Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၇၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဧရာမတောင် သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ။ ဝူကျိအင်ပါယာ၏ စာပေရနံ့တောင် (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ဝူကျိအင်ပါယာသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူသည် လီမိသားစုထံ သွားရောက်၍ သူတို့ထံတွင် ရှိသော ပန်းချီကားများကို ငှားရမ်းကြည့်ရှုနိုင်မလား စုံစမ်းရန် လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ ဝူချင်းရှီကို ပိုမို တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက ထန်ယို့နှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>နှစ်ရက်အကြာတွင် စူးချန်ခုန်းသည် နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ဝူကျိအင်ပါယာထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် လျန်ထျန်း၏လူထံမှ ရရှိထားသော ဝူကျိအင်ပါယာ မြေပုံကို ထုတ်ကြည့်ကာ လီမိသားစု နေထိုင်ရာ စာပေရနံ့တောင်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>လူသားမျိုးနွယ်တို့၏ နိုင်ငံကြီး ဆယ်နိုင်ငံထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဝူကျိအင်ပါယာသည် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာနှင့် ကပ်လျက် တည်ရှိပြီး အလယ်ပိုင်း နိုင်ငံကြီး သုံးနိုင်ငံထဲတွင် ပါဝင်သည်။ ၎င်း၏ နိုင်ငံအင်အားမှာလည်း အားနည်းခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် ခရီးကို အမြန်နှင်နေရသဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဒေသန္တရ ဓလေ့ထုံးစံများကို လေ့လာခံစားရန် စိတ်မပါခဲ့ပေ။</p> <p>ခေတ္တအနားယူချိန်များမှအပ စူးချန်ခုန်းသည် နေ့ညမပြတ် ခရီးနှင်ခဲ့ရာ ရက်အတော်ကြာပြီးနောက် စာပေရနံ့တောင်နှင့် မိုင်ရာဂဏန်းခန့်သာ ဝေးတော့သော မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ထိုမြို့တွင် ခဏနားပြီး စာပေရနံ့တောင် လီမိသားစုနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို စုံစမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>စာပေရနံ့တောင်နှင့် မိုင်ရာဂဏန်းခန့် ဝေးသော တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော စူးချန်ခုန်းသည် ယခုအခါ သူ၏ ရုပ်ဖျက်မှုကို ပြန်လည် ပြုပြင်ထားသဖြင့် လူငယ်တစ်ဦးအသွင် ပေါက်နေပြီး သာမန် လောကီနယ်ပယ်မှ သူရဲကောင်းတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။</p> <p>"တစ်ခုလောက် မေးချင်လို့ပါ" အခန်းထဲသို့ အစားအစာ လာပို့သော စားပွဲထိုးလေးကို စူးချန်ခုန်းက တားလိုက်ပြီး ငွေစ တစ်တုံးကို လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"မေးပါ ခင်ဗျ။ ကျွန်တော် သိသမျှ အကုန် ပြောပြပါ့မယ်။"</p> <p>စားပွဲထိုးလေးက ငွေစကို မြင်သည်နှင့် ပြုံးရွှင်သွားပြီး ခေါင်းကို တရစပ် ငြိမ့်ပြကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီအနီးအနားမှာ စာပေရနံ့တောင်ဆိုတာ ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်... ကျွန်တော်က ဒီကို ခရီးသွားရင်း ရောက်လာတာဆိုတော့ အဲဒီနေရာကို နည်းနည်း စိတ်ဝင်စားလို့ပါ" ဟု စူးချန်ခုန်းက အစေခံလေးကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အစေခံလေး၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် အပြင်ဘက်တွင် လူရှိမရှိကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီးမှ အသံကို တိုး၍ ဆိုလေ၏။ "လူကြီးမင်း... စာပေရနံ့တောင် အကြောင်းကို အများကြီး မစုံစမ်းတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီနေရာက ဒီတစ်ဝိုက်မှာ တော်တော်လေး နာမည်ကြီးတယ်။ လီမိသားစုကလည်း အဲဒီတောင်ပေါ်မှာ နေတာပါ။</p> <p>လီမိသားစုက စာပေနဲ့ အနုပညာမှာ အလွန် ထင်ရှားတဲ့ ပညာတတ် မိသားစုကြီး ဖြစ်ပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က သူတို့ မိသားစုမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားရတယ်။"</p> <p>"လီမိသားစုမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လို့လဲ။" စူးချန်ခုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ မေးလိုက်သည်။</p> <p>စားပွဲထိုးလေးက သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည် "အသေးစိတ်တော့ ကျွန်တော်လည်း မသိဘူးဗျာ... တစ်ယောက်ယောက်ကို သွားစော်ကားမိတာလို့တော့ ပြောကြတာပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က လီမိသားစုဟာ တစ်ညတည်းနဲ့ အကုန် ပြောင်းရွှေ့သွားကြပြီး စာပေရနံ့တောင်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်။ အခုဆိုရင် စာပေရနံ့တောင်ပေါ်က အိမ်ကြီးက လူသူမရှိဘဲ ဟောင်းလောင်းကြီး ဖြစ်နေပါပြီ။"</p> <p>"အင်း.. ငါ သိပြီ။ မင်းသွားလို့ ရပြီ" စူးချန်ခုန်းက ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် စားပွဲထိုးလေးကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>"လီမိသားစုက... စာပေရနံ့တောင်ပေါ်မှာ မရှိတော့ဘူးလား။"</p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ညိုးငယ်သွားသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ စားပွဲထိုးလေး၏ ပြောပြချက်အရ လီမိသားစုသည် တစ်စုံတစ်ဦးကို စော်ကားမိသဖြင့် လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်ကတည်းက စာပေရနံ့တောင်မှ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"မနက်ဖြန် စာပေရနံ့တောင်ကို ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ရမယ်။ လီမိသားစု ဘယ်ကို ပြောင်းသွားတယ်ဆိုတဲ့ သဲလွန်စလေးများ ရမလားလို့။"</p> <p>သို့သော် စူးချန်ခုန်းက လက်မလျော့ပေ။ သူသည် အခြေအနေကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုသည်။ ခရီးဝေးကြီးမှ လာခဲ့ရပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း အသက်ခြွေအဖွဲ့ဝင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရကာ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသဖြင့် လက်ဗလာနှင့် ပြန်ရန်မှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် လက်ခံရန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်မိုးလင်းသောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် စာပေရနံ့တောင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ စာပေရနံ့တောင်သည် သာမန်တောင်တစ်တောင်သာ ဖြစ်ပြီး လူသူမရောက်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ တောင်တက်လမ်းများတွင် ပေါင်းပင်များ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။</p> <p>နံနက်စောစောတွင် ပန်းပင်များနှင့် သစ်ရွက်များပေါ်၌ နှင်းစက်များ တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပနေလျက်။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခရီးသွားအိတ်ကို ကျောပိုးထားသော စူးချန်ခုန်းသည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>တောအုပ်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သစ်ရွက်များကြားမှ ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှေ့တွင် အိမ်ကြီးတစ်အိမ်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအိမ်ကြီးမှာ လျစ်လျူရှုခံထားရသည်မှာ သိသာလှသည်။ တံတိုင်းများပေါ်တွင် နွယ်ပင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တံခါးမှာလည်း ကျိုးပဲ့နေ၏။ အဝင်ဝတွင် 'စာပေရနံ့တောင် အိမ်တော်' ဟူသော ဆိုင်းဘုတ်ကို မှုန်ပျပျ တွေ့မြင်ရသည်။</p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် အိမ်တော်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ရာ အတွင်းရှိ အိမ်အချို့မှာ ပြိုကျနေပြီး တစ်အိမ်လုံးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>"ဒီ စာပေရနံ့တောင် အိမ်တော်ထဲမှာ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပုံပဲ..."