Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၇၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ထန်ထန် နှင့် ရွေ့ပုထုန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ချူယန်က သူ၏ ခရီးစဉ် တစ်ခုလုံးကို အလွန် လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံနိုင်ရန် သူက လျင်လျင်မြန်မြန်ပင် ခရီးဆက်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဤလအတွင်း သူ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော တိုက်ပွဲ အရေအတွက်မှာလည်း သိပ်မများလှပေ။ သူက သူ၏ အချိန်အများစုကို ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ စုဆောင်းခြင်းနှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ခိုင်မာစေခြင်းတို့တွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။</p> <p>​အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမြောက်ပိုင်း တောရိုင်းဒေသတွင် ရေခဲစွမ်းအင်ပါသော ဆေးလုံးများ အများအပြား ရှိနေကြောင်း ချူယန် တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မည်သူမျှ ၎င်းတို့ကို မတူးဖော်ရသေးပေ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာမှာ သဘာဝ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ သိုလှောင်ရုံ တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။</p> <p>​နက်နဲသော ရေခဲများအောက်တွင် မိုင်အနည်းငယ်တိုင်း၌ ဆေးပင် တစ်ပင် သို့မဟုတ် တစ်ပင်ထက်မက ရှိနေတတ်သည်။ ဤဆေးပင်များကို အပြင်ဘက်မှ မမြင်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤဒေသတွင် ချူယန်မှ လွဲ၍ မည်သူမျှ မတူးဖော်ဖူးသေးပေ။</p> <p>​အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ချူယန်က ဤကာလအတွင်း နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အိုးအပြည့် ရရှိနေခဲ့သည်။ ချူယန်က သူ၏ အမြန်ဆုံး အရှိန်ကို အသုံးပြုကာ မြေအောက်မှ အဖိုးတန် ရတနာ အများအပြားကို လျင်မြန်စွာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်ပင်။</p> <p>​ကပ်ဘေးကိုးစင်း ဓား၏ ဓားထိပ်ဖျား တွင် ရှာဖွေခြင်း စွမ်းရည် ရှိသည်။ သို့သော် ချူယန်က ဓားထိပ်ဖျား ညွှန်ပြသော အရာများကို ၎င်း၏ စွမ်းရည်ဖြင့် စုဆောင်းရာတွင် နှေးကွေးနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချူယန်က ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဝက်ကိုသာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။ မဟုတ်ဘူး။ သူ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည့် ပမာဏမှာ ဓားထိပ်ဖျား မှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော အရာများ၏ တစ်ဝက်ပင် မပြည့်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p>​ချူယန်အတွက် အံ့ဩစရာ အကောင်းဆုံးအရာမှာ နက်နဲသော ရေခဲများအောက်မှ ကြယ် ပုံသဏ္ဌာန် အရာဝတ္ထု တစ်ခုကိုလည်း တူးဖော်ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဤတိုက်ကြီးတွင် တစ်ခါမှ မပေါ်ဖူးသေးသော ကောင်းမွန်သည့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ချူယန် ၎င်းကို ကပ်ဘေးကိုးစင်း ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သောအခါ ဓားဝိညာဉ်ပင်လျှင် အံ့ဩတကြီးဖြင့် လျှာသပ်လိုက်သေးသည်။ သူက ၎င်းကို အကြိမ်ကြိမ် ကိုင်တွယ်ကြည့်သော်လည်း ၎င်းမှာ ဘာလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>​ချူယန်က သုံးရက်လျှင် တစ်ကြိမ် ဝိညာဉ်သန့်စင် စမ်းရေအိုင်ထဲတွင် ရေချိုးလေ့ရှိသည်။</p> <p>​ယနေ့ဆိုလျှင် တစ်လ တိတိ ပြည့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ ပထမအဆင့်၏ အဆုံးသတ် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ကပ်ဘေးကိုးစင်း ဓား၏ ဓားသွား နှင့် ဓားစွန်း တို့ကလည်း ဝိညာဉ်သန့်စင် စမ်းရေအိုင် ထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး ချူယန်၏ ဒန်တျန် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဓားထိပ်ဖျား သာလျှင် အတွင်းတွင် ဆက်လက် ရေစိမ်နေသေးသည်။ မကြာသေးမီက ချူယန်အား ဆေးပင်များ ရှာဖွေရာတွင် ကူညီပေးခဲ့စဉ်က ဆုံးရှုံးသွားမှုများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ၎င်းသည် ဆက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဓားဝိညာဉ်ကလည်း ဝိညာဉ်သန့်စင် စမ်းရေအိုင် ထဲတွင် ရေချိုးသည့် အဆင့်ကို ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် သန့်စင်နိုင်ရန်အတွက် ချူယန် သိုင်းအရှင်သခင် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိမည့်အချိန်ကို စောင့်ရပေမည်။ ထို့နောက် သူက ချူယန်နှင့်အတူ နောက်တစ်ကြိမ် ရေချိုးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ချူယန်က ကပ်ဘေးကိုးစင်း ဓား၏ အစိတ်အပိုင်း သုံးခုမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။ တကယ်တော့ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အသိဉာဏ်မှာ တိုးလာပြီး ပိုပိုပြီး လုံလောက်လာသကဲ့သို့ပင်။ သူတို့ကို အသုံးပြုရသည်မှာ ပို၍ လွယ်ကူပြီး ထိရောက်မှု ပိုရှိလာသည်။</p> <p>​ဓားသွား နှင့် ဓားစွန်းတို့၏ လူသတ်ချင်သော အငွေ့အသက်နှင့် မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်များမှာ သိသိသာသာ တိုးလာသည်။ ဝိညာဉ်သန့်စင်စမ်းရေအိုင်ထဲတွင် ရေချိုးပြီးနောက် နှစ်သောင်းနှင့်ချီ၍ မြုပ်နှံခံထားရသော ထက်ရှမှုများ ပြန်လည် ရရှိလာသကဲ့သို့ပင်။ တကယ်တော့ ၎င်းသည် လုံးဝ နိုးထလာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဓားဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တကယ့်လူတစ်ယောက်နှင့် မခြားတော့ပေ။ တကယ်တော့ ချူယန်က တစ်ခါတစ်ရံတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ကြည့်တတ်သည်။ သို့သော် ယခင်ကကဲ့သို့ သူ၏ လက်မှာ ဓားဝိညာဉ်၏ လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားခြင်း မရှိတော့ပေ။ ယင်းအစား သူက ယခုအခါ ထူးဆန်းသော လက်တွေ့ကျသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ရရှိလာသည်။</p> <p>​ဓားဝိညာဉ်က သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို အလွန် ကျေနပ်နေသည်။ သူက နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ရယ်မောနေပြီး ပါးစပ်ပိတ်၍ပင် မရပေ။ ကပ်ဘေးကိုးစင်း ဟင်းလင်းပြင်မှာလည်း အရင်းအမြစ် မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတွင် တက်ကြွမှုစမ်းရေတွင်း၊ ဝိညာဉ်သန့်စင် စမ်းရေအိုင်၊ လျှို့ဝှက်ရေခဲကျောက်စိမ်းဆီမွှေး၊ လျှို့ဝှက် ယန်ကျောက်စိမ်းအဆီအနှစ်၊ ရေတွက် မရနိုင်သော လျှို့ဝှက်ကျောက်စိမ်း ရေခဲ ပုံဆောင်ခဲ နှင့် လျှို့ဝှက်ယန်ကျောက်စိမ်းတို့ ရှိသည်။</p> <p>၎င်းတွင် ကျောက်စိမ်းနှင်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း နှင့် မီးတောက်ပင်လယ် ခရမ်းရောင် ပုံဆောင်ခဲ ဝိညာဉ်မှိုတို့လည်း ရှိသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတွင် လျှို့ဝှက်ရေခဲ အောက်မှ ချူယန် ရရှိခဲ့သော ရေတွက်မရနိုင်သည့် ဆေးပင်များလည်း ရှိသေးသည်။</p> <p>​ထို့အပြင် ရှားပါးသတ္တုများနှင့် သံရည်ကျို ပစ္စည်းများလည်း