သို့သော်လည်း သူမက ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်သွားခဲ့၏။ ယွင်ရှောင်၏ အကြည့်များက လူတိုင်းအပေါ်သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ဝေ့ကြည့်သွားခဲ့ပြီး သူမကိုပင် သေချာ ကြည့်မသွားခဲ့ချေ။
ယွင်ရှောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်၏။
"ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာပါပဲ"
မူကျွမ်းက ပြောလိုက်၏။
"သခင်လေးယွင်က အရမ်းကို နှိမ့်ချလွန်းနေပြီ။ ဒီသိုင်းပြိုင်ပွဲပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါတို့တွေ ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖလှယ်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ယခုတစ်ကြိမ် အဆင့်တက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် မူမမှန်မှုမှာ အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန် မာနကြီးတတ်သော မူမျိုးနွယ်စုပင်လျှင် သူ့အပေါ် ဖားယားလာကြပေသည်။
ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်လည်း ရွေ့လျားစက်ရုပ်တွေအပေါ်မှာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အရာတော်တော်များများကို တွေ့ထားပြီး မူမျိုးနွယ်စုဆီကနေ ပိုပြီး သင်ယူချင်ပါတယ်"
မူကျွမ်းက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။
"ဟားဟား ရွေ့လျားစက်ရုပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ ငါတို့ မူမျိုးနွယ်စုက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးလို့ ပြောတာက နှိမ့်ချပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး"
"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် သံသယရှိတဲ့အခါ ခင်ဗျားတို့ကို မေးခွန်းတွေမေးဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"မင်းကို အမြဲတမ်း ကြိုဆိုနေပါတယ်"
ယွင်ရှောင်က မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် နောက်မတွန့်ဘဲ ရုပ်သေးပညာရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် မေးခွန်းများကို စတင် မေးမြန်းတော့သည်။
မူကျွမ်းနှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ယွင်ရှောင် မေးလိုက်သည့် မေးခွန်းများမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းလွန်းပြီး မူမျိုးနွယ်စုမှ တပည့်များစွာမှာ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။
သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မဖြေဆိုမီ သေချာ စဥ်းစားရပြီး ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"သခင်လေးယွင်က ရုပ်သေးပညာရပ်မှာလည်း ဒီလောက်တောင် ကျွမ်းကျင်နေလိမ့်မယ်လို့ မယုံနိုင်စရာပဲ"
ဤအချက်က မူမျိုးနွယ်စု၏ လေးစားမှုကို ပိုမို နိုးဆွပေးလိုက်လေသည်။
လော့ဖူကျွန်းပေါ်တွင် ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးမှ လူများမှာ ကျင့်ကြံမှုမှ တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်လည်လာကြသည်။
ယိုချင်ဖေးက ကျေးဇူးတင်သည့်အနေဖြင့် လက်ယှက်၍ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"မူမျိုးနွယ်စုက မိတ်ဆွေကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါတို့သုံးယောက်လုံး ဒါကနေ ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရရှိခဲ့ပါတယ်"
ရိုးသားပြီး လေးနက်သော လေသံများဖြင့် ဝမ်ယန်ယွီနှင့် ဝမ်ထျန်းလုတို့ကလည်း တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သုံးဦး ရောက်ရှိနေသည့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။ ဤမျှ ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ရုတ်တရက် ရရှိခဲ့သောကြောင့် သူတို့မှာ ဝမ်းသာလုံးဆို့နေကြပြီး အလွန် ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။
ပင်လယ်ပြင်ထက်ရှိ အဓိက ဂိုဏ်းကြီးများ အားလုံးကလည်း ရွေ့လျားစက်ရုပ်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" နှင့် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်၏။
"ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာပါပဲ၊ ကျွန်တော်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ ဒီလောက်အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး"
