Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၇၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ကုအန်၏ ဝင်စားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ကျယ်ပြောလှသော မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်လာသည့် ဤသို့သော ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအားမျိုးကို ကောင်းကင်နန်းတော် က သတိပြုမိသင့်သည် မဟုတ်ပါလား...</p> <p> </p> <p>ကုအန်က တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောနေမိ၏။ သူသည် ကောင်းကင်နန်းတော် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိမှန်း အတိအကျ မသိသော်လည်း အမတနတ်ဘုရားများနှင့် ပိုမို ထိတွေ့ဆက်ဆံလာရသည်နှင့်အမျှ အမတနတ်ဘုရားများသည် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ကောင်းကင်နန်းတော် ၏ စွမ်းအားက ပို၍ပင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိပြီး သတ္တဝါအားလုံး၏ ဆန္ဒများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အုပ်စိုးနေသည်ဟု ခံစားရ၏။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ထူးဆန်းသော စွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကုအန်က သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်လှပေ။</p> <p>ယင်းက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာသို့ ပျံ့နှံ့လာမည် ဆိုလျှင်ပင် သူ့ကို အန္တရာယ် မပေးနိုင်သရွေ့ ယင်းမှာ သက်ရှိအားလုံးအတွက် ကျင့်ကြံခြင်း၏ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ဆင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အတန်ကြာပြီးနောက်...</p> <p> </p> <p>အစားအသောက်များ အားလုံး အေးစက်သွားသောအခါမှသာ ကျန်းချုံး၏ အာရုံက ဝင်္ကပါ စာလိပ်ထံမှ နောက်ဆုံးတွင် ခွာထွက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>သူမက ကုအန်ကို ကြည့်၍ အာမေဍိတ်သံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက တကယ်ပဲ လူသားတွေ ဖန်တီးနိုင်တဲ့ ဝင်္ကပါ တစ်ခုလား... အရမ်းကို ကျယ်ပြန့်ပြီး ရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်... ဖော်ပြထားတဲ့ အစွမ်းတွေကို ကြည့်ရတာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ နိယာမတွေလောက်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းနေတယ်..."</p> <p> </p> <p>ဤဝင်္ကပါသာ ပေါက်ကြားသွားပါက သွေးထွက်သံယိုမှုများ သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ ခံစားရပြီး အခြား တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ သူမအား ပေးခဲ့လျှင် သူမ လက်ခံရဲမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ဖို့ဆို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလိမ့်မယ်... မင်းဘာသာမင်း အရင် လေ့လာကြည့်လိုက်ပါဦး..." ကုအန်က ရယ်မော၍ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ ပေးခဲ့သောအရာမှာ ဝင်္ကပါ သက်သက် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတွင် ပါဝင်သော တာအိုနည်းစနစ် များမှာ ကျန်းချုံးအတွက် နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းတိုင်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်ရန် လုံလောက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စာလိပ်ကို သူမ၏ သိုလှောင်ကွင်း အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ထို့နောက် ကုအန်ကို အံ့အားသင့်မှုများနှင့် နက်ရှိုင်းသော မေတ္တာများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင် ပေးခဲ့တဲ့ အရာတွေက ပြန်ဆပ်ဖို့ ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာတယ်... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် တော်တော်လေး ဖိအား များတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"အဲဒါဆိုလည်း ငါ့ကို ပြန်ပေးလေ..." ကုအန်က စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်၏။ သူက ကျန်းချုံး အကြောင်းကို ကောင်းကောင်း သိနေသည် မဟုတ်ပါလား...ဤမိန်းကလေးက အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှာ၍ သူ့အား စနောက်ချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချုံးက သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "အဲလိုတော့ မရဘူးလေ... ပေးပြီးသား ပစ္စည်း ပြန်ပေးရိုးထုံးစံရှိလို့လား"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမက စကားစကို ပြောင်းလိုက်ပြီး ပန်းပေါင်းစုံ ဂိုဏ်း အတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသော ကိစ္စများကို စတင် ပြောပြနေ၏။ ဂိုဏ်းအတွင်း အမြင့်ဆုံး ရာထူးရှိသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမက သဘာဝကျကျပင် အကြီးအကဲ တစ်ယောက်၏ အမြင်ဖြင့် ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ကုအန်မှာ သူတို့ နှစ်ယောက် မိသားစု ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနေရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။</p> <p>ကုအန်က ငြီးငွေ့မှု မဖြစ်မိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အလွန် စိတ်ဝင်စားနေကာ ရံဖန်ရံခါ မေးခွန်းများပင် မေးလိုက်သေး၏။</p> <p> </p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်....