Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၈၂</h2> <h2 style="text-align: center;">တရားဟောကြားခြင်း၊ ယနေ့နှင့် အတိတ်က ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်သော လီယ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဆံဖြူဘိုးဘေး ၏ စံကျောင်းမှာ အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် တွင် တည်ရှိ၏။ ဟုန်ယာကျီ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူတို့ နှစ်ယောက်သည် တရားဟောကြားမည့် တာအိုတောင် သို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤ တာအိုတောင် ၏ အမြင့်မှာ ထိပ်ဆုံး ဆယ်ခုစာရင်းဝင်ပြီး တောင်ပေါ်တွင် အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ကျယ်ဝန်းလှသော လေဟာပြင် နန်းတော်တစ်ခု တည်ဆောက်ထားသည့် တောင်ခါးပန်း နေရာတစ်ခုသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ နန်းတော်ပေါ်တွင် ဖျာချပ်ပေါင်း ထောင်ချီ ရှိနေပြီး လူရိပ်ပေါင်း ဒါဇင်ချီကာ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူရိပ်များမှာ နိယာမ အရှိန်အဝါများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူတို့၏ အစစ်အမှန် ပုံသဏ္ဌာန်များကို ဖော်ပြမထားချေ။</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယာကျီ က သူတို့ထဲမှ အချို့နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိသဖြင့် ကုအန်ကို ထိုအစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလေ၏။ လေထုမှာ တော်တော်လေး သဟဇာတဖြစ်ပြီး စကားစမြည် ပြောဆိုရသည်မှာ ပျော်ရွှင်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>တရားလာရောက် နားထောင်သူများထဲတွင် ထိုက်ချင်း ရွှေအမတ များလည်း ပါဝင်ပြီး သူတို့က တာလော့အမတ များ၏ စကားဝိုင်းများသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်ကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင်သာ နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က အခြား တာလော့အမတ များနှင့် စကားပြောဆိုနေရင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း တွေးတောနေမိ၏။</p> <p> </p> <p>တကယ်ပင် မည်သည့်နေရာကိုပဲ သွားသွား အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုက အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့် မဟာကမ္ဘာ တွင်မဆို ထိုက်ချင်း ရွှေအမတ တစ်ပါး ဆိုသည်မှာ မှန်းဆ၍ မရနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ သူတို့ အားလုံးက အလွန် ချုပ်တည်းနေရပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါ ကင်းမဲ့နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူက ခေတ္တမျှ သက်ပြင်းချလိုက်ရုံသာ ရှိပြီး သိပ်ပြီး အရေးတယူ မတွေးတောတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူနှင့် စကားပြောဆိုနေသူများမှာ ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတ များ ဖြစ်ကြပြီး အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ မည်သူကမျှ မနှောင့်ယှက်ရဲသော မြောင်ကျန်း တာလော့အမတ တစ်ပါး ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြား ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတ များမှတစ်ဆင့် ကုအန်က ကောင်းကင်နန်းတော် တွင် အမတအရှင် တစ်ပါးထက် များစွာ ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသည့် ဆံဖြူဘိုးဘေး အကြောင်းကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဤတရားဟောပွဲက နှစ်ရာချီ၊ သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ချီ၍ပင် ကြာမြင့်နိုင်ပြီး စတင်ရန် လအနည်းငယ် လိုသေးကြောင်းကိုလည်း သူ သိရှိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က ဤနေရာတွင် တရားဟောကြားမှုများကို နှစ်ထောင်ချီ၍ နားထောင်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ အကြောင်းမှာ သူက ဆေးပင်များ ခူးဆွတ်ရန်လည်း လိုအပ်သေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဆံဖြူဘိုးဘေး မရောက်လာမီ သူက ကိုယ်ပွားတစ်ခုဖြင့် လဲလှယ်လိုက်ပြီး သူ၏ မူလ ခန္ဓာကိုယ်က အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကာ ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူကြီးများ မသိလိုက်စေဘဲ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ တွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် သူက ကိုယ်ပွားနှင့် အသိစိတ်ကို ချိတ်ဆက်ထားနိုင်သဖြင့် လူကိုယ်တိုင် နားထောင်နေရသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဤသို့သော နည်းလမ်းက မရိုမသေ လုပ်ရာ မရောက်လောက်ဟု သူ တွေးမိပြီး အခြား နားထောင်သူများ အားလုံးကလည်း သူတို့၏ မူလ ခန္ဓာကိုယ်များ ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ဟု