Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၀၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">တတိယအဆင့် အလယ်အလတ် ဆေးပညာရှင်၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ပညာရှင် (အပိုင်း ၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>~"ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့၊ ချီမြစ် ဂိုဏ်းခွဲ ခေါင်းဆောင် ဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p>တာအိုရုပ်သေးသည် ဒီသတင်းအချက်အလက်ကို စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲ... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၉) လောက်ပဲ ရှိတဲ့ကောင်ကများ ငါ့ကို တားဆီးရဲတယ်ပေါ့..."</p> <p> </p> <p>မောက်မာလိုက်တာ။</p> <p> </p> <p>ချီမြစ် ဂိုဏ်းခွဲ ခေါင်းဆောင်သည် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းကာ တာအိုရုပ်သေးကို စူးစမ်းလိုက်၏။ တာအိုရုပ်သေး မောင်းနှင်လာသော ပျံသန်းရေး ယာဉ်ပျံသည် ထိပ်တန်း မှော်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အလွန် ရှားပါးသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု တာအိုရုပ်သေးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါ၌ ထူးခြားသော အချက်တစ်ချက်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်၏။ တာအိုရုပ်သေး၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို အကဲဖြတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ မြူခိုးတစ်လွှာ ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ စူးစမ်းမှုကို တားဆီးထားသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီလိုသာ ဆိုရင်တော့... ဒီလူ့ဆီမှာ ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၉) အရှင်သခင် တစ်ပါးရဲ့ စူးစမ်းမှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ နောက်ထပ် ထိပ်တန်း မှော်လက်နက် တစ်ခု ရှိနေတယ် ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။</p> <p> </p> <p>ဒီလူက သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး',</p> <p> </p> <p>ချီမြစ် ဂိုဏ်းခွဲ ခေါင်းဆောင်သည် သတိထားလိုက်မိသည်။ သူသည် တာအိုရုပ်သေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းက ဘယ်သူလဲ...”</p> <p> </p> <p>သို့သော် တာအိုရုပ်သေးသည် စကားအပိုတွေ ပြောမနေချင်ပေ။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး မာန်မဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သွားစမ်း... မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ပေးမယ်... ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ဆီ အခုချက်ချင်း ပြန်သွားလိုက်... မဟုတ်ရင်...”</p> <p> </p> <p>ချီမြစ် ဂိုဏ်းခွဲ ခေါင်းဆောင်က တုံ့ပြန်သည့် အနေဖြင့် ရယ်မောလိုက်၏။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ သူ့ကျောရိုးထဲထိ စိမ့်တက်သွားစေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါ တစ်ခု တာအိုရုပ်သေးဆီမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီအရှိန်အဝါက သူ တစ်ခါတွေ့ဖူးသော ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး ထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် တာအိုရုပ်သေး၏ အသက်စွမ်းအားနှင့် ခွန်အားများ အားလုံးသည်၊ လော့ယွဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အပျက်အစီးထဲမှ ရရှိခဲ့သော "အင်မော်တယ် စာလုံး" အား ပုံဖော်ရန် စုစည်းလိုက်၏။ ပုံဖော်ထားသော အင်မော်တယ် စာလုံး ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ရှေးဟောင်း အင်မော်တယ် တစ်ပါးဆီမှ လာသော ရှေးကျပြီး သဘာဝလွန် အရှိန်အဝါ တစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စူးရှထက်မြက်သော အကြည့်တစ်ချက်ကပင် ချီမြစ် ဂိုဏ်းခွဲ ခေါင်းဆောင်၏ အမွှေးအမျှင်များကို ထောင်ထသွားစေသည်။ ကြောက်စရာ ကောင်းသော သားရဲကြီး တစ်ကောင်၏ ချောင်းမြောင်းခြင်း ခံနေရသော ကြောင်ပေါက်စလေး တစ်ကောင်ပမာ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း လှိုင်းတံပိုးများ ရိုက်ခတ်သွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့စိတ်ကွက်လပ် ဖြစ်သွားသည်။ အတွေးများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အသက်ရှင်သန် လိုစိတ် တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အန္တရာယ် ရှိတယ်...