ယိုချင်ဖေးက ယွင်ရှောင်၏ အသံကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။ သူ မှန်ကန်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိခဲ့သော်လည်း အတည်ပြုပြီးနောက်တွင်တော့ တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ဆဲပင်။ သူက ပြောလိုက်သည်။
"ဒီသိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ လူတိုင်း ပါဝင်ရတာ တန်ပါတယ်။ ဒါက တစ်သက်မှာ တစ်ခါ ကြုံရခဲတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ"
ဝမ်ယန်ယွီကလည်း ပြောလိုက်၏။
"ငါလည်း နားလည်မှုတွေ အများကြီး ရခဲ့ပြီး အရမ်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီကျေးဇူးကို ငါ မှတ်ထားပါ့မယ်"
ဝမ်ထျန်းလုက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါလည်း အတူတူပါပဲ ဒါပေမဲ့ စည်းမျဥ်းတွေကို နားလည်ဖို့ချည်းပဲ အာရုံမစိုက်ကြပါနဲ့၊ ပိုအရေးကြီးတဲ့ သိုင်းပြိုုင်ပွဲလည်း ရှိသေးတယ်"
ယိုချင်ဖေးက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။
"သိုင်းပြိုင်ပွဲကို ဆက်လုပ်ကြရအောင်"
လော့ဖူကျွန်းပေါ်တွင် ကျင့်ကြံနေသော ဟူယွီကုန်းမှာလည်း ယခုအချိန်တွင် ကျွန်းပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဖေးလုံဂိုဏ်းမှ ထန်ဟွေးယဲ့က အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူ့နောက်ရှိ တပည့်တစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။
"ရှန်းကျဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းအလှည့်ပဲ"
ယွီရှန်းကျဲ့၏ နှုတ်ခမ်းများက သရော်သည့် အမူအရာဖြင့် အနည်းငယ် ကွေးတက်သွား၏။
"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး စိတ်ချပါ ကျွန်တော် အဲဒီ ကောင်မလေးကို ဒုက္ခမပေးပါဘူး ဟားဟား"
လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သူသည် လော့ဖူကျွန်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားပြီး ပီလော့ဂိုဏ်းကို ပြုံးရွှင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ယွင်ရှောင်လည်း ရုပ်သေးပညာရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။
မူမျိုးနွယ်စုဝင်များကလည်း သေချာ စောင့်ကြည့်နေကြသော်လည်း ရှောင်ဟုန့်ထံတွင် ထူးဆန်းသည့် အရာတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မတွေ့ရသဖြင့် ယွင်ရှောင်၏ စကားအပေါ် အလွန် သံသယဝင်နေကြသည်။
ရှောင်ဟုန်က စစ်သင်္ဘောပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံသန်းဆင်းသက်လာပြီး ယွီရှန်းကျဲ့၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူမက လေးစားမှုပြသသည့်အနေဖြင့် လက်သီးဆုပ်၍ ပြောလိုက်၏။
"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို လမ်းညွှန်ပေးပါ"
ယွီရှန်းကျဲ့က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"ညီမလေး မင်းက အရမ်းကို ယဥ်ကျေးလွန်းနေပြီ။ အစ်ကို မင်းအပေါ် သက်ညှာပေးပါ့မယ်"
"ဟီးဟီး"
ထူးဆန်းသော ရယ်မောသံများက ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်ရပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရှောင်ဟုန်မှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပုံရပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားခဲ့၏။
ပီလော့ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ရင်ကျစ်မှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မခံမရပ်နိုင်သည့်အလား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နဖူးကို ထောက်ထားသည်။
တပည့်များ၏ မျက်နှာများမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမီးတောက်များ တောက်လောင်နေကာ ကျွန်းပေါ်သို့ ပြေးဆင်းသွားပြီး ယွီရှန်းကျဲ့၏ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ချင်နေကြသည်။
ရင်ကျစ်က ပြောလိုက်၏။
"သူမကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထားကြ ရှောင်ဟုန် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရစေနဲ့"
သူ့နောက်မှ အကြီးအကဲတစ်ဦးမှာ ဆက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ် ငါ့ရဲ့ ပွင့်လင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ ဒါပေမဲ့ ဒီသိုင်းပြိုင်ပွဲက..."
