Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာကျဆုံးခြင်း၊ ရွှေအမြုတေ အလယ်အလတ်အဆင့် (အပိုင်း ၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~”ဝုန်း…”</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်း မလှုပ်ရှားရသေးမီမှာပင် စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများသည် စုယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းများ၏ လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် စံအိမ်ကြီး တစ်ခုလုံးသည် အလင်းအကာအရံ တစ်ခုဖြင့် ကာကွယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မကောင်းဆိုးဝါး သရဲချီစွမ်းအင်များ အလင်းအကာအရံနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်မြည်တမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>နွေဦးနှင်းပွင့်လေးများ မီးတောက်နှင့် ထိတွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်၊ သရဲချီစွမ်းအင်များသည် အနက်ရောင် အငွေ့တန်းလေးများ အဖြစ်သို့ အရည်ပျော်ကျသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သရဲတစ္ဆေများသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။ ထို့နောက် ရွှေရောင် အလင်းအကာအရံ အနီးမှ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာ ထွက်ပြေးကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>စုယွီသည် မာရှီချင်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီသရဲတွေကို ကျွန်တော် ရှင်းလိုက်မယ်... ပြီးရင် အပြင်က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ရဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေကို ပိတ်ဆို့ပြီး လှုပ်ရှားမရအောင် ခဏ ချုပ်နှောင်ထားလိုက်မယ်...”</p> <p> </p> <p>“တာအိုမိတ်ဆွေ မာ က သူတို့ခေါင်းတွေကို ဖြတ်ယူပေးနိုင်မလား...”</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားသည် အားနည်းသူ မဟုတ်ပေ။ တာ့ယွဲ့ နန်းတော်တွင် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ပြီးနောက် နှစ်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သည် တိတ်တဆိတ်ပင် ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၅) သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော စွမ်းရည်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မြေဆရာ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>စုယွီ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မာရှီချင်း၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး တာအိုရုပ်သေးကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ နားကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်တွင် ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၆) ရှိသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် ရွှေအမြုတေ အဆင့် အစောပိုင်း မိစ္ဆာနှစ်ကောင်၊ စုစုပေါင်း သုံးကောင် ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် ထိုမိစ္ဆာများကို ရင်ဆိုင်ရန် ယုံကြည်မှု သိပ်မရှိလှပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်၊ စုယွီရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတော့...</p> <p> </p> <p>“တာအိုမိတ်ဆွေ စု... ခင်ဗျား ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား...” မာရှီချင်းက မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးစင်းကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စုယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီမိစ္ဆာကောင်တွေက ကျွန်တော်တို့ တာ့ယွဲ့ နယ်မြေထဲထိ ဝင်လာပြီး မာမိသားစုကို မျိုးဖြုတ်ပစ်မယ်လို့ ကြွေးကြော်ရဲတယ် ဆိုမှတော့... သူတို့ကို အရှင်ထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ...”</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်းသည် စုယွီနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည့် အစီအစဉ်ကို အလျင်အမြန် တိုင်ပင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မီထျန် တောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော အခင်းအကျင်းကြီးကို ထိန်းချုပ်လိုက်၏။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် တောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ထူထဲသည့် မြူခိုးများသည် လွင့်ပါး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ တောင်ပေါ်ရှိ မာမိသားစု စံအိမ်လေးကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>စံအိမ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းအကာအရံကြီး တစ်ခု ဝန်းရံထားသည်ကိုလည်း တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ရေတွက်၍ မရနိုင်သော သရဲတစ္ဆေများသည် မိုးထိအောင် မြင့်မားသော သရဲချီစွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်ရင်း အလင်းအကာအရံကြီး၏ ပတ်လည်တွင် ဝိုင်းရံ ပျံသန်းနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့သည် ရွှေရောင် အလင်းအကာအရံကြီးကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် တွန့်ဆုတ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>မီထျန် တောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်တွင်...</p> <p> </p> <p>အခင်းအကျင်းကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်နှင့် အခြား မိစ္ဆာနှစ်ကောင်တို့ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ မာမိသားစု စံအိမ်ကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသော ရွှေရောင် အလင်းအကာအရံကြီးကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ ဘာကြီးလဲ...” ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်က တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ အခင်းအကျင်း အကာအကွယ် မရှိတော့သဖြင့်၊ စံအိမ်ကြီး အတွင်းရှိ မာရှီချင်းနှင့် စုယွီတို့ကို သူတို့ သုံးယောက် ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စုယွီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြရိပ်များ ဖြတ်သန်းသွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါ တာ့ယွဲ့ နယ်မြေက ပါရမီရှင် စုယွီ မလား... ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ ကျင့်စဉ်ကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ပါရမီရှင်လေ...”</p> <p> </p> <p>သူ့နောက်မှ ကျောကုန်းနေသော ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုသည် ယခုချိန်ထိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် စုယွီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖုံးဖိ၍ မရနိုင်သော ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>“ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ ကျင့်စဉ်...”