ထင်မြင်မိသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်း အချိန်များတွင် တရားလာရောက် နားထောင်သူများ ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာကြ၏။ ဟုန်ယာကျီ ၏ အကူအညီဖြင့် ကုအန်သည် မတူညီသော အင်အားစုများမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး အများအပြားနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယာကျီ သည် သူ့အား ကောင်းကင်နန်းတော် မှ ကြယ်တာရာအရှင် တစ်ပါးနှင့်ပင် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သေး၏။ ဤ ကြယ်တာရာအရှင် တွင် ထိုက်ချင်း ရွှေအမတ အဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိသော်လည်း ကောင်းကင်နန်းတော် ကို အားကိုးထားသဖြင့် အခြား မည်သူကမျှ သူ့အား မရိုမသေ မလုပ်ရဲကြပေ။</p> <p>အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် တွင်ပင် ကောင်းကင်နန်းတော် က အကြွင်းမဲ့ အာဏာကို ချုပ်ကိုင်ထားပြီး မည်သူကမျှ မစော်ကားရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယာကျီ မှတစ်ဆင့် ကုအန်က ကောင်းကင်နန်းတော် သည် မဟာကမ္ဘာသုံးထောင် အနှံ့တွင် နာမည်ကျော်ကြားမှု နည်းပါးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကိုလည်း နားလည်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ နေရာအသီးသီးရှိ အုပ်စိုးသူများက ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ခံများကို ၎င်းတို့ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုက ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနေကြောင်း မသိစေလိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး မဟာကမ္ဘာ များကို စောင့်ကြပ်နေသော ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများ ကလည်း မျက်နှာသာပေးသည့် အနေဖြင့် အလျင်စလို ပေါ်ထွက်လာလေ့ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်က ကုအန်၏ အမြင်အာရုံများကို ကျယ်ပြန့်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသော မဟာကမ္ဘာ များမှ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများ နှင့် ၎င်းတို့၏ အုပ်စိုးသူများ အကြားတွင် အကျိုးစီးပွား ဆက်နွှယ်မှုများ ရှိနေပုံပေါ်ပြီး အခြား မဟာကမ္ဘာ များမှ လူများက ကမ္ဘာဂိတ်တံခါး မှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်အမိန့် ကို မကြာခဏ ရယူလေ့ ရှိကြသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>လအနည်းငယ် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွား၏။</p> <p> </p> <p>တရားဟောမည့်နေ့ ရောက်သောအခါ ဤစံကျောင်းရှိ နားထောင်သူ အရေအတွက်မှာ ရှစ်ရာကျော်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး အများစုက အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် မတိုင်မီက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဖြစ်စဉ်အကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က နေရာယူထားပြီး ဖြစ်ကာ ဆံဖြူဘိုးဘေး ရောက်ရှိလာမည့် အချိန်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေ၏။</p> <p>တာအိုတောင် ၏ ထိပ်တွင် တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် အဲဒါက ဆံဖြူဘိုးဘေး ပဲ ဖြစ်ရမယ်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က တိတ်ဆိတ်စွာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ အဆင့်၏ နှောင်းပိုင်း သို့မဟုတ် ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်တွင် ရှိနိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူသည်လည်း တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဘဝသက်တမ်းမှာ အလွန် တိုတောင်းလွန်းလှပြီး အစစ်အမှန် တာလော့အမတ တစ်ပါးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကလေးငယ် တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ဤတရားဟောပွဲအတွက် သူ အလွန် မျှော်လင့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသော တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ များ၏ တာအိုဆန္ဒ က မည်မျှအထိ ကျယ်ပြန့်သနည်း ဆိုသည်ကို သူ သိမြင်ချင်နေပြီး ပြင်ပကောင်းကင်မှ တရားဟောကြားချက်များက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဟောကြားချက်များနှင့် မည်သို့ ကွာခြားသနည်း ဆိုသည်ကိုလည်း သူ သိချင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဒေါင်း...