</p> <p> </p> <p>ပြေးမှ...</p> <p> </p> <p>“ရွှစ်…”</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောတော့ဘဲ၊ ချီမြစ် ဂိုဏ်းခွဲ ခေါင်းဆောင်သည် ထွက်ပြေးခြင်း နည်းစနစ်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။ အလင်းတန်း တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထွက်ပြေးသွားသော ချီမြစ် ဂိုဏ်းခွဲ ခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်ရင်း တာအိုရုပ်သေး၏ မျက်လုံးများ မာကျောသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ချီမြစ် ဂိုဏ်းခွဲ ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို တကယ် ရန်စလာခဲ့လျှင်တောင် သူ မကြောက်ပါချေ။ ဘာပဲပြောပြော ဒီ တာအိုရုပ်သေးက မူလတုန်းက စတုတ္ထအဆင့် ထိပ်တန်း ရုပ်သေး တစ်ရုပ် ဖြစ်ခဲ့၏။ "ရုပ်သေးဝိညာဉ် လက်နက်"က နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုပြင်ပေးပြီးနောက်၊ ယခုဆိုလျှင် တတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် ရုပ်သေး တစ်ရုပ်၏ စွမ်းအားလောက်တော့ ထုတ်သုံးနိုင်နေပြီပင်။</p> <p> </p> <p>ရန်သူကို မနိုင်လျှင်တောင်မှ၊ သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေသော "တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြုပြင်ပြီး မှော်လက်နက်" အား အသုံးပြုပြီး အသာလေး ထွက်ပြေး၍ ရသေးသည်။</p> <p> </p> <p>သူ မတိုက်ခိုက်ရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့၊ သူရောက်နေသော နေရာက ဆေးလုံးမျှော်စင် တောင်တန်း နှင့် သိပ်မဝေးတော့၍ပါ။ မိသားစု၏ ဘေးကင်းရေးကို သူ စစ်ဆေးချင်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်...</p> <p> </p> <p>သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ အစောက အင်မော်တယ် စာလုံး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်သုံးလိုက်ရသဖြင့်၊ သူ့ အသက်စွမ်းအားနှင့် ခွန်အား သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ကုန်ခန်းသွားခဲ့ပြီ။ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ ဒီလောက် ကုန်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် စာလုံး တစ်ခု၏ အရှိန်အဝါကို ပုံဖော်ပြီး အသက်သွင်းဖို့ ဆိုတာ စွမ်းအား ဘယ်လောက် ကုန်ကျသလဲ ဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်၍ ရ၏။</p> <p> </p> <p>“ရွှမ်း…”</p> <p> </p> <p>တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တာအိုရုပ်သေး၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုထဲတွင် လှိုင်းဂယက်များ ပေါ်လာသည်။ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအား ကို အသုံးပြု၍ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ၊ ဆေးလုံးမျှော်စင် တောင်တန်း အထက် ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ခြေရှိ စုမိသားစုသည် ဘာအန္တရာယ်မှ မကြုံရဘဲ အေးချမ်းနေပုံ ရပါ၏။</p> <p> </p> <p>တာအိုရုပ်သေး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ မိသားစုဝင် အားလုံးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုရုပ်သေးကို အံ့သြသွားစေသည့် အချက်မှာ၊ စုပင်း၊ စုရွီအန်း အစရှိသော စုမိသားစု၏ ပင်မ သွေးမျိုးဆက်များ ဒီနေရာတွင် မရှိကြတော့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဂူစံအိမ်နှင့် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အကွဲအပွား မိသားစုဝင် (၁၀၀၀) အောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့ကို တာအိုမိတ်ဆွေ လော့ က ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းဆီ ခေါ်သွားတာလား...”