</p> <p> </p> <p>ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အမျိုးသမီးကလည်း အသက်ရှူ မြန်ဆန်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မထင်မှတ်ထားတဲ့ အံ့သြစရာ ဆုလာဘ်ကြီးပါလား... သခင်ကြီး... သူ့ကို လွှတ်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူးနော်...”</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်သည် ရွှေရောင် အလင်းအကာအရံကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ထိုအကာအရံပေါ်မှ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အာရုံခံလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါ ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ ကျင့်စဉ်ရဲ့ စွမ်းအားလား...”</p> <p> </p> <p>“တကယ် အစွမ်းထက်တာပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဒီ ဝိညာဉ်နုတ် သရဲတစ်သောင်း အလံ ထဲက သရဲတွေတောင်မှ ရှေ့တိုးပြီး အတင်း ဝင်တိုက်ဖို့ ကြောက်နေကြတယ်...”</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ ကျင့်စဉ်က ပိုမို စွမ်းအားကြီးလေ၊ သူ ပိုမို နှစ်သက်လေ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာ၏။ ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါဖြင့် မာမိသားစု စံအိမ်ကြီးကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တာအိုမိတ်ဆွေ မာ... ခင်ဗျား အခင်းအကျင်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီ ဆိုတော့... လက်နက်ချ အညံ့ခံဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား...”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလို ဆိုရင်လည်း... တာအိုမိတ်ဆွေ စု နဲ့အတူ အပြင်ထွက်လာခဲ့လိုက်ပါလား... ဒါဆို ကျူပ်လည်း လက်ဝင်ခံပြီး တိုက်ခိုက်နေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့...”</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်းနှင့် စုယွီသည် နေရာမှ မရွေ့လျားပေ။ ကျောက်ခုံများပေါ်မှ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး၊ ခြံဝင်းအတွင်းမှနေ၍ မီထျန် တောင်တန်း အပြင်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် သုံးဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အခင်းအကျင်းကို ရုပ်သိမ်းပေးထားတာတောင်မှ ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်က အထဲဝင်လာဖို့ မရဲကြဘူးလား...”</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက်လေးတောင် သတ္တိမရှိဘဲနဲ့... ကျုပ် မာရှီချင်းကို လက်နက်ချခိုင်းနေတာကတော့ ရယ်စရာ ကောင်းလွန်းနေပြီ...”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ မူလက မာရှီချင်း ဘာကြောင့် အခင်းအကျင်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သလဲ ဆိုတာကို သူ မသေချာခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ့ရင်ထဲတွင် ထိတ်သွားသည်။ မာရှီချင်းနှင့် စုယွီတို့က သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်နေပြီဟု သံသယ ဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်ခက်ထန်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ် ခင်ဗျားကို ရွေးချယ်ခွင့် ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူး... အသက်သုံးရှိုက်စာ အတွင်း ထွက်မလာရင်... ကျုပ် အခွင့်အရေး မပေးဘူးလို့ အပြစ်မတင်နဲ့...”</p> <p> </p> <p>“ဘုန်း…”</p> <p> </p> <p>ရွှေအမြုတေ အဆင့် နှောင်းပိုင်း နီးပါး ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါကြီး တစ်ခု ဖိနှိပ်ကျရောက်လာပြီး၊ မီထျန် တောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟူး…”</p> <p> </p> <p>စုယွီက သက်ပြင်းတစ်ချက် ဖွဖွမှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်ကြီး... ခင်ဗျား အရင်ဆုံး ဒီသရဲတစ္ဆေတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါ... ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ ထွက်လာခဲ့ပါ့မယ်...”</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင် မျက်လုံးများ မှေးစင်းသွားပြီး စုယွီကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင်...</p> <p> </p> <p>သူ၏ အမိန့်ပေးမှုကြောင့် မာမိသားစု စံအိမ်ကြီး အပြင်ဘက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် သရဲတစ္ဆေများသည် နောက်ဆုတ်သွားပြီး အလံထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>မိုးထိအောင် မြင့်မားနေသော သရဲချီစွမ်းအင်များလည်း ခြေရာလက်ရာ မကျန် ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာလောကကြီး ပြန်လည် ကြည်လင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ကို အခွင့်အရေး ပေးလိုက်ပြီ... အလွဲသုံးစား မလုပ်နဲ့...”</p> <p> </p> <p>စုယွီက ပြုံးပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့...”</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်တွင် သရဲတစ္ဆေများ မရှိတော့သဖြင့်၊ စုယွီသည် ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ ကျင့်စဉ်၏ အကာအကွယ် အလင်းတန်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မာရှီချင်းနှင့်အတူ စံအိမ်ကြီးထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူတို့သည် မီထျန် တောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်၊ ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်းမှ မိစ္ဆာသုံးကောင်နှင့် ပေရာဂဏန်းခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>စုယွီနှင့် မာရှီချင်းတို့ စကားနားထောင်ပြီး ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ မိစ္ဆာသုံးကောင် ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားကြ၏။ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသလို သတိလည်း ထားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်သည် သူတို့၏ စိတ်အာရုံ မှတဆင့် အသံလွှဲပြောင်း ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“သူတို့ မီထျန် တောင်တန်း နဲ့ နည်းနည်း ဝေးသွားတဲ့ အထိ စောင့်လိုက်... ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ဖမ်းချုပ်ပစ်မယ်... အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ကို ခုခံနိုင်စွမ်း၊ ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်း မရှိအောင် လုပ်ပစ်ရမယ်…”</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save