ယွင်ရှောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလူက မိန်းမလိုက်စားတဲ့သူနဲ့တူတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ကျုပ် အယောင်ဆောင်ပြီး လိမ်လည်နေရတာလဲ။ ကျုပ်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို တမင်ဖျက်ဆီးချင်နေတာလား။ အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး”
မူကျွမ်းက ပြောသည်။
"သခင်လေးယွင် ပြောတာကို ကြားပြီးတော့ မူလက အကြီးမားဆုံးရန်သူက အရှက်မရှိတဲ့ ကျင်းချီလို့ ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ အပြောင်းအလဲတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ”
မူကျန့်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဘယ်လောက်ပဲ အပြောင်းအလဲတွေ ရှိရှိ သခင်လေးယွင်အပေါ်မှာ ငါ ယုံကြည်မှုအများကြီး ရှိပါတယ်”
ထိုဓားချက်မှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေ၏။ ရှောင်ဟုန်နှင့် ဝူတာချန်တို့ မည်မျှပင် အားကောင်းစေကာမူ ထိုဓား၏ စွမ်းအားမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ယွင်ရှောင်မှာ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်သက်သာရာရခြင်း မခံစားနိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် သူက ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ကြောက်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။ သူ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
မင်းက ငါ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ပစ်မှတ်ထားပြီး ငါ အယောင်ဆောင်ပြီး ပိုးပန်းနေမှတော့ မင်း တကယ်ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါတွေ့ရမှာပေါ့။
လော့ဖူကျွန်းပေါ်တွင် ယိုချင်ဖေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"လီယွင်ရှောင်လို့လည်း ခေါ်သလား။ မင်းက အစစ်လား မူမျိုးနွယ်စုက လူက အစစ်လား”
ဝူတာချန်မှာ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးပြကာ အော်ပြောလိုက်သည်။
"ငါက အစစ်ပဲ”
ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးမှ သုံးယောက်လုံးမှာ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသော်လည်း သိုင်းပြိုင်ပွဲတွင် နာမည်များမှာ အရေးမကြီးပေ။ အရေးအကြီးဆုံးအရာများမှာ အသက်နှင့် အဆင့်အတန်းဖြစ်သည်။
ယိုချင်ဖေးက ပြောသည်။
"မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး သူ့ရဲ့ အရိုးအသက်ကို စစ်ဆေးပေးပါ”
ဝမ်ယန်ယွီနှင့် ဝမ်ထျန်းလုတို့မှာ ချက်ချင်း ဝူတာချန်၏ ဘေးတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့၏ စူးစမ်းသည့် ပညာရပ်များကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို တစ်ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်လိုက်ကြသည်။
ဝူတာချန်မှာ ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
"အရင်က ဘယ်သူ့ရဲ့ အရိုးအသက်ကိုမှ မစစ်ဆေးခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ စစ်ဆေးရတယ်။
ဒါက ငါ လီယွင်ရှောင်အပေါ်မှာရော နဂါးစွယ်အိမ်တော်အပေါ်မှာရော ယုံကြည်မှုမရှိတာကို ပြနေတာပဲ”
ယိုချင်ဖေးက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
"ဘာလို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ အများကြီး ပြောနေတာလဲ”
စစ်ဆေးပြီးနောက် နှစ်ယောက်လုံးမှာ ယိုချင်ဖေး၏ နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်ခွာသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အရိုးအသက်အရ နှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် အတိအကျပဲ”
ထို့နောက် ယိုချင်ဖေးက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အတည်ပြုလိုက်ပြီ”
ဝူတာချန်မှာ လေးလံစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏အလွန်အမင်း မကျေနပ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီးနောက် နဂါးစွယ်အိမ်တော်၏ စစ်သင်္ဘောထံသို့ ပြန်ပျံသန်းသွားသည်။
သူက ရွေ့လျားစက်ရုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နှစ်ခွဖြစ်သော အကြည့်မှာ စက်ရုပ်၏ ကာကွယ်ရေးအကာအကွယ်ကို ထွင်းဖောက်သွားသည့်အလားပင်။
ယွင်ရှောင်က ထိုအကြည့်နှင့် ဆုံလိုက်သောအခါတွင် သူ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အေးစက်သော ခံစားချက်တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။
"အရမ်းအားကောင်းတယ်”
သူ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွား၏။ သူ၏ခန့်မှန်းချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်ခဲ့သည်။
တစ်ဖက်လူက လုံးဝ ဆန့်ကျင်နေတာပဲ… သူ ငါ သူ့ကို ထွင်းဖောက်မြင်တယ်ဆိုတာ သိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဟန်ဆောင်စရာမလိုတော့ဘဲ ချုပ်တည်းမှုမရှိတော့ဘူး။
မူကျွမ်းမှာ ယွင်ရှောင်၏ တင်းမာမှုကို ခံစားမိပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
"သခင်လေးယွင် ဘာဖြစ်တာလဲ”
ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။
"ဝူတာချန်ရဲ့ စောနကအကြည့်က ကျုပ်ရဲ့ ကျောရိုးထဲကို အေးစိမ့်သွားစေတယ်၊ တကယ်ကို နားလည်ရခက်တယ်။ ဒီလူရဲ့ စွမ်းအားက ထူးထူးခြားခြား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေရမယ်”
မူကျွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။
"အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်လား။ အထွတ်အထိပ်များလား။ အဲဒါ အရမ်းချဲ့ကားလွန်းတယ်”
"အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ခြင်း…"
ယွင်ရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်နေပြီး အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ၏မျက်လုံးများတွင် ပြည့်နှက်သွား၏။
လက်သီးနှစ်လုံးကြားတွင် မှိန်ဖျော့သော ဝဲဂယက်တစ်ခု စီးဆင်းနေပြီး ဤစကားလုံးလေးလုံးမှာ ယွင်ရှောင်၏ အဆုံးမဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို မီးထွန်းညှိလိုက်သည်။
အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ခြင်းဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
မူကျန့်က ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။
"သခင်လေးယွင် မင်းက အရမ်းစဉ်းစားလွန်းနေတယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ဒီလောကကြီးမှာ ဒီလောက်များတဲ့ လူငယ်အရှင်သခင်တွေ မရှိပါဘူး။
အဲဒီလူရဲ့ အရိုးအသက်စစ်ဆေးချက်အရ သူက နှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ နှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်က ကျွမ်းကျင်မှုရဲ့ အထွတ်အထိပ်… ဟားဟား မဖြစ်နိုင်ဘူး မဖြစ်နိုင်ဘူး”
သူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"အရိုးအသက်ကို ပြောင်းလဲတဲ့ နည်းလမ်းတွေ အရမ်းနည်းပြီး အရမ်းကို ထူးခြားပေမယ့် မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်တို့ စောင့်ကြည့်ကြရအောင်”
သူက သူ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ ပြင်းထန်သော အလင်းဖြင့် တောက်ပနေကာ သူ၏တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ တဟုန်ထိုး တက်သွားသည်။
မူကျွမ်းနှင့် မူကျန့်နှစ်ယောက်လုံးမှာ ချီးကျူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
မူဝမ်ရှန်းမှာ ငိုခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင် ယွင်ရှောင်ကို ကြည့်ရင်း အလွန်ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေ၏။
ပထမအဆင့် ရွေးချယ်မှုမှာ မကြာမီတွင် ပြီးဆုံးသွားပြီး ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တပည့်ပေါင်း သုံးဆယ့်ခုနစ်ယောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ယွင်ရှောင်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့ မုရုံမျိုးနွယ်စုက တစ်ယောက်မှ မမြင်ရတာလဲ”
မူကျွမ်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ခင်ဗျား မုရုံမျိုးနွယ်စုက လူတွေကို သိသလား။ မကြာသေးခင်က မုရုံမျိုးနွယ်စုမှာ ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်နဲ့တူတယ်။
သူတို့က ပညာရှင်အများအပြားကို ကောင်းကင်သိုင်းပညာလောကကို လွှတ်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့တယ်၊ ရလဒ်အနေနဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သေဆုံးမှုတွေနဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရခဲ့တယ်။
သူတို့က အခုချိန်မှာ အနားယူပြီး ကြံစည်နေလောက်တယ်၊ သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ အားအင်မရှိလောက်ဘူး”
ယွင်ရှောင်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ မူကျွမ်း ဖော်ပြခဲ့သော ကိစ္စမှာ ထျန်းစစ်ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးဖြစ်သည်။
အသွင်အပြင်အရတော့ ထိုတိုက်ပွဲတွင် မုရုံမျိုးနွယ်စုက အလွန်အမင်း အထိအခိုက်များခဲ့ဟန်တူသည်။
"ကျုပ်တို့ နည်းနည်းပတ်သက်ဖူးပေမဲ့ ရင်းနှီးတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ မတွေ့လို့ စပ်စုပြီး မေးကြည့်တာပါ"
ယွင်ရှောင်က ရှင်းပြလိုက်သော်လည်း သူ၏နှလုံးသားမှာ တည်ငြိမ်ခြင်းနှင့် ဝေးကွာနေသည်။
"အခု ပြိုင်ပွဲဝင်တွေအားလုံး ထွက်လာပြီဆိုတော့ နောက်ဆုံးအောင်ပွဲကို အောင်းမျိုးနွယ်စု၊ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်၊ နဂါးစွယ်အိမ်တော်၊ ပီလော့ဂိုဏ်းနဲ့ ငါ့မူမျိုးနွယ်စုကြားမှာပဲ ယှဉ်ပြိုင်ကြရမှာပဲ။ သခင်လေးယွင်သာ မရှိရင် ဖုန်းဟွာကို လွှတ်တာက ဆဋ္ဌမနေရာပဲ ရလောက်တယ်”
မူဖုန်းဟွာမှာ လူအုပ်ထဲတွင် တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ လက်များမှာ တင်းတင်းဆုပ်ထားကာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရှက်ရွံ့မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဖုန်းဟွာ မင်းကိုယ်မင်း အထင်မသေးပါနဲ့။ ဒီသိုင်းပြိုင်ပွဲက တကယ် အရမ်းထူးခြားခဲ့တယ်။
အောင်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်ကလွဲရင် တခြားသူတွေအားလုံး လိမ်လည်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ပိုပြီး ကြိုးစားရမယ်။
ဒီနေ့ တိုက်ပွဲက လူငယ်မျိုးဆက်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်က တကယ်ပဲ ဘယ်လောက်အားကောင်းလဲဆိုတာကို မင်းကို ပြသလိမ့်မယ်”
"ဟုတ်ကဲ့ ဖုန်းဟွာ အများကြီး သင်ယူခဲ့ရပါတယ်"
မူဖုန်းဟွာမှာ နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်သွားပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
လော့ဖူကျွန်းပေါ်တွင် ယိုချင်ဖေးက ကောင်းကင်ယံရှိ ရေမျက်နှာပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
အဆင့်သစ် တိုက်ပွဲအချိန်ဇယားမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ တိုက်ရိုက်အဆင့်တက်ခြင်းမှလွဲ၍ လူတိုင်းတွင် ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ရှိနေသည်။
ယွင်ရှောင်က တိုက်ပွဲစာရင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ပြိုင်ဘက်မှာ ကျားကျားဂိုဏ်း၏ တပည့် ရှီမင်း ဖြစ်သည်။ သူက သူ့ကို ယခုလေးတင် စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး ရှီမင်းမှာ ကြယ်နှစ်ပွင့် သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားသာ ရှိပြီး အထင်ကြီးစရာမကောင်းကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ယိုချင်ဖေးက ကြေငြာလိုက်သည်။
"ဒုတိယအဆင့် သိုင်းပြိုင်ပွဲ စတင်ပါပြီ။ ထိပ်ဆုံးဆယ့်နှစ်ယောက်ကို မဆုံးဖြတ်ခင်မှာ အနားယူချိန်မရှိဘူး၊
ဒါကြောင့် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူအားလုံး သူတို့ရဲ့ အနားယူချိန်ကို ကောင်းကောင်းအသုံးချသင့်တယ်။ ပထမအုပ်စု စင်ပေါ်တက်ပါ”
သိုင်းပညာရှင်နှစ်ယောက်မှာ လော့ဖူကျွန်းပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြကာ နှစ်ယောက်လုံးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သတိဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