</p> <p> </p> <p>မိသားစုဝင်များထံမှ ထိုသတင်းကို ကြားရသောအခါ တာအိုရုပ်သေး မအံ့သြမိပေ။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စပြီးနောက်၊ လော့ချန်ယွီ က သတိပြန်ဝင်လာပြီး စုမိသားစုကို ယာယီ ခိုလှုံဖို့ ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းဆီ ပြောင်းရွှေ့ပေးလိုက်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းမှာ အလွန် အစွမ်းထက်သည့် ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး အခင်းအကျင်း ရှိ၏။ မူလဝိညာဉ် အဆင့် အရှင်သခင်ကြီး တစ်ပါးတောင် အလွယ်တကူ ဖောက်ဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယွင်ကျန်းဂိုဏ်းမှာ ဆိုလျှင်တော့ စိတ်ချရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေအရ ဆေးလုံးမျှော်စင် တောင်တန်းတွင် ကျန်ရစ်နေသော အကွဲအပွား မိသားစုဝင်များကိုလည်း စုယွီက ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ကို ပျံသန်းနေသော သစ်သား စံအိမ်တော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စေလိုက်ပြီး၊ ဂူစံအိမ်နှင့် စိုက်ခင်းများကို ဆက်လက် စောင့်ရှောက်စရာ မလိုတော့ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လူများကို စံအိမ်တော် အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ပြီးနောက်၊ တာအိုရုပ်သေးသည် ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းဂယက်များကြားသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး ခြေရာလက်ရာ မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင်...</p> <p> </p> <p>မိုင် (၁၀၀၀) ကျော် ထွက်ပြေးပြီးနောက် ချီမြစ် ဂိုဏ်းခွဲ ခေါင်းဆောင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“... ဒါ တစ်ခုခု မှားနေပြီ...”</p> <p> </p> <p>ရင်ထဲမှ ကြောက်စိတ်များ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားသောအခါ၊ သူ့မျက်နှာ မည်းမှောင်လာပြီး စဉ်းစားခန်း ဝင်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ခုနက အရှိန်အဝါက...</p> <p> </p> <p>တကယ်သာ အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်ပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းတယ် ဆိုရင်၊ အဲဒီလူက သူ့ကို ဒီတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ပါ့မလား။</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ အဲဒီလူက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ။</p> <p> </p> <p>အဲဒီ အရှိန်အဝါကရော ဘာကြီးလဲ။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို ဖိနှိပ်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ပြန်သတိရလိုက်သောအခါ၊ ချီမြစ် ဂိုဏ်းခွဲ ခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မထိန်းချုပ်နိုင်သော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာပြန်သည်။ အခုထိ သူ့အမွှေးအမျှင်များ ထောင်ထနေဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအရှိန်အဝါက သူ့စိတ်ကူးထက် အများကြီး သာလွန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ရွှီ အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးတောင်မှ အများကြီး နိမ့်ကျနေသေးသည်ဟု သူ ခံစားရ၏။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ ရတနာ တစ်ပါးလား... ဒါမှမဟုတ် တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်လား...”</p> <p> </p> <p>ချီမြစ် ဂိုဏ်းခွဲ ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းများ အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရပ်တန့်ပြီးနောက် သူ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ပြန်သွားပြီး အဲဒီလူ၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို အတည်ပြုချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို တွေးမိပြန်တော့ သူ တွန့်ဆုတ်သွားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်လို့ အစစ် ဖြစ်နေလျှင်ရော...</p> <p> </p> <p>လေးလေးနက်နက် တွေးတော စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ချီမြစ် ဂိုဏ်းခွဲ ခေါင်းဆောင်သည် ဘေးကင်းတာက အကောင်းဆုံးပဲဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း နယ်မြေမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဒီတစ်ခါ သူ ရောက်လာရသော ရည်ရွယ်ချက်က လော့ချန်ယွီ နှင့်၊ စုယွီ ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ပစ်မှတ်က တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် လူငယ် နှစ်ယောက်ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save