</p> <p> </p> <p>ခေါင်းလောင်းသံ တစ်သံက တာအိုတောင် တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေပြီး စံကျောင်းကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံမှ အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက နန်းတော်ရှေ့ရှိ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ကျဆင်းလာပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော အမတစွမ်းအင်များ ဖြာထွက်လာကာ နားထောင်သူ တိုင်းအပေါ်သို့ ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ရပ်အဖြစ် တိုက်ခတ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က မျက်လုံးများကို မှေး၍ ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင် အလင်းတန်းထဲမှ ဆင်းသက်လာသော ရုပ်သွင်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူဘိုးဘေး</p> <p> </p> <p>တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ</p> <p> </p> <p>စံကျောင်း အတွင်း၌ မြောင်ကျန်း တာလော့အမတ နှစ်ပါးသာ ရှိပြီး နားထောင်သူ အားလုံး၏ အရှိန်အဝါကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်ပင် ဆံဖြူဘိုးဘေး ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤအချက်က နားထောင်သူ အများစုကို အလိုအလျောက် မတ်မတ် ထိုင်သွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>အဖြူရောင် အလင်းတန်း မှေးမှိန်သွားသောအခါ ဆံဖြူဘိုးဘေး ၏ ရုပ်သွင် ပေါ်လွင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို မီးခိုးရောင် နိယာမ အရှိန်အဝါများဖြင့် ဝန်းရံထားသော်လည်း သူမ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမက အမျိုးသမီး အမတ တစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေ၏။ သူမက လက်ထဲတွင် မြင်းမြှီးနှင်တံ ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဝတ်ရုံများက သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းတို့ အားလုံးအတွက် စွမ်းအား လမ်းစဉ် အကြောင်းကို ငါ ဟောကြားပေးမယ်..."</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူဘိုးဘေး ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ တကယ်ကို သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး ကြီးမားလှသော တာအိုဆန္ဒများ စိမ့်ဝင်နေသည့် အမျိုးသမီး အသံတစ်သံ ဖြစ်ကာ တာအိုတောင် ပေါ်ရှိ တာအိုနိယာမများကိုပင် ရပ်တန့်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘေး..."</p> <p> </p> <p>နားထောင်သူ အားလုံးက အရိုအသေပေး၍ ပြောလိုက်ကြပြီး ကုအန်ကလည်း သူတို့နည်းတူ အရိုအသေ ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအား လမ်းစဉ် တဲ့လား...</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင်လည်း စွမ်းအား လမ်းစဉ် ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ထားပြီး အလွန် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိနေသောကြောင့် ဤ ဆံဖြူဘိုးဘေး တွင် ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သို့သော ထူးခြားသည့် အမြင်များ ရှိနေသနည်း ဆိုသည်ကို သူ တကယ်ကို သိမြင်ချင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူဘိုးဘေး က ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ အောက်တွင် အစိမ်းရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့် ပေါ်လာကာ အလားတူပင် ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။ ထိုကြာပန်းတွင် ဆံဖြူဘိုးဘေး ထက် မနိမ့်ကျသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်ဟုပင် ကုအန် ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူဘိုးဘေး က သူမ၏ တရားဟောကြားမှုများကို စတင်လိုက်သည်နှင့်အမျှ အချိန်တွေ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်၏ စိတ်အာရုံကလည်း နားထောင်ခြင်း အတွင်း၌ နစ်မြောသွားပြီး ဆံဖြူဘိုးဘေး ၏ လမ်းညွှန်မှုနောက်သို့ လိုက်ပါကာ စွမ်းအား လမ်းစဉ် ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးပမ်းနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ကိုယ်ပွားက အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင် တွင် တရားဟောကြားမှုများကို နားထောင်နေစဉ် ကုအန်က ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ တွင် ဆက်လက် နေထိုင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးပင်များ ခူးဆွတ်ခြင်းက သူ့အတွက် ပုံမှန် အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ယင်းကို သူ ဖြတ်တောက်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လူသားကမ္ဘာ ရှိ ပဋိပက္ခများက ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး ဂိုဏ်းအသီးသီးနှင့် အင်ပါယာ မင်းဆက်များ အတွင်း၌ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော အုပ်စိုးသူများ ပေါ်ထွက်လာကာ တာအိုခုံရုံး အပါအဝင် ၎င်းတို့၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော အာဏာလုပွဲများကို ပိုမို လှုံ့ဆော်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>တာအိုခုံရုံး မှာ ပြည်တွင်းရေး ပဋိပက္ခများထဲတွင် နစ်မွန်းသွားသောအခါ လောကီရေးရာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှုများကို အပြည့်အဝ မကယ်တင်နိုင်တော့ဘဲ စကြဝဠာ တစ်လျှောက် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်မှုများက ပိုမို ဆိုးရွားလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် က သက်တမ်းဓား ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး မူလဘူတအနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတအဆင့် ကိုပင် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသော်လည်း သူ၏ ဖိအားများက ဆက်လက် ကြီးထွားလာဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဆရာသခင်ဓားအရှင် က စီစဉ်ပေးခဲ့သော ကယ်တင်ခြင်း တာဝန်၏ ခက်ခဲမှုကို သူ အထင်သေးခဲ့မိသည်။ သူတာအိုခုံရုံး နှင့် ပူးပေါင်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့၏။ ရလဒ်အနေဖြင့် တာအိုခုံရုံး မှာ မကြာမီမှာပင် ဖရိုဖရဲ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ အချို့က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် တပ်မက်လာကြပြီး သူ့ကို ဝင်ပူးရန် ကြိုးစားလာကြသည်။ တိုက်ပွဲများစွာ ဆင်နွှဲပြီးနောက် သူက တာအိုခုံရုံး နှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ကျောက်ရူရှန် ၏ အကြံအစည်များအောက်တွင် တာအိုခုံရုံး ၏ အလိုအရှိဆုံး ရာဇဝတ်ကောင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် လောကကြီးတွင် အခက်အခဲများကို ဖြတ်သန်းနေရဆဲ ဖြစ်သော အခြား ဝူရှီ တပည့်များကို ရှာဖွေရန် တာအိုရတနာ ကို အသုံးပြုရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက်များ မပေးတော့ဘဲ ဤမြင်ကွင်းများ အားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်နေ့တွင်မူ</p> <p> </p> <p>ချမ်ခွန်းဂိုဏ်း ၏ တောင်တံခါးရှေ့တွင် လူတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။ သူက အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝါးခမောက် တစ်လုံးကို ဆောင်းထားကာ ဓားတစ်လက်ကို လွယ်ထားပြီး ခရီးပန်းနေပုံ ရ၏။</p> <p>သူက တောင်တံခါးအထက်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ အေးစက်စက် မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လွင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူကတော့ လီယ ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဆန်းကြယ်အမတနတ်ဘုရားဝိညာဉ် တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။ ယင်းက ချမ်ခွန်းဂိုဏ်း ကို ကြည့်၍ သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဓိပတိ ဂိုဏ်း နဲ့ ယှဉ်လို့မရနိုင်လောက်အောင် ကြွယ်ဝတဲ့ ကံကြမ္မာတွေပဲ... သခင် ကြီး ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်နေတာ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>လီယ ၏ အကြည့်များက ရှုပ်ထွေးနေ၏။ သူက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လူကြီးမင်း... သင်က ဘယ်ကလာတာလဲ ဆိုတာနဲ့ ဂိုဏ်းကို ဝင်ဖို့ ဖိတ်စာ ပါလား ဆိုတာ သိခွင့်ရမလား..." ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း မှ တပည့်တစ်ဦးက ဓားအိမ်ကို မြှောက်၍ လီယ ကို တားဆီးလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူ့ကို အကဲခတ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>လီယ က သူ၏ လက်ထဲမှ အဆောင်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူ၍ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ဆီမှာ အကြီးအကဲ လီရွှမ်ယု ရဲ့ အဆောင်ပြား ရှိပါတယ်... ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ ဆွေမျိုးပါ..."</p> <p> </p> <p>ချန်းခွန်းဂိုဏ်း တပည့်က အဆောင်ပြားကို ယူ၍ သေချာစွာ စစ်ဆေးလိုက်ပြီးနောက် အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သောအခါ လီယ ကို ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဆန်းကြယ်အမတနတ်ဘုရားဝိညာဉ် က လီယ ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ "မင်းက အံ့ဖွယ်ဓမ္မအမတ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ ဆိုပေမဲ့ ဒီတပည့်များက မင်းကို အလေးအနက် မထားသေးဘူး... ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မလုံလောက်သေးဘူး ထင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>လီယ က နှာမှုတ်လိုက်၏။ "ဒီနေ့ ခေတ်တွင် ပါရမီရှင်တွေ ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်နေတာ... ငါ့ရဲ့ ပါရမီက ဘာများ အဖိုးတန်လို့လဲ... ငါ့ကို လာမဆွနဲ့... ငါက အရင်တုန်းက သွေးဆူလွယ်တဲ့ လီယ မဟုတ်တော့ဘူး..."</p> <p> </p> <p>ဆန်းကြယ်အမတနတ်ဘုရားဝိညာဉ် က ပါးစပ်ကို အုပ်၍ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူ့ကို ဆက်၍ မစနောက်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save