</p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ မျက်မှောင်များမှာ ပိုမို တွန့်ချိုးသွားသည်။ အိမ်တော်ရှိ အဆောက်အဦး သုံးပုံနှစ်ပုံခန့်မှာ ပြိုကျပျက်စီးနေပြီး အပျက်အစီးများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ၎င်းမှာ ဤနေရာတွင် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ပုံစံမျိုးပင် ဖြစ်သည်။ သူက လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းကာ ပြိုကျနေသော နံရံအပိုင်းတစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ အောက်တွင် လူ၏ လက်အရိုးစုတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ စာပေရနံ့တောင် အိမ်တော်ကို တစ်စုံတစ်ဦးက တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း သေချာသလောက် ရှိနေသည်။</p> <p>လီမိသားစုဝင် အားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရသလား သို့မဟုတ် အချို့က အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိ၍ ဘေးလွတ်ရာသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြသလား ဆိုတာကတော့ မသေချာပေ။</p> <p>အိမ်တော်အတွင်း၌ စူးချန်ခုန်း ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါ။ ပျက်စီးနေသော အစအနများနှင့် ပေါက်ရောက်နေသော ပေါင်းပင်များအရ အစေခံလေး ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဤအိမ်တော်မှာ အနည်းဆုံး နှစ်နှစ် သုံးနှစ်ခန့် လူသူမရှိဘဲ စွန့်ပစ်ခံထားရကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p>"ဒီမှာပဲ ကျင့်ကြံနေတာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်... စာပေရနံ့တောင်ကို အခုဆိုရင် ဘယ်သူမှ လာကြတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ဒီမှာ ခဏလောက် လေ့ကျင့်မယ်။ တကယ်လို့ ဒီအတောအတွင်း လီမိသားစုဝင် တစ်ယောက်ယောက်က ဒီအိမ်တော်ကို ပြန်လာခဲ့ရင် ငါ သူတို့နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ခွင့်ရနိုင်တာပဲ။"</p> <p>သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း လီမိသားစု မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေနိုင်ကြောင်း သဲလွန်စမရှိသည့်အပြင် ဝူကျိအင်ပါယာနှင့်လည်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုနေရာ၌ပင် ကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် 'ဝက်ဝံရိုင်း မြေကြီး တုန်လှုပ်စေခြင်း' ကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေသည်။ သူ၏ဝူချင်းရှီမှ ဝက်ဝံပြကွက်မှာ အဆင့်တက်ရန် အလွန် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ လက်ထဲတွင်လည်း သူကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားသော ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ၂၆၀ ရှိနေသေးရာ ၎င်းတို့ကို စုပ်ယူရန် အချိန်လိုအပ်သည်။</p> <p>တိတ်ဆိတ်လှသော စာပေရနံ့တောင်ပေါ်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး 'ဝက်ဝံရိုင်း မြေကြီး တုန်လှုပ်စေခြင်း' ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ဝုန်း</p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ မြင့်တက်လာပြီး ဧရာမ ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် စစ်မှန်သော သားရဲဖြစ်သည့် ဝက်ဝံရိုင်းကဲ့သို့ ကခုန်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ခြေလေးဖက်ဖြင့် ပြေးလွှားကာ တစ်ခါတစ်ရံ နောက်ခြေနှစ်ဖက်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်၍ တောင်တံတိုင်းကို တိုက်ခိုက်နေ၏။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အင်အားနှင့် အလှအပများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဝက်ဝံရိုင်း၏ အနှစ်သာရကို အပြည့်အဝ ဖမ်းဆုပ်ထားလေသည်။</p> <p>နှစ်လ သုံးလခန့် ကြာမြင့်သော ခရီးတစ်လျှောက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုဝက်ဝံရိုင်း၏ အကြောင်းကို အစဉ်မပြတ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေခဲ့သည်။ ဝူချင်းရှီမှာ အဆင့်တက်ရန် အလွန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ရာ စာပေရနံ့တောင်ပေါ်တွင် သုံးရက်ခန့် ကျင့်ကြံပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ ဝက်ဝံပြကွက်မှာ နောက်ဆုံးတော့ အဆင့်တက်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save