ယွင်ရှောင်မှာ လေလယ်တွင် ကြာပန်းသဏ္ဌာန်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားကာ အပြင်လောကနှင့် အဆက်အသွယ် လုံးဝဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ အကောင်းဆုံးအခြေအနေသို့ ညှိယူရန် ကြိုးစားနေသည်။
သူသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါးနယ်ပယ် ကြယ်ကိုးပွင့်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်နှင့် ဆံခြည်တစ်မျှင်သာ ကွာဝေးပြီး ဤအတားအဆီးကို အချိန်မရွေး ဖောက်ထွက်သွားနိုင်သည်။ သူလိုအပ်သမျှမှာ သူ့ကျင့်ကြံမှု၏ စုစည်းမှုနှင့် သန့်စင်မှုသာ ဖြစ်သည်။
ဝူတာချန်က သူ့ကို ပေးခဲ့သော ကြီးမားသော ဖိအားမှာ အမှန်တကယ်တွင် သူ့ကို တည်ငြိမ်စေပြီး လောကီစိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှ ကင်းဝေးစေသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ယွမ်ချီမှာ ပျော်ရွှင်စွာ လှိုင်းထနေပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် သန့်စင်သော စွမ်းအားတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ကာ သူ၏ခြေလက်နှင့် အရိုးများမှ ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းနေသည်။
ထိုအချိန်မရှိသော တည်ငြိမ်မှုတွင် ယွင်ရှောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မှော်စာလုံးများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် လှိုင်းထနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏အရိုးနှင့် သွေးထဲသို့ အဆက်မပြတ် စိမ့်ဝင်နေသည်။
သူ ဖောက်ထွက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ နောက်ဆုံးအတားအဆီးကို ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားနေကြောင်း သူသိသည်။
သို့သော် သူမှာ ပျော်ရွှင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းခြင်းကို မခံစားရဘဲ လဟာနယ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြပ်နေသော တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို ခံစားနေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော စည်းမျဉ်းများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် စုစည်းနေသည်။
သူ၏တည်ငြိမ်သော စိတ်အခြေအနေနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ရွေ့လျားစက်ရုပ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
လူတိုင်း အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြစဉ် မရေမတွက်နိုင်သော စည်းမျဉ်းစွမ်းအားများ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး မြေကြီးမှ ထကြွလာကာ ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူထပ်သော ရွှေရောင်မှော်စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ယွင်ရှောင်ပတ်လည်တွင် ဝေ့ဝဲနေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။
အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါတွင် ဤသေးငယ်သော မှော်စာလုံးများမှာ စည်းမျဉ်းများ၏ သံကြိုးများပေါ်ရှိ မှော်စာလုံးများနှင့် တစ်ထပ်တည်းဖြစ်နေသည်။
"ဖောက်ထွက်ခြင်း”
မူကျန့်က အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။
"သူက ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါးနယ်ပယ် ကြယ်ကိုးပွင့်အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ဖောက်ထွက်နေတာ”
သူ၏အသံမှာ အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းတို့ ရောနှောနေသော်လည်း အများစုမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြစ်သည်။
မူကျွမ်း အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွား၏။ ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ဤသို့ ဖောက်ထွက်ခြင်းမှာ ပထမနေရာရရှိရန် သူ၏အခွင့်အရေးကို မလွဲမသွေ ကြီးမားစွာ တိုးမြှင့်ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
