနေတာများလား။ ပြီးတော့ အရင်က ရှောင်ဟုန်လို့ ခေါ်တဲ့ မိန်းကလေး ရင်ကျစ်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အကူအညီမဲ့နေတဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ငါ ခံစားမိတယ်၊ သူကိုယ်တိုင်တောင် သူမကို သိပ်အထင်မကြီးသလိုပဲ”</p> <p>"အိုး”</p> <p>ယွင်ရှောင်၏ နှလုံးသားမှာ ခုန်တက်သွား၏။</p> <p>" အရှင်ရင်ကျစ်က သူ့ကို အထင်မကြီးဘူးဆိုတာ ခင်ဗျား သေချာလား”</p> <p>မူကျွမ်းမှာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ပီလော့ဂိုဏ်းက လူတွေရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ မကောင်းတာကို ငါမြင်တယ်။ အရမ်းသေချာဖို့တော့ ကောက်ချက်ချဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး”</p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ပီလော့ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကျုပ် မသိပေမဲ့ အဲဒီရှောင်ဟုန်က သေချာပေါက် စူပါပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ။</p> <p> ကျုပ် အယောင်ထားတဲ့လူ… သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ရှောင်ဟုန်အထက်မှာတောင် ရှိနိုင်တယ်”</p> <p>မူကျွမ်းမှာ ကြောင်သွား၏။</p> <p>"တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ချဲ့ကားနေတာလား။ ငါထင်တာတော့ ဒီလူက အရမ်းသာမန်ပဲ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါနဲ့ အကြီးအကဲကျန့်ရဲ့ ဆန်းကြယ်ဝိညာဉ်မျက်လုံးတွေကို လှည့်စားနိုင်တဲ့လူ တကယ်ပဲ မများဘူး”</p> <p>ယွင်ရှောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်ပဲ သူက တော်တော်ထူးခြားတယ်။ ကျုပ်တောင် သူ့ကို ထွင်းဖောက်မမြင်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကြောင့်ပဲ သူက ပိုပြီး ထူးခြားတာ”</p> <p>မူကျန့်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟားဟား ငါက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာ။ သခင်လေးယွင် မင်းက အရမ်းစဉ်းစားလွန်းနေတာပဲ။ ဒီလူရဲ့ စွမ်းအားက ဘာမှထူးခြားတာ မရှိဘူး။ နဂါးစွယ်အိမ်တော်က ဒီတစ်ခါတော့ လှည့်စားခံရပြီ”</p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ မငြင်းခုံဘဲ ရိုးရိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျုပ်က နဂါးစွယ်အိမ်တော်ရဲ့ အရှင်သခင်ကို မသိပေမယ့် သူက လှည့်စားလို့လွယ်တဲ့လူမျိုးလို့ ခင်ဗျား ထင်လား။ သူက သူ့ရဲ့ အမွှာသမီးနှစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်တာလေ”</p> <p>"အမ် ဒါ…"</p> <p>မူကျန့် ကြောင်သွား၏။ ကျွယ်ထျန်းဟန်မှာ လှည့်စားလွယ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘဲ အလွန်ပါးနပ်ပြီး အရည်အချင်းရှိသည်။ သူသည် မူကျန့် လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်းများတွင် အကြောက်ဆုံးလူများထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။</p> <p>မူကျွမ်း၏ မျက်ဆံများလည်း ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။ ယွင်ရှောင်၏ စကားများက သူ့ကို ချက်ချင်း ဖိအားပေးလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ကျွယ်ထျန်းဟန်မှာ သူ၏သမီးနှစ်ယောက်ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလွယ်တကူ လှည့်စားခံရမည်နည်း။</p> <p>ယွင်ရှောင်က ထိုအချိန်က ယုံရှန်းမြို့၏ အဖြစ်အပျက်များကို အတိုချုံး ပြန်ပြောပြလိုက်ရာ လူတိုင်း စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>"ဘယ်… ဘယ်သူလဲ ဒီလူက”</p> <p>မူကျန့် ကြက်သေသေသွားလေသည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save