ရင်ကျစ်က သူ့ကို တိုက်ရိုက် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်၏။
"မင်း ပိုပြောသင့်တယ်ဆိုတာ သိနေရင် ဘာမှမပြောနဲ့တော့။ သူမကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထားပြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရအောင်ပဲ သေချာ ဂရုစိုက်"
ထိုအကြီးအကဲမှာ စကားဆွံ့အသွားသော်လည်း သူတတ်နိုင်သည်မှာ သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ခါယမ်းခြင်းသာဖြစ်သည်။
တပည့်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ် စိတ်ချပါ ဖေးလုံဂိုဏ်းက သတ္တိရှိရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ ပီလော့ဂိုဏ်းက ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒုက္ခပေးဝံ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"
လော့ဖူကျွန်းပေါ်တွင် ယိုချင်ဖေးက မပြောမီ ရှောင်ဟုန့်ကို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ကြည့်လိုက်ရသည်။
"စတင်ကြပါ"
ရှောင်ဟုန်က ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်မည့် ကိုယ်နေဟန်ထားကို ခင်းကျင်း၍ သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ကို စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေ၏။
"ဟားဟား"
ယွီရှန်းကျဲ့မှာ သူမ၏ ပုံစံကြောင့် ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ အသံထွက် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
ရှောင်ဟုန်၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားပြီးနောက် ခရမ်းရောင်သန်းသွားကာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ ကြီးစိုးသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ရှင် ကျွန်မကို ရယ်ရဲတယ်ပေါ့"
သူမက ပန်းရောင် လက်သီးလေးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ထားလျက် အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်ပြီး လက်သီးချက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ သူမ ဆင်းသက်လာချိန်တွင် နောက်ချန်ပုံရိပ် ရာပေါင်းများစွာကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။
"ဟားဟား ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ အစ်ကို မရယ်တော့ပါဘူး မရယ်တော့ဘူး"
ယွီရှန်းကျဲ့သည် ဗိုက်နာသည်အထိ ရယ်မောခြင်းကို ထိန်းထားရင်း လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဘေးကင်းသော လက်သီးချက်များကို ဆက်တိုက် ကာကွယ်နေပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဗိုက်ကို ကိုင်ထားလေသည်။
ရှောင်ဟုန်မှာ အလွန် ဒေါသထွက်နေပြီး ဒေါသငွေ့များပင် ထွက်လာလုမတတ် ဖြစ်နေ၏။ သူမက လက်သီးသိုင်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာ လက်ဟန်များကို ပြုလုပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ရှင် ကျွန်မကို ရယ်လို့ရအောင် သင်ပေးမယ်။ ရှင် ကျွန်မကို ရယ်လို့ရအောင် သင်ပေးမယ်"
"ဝုန်း"
ရုတ်တရက် လက်ဝါးအရွယ်အစားရှိ အလင်းပေါက်နေသော ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်က မီးခိုးငွေ့များကဲ့သို့ လက်ဝါးထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ဘာ"
မူကျန့်၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။
မူကျွမ်းနှင့် အကြီးအကဲများ၏ အမူအရာများမှာလည်း ထိုပန်းပွင့်ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသောကြောင့် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
၎င်းသည် မူပိုင်ရုံက ယွင်ရှောင်ကို ရန်စစဥ်က ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားသံမဏိရုပ်သေး၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် အဖြူရောင် ပန်းပွင့်လေးဖြစ်သည်။
ဤပန်းပွင့်က ထိုစဥ်က သံမဏိရုပ်သေး ဖန်တီးခဲ့သည့် ပန်းပွင့်ထက်ပင် ပိုကြီးမားနေသေးသည်။
