Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာကျဆုံးခြင်း၊ ရွှေအမြုတေ အလယ်အလတ်အဆင့် (အပိုင်း ၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>~စုယွီ သတိပြန်ဝင်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ ကျင့်စဉ်ကို အလျင်အမြန် စတင် အသုံးပြုလိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်နက်နဲသော ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲ ကျင့်စဉ်သည် စကြာဝဠာ တစ်ခွင် ပျံ့နှံ့စီးဆင်းသွားပြီး၊ ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်၊ ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုနှင့် ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အမျိုးသမီးတို့၏ ဝိညာဉ် အစအနများကိုပါ မကျန်အောင် ရှာဖွေ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် သုံးဦးစလုံး အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်၊ မာရှီချင်းသည် ဒယိမ်းဒယိုင် ဖြစ်သွားပြီး သူကိုင်ထားသော စာရွက်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံ တစ်ခွင် ပြည့်နှက်နေသော ကြယ်တာရာများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် မူလနေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်း၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မန္တန်စွမ်းအားများ ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရပြီး ခေါင်းများလည်း ကိုက်ခဲနေသည်။</p> <p> </p> <p>စုယွီသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်နှင့် အခြားနှစ်ဦး ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ထို့နောက် မာရှီချင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ခုနက သူ အသုံးပြုခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် အခင်းအကျင်းကို ပြန်ပြောင်းသတိရကာ အံ့သြတုန်လှုပ်မိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>‘ကြယ်တာရာ တစ်လုံးစီရဲ့ စွမ်းအားက အနည်းဆုံး ရွှေအမြုတေ အဆင့် နှောင်းပိုင်းနဲ့ ညီမျှနေတယ်... ကြယ်တာရာ တစ်လုံးစီက ရွှေအမြုတေ အဆင့် နှောင်းပိုင်း အရှင်သခင် တစ်ပါးရဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ တူညီနေတာ... အလုံး (၃၆) လုံး တောင်မှ...’</p> <p> </p> <p>စုယွီ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။ ဒီလောက် အစွမ်းထက်သော အခင်းအကျင်းမျိုးကို သူတောင် ရှောင်တိမ်းရလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဒီအခင်းအကျင်းက သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်သော်ငြား၊ အခင်းအကျင်း အတွင်းမှာ မာရှီချင်းနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ဖို့ ဆိုတာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါ။</p> <p> </p> <p>စုယွီနှင့် မာရှီချင်းတို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ နည်းစနစ်များကို မေးမြန်းခြင်း မပြုသလို၊ မိမိတို့၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်များကိုလည်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိကြပေ။ သူတို့သည် တောင်တန်းအပြင်ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲ အကြွင်းအကျန်များကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီး၊ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ သင့်မြတ်ညီညွတ်စွာ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်၊ ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုနှင့် ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အမျိုးသမီးတို့ အတွက်ကတော့ ကံဆိုးမိုးမှောင် ကျသွားခဲ့ရရှာပြီ။</p> <p> </p> <p>မူလက သူတို့ထက် အားနည်းသော ဂျူနီယာ နှစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သိို့သော်၊...</p> <p> </p> <p>ဒီနှစ်ယောက်စလုံးက သာမန်မှ မဟုတ်သည်ကိုး။</p> <p> </p> <p>စုယွီ ဖြစ်ဖြစ်၊ မာရှီချင်း ဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ယောက်တည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်တောင်မှ၊ ထိုမိစ္ဆာ သုံးကောင် အနေနှင့် အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သေးစ။ သူတို့ကို ခြောက်ထုတ်နိုင်မည့် လျှို့ဝှက်လက်နက် တစ်ခုခု မရှိလျှင်ပေါ့။</p> <p> </p> <p>ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ...