Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာကျဆုံးခြင်း၊ ရွှေအမြုတေ အလယ်အလတ်အဆင့် (အပိုင်း ၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုနှင့် ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော မိန်းမပျိုတို့ နှစ်ဦးစလုံး နားလည်လိုက်ကြပြီး တပြိုင်နက် ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး...”</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စုယွီနှင့် မာရှီချင်းတို့ မီထျန် တောင်တန်း အပြင်ဘက်ကို ရောက်လာပြီ ဆိုတော့၊ တောင်ကာ အခင်းအကျင်းကြီးကို ထိုးဖောက်ဖို့ စိတ်ပူနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။</p> <p> </p> <p>အခြေအနေက သူတို့ ထင်ထားတာထက်တောင် ပိုအဆင်ပြေနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်သည် စုယွီနှင့် မာရှီချင်းကို ကြည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လာကြ... မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးနဲ့ သွားတွေ့ဖို့ ကျုပ်နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ...”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်သည် မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်၍ ထွက်ပြေးခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌...</p> <p> </p> <p>မူလက သူတို့နှင့် ပေရာပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိနေသည့် စုယွီသည်၊ ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ တချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ကူးဖြင့် မှန်းဆ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု စုယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြာထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>စုယွီ ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ ဖြစ်ပေါ်လာသော "ရုပ်ခန္ဓာ မဟုတ်သော သင်္ကေတ" တစ်ခုသည်၊ ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်၏ နဖူးတည့်တည့်ဆီသို့ ဦးတည် ဝင်ရောက်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်သည် စုယွီ သူ့ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်ပြီး မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ ဒေါသစိတ်များ ရင်ထဲတွင် ဆူပွက်လာပြီး၊ ကြီးမားသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ကာ စုယွီကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ...”</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်သည် ဒေါသကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ စုယွီအား လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် သူ၏ နာမည်ကျော်  သိုင်းကွက်တစ်ခု ဖြစ်သော "ဝိညာဉ်ကြွေ လက်ဝါး" ပင်။</p> <p> </p> <p>လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ရန်သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ထိုဝိညာဉ်ကို ထာဝရ ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်...</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော "ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအား" တစ်ခု ရုတ်တရက် သက်ဆင်းလာသည်။ ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုသည် ထောင်နံရံများသဖွယ် ခဲသွားပြီး၊ သူ့ကို လှုပ်ရှားမရအောင် ချုပ်နှောင်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင် ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအား၏ ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည့် အချိန်၌ပင်၊ ထို "ရုပ်ခန္ဓာ မဟုတ်သော သင်္ကေတ" သည် သူ၏ နဖူးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုန်း...”</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံ ပင်လယ်ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ရှေးဟောင်းခေတ် ကာလဆီမှ အချိန်မြစ်ရေကို ဖြတ်သန်း စီးဆင်းလာသော၊ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည့် အရှိန်အဝါ တစ်ခုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရော ဝိညာဉ်ကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အင်မော်တယ် နတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ တီးတိုး ရေရွတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ယင်...”</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း…”</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်၏ မြင်ကွင်းအာရုံများ လုံးဝ အမှောင်ကျသွားသည်။ သူ၏ အာရုံခံစားမှု (၆) ပါးစလုံးသည် တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအား၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအခြေအနေဆိုးကြီးသည် ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်ကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွားစေပြီး ကျောချမ်းသွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအား...”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့... ငါ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ... ငါ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>အဆုံးအစ မရှိသော အမှောင်ထုကြီးထဲတွင်၊ ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်၏ ဝိညာဉ်သည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေရှာသည်။</p> <p> </p> <p>အပြင်လောကတွင်...</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် စာလုံး၏ စွမ်းအားအောက်တွင် ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်၏ မျက်လုံးများသည် အရောင်ကင်းမဲ့သွားပြီး ကြောင်ငေးနေ၏။ သူ၏ အဆုံးမဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအားများနှင့် ခွန်အားများသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ပန်းချီကားချပ် တစ်ခုထဲတွင် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ လေထဲတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်တန့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးနားရှိ ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုနှင့် ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အမျိုးသမီးတို့သည် မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ဖြစ်ပျက်သွားသော အခြေအနေကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြ၏။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြမှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောပြွမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်ကြီး...”</p> <p> </p> <p>“သူ့ကို ဖမ်းချုပ်လိုက်စမ်း...”