ဒါက မူကျန့် အနေဖြင့် တတိယအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမအကြိမ်က လင်းမုတိ၏ လက်ထဲတွင်ဖြစ်ပြီး သူသည် ဤမီးတောက်မျိုးကို အလွန် သတိထားနေခဲ့သည်။
"ဒါက ဘယ်လို မီးတောက်မျိုးလဲ။ အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ"
လော့ဖူကျွန်းပေါ်တွင် ရှောင်ဟုန်၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် မှောင်မိုက်သွား၏။ လက်ဟန်များကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူမက ရေခဲမိစ္ဆာနှလုံးသားမီးတောက်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ အားပြင်းပြင်း ရိုက်ချလိုက်သည်။
"ဟင်"
ယိုချင်ဖေး၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး ထိုပန်းပွင့်လေးကို စိုက်ကြည့်နေရင်း ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့ရင်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း သေချာတော့ မသိနိုင်ပေ။ ၎င်းက စွမ်းအားနည်းပါးပုံရသော်လည်း မြင်ရသည်ထက် ပိုမို ဆန်းကြယ်သည့် အရာတစ်ခုလို ခံစားရသည်။
"ဟားဟား ညီမလေး မင်းက မီးကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ပေါ့"
ယွီရှန်းကျဲ့က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
"နှမြောစရာပဲ အစ်ကို့ရဲ့ အထူးစွမ်းရည်က ရေကို ထိန်းချုပ်တာလေ"
သူက ရိုးရှင်းသော လက်ဟန်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ့လက်ဝါးထဲတွင် ရေနဂါးတစ်ကောင် ပေါ်လာခဲ့၏။ သူက ပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကို မင်းကို ရေချိုးပေးမယ် ဟားဟား"
ထို့နောက် သူက မီးတောက်များကို သူ့လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
"ဘုန်း"
စွမ်းအားနှစ်ခု ထိတွေ့သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မျက်စိကျိန်းမတတ် စူးရှသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မျက်လုံးများကို လောင်ကျွမ်းလုမတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။
ယွီရှန်းကျဲ့နှင့် ရှောင်ဟုန်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ထိုစွမ်းအား၏ မျိုချခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လော့ဖူကျွန်း၏ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမ အလင်းပန်းပွင့်ကြီးတစ်ပွင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ပွင့်လန်းလာသည့်အလား ဖြစ်သွားတော့သည်။
"အာ"
လူတိုင်းမှာ မျက်လုံးပြူးကာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြ၏။
ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးမှ သုံးဦးမှာလည်း ဖရဲသီးတစ်လုံးကို မျိုချနိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။
သူတို့သည် အလင်းပန်းပွင့်နှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေကြပြီး ၎င်း၏ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမ စွမ်းအားကြီးကို ခံစားနေကြရသည်။
အပူရှိန် ပြင်းထန်နေသော်လည်း သူတို့သုံးဦးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ချမ်းစိမ့်သွားသလို ခံစားရပြီး သူတို့၏ လက်ဝါးများမှာ ချွေးအေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။
ပီလော့ဂိုဏ်းအတွင်း၌လည်း "အာ" ဟူသော အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
ရင်ကျစ်သည် ဆတ်ခနဲ ခေါင်းမော့ကာ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်တကြား ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဖေးလုံဂိုဏ်း။ သူတို့က ရှောင်ဟုန့်အပေါ် ဒီလောက်တောင် ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့"
သူ့နောက်မှ အကြီးအကဲက စကားထစ်ငေါ့ကာ ပြောလိုက်၏။
"ဒါ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး ဂိုဏ်းချုပ် ဒါက..."