ရေတွက်မရနိုင်အောင် ရှိသေးသည်။</p> <p>​ဓားဝိညာဉ်က နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ၎င်းတို့အားလုံးကို ကပ်စေးနှဲ တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရေတွက်လေ့ရှိသည်။ ထို့နောက် သူ ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>ဒီကောင်က ဒီမှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး စုဆောင်းထားတာပဲ။ အရင်က ကပ်ဘေးကိုးစင်း ဓားသခင် ရှစ်ယောက်တောင်မှ ဒီလောက် အကုန်လုံး မရခဲ့ဘူး။</p> <p>​ဒီ ကလေးက သတ္တဝါဆန်းပဲ။</p> <p>ဓားဝိညာဉ်က ချူယန်ကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ချူယန်သည် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားပြီး ထန်ထန် အသိပေးထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>​သူ ဒီကို ရောက်ခါစပဲ ရှိသေး၏။</p> <p>…</p> <p>​ထန်ထန် ယခုအချိန်တွင် ဒေါသထွက်နေသည်။ သို့သော် သူ၏ လက်များကို ချည်နှောင်ခံထားရပြီး သူ ဘာမှ လုပ်၍မရပေ။</p> <p>​အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာမှာ သဘာဝ တိုက်ပွဲ ဝင်္ကပါ တစ်ခုနှင့် တူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထန်ထန်ကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံမရှိသူ တစ်ယောက်က အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက မည်သူ့၏ လမ်းညွှန်မှုမှ မပါဘဲ ဘာမှ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပုံရသည်။</p> <p>​ထန်ထန် ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်မှာ နှစ်ရက်ဆက်တိုက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထန်ထန် ဗိုက်ဆာနေပြီး သူ၏ ခြေထောက်များ ခွေနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် လူသူအရိပ်အယောင်မျှပင် မမြင်ရသေးပေ။</p> <p>​အပြစ်တင်ရမည်ဆိုလျှင် သူ၏ ထူးဆန်းသော ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံကိုသာ အပြစ်တင်ရမည်။ ဤကောင်က သာမန် အစားအစာများကို မစားနိုင်ပေ။ တကယ်တော့ သူက ဗိုက်ဆာလွန်း၍ သေတော့မည်ဆိုလျှင်တောင် အစာ မစားချင်ပေ။ ထို့အပြင် သူ၏ ဝိညာဉ်သားရဲ အတွင်းအမြုတေ စားသုံးမှုမှာလည်း တိုးလာခဲ့သည်။ တစ်နပ်လျှင် သုံးလုံးမှ လေးလုံးအထိ တိုးလာခဲ့သည်။</p> <p>​ဒါက ပိုပြီးတော့တောင် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသေးတယ်။</p> <p>​သူ ဗိုက်ဆာနေတာ အခုဆို နှစ်ရက်ဆက်တိုက် ရှိနေပြီ။ ဒါဆို သူ ဘယ်လို ဆက်သွားနိုင်မှာလဲ။</p> <p>​တတိယမြောက်နေ့တွင် ထန်ထန် ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကို မှီကာ ငေးမောနေသည်။ သူ တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင် ဤနေရာမှ ဖြတ်သွားရန် တောင့်တနေကြောင်း ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြနေသည်။ တကယ်တော့ ၎င်းမှာ အဆင့် ၉ ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်နေလျှင်တောင် အရေးမကြီးပေ။ ထန်ထန်က ၎င်း၏ အတွင်းအမြုတေကို ယူရန် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ပြီး ရဲရင့်စွာ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲဝင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​သို့သော် ဘာမှ မရှိပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဆင့် ၃ ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်ပင် မရှိပေ။</p> <p>​နောက်ဆုံးတော့ ညဘက်ရောက်လာပြီး ထန်ထန်မှာ ဆဲဆိုဖို့တောင် ခွန်အား မရှိတော့ချေ။</p> <p>​ထိုမုန်းစရာကောင်းသော သူခိုးက ဤအချိန်တွင် နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက အဝေးမှနေ၍ ထန်ထန်ကို လှည့်စားသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူမှုနှင့် ကလဲ့စားချေပြီးနောက် ရရှိသော စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။</p> <p>​ဤအကောင်မှာ ရွေ့ပုထုန်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထို့အပြင် ဤမြောက်ပိုင်း တောရိုင်းဒေသရှိ သဘာဝ တိုက်ပွဲ ဝင်္ကပါမှာ ဆရာများဖြစ်ကြသည့် သူခိုး နတ်ဝိဇ္ဇာ နှင့် ခိုးဝှက်ခြင်း တစ္ဆေ တို့ ပိုင်ဆိုင်သည်။ ယခင်က ထိုဆရာနှစ်ယောက်က ဤနေရာသို့ မတော်တဆ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့က ဤနေရာမှ ရှားပါးသော လျှို့ဝှက်စာအုပ် တစ်အုပ်ကို ရရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထို့အပြင် သူတို့က ဤနေရာတွင် လေ့ကျင့်ခဲ့ကြပြီးနောက် အလယ်ကောင်းကင် သုံးဆင့်သို့ ပြန်သွားကာ သိုင်းလောက တွင် နာမည်ကြီးလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>​သူခိုး နတ်ဝိဇ္ဇာ နှင့် ခိုးဝှက်ခြင်း တစ္ဆေ ဟူသော အမည်ပင် ဤမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် ထိုဆရာများက နှစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ဤနေရာသို့ ပြန်လာရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့က ရွေ့ပုထုန်း ကို သူတို့နှင့်အတူ ခေါ်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က သူတို့ရဲ့ အချစ်တော် တပည့်လေးရဲ့ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးချင်တာလေ။</p> <p>​ရွေ့ပုထုန်းကလည်း စိတ်ပျက်နေသည်။ သူ ဒီကို ရောက်နေတာ လအနည်းငယ် ရှိနေပြီ။ သူက မရပ်မနား ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ထို့အပြင် သူ၏ အခြေအနေကို မရပ်မနား မြှင့်တင်နေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်နိုင်ရန်အတွက် တံဆိပ်ခေါင်းကို ဖွင့်ရန် သင့်တော်သော အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။</p> <p>​သို့သော် ထိုနေ့က သူ တိုက်ပွဲ ဝင်္ကပါထဲမှ ထွက်လာပြီး အဖမ်းခံရကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရိုက်ခံရမည်ကို ဘယ်သူက စိတ်ကူးမိမည်နည်း။</p> <p>ထို့အပြင် သူ့ကို ရိုက်နှက်မည့်သူမှာ ဓားဘုရင် အဆင့် ၉ ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေမည်တဲ့လား။</p> <p>​ဒီအရိုက်အနှက်ကြောင့် ရွေ့ပုထုန်း မှာ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်လောက်အောင် သနားစရာ ကောင်းသွားခဲ့ရ၏။ သူက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချိန်ညှိမှုများ ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယင်းအစား အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ဤအရာက ကိစ္စရပ်များကို သေချာပေါက် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အငွေ့အသက်များမှာ ယခုအခါ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​မင်းက ငါ့ကို ရိုက်ချင်တာလား။ ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆို မြန်မြန်လုပ်ပြီး ပြီးအောင်လုပ်လိုက်။ ဟုတ်ပြီလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အတွင်းဒဏ်ရာတွေ ရမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါမှမဟုတ်ရင် ရက်အနည်းငယ်လောက် ချိန်ညှိမှုတွေ လုပ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>သို့သော် သူ့ကို ရိုက်နှက်သွားသော သူက သူ့ကို ရိုက်နှက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လမ်းညွှန်ပေးရန် မေးလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူ သိမည်နည်း။</p> <p>​သူ့ရဲ့ အပြုအမူက စော်ကားလွန်းရာ မကျဘူးလား။</p> <p>​ထို့ကြောင့် ရွေ့ပုထုန်းက လမ်းညွှန်မှု တစ်ခုကို အလွယ်တကူ ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဤအရူးက ဝမ်းသာအားရဖြင့် ထွက်ခွာသွားသော အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သူ၏ ကိုယ်ကျိုးအတွက် အကျပ်အတည်းကို အခွင့်ကောင်း ယူလိုက်သည်။ သူက သူခိုးသေးသေးလေး တစ်ယောက်လို ပြုမူကာ ထန်ထန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများကို ခိုးယူခဲ့သည်။</p> <p>​ငါ မင်းကို မနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စည်းစိမ်တွေကို ဆုံးရှုံးအောင် ငါ လုပ်နိုင်တယ်။ ရွေ့ပုထုန်း က မုန်းတီးစွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p>​သို့သော် ထိုသူကို လုယက်ပြီးနောက် သူ ချမ်းသာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရွေ့ပုထုန်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>​သူ အရမ်း ချမ်းသာသွားပြီ။</p> <p>​အထဲတွင် အဆင့် ၄ နှင့် အထက် ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ အတွင်းအမြုတေများ ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် အလုံးရေ တစ်ထောင်ကျော်ပင် ရှိနေသည်။</p> <p>ဒါက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ စည်းစိမ်ပဲ။</p> <p>​သို့သော် နောက်အရာက ရွေ့ပုထုန်း အတွက် ပို၍ပင် ထူးဆန်းနေသည်။</p> <p>ဒီကောင်က အစားအသောက် မပါလာဘူးလား။ ဒါ့အပြင် သူက အစားအသောက် မစားဘူးထင်တယ်။</p> <p>​သူက ဒီနေရာမှာ ဗိုက်ဆာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေချင်နေတာလား။</p> <p>ရွေ့ပုထုန်း ဤသို့ တွေးမိပြီး ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>​သောက်ကျိုးနည်း။ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလိုလူမျိုး ရှိတယ်။ သူက တကယ်ကို ကမ္ဘာပေါ်မှာ နံပါတ်တစ် အရူးပဲ။</p> <p>​ယခုအချိန်တွင် ဤနေရာ၌ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သားရဲများ မရှိပေ။ သို့သော် သာမန် နှင်းယုန်၊ နှင်းကြက်၊ နှင်းသိုး စသည်တို့တော့ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဓားဘုရင် အဆင့် ၉ ပညာရှင် တစ်ယောက်က ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စားစရာ အများအပြား ရှိနေပါလျက် တကယ်ကြီး ဗိုက်ဆာပြီး သေတော့မည်ဆိုသည်ကို ရွေ့ပုထုန်း အတွက် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​ဤအရာကို အတည်ပြုပြီးနောက် ရွေ့ပုထုန်း သက်ပြင်းသာ ချနိုင်တော့သည်။</p> <p>ဒီကမ္ဘာကြီးက ထူးဆန်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ။</p> <p>​ဒီကောင်လေး ဗိုက်ဆာပြီး အားနည်းနေတာကို မြင်တော့ ရွေ့ပုထုန်း ကျောက်တုံးနောက်ကနေ ထွက်လာ၏။</p> <p>"ဟေး။ မင်း ဘာလို့ ဘာမှ မစားတာလဲ။ မင်း အ နေတာလား။ "</p> <p>​ထန်ထန်၏ အမြင်အာရုံမှာ ဆာလောင်မှုကြောင့် ဝေဝါးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူ အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သို့သော် သူ ပြန်မပြောခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူက အားနည်းစွာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းကသာ အ နေတာ။ သောက်ကောင်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ စားစရာရှိရင် ငါ မစားဘဲ နေပါ့မလား။ မင်းက ငါ့ကို မင်းလိုပဲ ဦးနှောက်သေနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ "</p> <p>​ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သူ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်လိုက်ရာ ဤလူ၏ မျက်နှာကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူ ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>" ဪ။ မင်းကိုး။ သောက်ကောင်၊ ငါ့အိတ် ပြန်ပေးစမ်း။ "</p> <p>​ရွေ့ပုထုန်း လည်ပင်း ပုဝင်သွားသည်။ ဤကောင်မှာ ပို၍ပို၍ ရယ်စရာကောင်းလာကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p>သူ့ခြေထောက်တွေက ဗိုက်ဆာလို့ ခွေနေပြီ။ ပြီးတော့ ဒီကောင်က ငါ့ကို သူ့ရဲ့ အစွမ်းပြဖို့ ရဲသေးတယ်။</p> <p>​"ငါ ပြန်မပေးဘူး။ မင်း ဘာလုပ်မှာလဲ။ "</p> <p>ရွေ့ပုထုန်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p>ဒီကောင် သူ့ဆီ လာ မတိုက်တာကို သူ သတိထားမိလိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ရင်ထဲမှာ ပိုပြီး ရဲတင်းလာတယ်။</p> <p>​"မင်း ပြန်မပေးဘူး...။ "</p> <p>ထန်ထန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါက သေချာပေါက် ငါ့ပစ္စည်းလေ။ ဘာလို့ ပြန် မပေးရမှာလဲ။ "</p> <p>​ရွေ့ပုထုန်းက ကျောက်တုံးကြီး နောက်မှ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ခြေတစ်ချောင်းကို အခြားတစ်ချောင်းပေါ် တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်။ ဒီပစ္စည်းက မင်းလက်ထဲမှာ ရှိတုန်းက မင်းပစ္စည်းပဲ။ ဒါပေမဲ့... အခု ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေပြီ။ ဒါကြောင့် ဒါ ငါ့ပစ္စည်း ဖြစ်သွားပြီ။ "</p> <p>​သူက ထန်ထန်ကို စိတ်ဆိုးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက ဒီပစ္စည်းတွေက မင်းပစ္စည်းလို့ ပြောတယ်။ မင်းမှာ သက်သေပြစရာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား။ မင်း သူတို့ကို ခေါ်ကြည့်လိုက်။ ပြီးတော့ သူတို့ ပြန်ထူးရင် မင်းကို ငါ ပြန်ပေးမယ်။ "</p> <p>​ထန်ထန် ဒေါသပေါက်ကွဲလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>"သောက်ကောင်။ ဒါတွေက သက်ရှိတွေ မဟုတ်ဘူး။ ဒါဆို သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ထူးနိုင်မှာလဲ။ သူတို့က မင်းလိုပဲ အသက်ရှူပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောတတ်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ "</p> <p>​"ဒါဆို မင်းက ဒီပစ္စည်းတွေ မင်း ပစ္စည်းဆိုတာ သက်သေမပြနိုင်ဘူးပေါ့။ "</p> <p>ရွေ့ပုထုန်း အသံထွက် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက အိတ်ကို ထုတ်ယူကာ လွှဲယမ်းပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အိတ်ကို သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။</p> <p>​ထန်ထန် အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ရွှတ်ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူ့ဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။</p> <p>​သို့သော် ရွေ့ပုထုန်းက သူခိုး နတ်ဝိဇ္ဇာ နှင့် ခိုးဝှက်ခြင်း တစ္ဆေ တို့၏ စစ်မှန်သော မျိုးဆက် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ သွက်လက်မှု စွမ်းရည်များမှာ လျင်မြန်ပြီး ကျွမ်းကျင်လှသည်။ ထို့အပြင် ထန်ထန် ဗိုက်ဆာနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက အားနည်းနေသော တက်ကြွမှုဖြင့် ရွေ့ပုထုန်း နောက်သို့ လိုက်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ရွေ့ပုထုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် လှည့်ပတ်သွားပြီး ပေတစ်ရာကျော် အဝေးသို့ ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ မကောင်းဆိုးဝါးကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>​"အရူး။ ငါ ဒီအိတ်ကို မင်းကို ပြန်ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက သခင်လေး ရွေ့ ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး မြေကြီးပေါ်မှာ သုံးကြိမ် ကန်တော့ရင်ပေါ့။ ပြီးတော့ မင်းက ကျွန်တော် အမှားလုပ်မိပါတယ် လို့ သုံးကြိမ်တိတိ ပြောရမယ်။ "</p> <p>ရွေ့ပုထုန်း ဂုဏ်ယူစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းရဲ့ သောက် အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေကို ရပ်လိုက်စမ်း။ ငါ့ဘဝမှာ ဘယ်တော့မှ ဒူးမထောက်ဘူး။ "</p> <p>ထန်ထန် အလွန် ဒေါသထွက်နေသည်။</p> <p>​ထန်ထန် ခေါင်းမော့ကာ ဒေါသကြောင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။</p> <p>"ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချောဆုံး ယောက်ျားဖြစ်တဲ့ ငါ လည်ပတ်ပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးတဲ့။ ပြီးတော့ အရမ်း ချောမောတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်က ဒီမြောက်ပိုင်း တောရိုင်းဒေသမှာ ဒီလို စော်ကားမှုကို ခံရမယ်လို့ စိတ်ကူးကြည့်ဖို့တောင် ခက်တယ်။ "</p> <p>​"ဘာ...။ "</p> <p>ရွေ့ပုထုန်း ရုတ်တရက် ယိုင်လဲပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ကျသွားသည်။ ထို့နောက် သူ နှင်းပြင်ပေါ်မှ ခေါင်းမော့ကာ အလွန် အရုပ်ဆိုးသော ထန်ထန်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤပြောဆိုချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ဘယ်အရာကမှ မှန်ကန်ပုံမရဟု ရွေ့ပုထုန်း အတွက် ဆိုနိုင်သည်။ သူ စကားထစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း။ မင်းက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချောဆုံး ယောက်ျားလား။ မင်းက လည်ပတ်ပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးတဲ့။ ပြီးတော့ အရမ်း ချောမောတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်လား။ "</p> <p>​"ဘာလဲ။ "</p> <p>ထန်ထန် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက သခင်လေး ထန် ကို မချောဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ "</p> <p>သခင်လေး ထန်က အရုပ်ဆိုးခြင်းနှင့် လှပခြင်း အကြောင်း ပြောဆိုနေစဉ် သူ ဗိုက်ဆာနေကြောင်းကို လုံးဝ မေ့သွားပုံရသည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဗိုက်ဆာပြီး သေရတာက သူ့အတွက် အသေးအဖွဲ ကိစ္စပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက အရေးအကြီးဆုံးပဲ။ ငါ့ကို ဘယ်သူက ချောမောတဲ့ ယောက်ျားလို့ မခေါ်ရဲတာလဲ။</p> <p>​"ဝါး ဟား ဟား ဟား ဟား...။ "</p> <p>ရွေ့ပုထုန်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ အလွန်အမင်း ရယ်မောလိုက်သဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များပင် ထွက်လာလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ဒီလောက် အရုပ်ဆိုးတဲ့ ယောက်ျားက သူ့ကိုယ်သူ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချောဆုံးလို့ ပြောရဲတယ်။</p> <p>​ဒါက အဆင့်သစ် တစ်ခုမှာ ရယ်စရာကောင်းနေတာပဲ။</p> <p>​သို့သော် ရွေ့ပုထုန်း ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။</p> <p>"မင်း မျိုးရိုးနာမည်က ဘာလဲ။ သခင်လေး ထန်..။ ဘယ် သခင်လေး ထန် လဲ။ "</p> <p>​ရွေ့ပုထုန်း ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p>အစ်ကိုကြီး ချူ ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီလေး နာမည်က ထန်ထန် လေ...။ ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့ သဘာဝကလည်း တော်တော်လေး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးတတ်တဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ။ သူလည်း သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်ကို အရှက်မရှိ ကြွားလုံးထုတ်တတ်တာပဲ။</p> <p>သူ ချူယန်နှင့် အတူရှိနေစဉ် ဤနာမည်ကို အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြားခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ သူ့အတွက် လူသိများသော နာမည်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p>​ရွေ့ပုထုန်းက ဤအရုပ်ဆိုးပြီး အလွန်အမင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးတတ်သော ကောင်က သူ၏ မျိုးရိုးနာမည်မှာ ထန် ဖြစ်သည်ဟု ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ ကောင်းမွန်သည့် ခံစားချက်မျိုး မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p>သူက အစ်ကိုကြီး ချူ ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီလေးတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဟုတ်တယ်မလား။</p> <p>​"ဒီသခင်လေးက ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးမှာဖြစ်ဖြစ် နာမည် ဒါမှမဟုတ် မျိုးရိုးနာမည်ကို ပြောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့နာမည်က ထန် ပြီးတော့ ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က ထန်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချောဆုံး ယောက်ျား။ ဒဏ္ဍာရီတွေထဲမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ လွတ်လပ် ပေါ့ပါးပြီး လည်ပတ်တဲ့ ထန်ထန်။ အဲဒါ ငါပဲ။ ငါက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချောဆုံး ယောက်ျား။ ဒဏ္ဍာရီတွေထဲက လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပြီး လည်ပတ်တဲ့ ထန်ထန် ပဲ။ "</p> <p>ထန်ထန် လည်ပင်းကို ဆန့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဤသို့ ပြောလိုက်စဉ် သူ၏ မျက်နှာမှာ မောက်မာမှုများဖြင့်ပင် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော ကိုယ်နေဟန်ထား တစ်ခုကိုပင် ဖန်တီးလိုက်သေးသည်။ တကယ်တော့ သူက သုံးရက်တိတိ ဗိုက်ဆာနေသော လူတစ်ယောက်နှင့်ပင် မတူတော့ပေ။</p> <p>​"ဒါ တကယ်ပဲ မင်းကိုး။ "</p> <p>ရွေ့ပုထုန်း ထိတ်လန့်တကြား ခုန်ထလိုက်သည်။ သူ ရုတ်တရက် အနေခက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>​သောက်ကျိုးနည်း။ သူက အစ်ကိုကြီး ချူ ရဲ့ ဂိုဏ်းတူ ညီလေးပဲ။</p> <p>​အခု ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။</p> <p>​ရွေ့ပုထုန်း ခေါင်းကို ကုတ်ကာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ဤစကားများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေသည်။</p> <p>"ဒါ တကယ်ပဲ မင်းကိုး။ "</p> <p>​"မင်း ငါ့ကို သိလို့လား။ "</p> <p>ထန်ထန် အံ့ဩရမည့် အလှည့်ရောက်လာသည်။</p> <p>"မင်းလည်း ငါ့ရဲ့ နာမည်ကြီးတဲ့ ချောမောပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးတဲ့ ယောက်ျားဆိုတဲ့ နာမည်ကို ကြားဖူးတာလား။ "</p> <p>သူ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူသွားသည်။</p> <p>"ငါက တကယ့် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပဲ။ ဒီမြောက်ပိုင်း တောရိုင်းဒေသက အရိုင်းအစိုင်းတွေတောင် ငါ့ရဲ့ နာမည်ကြီးတဲ့ နာမည်ကို ကြားဖူးကြတာပဲ။ "</p> <p>အပိုင်း ၅၇၅ ပြီး၏။</p> <p> </p> <p> </p>


Save