</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်းနှင့် စုယွီ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မာထျန်းလင်လေးသည် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>“ဘိုးဘေးကြီး... စီနီယာ စု... ဟို မိစ္ဆာကောင်ကြီးတွေကို နိုင်ခဲ့ပြီလားဟင်... သမီးတို့ နိုင်သွားပြီလား...”</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်းက သူမ၏ ခေါင်းလေးကို ဖွဖွပွတ်ပေးလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်... ငါတို့ နိုင်ခဲ့ပြီ...”</p> <p> </p> <p>စုယွီသည် ခုနက ရရှိခဲ့သော စစ်ပွဲလက်ဆောင်များကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> ချန်ခွန်းလက်စွပ် တစ်ကွင်း၊ ချန်ခွန်းအိတ် နှစ်လုံး၊ မိစ္ဆာလက်နက် အချို့နှင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ် အလံ</p> <p>တစ်ခုတို့ ပါဝင်သည်။</p> <p> </p> <p> ရွှေအမြုတေ အဆင့် မိစ္ဆာသုံးကောင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို မွှေနှောက်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့အားလုံး အတော်လေး ဆင်းရဲကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>စုစုပေါင်းလိုက်ရင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀၀၀၀) တောင် မပြည့်သလို၊ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀၀၀) တောင် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေ အနေနှင့် ဆိုရင်လည်း စုယွီ စိတ်ဝင်စားစရာ ဘာမှ မပါပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝိညာဉ်ကြွေ တောင်တန်း သခင်၏ ချန်ခွန်းလက်စွပ်ထဲမှ ပင်လယ်ပြာရောင် တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို စုယွီ တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ထိုအပြားပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော လိပ်ခွံပုံစံ အင်းကွက်များ ထွင်းထုထား၏။ ဤပစ္စည်းသည် ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်းမှ မဟုတ်ကြောင်း သေချာသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူနေသော မာရှီချင်းသည်၊ စုယွီ ပင်လယ်ပြာရောင် တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်လိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။ တံဆိပ်ပြားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်စွာ အာမေဋိတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>စုယွီ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တာအိုမိတ်ဆွေ မာ... ဒီတံဆိပ်ပြားကို သိလို့လား...”</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီတံဆိပ်ပြားက ပင်လယ်ဘက်က လာတာ ဖြစ်လောက်တယ်... ကျွန်တော် သိသလောက် ဆိုရင်တော့... ကျွန်တော်တို့ တာ့ချန် အင်မော်တယ် လောက ရဲ့ ကမ်းရိုးတန်း ပင်လယ်ပြင်မှာ ‘ရွှမ်ထျန် ဂိုဏ်း’ ဆိုတဲ့ အင်မော််တယ် ဂိုဏ်းတစ်ခု ရှိတယ်... ခင်ဗျားလက်ထဲက တံဆိပ်ပြားက သူတို့ဂိုဏ်းရဲ့ စမ်းသပ်မှု တံဆိပ်ပြား ပဲ...”</p> <p> </p> <p>စုယွီ အံ့သြသွားပြီး မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ပင်လယ်ထဲက အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ဟုတ်လား... ဒီ ရွှမ်ထျန် ဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားက တာ့ယွဲ့ နန်းတော်နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်လိုနေလဲ...”</p> <p> </p> <p>ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ မာရှီချင်း မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ယှဉ်လို့ မရပါဘူးဗျာ... ရွှမ်ထျန် ဂိုဏ်းမှာ ဝိညာဉ်ခွဲဝေခြင်း အဆင့် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ ရှိတယ်... သူတို့က အဲဒီ ပင်လယ်ပြင် တစ်ကြောမှာ အရှင်သခင်တွေပဲ... ကျွန်တော်တို့ တာ့ချန် အင်မော်တယ် လောကရဲ့ ဗဟိုချက်မလောက်မှာပဲ သူတို့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့် အင်အားစုတွေ ရှိလောက်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ခွဲဝေခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ...</p> <p> </p> <p>စုယွီ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး ရွှမ်ထျန် ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို မာရှီချင်းထံ အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်းသည် ပင်လယ်ပြင် အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်ပြီး များများစားစား မသိလှပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မာရှီချင်း၏ ပြောပြချက်အရ၊ တာ့ချန် အင်မော်တယ် လောကနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသော ကမ်းလွန် ပင်လယ်ပြင် မြေပုံသည် စုယွီ၏ မျက်စိရှေ့တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ပင်လယ်ထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ ကျွန်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်... လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ကျွန်းတွေကလွဲရင် ကျန်တဲ့ ကျွန်းတိုင်းလိုလိုမှာ ကျင့်ကြံခြင်း အင်အားစုတွေ ရှိကြတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ရွှမ်ထျန် ဂိုဏ်း လိုမျိုးပေါ့... သူတို့က ကမ်းရိုးတန်း ပင်လယ်ပြင်မှာ လွှမ်းမိုးထားတဲ့ အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းကြီးတွေထဲက တစ်ခုပဲ... ပင်လယ်ပြင်က လူသား ကျင့်ကြံသူတွေကို ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ ကျောက်တိုင်ကြီးတွေလည်း ဖြစ်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်းတွေပေါ်မှာ လူသား ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိသလို၊ ပင်လယ်ထဲမှာလည်း ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုတွေ ရှိတယ်... သူတို့က ကုန်းမြေပေါ်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု တွေနဲ့ မခြားနားဘူး... ပင်လယ် မိစ္ဆာတွေကို ထိန်းချုပ် ခိုင်းစေနိုင်ကြတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ပင်လယ်ထဲမှာ တွေ့ရမယ့် အန္တရာယ်တွေရဲ့ တစ်ဝက်က ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုတွေ နဲ့ ပင်လယ် မိစ္ဆာတွေဆီက လာတာ... ကျန်တဲ့ တစ်ဝက်ကတော့ ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်တဲ့ ပင်လယ်ပြင်ရဲ့ သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ်တွေပဲ...”</p> <p> </p> <p>“တစ်ခါတစ်လေ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားတွေက လူသား ကျင့်ကြံသူတွေ စိတ်ကူးလို့ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားတတ်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ကြားပြီးနောက် စုယွီ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီ ကမ်းရိုးတန်း ပင်လယ်ပြင်က ကျွန်တော်တို့ တာ့ယွဲ့ နယ်မြေနဲ့ ဘယ်လောက် ဝေးလဲ...”</p> <p> </p> <p>မာရှီချင်း ခဏမျှ တွက်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် ပျံသန်းရေး ယာဉ်ပျံနဲ့ သွားမယ်ဆိုရင်... ပင်လယ်ပြင်ကို ရောက်ဖို့ (၃) နှစ်၊ (၄) နှစ်လောက် ကြာလိမ့်မယ်... လမ်းမှာ ဘာအန္တရာယ်မှ မကြုံရဘူး ဆိုရင်ပေါ့...”</p> <p> </p> <p>သိပ်မဝေးလှဘူး။</p> <p> </p> <p>တာ့ချန် အင်မော်တယ် လောကရဲ့ ဗဟိုချက်မကို သွားဖို့ ဆိုရင် (၅) နှစ်ကျော်လောက် ကြာလိမ့်မယ်။</p> <p> </p> <p>စဉ်းစားဟန်ဖြင့် စုယွီ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တာအိုမိတ်ဆွေ မာ... ကျွန်တော် ဒီတံဆိပ်ပြားကို ယူလိုက်မယ်... ကျန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ခင်ဗျား ရှင်းလင်းလိုက်ပါ...”</p> <p> </p> <p>သူတို့သုံးယောက်ရဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ရတနာတွေက သိပ်မများလှဘူး။ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာလက်နက် လေးခု ပါဝင်ပေမယ့်၊ မိစ္ဆာလက်နက်တွေ ဖြစ်နေလို့ ကိုင်တွယ်ရတာ နည်းနည်း လက်ဝင်သည်။ စုယွီအတွက် သိပ်အသုံးမဝင်လှပေ။</p> <p> </p> <p>စုစုပေါင်းလိုက်ရင် ဒီပစ္စည်းတွေက အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၂၀၀၀) ၊ (၃၀၀၀) လောက်ပဲ တန်ကြေး ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>စုယွီက တံဆိပ်ပြားကို လိုချင်နေမှန်း သိလိုက်ရသဖြင့်၊ မာရှီချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save