သူက စကားထစ်နေပြီး ရှင်းလင်းစွာ မပြောပြနိုင်ပေ။
ရင်ကျစ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဘာမဟုတ်ဘူးလဲ။ ငါ မင်းကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထားဖို့ ပြောထားတယ်မဟုတ်ဘူးလား"
ထိုအကြီးအကဲမှာ ချွေးအေးများ ပြန်လာပြီး အနေရခက်စွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။
"ဒါက ဂိုဏ်းချုပ် နားလည်မှုလွဲနေတာပါ။ ပေါက်ကွဲမှုကို ဖြစ်စေခဲ့တာက ဖေးလုံဂိုဏ်းမဟုတ်ဘဲ ရှောင်ဟုန်ပါ"
ရင်ကျစ်မှာ မှင်သက်သွားပြီး သူ၏ဒေါသများမှာ ချက်ချင်းပင် လေဟာနယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။
"ဘာ။ မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ငါ သေချာ မကြားလိုက်ရဘူး။ မင်းပြောတာက ရှောင်ဟုန်က ဒီပေါက်ကွဲမှုကို ဖြစ်စေခဲ့တာလို့ ပြောလိုက်တာလား"
ထိုအကြီးအကဲမှာ မေးခွန်းကြောင့် တွေဝေသွားသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းနေသဖြင့် သူ အမြင်မှားနေခြင်းများလားဟု တွေးမိသွား၏။
သူက စောနက မြင်ကွင်းကို အကောင်းဆုံး ပြန်လည်မှတ်မိအောင် ကြိုးစားရင်း ဗလာကျင်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်ထင်တယ်"
ရင်ကျစ်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ အပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ရေခဲမိစ္ဆာနှလုံးသားမီးတောက်၏ အလင်းရောင်မှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် စူးရှပြီး ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံကိုပင် မျိုချသွားကာ အတွင်းတွင် မည်သည့်အရာများ ရှိနေသည်ကို မမြင်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။
ခဏအကြာတွင် နောက်ဆုံး၌ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။
ရှောင်ဟုန်က လော့ဖူကျွန်းပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေကာ သူမ၏ နီမြန်းနေသော မျက်နှာပေါ်မှ ချွေးများ စီးကျနေသည်။
ယွီရှန်းကျဲ့မှာမူ ပျောက်ကွယ်သွားချေပြီ။
သူ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။
လူတိုင်းမှာ မျက်လုံးပြူးကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပွတ်သပ်ရင်း သူတို့ အမြင်မှားနေသည်ဟု ထင်နေကြသည်။
ထန်ဟွေးယဲ့နှင့် ဖေးလုံဂိုဏ်းမှ အခြား တပည့်များမှာလည်း တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ကျောက်ရုပ်များကဲ့သို့ ဗလာကျင်းနေကြ၏။
"ရှန်း... ရှန်းကျဲ့ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"
ထန်ဟွေးယဲ့က နောက်ဆုံးတွင် သူ့လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး တွေဝေမှုမှ သတိပြန်ဝင်လာသော်လည်း သူသည် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံနှင့် မျက်လုံးများက လော့ဖူကျွန်းကို ရှာဖွေနေပြီး သူက တွေးတောလိုက်၏။
စောနက တိုက်ခိုက်မှုက ကမ္ဘာမြေကြီးကိုတောင် တုန်လှုပ်စေနိုင်လောက်တယ်။ ရှန်းကျဲ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် သူ ရှောင်လွှဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ဘယ်မှာ ပုန်းနေတာလဲ
ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးမှ သုံးဦးကလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့အားလုံး၏ မျက်လုံးများထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။
ယိုချင်ဖေးက သူ၏ချွေးများကို သုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဖေးလုံဂိုဏ်းက ယွီရှန်းကျဲ့က လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ၊ သူ့ခေါင်းပေါ်က ဆံပင်တစ်ပင်တောင် မကျန်ရစ်ခဲ့ဘူး။ ပီလော့ဂိုဏ်းက ရှောင်ဟုန် အနိုင်ရတယ်"
ဤရလဒ်က လူတိုင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
ဆံပင်တစ်ပင်တောင် မကျန်ရစ်ခဲ့ဘူးဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
လူတွေက တစ်စုံတစ်ရာ ပြာကျသွားတယ်လို့ ပြောတဲ့အခါ အနည်းဆုံးတော့ အသားစနဲ့ အရိုးတွေ ဒါမှမဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ပြာတွေ ကျန်နေတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာမှမကျန်တော့ဘူးဆိုတာ အရာအားလုံး လောင်ကျွမ်းသွားပြီး ရာနှုန်းပြည့် ပြာအဖြစ် လုံးဝ လောင်ကျွမ်းသွားကာ တိုက်ရိုက် မီးခိုးငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာကို ဆိုလိုတာပါ။
ထန်ဟွေးယဲ့ "..."