သူက ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"အကြီးအကဲအားလုံး အမြင့်ဆုံးသတိဖြင့် နေကြပါ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ရွေ့လျားရုပ်သေးအနား မကပ်ခိုင်းနဲ့။
မူမျိုးနွယ်စုတပည့်အားလုံး ကျင့်ကြံကြ… ကြယ်ကိုးပွင့်အဆင့်စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ စွမ်းအားကို နားလည်အောင် ကြိုးစားကြ။ ဒီအခြေအနေကို မင်းတို့ တစ်သက်မှာ နောက်တစ်ခါ မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး”
မူမျိုးနွယ်စုတပည့်များမှာ မူလက ထိတ်လန့်နေသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သတိရလာပြီး ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ကြကာ ထိုစွမ်းအား၏ နှစ်ခြင်းခံခြင်းကို ခံစားနေကြသည်။
မူဝမ်ရှန်းနှင့် မူဖုန်းဟွာတို့လည်း အလျင်အမြန် မျက်လုံးများ မှိတ်ပြီး ကျင့်ကြံလိုက်ကြသည်။
နယ်မြေတစ်ခုအတွင်းရှိ ဤအထွတ်အထိပ်စည်းမျဉ်းမှာ ကောင်းကင်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပြီး မြေကြီးကဲ့သို့ နက်နဲကာ ပင်လယ်လေးစင်းကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသားများကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။
မူမျိုးနွယ်စုသာမက လော့ဖူကျွန်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ထိတ်လန့်သွား၏။
လူအများအပြားမှာ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါးနယ်ပယ် ကြယ်ကိုးပွင့် အထွတ်အထိပ်ရှိ စည်းမျဉ်းများ၏ စွမ်းအားဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုကြပြီး သူတို့အားလုံးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ကျွန်းပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်နေသော လူနှစ်ယောက်ပင်လျှင် ရုတ်တရက် ခွဲခွာသွားကြပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ဝေ့ဝဲနေသော မရေမတွက်နိုင်သော မှော်စာလုံးများကို ထိတ်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ယိုချင်ဖေးက အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။
"မူမျိုးနွယ်စုက တစ်ယောက်ယောက် ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါးနယ်ပယ် ကြယ်ကိုးပွင့် အထွတ်အထိပ်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီ။ ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ”
ဝမ်ယန်ယွီက စဉ်းစားလိုက်သည်။
"လီယွင်ရှောင်များလား။ ငါတို့ စောနက ကျွန်းပေါ်မှာ ရှိနေတုန်းက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ကြယ်ကိုးပွင့် အလယ်အလတ်အဆင့်မှာပဲ ရှိပြီး အထွတ်အထိပ်နဲ့ ဆံခြည်တစ်မျှင်ပဲ ကွာတယ်ဆိုတာကို ငါလေ့လာခဲ့တယ်”
ယိုချင်ဖေးနှင့် ဝမ်ထျန်းလုတို့မှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ကြယ်ကိုးပွင့်၏ အထွတ်အထိပ်မှာ သိုင်းပညာ၏ အမြင့်ဆုံးအောင်မြင်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ရှေ့သို့ ဆက်လက်၍ ရွေ့လျားခြင်းဆိုသည်မှာ သိုင်းပညာ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် တာအိုနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်ကာ နတ်ဘုရားတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။
ပင်လယ်တစ်ခုလုံးမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မကြာမီမှာပင် သိုင်းပညာရှင်အများအပြားမှာ တုံ့ပြန်လာပြီး အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကာ ချက်ချင်း ကျင့်ကြံရန် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
အားကောင်းသော ပညာရှင်တစ်ယောက် ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါးနယ်ပဘ် ကြယ်ကိုးပွင့်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ဖောက်ထွက်သွားသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုပြီး ထိုအထွတ်အထိပ်စည်းမျဉ်းကို ခံစားရခြင်းမှာ တစ်သက်မှာတစ်ခါသာ ကြုံရမည့် အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။