</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့... ရှင် လုလင်ကျွင်းကို မှတ်မိသေးလား... သူက ရှင့်ရဲ့ တတိယ ဆေးတောင်ကြားမှာ တစ်ခါ နေဖူးတယ်လေ... သူက တက်လှမ်းသူ တစ်ယောက်ပဲ... သူ တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း ဂိုဏ်းက တော်တော်လေး အခြေအနေ ကောင်းနေပြီ... "</p> <p> </p> <p>ကျန်းချုံးက လုလင်ကျွင်း အကြောင်းကို ပြောလာသောအခါ သူမ၏ လေသံက ရွှင်လန်းနေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုအန်၏ မျက်နှာအမူအရာကိုလည်း အကဲခတ်နေ၏။</p> <p>လွန်ခဲ့သော အချိန်ကြာမြင့်စွာက အန်ရှင်း ပြောခဲ့ဖူးသည့် စကားကို သူမ မှတ်မိနေသေးသည်။ လုလင်ကျွင်းက ကုအန်ကို သူမ၏ တာအိုလက်တွဲဖော် အဖြစ် သတ်မှတ်ချင်နေကြောင်း အန်ရှင်းက ပြောခဲ့ဖူး၏။</p> <p> </p> <p>ကုအန်၏ အစစ်အမှန် သရုပ်မှန် ပေါ်လွင်သွားချိန်မှစ၍ လုလင်ကျွင်းမှာ ကုအန်နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားပုံ ရသည်။ ကုအန်က သူမကို မတွေ့ချင်၍ မဟုတ်ဘဲ သူမက ကုအန်ကို တွေ့ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေခြင်းသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ကျန်းချုံးသည်လည်း လုလင်ကျွင်းနှင့် ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့ပြီး သူမ၏ ထံတွင် မွေးရာပါ မာနတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ကျန်းချုံး ခံစားခဲ့ရသည်။ ဤမိန်းမက ကုအန်သည် ထိုမျှလောက် အစွမ်းထက်သော သက်ရှိ တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို လက်မခံနိုင်ပုံ ရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လုလင်ကျွင်း ယနေ့ထက်တိုင် အသက်ရှင်နေသေးပြီး ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း ဂိုဏ်းမှာလည်း ထိုမျှလောက် ကောင်းမွန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်းမှာ ကုအန်၏ လျှို့ဝှက် ကူညီထောက်ပံ့မှုများကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု ကျန်းချုံးက သံသယရှိနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>လုလင်ကျွင်း၏ အခြေအနေများကို သူမ ပြောပြပြီးသွားသော်လည်း ကုအန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မှ မတွေ့ရချေ။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က လုလင်ကျွင်းနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပုံ ရ၏။</p> <p>ကုအန်က အပြုံးတစ်ခု ပြသလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့ မင်းနဲ့ စကားပြောရတာ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်... ဝူရှီမှာဆိုရင် ဒီလိုမျိုးတွေ ငါ မမြင်ရဘူးလေ..."</p> <p> </p> <p>သူက လုလင်ကျွင်းကို စိတ်မဝင်စားကြောင်း မြင်သောအခါ ကျန်းချုံးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။ "ရှင်က အမြဲတမ်း ကျင့်ကြံနေတာပဲလား... မငြီးငွေ့ဘူးလား..."</p> <p> </p> <p>ကုအန်က အဘယ်ကြောင့် အဓိပတိ ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို သူမ တစ်ခါမျှ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူက အဓိပတိ ဂိုဏ်းကို မနှစ်သက်လျှင် အခြား ဂိုဏ်းတစ်ခု သို့မဟုတ် အခြား မြို့တစ်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်နိုင်ပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေရသနည်း။  နောက်ဆုံးတွင်ကျင့်ကြံခြင်း အတွက်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု သူမ တွေးတောမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ဘဝက မင်းထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းပါတယ်" ကုအန်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချုံးက မယုံကြည်နိုင်သည့်အလား မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။</p> <p>ကုအန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ငါ့အတွက်ကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းသုံးသောင်း ကာလက မင်း ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ အချိန်တွေထက် အများကြီး ပိုပြီး နှေးကွေးပါတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာကို ဥပမာ ပေးရရင်... လူသားကမ္ဘာမှာ ဧကရာဇ် တစ်ပါးအတွက် ငါက နှစ်ပေါင်း ခြောက်ဆယ်လောက် သက်တော်စောင့် အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ဧကရာဇ် လေးပါးကို ကူညီပေးခဲ့တယ်..."