"ယေး ကျမ နိုင်သွားပြီ။ ကျမ တကယ် နိုင်သွားပြီ"
ရှောင်ဟုန်လေးမှာ ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ခုပ်တီးကာ ကခုန်ရင်း အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။
"ဂိုဏ်းချုပ်၊ အစ်ကိုယွင်ရှောင် မြင်လိုက်လား။ ကျွန်မ နိုင်သွားပြီ"
ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် သူမက လေထဲသို့ မြင့်မြင့်ခုန်တက်ကာ ပီလော့ဂိုဏ်း၏ စစ်သင်္ဘောပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
ယွင်ရှောင်မှာ လန့်သွားပြီး ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"သူမက ငါ့ကို မှတ်မိနေတုန်းပဲ"
ရှောင်ဟုန် ယခုလေးတင် ပြသခဲ့သည့် စွမ်းအားကို အကဲဖြတ်ကြည့်ရလျှင် ၎င်းမှာ သူမ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားများဖြစ်သည်။
သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မည်မျှပင် ရှိစေကာမူ သူမ၏ နီယွန်ခန္ဓာကိုယ်က ထိုရေခဲမိစ္ဆာနှလုံးသားမီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် အစွမ်းထက်သူ အားလုံးကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းပစ်ရန် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပေသည်။
တိယဲ့ကရော အခု ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိနေမလဲ။ ပြီးတော့ သူမက ပီလော့ဂိုဏ်းကို ဘယ်လိုရောက်သွားတာလဲ။
ယွင်ရှောင်မှာ သံသယများ ပြည့်နှက်နေပြီး အဖြေရှာရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာဖွေဖို့ တွေးတောနေခဲ့၏။
မူမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး ယွင်ရှောင်ကို ကြည့်သည့် သူတို့၏ အကြည့်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားကြပြန်သည်။
မူကျွမ်းက ပြောလိုက်သည်။
"သခင်လေးယွင် အဲဒီ ကောင်မလေးက မင်းကို အစ်ကိုလို့ ခေါ်သွားတယ်။ မင်းက သူမရဲ့ အစ်ကိုအရင်းလား"
ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ယွင်ရှောင်က အနေရခက်စွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။
"သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး။ အရင်က ကျုပ်တို့ ခဏလောက် သိကျွမ်းခဲ့ဖူးပေမဲ့ သူမက လူဆိုးတွေ ဖမ်းခေါ်သွားခံရပြီး ပျောက်သွားတာ။ သူမ ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲဆိုတာ ကျုပ်လည်း စဥ်းစားနေတာ"
မူမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ အနည်းငယ် စိတ်လေးသွားကြသည်။
အကယ်၍ ရှောင်ဟုန်က ယွင်ရှောင် ပြောသလို အစွမ်းထက်မည်ဆိုပါက နဂါးစွယ်အိမ်တော်မှ ဝူတာချန်မှာလည်း စစ်မှန်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။
မူကျွမ်းက တွေးတောလိုက်၏။
အဲဒီ မြေခွေးအိုကြီး ရင်ကျစ်က ဒီလောက်ကောင်းကောင်း ပုန်းအောင်းနေရဲတယ်။ ငါတောင် သူ့လှည့်ကွက်ထဲ ကျွံကျတော့မလို့…
သူ မသိခဲ့သည်မှာ ထိုအချိန်က ရင်ကျစ်၏ တုန်လှုပ်မှုမှာ သူ့ထက် အနည်းဆုံး အဆတစ်ရာ ပိုကြီးမားနေသည် ဆိုခြင်းကိုပင်။
***