လူတိုင်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး သူတို့ ဤနေရာသို့ လာရန် မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။
အဓိကဂိုဏ်းကြီးများ၏ တပည့်များပင်လျှင် အားလုံး တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ကျင့်ကြံနေကြပြီး ခဏတာမျှ မည်သူမျှ လော့ဖူကျွန်းကို အာရုံမစိုက်တော့ပေ။
ပီလော့ဂိုဏ်းအတွင်းတွင် ရှောင်ဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး သူမက ပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီးပဲ အစ်ကိုကြီး ဖောက်ထွက်နေတာပဲ”
ရင်ကျစ်က မေးလိုက်သည်။
"နင် လီယွင်ရှောင်ဆိုတာ သေချာလား”
ရှောင်ဟုန်မှာ ရူးသွပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေသည်။
"ကျွန်မ သေချာတယ် သူ ဖောက်ထွက်နေတာ သေချာတယ်။ သူ့ကို ဒီမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားဘူး အရမ်းကောင်းတာပဲ”
ရင်ကျစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"မူမျိုးနွယ်စုက တစ်ယောက်က လီယွင်ရှောင်လို့ ခေါ်တယ် နဂါးစွယ်အိမ်တော်က တစ်ယောက်ကလည်း လီယွင်ရှောင်လို့ ခေါ်တယ်။ ဘယ်တစ်ယောက်က အစစ်လဲ…"
ရွက်စိမ်းစစ်သင်္ဘောအတွင်းတွင် ချန်ချင်းစီမှာ အံ့အားသင့်စွာ မော့ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အင်း နောက်ထပ် ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ ရန်သူတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာပြီ”
ပီယွဲ့ရှုက လျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလူက အရမ်းထူးခြားတယ်။ ချင်းစီ နင် အရမ်းသတိထားရမယ်”
"ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့ သူက သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို အရှေ့ပင်လယ်မှာတည်းက ကျွန်မ သိခဲ့တယ်”
ချန်ချင်းစီက ညင်သာစွာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"မောင်လေးဝူရှင်းရဲ့ စွမ်းအားက ကျမရဲ့ စွမ်းအားကို မခံနိုင်မှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာ။ ဒီကောင်လေးနဲ့ ကျမရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို စမ်းသပ်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပဲ”
ပီယွဲ့ရှု၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမက ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ အနိုင်ရနိုင်ရင် ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို အရမ်းမဖော်ထုတ်မိအောင် အဲဒီပညာရပ်တွေကို ရှောင်သင့်တယ်။
ပြီးတော့ နင့်ရဲ့ မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်က မရင့်ကျက်သေးဘူး၊ နင့်အပေါ်မှာ တန်ပြန်အကျိုးသက်ရောက်နိုင်ခြေများတယ်။ နင် သတိထားရမယ်”
ချန်ချင်းစီက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
"အကြီးအကဲယွဲ့ရှု စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်မ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်မသိပါတယ်”
ပီယွဲ့ရှုက ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အင်း ကျင်းချီက ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ပြီးသားမို့လို့ အဲဒီလှုပ်ရှားမှုကို င် အသုံးပြုရမှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်လောက်တယ်။
နင် နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ ကျင်းချီနဲ့ ထပ်တွေ့ပြီး သူ့ကို မမျှော်လင့်ဘဲ သေစေနိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပေးနိုင်ဖို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။
မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအလောင်းရုပ်သေးက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး၊ နင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
***