</p> <p> </p> <p>သူက အမှန်တရားကို ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီက နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း အတွင်း သူသည် သာမန်လူသား ကမ္ဘာတွင် အမျိုးမျိုးသော သရုပ်မှန်များဖြင့် နေထိုင် ဖြတ်သန်းရသည်ကို နှစ်သက်ခဲ့၏။ ဆေးပင်များ သွားရောက် ခူးဆွတ်သည့် အချိန်မှလွဲ၍ သူသည် အမြဲတမ်း သူ၏ မူလ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြု၍ ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး မည်သည့် သရုပ်မှန်တွင်မဆို သူ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအင်များကို တစ်ခါမျှ အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး အိုမင်းရင့်ရော်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က ဝင်စားခြင်း၏ အခြား ပုံစံတစ်မျိုး မဟုတ်ပါလား...</p> <p> </p> <p>ကုအန် ဤသို့ လုပ်လိမ့်မည်ဟု ကျန်းချုံး တစ်ခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ မဟာကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါ တစ်ဦးက သာမန်လူသား ကမ္ဘာတွင် သာမန်လူများနှင့်အတူ အာဏာနှင့် အကျိုးအမြတ်အတွက် လုယက်နေသည်ဟု တွေးလိုက်မိသောအခါ သူမမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သည်ဟု ခံစားရသလို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားဖို့လည်း ကောင်းနေသည်ဟု ထင်မြင်မိ၏။</p> <p> </p> <p>သူမလည်း စမ်းကြည့်သင့်သလား...</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမက ပန်းစုဆောင်းခြင်း ဂိုဏ်းကို ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရန် မလိုအပ်တော့ချေ။</p> <p>ထို့နောက် ကုအန်က ဆက်ပြောနေပြီး ကျန်းချုံးက နားထောင်နေ၏။ သူမ ဇာတ်လမ်းများ ပို၍ ကြားရလေလေ ကုအန် လုပ်ဆောင်နေသည့် အရာများက ငြီးငွေ့မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်း၏ ပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်ကြောင်း သူမ ပို၍ ခံစားလာရလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p>...</p> <p>နေမင်းကြီးက တောက်ပစွာ သာယာနေပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်တစ်လိပ်မျှ မရှိဘဲ ကြည်လင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>တောင်တန်းများအထက်တွင် ကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာက ၎င်းတို့၏ ဓားများပေါ်တွင် လေကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ပျံသန်းနေကြသည်။ သူတို့ စုစည်းလာမှုကြောင့် တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်များကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေသော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီးထဲတွင် လူငယ်နှစ်ဦးက ၎င်းတို့၏ ဓားများပေါ်တွင် ယှဉ်တွဲ၍ ပျံသန်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ထဲမှ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်က သူ၏ အဖော်ဘက်သို့ လှည့်၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်၏။ "လုံလင်... ဒီတစ်ခါ ငါတို့ ဘယ်လို မိစ္ဆာမျိုးနဲ့ တွေ့ရမယ် ထင်လဲ..."</p> <p> </p> <p>လုံလင် ဟု ခေါ်သော လူငယ်မှာ အပြာရောင် ဝတ်စုံကျပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်ထက်ပင် ပိုမို ခန့်ညားကာ ထူးခြားသော အမူအရာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>လုံလင်က ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပြသကာ ပြောလိုက်၏။ "နှစ်သောင်းချီ အသက်ရှင်နေတဲ့ မဟာမိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်လို့ ငါ ကြားတယ်... အဲလိုမှ မဟုတ်ရင် ဂိုဏ်းက ဒီလောက် တပည့် အများကြီးကို စေလွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."</p> <p> </p> <p>"နှစ်သောင်းချီ အသက်ရှင်နေတဲ့ မဟာမိစ္ဆာကြီး... ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်မလဲ..." အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်မှာ ရုတ်တရက် စိုးရိမ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>လုံလင်က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ "ယန်နျန်... မင်း ကြောက်နေရင်လည်း အခု ပြန်သွားလို့ နောက်မကျသေးပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယန်နျန် ဟု အမည်ရသော လူငယ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။ "ငါက ဘယ်လိုလုပ် ကြောက်ရမှာလဲ... တခြား တပည့်တွေအတွက် ငါ စိုးရိမ်နေတာပါ... ငါတို့ ချန်းယန် ဂိုဏ်းသာ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ရှုံးသွားရင် အကျိုးဆက်တွေက မှန်းဆလို့တောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>လုံလင်က ရှေ့သို့ ငေးကြည့်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ပြုံးနေ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချန်းယန် ဂိုဏ်းမှ အခြား တပည့်များကလည်း လာမည့် တိုက်ပွဲ အကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်းယန် ဂိုဏ်းသည် တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး တိုက်ကြီးပေါ်တွင် သြဇာလွှမ်းမိုးနိုင်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသော်လည်း သူတို့သည် နှစ်သောင်းချီ အသက်ရှင်နေသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် တစ်ခါမျှ မရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးချေ။</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့ လုံလင်... စီနီယာ အစ်ကို တစ်ယောက်ဆီက ကြားတာ... မင်း မိသားစုက မင်းကို ရှာတွေ့သွားပြီ ဆို... ဟုတ်လား..." ယန်နျန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူနှင့် လုံလင် နှစ်ယောက်စလုံးက ငယ်စဉ်ကတည်းက မိဘမဲ့များ ဖြစ်ကြပြီး တောင်ပေါ်ရှိ အဘိုးအို တစ်ဦး၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုအောက်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ချန်းယန် ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရခဲ့ပြီး လုံလင်တွင် အလွန် ကောင်းမွန်သော ဝိညာဉ်အမြစ် တစ်ခု ရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။ ယန်နျန်မှာ လုံလင်၏ ထောက်ပံ့မှုကြောင့် ယခု လက်ရှိ အဆင့်အတန်းကို ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုံလင်သည် မိဘမဲ့ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ မိသားစုက သူ့ကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေမည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ သူက မနာလို ဖြစ်မိသော်လည်း လုံလင်အတွက် ဝမ်းသာပေးမိ၏။</p> <p> </p> <p>"အင်း... ငါ့မိဘတွေက ငါ့ကို စွန့်ပစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူတို့က ပြောတယ်... တာဝန်တစ်ခု ထမ်းဆောင်နေရင်းနဲ့ သေဆုံးသွားလို့ ငါ့ကို နေရာတစ်ခုမှာ ချန်ထားခဲ့ရတာတဲ့... ငါ့မိဘတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးက တကယ်တော့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်နေတာ... အဲဒီကနေတစ်ဆင့် ငါ့မိသားစုက ငါ့ကို ရှာတွေ့သွားတာလေ... သူတို့က ငါ့ကို ပြန်လာစေချင်နေကြတယ်... ငါလည်း စဉ်းစားနေတုန်းပါပဲ..." လုံလင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်နျန်က ဆက်လက် စူးစမ်းလိုက်၏။ "မင်း မိသားစုက အစွမ်းထက်လား... ချန်းယန် ဂိုဏ်းနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်လိုနေလဲ..."</p> <p> </p> <p>"အစွမ်းထက်မှာပေါ့... သူတို့က ဂိုဏ်းက အထက်လူကြီးတွေကိုတောင် သဘောတူအောင် ပြောထားပြီးပြီ... အထက်လူကြီးတွေလည်း အကျိုးအမြတ် အများကြီး ရထားပုံပေါ်တယ်... ငါ့ကို ပြန်လာဖို့ အတင်း တိုက်တွန်းနေကြတယ်..." လုံလင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအဖြေကို ကြားသောအခါ ယန်နျန်မှာ ပို၍ပင် မနာလို ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့တွင် အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့သော နောက်ခံမျိုး မရှိရသနည်း။ သူတို့ ကျင့်ကြံခြင်း မစတင်မီက လုံလင်ကို သူက ကာကွယ်ပေးခဲ့ရသော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်း စတင်ပြီးချိန်မှစ၍ အခန်းကဏ္ဍများ ပြောင်းလဲသွားကာ ယခုအခါ လုံလင်က သူ့ကို စောင့်ရှောက်နေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်နျန်က လုံလင်ကို ကျေးဇူးတင်သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် မနာလိုစိတ်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာသည်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံက လုံလင်ကို မျက်နှာသာပေးပြီး အမြဲတမ်း ကံကောင်းမှုများနှင့် ကြုံတွေ့စေသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ သူကမူ ထောက်ပံ့မှု မရှိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး လုံလင်၏ အကူအညီ ရှိနေလျှင်ပင် ပြဿနာများက သူ့ကို အမြဲတမ်း လာရောက် ရှာဖွေနေတတ်၏။</p> <p> </p> <p>"အဲလိုဆိုရင် ဘာစဉ်းစားစရာ လိုသေးလို့လဲ..." ယန်နျန်က သူ၏ မနာလိုစိတ်ကို ထိန်းချုပ်၍ အတင်း ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ နောက်တိုက်ပွဲမှာ ဘယ်လို တိုက်ရမလဲ ဆိုတာကိုပဲ စဉ်းစားရအောင်..." လုံလင်က မေးခွန်းကို ရှောင်လွှဲ၍ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လုံ မိသားစုက ပြင်ပလူများကို လက်မခံသောကြောင့် သူ ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ယန်နျန်၏ သဘောထား အပြောင်းအလဲများကို သူ အာရုံခံမိပြီး ဤကိစ္စဖြင့် သူ့ကို ဒေါသမထွက်စေချင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့လည်း...</p> <p> </p> <p>ထိုမိသားစုဝင်၏ စကားများကို တွေးလိုက်မိရုံဖြင့် လုံလင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တမ်းတမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်ကို သူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>လုံ မိသားစုတွင် မဟာယာန အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော သက်ရှိများ ဖြစ်ကြသည့် အမတနတ်ဘုရား များ ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ယင်းက သေမျိုးနယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်နေသော တည်ရှိမှုများပင် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save