</p> <p> </p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုက အော်ဟစ် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ တစ်ခဏမျှပင် မစဉ်းစားဘဲ သူ၏ လက်ထဲတွင် လက်ရာမြောက် မိစ္ဆာဓား တစ်လက် ပေါ်လာသည်။ ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အမျိုးသမီးကမူ ညှို့ဓာတ်ပါသော အပြုံးဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ရယ်သံသည် ထူးခြားပြီး ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်သော လျှို့ဝှက် နည်းစနစ် တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုနှင့် အမျိုးသမီးတို့ မလှုပ်ရှားနိုင်မီမှာပင်...</p> <p> </p> <p>သူတို့ ဘေးနားရှိ မျက်နှာသေနှင့် တာအိုရုပ်သေးသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ပုလဲလုံးလေး တစ်လုံး လက်ထဲတွင် ပေါ်လာ၏။ သူ၏ စွမ်းအားများ ထိုပုလဲလုံးထဲသို့ အလျင်အမြန် စီးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ရေခဲ ချုပ်နှောင်ခြင်း အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ဒါ "ရေခဲဝိညာဉ် ပုလဲ" ဆိုသော ရတနာပင်။</p> <p> </p> <p>အနီးနားရှိ ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုနှင့် ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အမျိုးသမီးတို့သည် ရှောင်တိမ်းချိန် မရလိုက်ဘဲ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီ အရှိန်အဝါက...”</p> <p> </p> <p>“ရတနာ တစ်ပါးပဲ...”</p> <p> </p> <p>နှစ်ယောက်စလုံး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျဉ်သွားပြီး မျက်နှာ သွေးဆုတ်သွားသည်။ သူ ချက်ချင်း နောက်လှည့်လိုက်ပြီး၊ ကြီးမားသော သွေးစွမ်းအင်များကို ထုတ်ဖော်ကာ "သွေး ထွက်ပြေးခြင်း နည်းစနစ်"ဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး လှည့်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင်၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ရေခဲ ချုပ်နှောင်ခြင်း စွမ်းအား၏ ဝါးမျိုမှုကို ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် လေထဲ၌ ရေခဲရုပ်တုကြီး နှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ အဘိုးအိုနှင့် အမျိုးသမီးတို့သည် ရေခဲတုံးကြီးများ အတွင်း၌ အေးခဲသွားကြပြီး၊ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာများဖြင့် လှုပ်ရှားမရ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဝေးတစ်နေရာမှ...</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်းသည် ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင် အပါအဝင် မိစ္ဆာသုံးကောင်လုံးကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ဖမ်းချုပ်လိုက်သော စုယွီကို ကြည့်ကာ ကြက်သေသေ ဖြစ်နေ၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွားသည်။ စုယွီ၏ ရုပ်သေး ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သော စွမ်းအားသည် သူ့ကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်၏။</p> <p> </p> <p>'တကယ်လို့များ တာအိုမိတ်ဆွေ စု သာ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်လာရင်... ငါ ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရပါ့မလား...'</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်း စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေး ဝင်လာမိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် မာရှီချင်းသည် ထိုအတွေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>စိတ်အာရုံ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် စာရွက်တစ်ရွက် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုစာရွက်သည် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင် ထွက်နေပြီး၊ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ လေးလံသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လျက် ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် မန္တန်စွမ်းအားများ စီးဝင်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ထိုစာရွက်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထဲသို့ ပျော်ဝင်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် စုယွီ၏ အံ့သြနေသော မျက်လုံးများရှေ့၌ ကောင်းကင်ယံတွင် ကြယ်တာရာ အများအပြား ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ (၃၆) လုံးသော ကြယ်တာရာများ ပေါ်ထွက်လာကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပိတ်ဆို့ ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်း၏ စိတ်အာရုံ ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် ထိုကြယ်တာရာများသည် ကောင်းကင်မှ တရှိန်ထိုး ကြွေကျလာကြ၏။</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်း၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး၊ ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သေလိုက်ကြတော့...”</p> <p> </p> <p>“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”</p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာများ တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ပစ်ခတ် ကျရောက်လာသည်။ စုယွီ၏ အင်မော်တယ် စာလုံး စွမ်းအားဖြင့် အာရုံခံစားမှုများ ပိတ်ဆို့ခံထားရပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားဖြင့် လှုပ်ရှားမရအောင် ချုပ်နှောင်ခံထားရသော ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်သည်၊ ဧရာမ ကြယ်တာရာ (၂၀) ကျော်၏ ဝင်ျိုက်မှုကို တိုက်ရိုက် ခံလိုက်ရ၏။ သွေးမြူမှုန်များ လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစအနပင် ရှာမရတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုနှင့် ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အမျိုးသမီးတို့မှာလည်း ကြယ်တာရာ (၅) လုံးစီ၏ ပစ်ဆောင့်မှုကို ခံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ပထမဆုံး တစ်ချက် အဆောင့်ခံရရုံဖြင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ပေါက်ကွဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ တစ်ချက်တွင်မူ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အပိုင်းအစများသည် သွေးမြူမှုန်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာ (၅) လုံး ဆောင့်အပြီးတွင်တော့ သူတို့၏ ရုပ်ကြွင်းများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ လေထဲတွင် အငွေ့အသက်မျှပင် မကျန်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စုယွီပင် အံ့သြမှင်သက်သွားပြီး မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားရ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်…</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save