တာလော့၏ တောင်တစ်ရာတွင် တောင်တစ်ခုစီတိုင်း၌ ကိုယ်ပိုင် ဝင်ငွေရှာဖွေသည့် နည်းလမ်းများ ရှိကြသည်။
ဖာတောင်၏ ဝင်ငွေရှာဖွေသည့် နည်းလမ်းမှာ သဘာဝကျကျပင် လူသတ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ဖာတောင်ပေါ်တွင် နေထိုင်သူများမှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများအုပ်စုပင် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ငွေကြေးတတ်နိုင်မည်ဆိုပါက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ဦးကို ငှားရမ်း၍ ရနိုင်ပေသည်။
သေချာသည်မှာ ဖာတောင်တွင်လည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စံနှုန်းများရှိပြီး မည်သည့်တာဝန်မျိုးကိုမဆို လက်ခံခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ။ သေလမ်းကို မရှာသောသူများကို သူတို့ သတ်ဖြတ်မည် မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်များတွင်လည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စံနှုန်းများ ရှိကြပေသည်။
အသိဉာဏ်မဲ့စွာ သတ်ဖြတ်နေခြင်းမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် မဟုတ်ဘဲ ဆိုးယုတ်မှုများ ဝါးမြိုသွားသော သားရဲတစ်ကောင် သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။ စစ်မှန်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်တစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း တာအိုနှင့် ဝဋ်လည်ခြင်းတို့ကို အစားထိုးရန် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်ကို ပိုက်ထွေးထားသူ ဖြစ်ပေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံကို ကိုယ်တိုင် အစားထိုးမည်ဟူသော အကြံအစည်မှာ မည်မျှတောင် မာန်ဝင့်လှသနည်း။
ဖာတောင်၏ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ဖာတောင်သခင် ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူမက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သည့်ဂိုဏ်းကမျှ သူမကို မတွေ့ချင်ကြချေ။ ထို့အပြင် သူမက အသန်မာဆုံး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူလည်း ဖြစ်နေခဲ့၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိမိတို့ဂိုဏ်းမှ မည်သည့်တပည့်က ရန်သူများစွာဖွဲ့ပြီး သေလမ်းရှာနေသည်ကို မည်သူကမျှ ကြိုတင်သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
“ဝုန်း”
လန်ခဲဘုရားကျောင်းမှ တပည့်များ အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် တောင်တံခါးရှိ အဆုံးအစမဲ့သော ဝင်္ကပါပုံစံများမှာ တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လင်းထိန်သွားစေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ လောက၏ ဒုက္ခဆင်းရဲများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိပုံရပေသည်။
တာအိုဗုဒ္ဓတစ်သောင်းပူဇော်ခြင်းဝင်္ကပါ။
အံ့အားသင့်စရာကောင်းလောက်အောင် ၎င်းမှာ လန်ခဲဘုရားကျောင်း၏ အကာအကွယ်ဝင်္ကပါဖြစ်နေခဲ့၏။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် အသန်မာဆုံး ကာကွယ်ရေးအဖြစ် ကျော်ကြားပေသည်။ ဝင်္ကပါအတွင်း၌ များပြားလှသော တာအိုဗုဒ္ဓပုံရိပ်များမှာ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ထိုင်နေကြပြီး တစ်ခုစီတိုင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ်ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိကာ အင်မော်တယ်ချီများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့ကြ၏။
အကာအကွယ်ဝင်္ကပါ၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ ဖာတောင်သခင်သည် သွေးရောင် တိမ်တိုက်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိန်ခေါ်လိုသော စိတ်အားထက်သန်မှုများ ရှိနေခဲ့သည်။
ဖာတောင်သည် တောင်တစ်ရာတွင် တိုက်ခိုက်ရေး၌ အသန်မာဆုံးအဖြစ် ကျော်ကြားပေသည်။ တာအိုဗုဒ္ဓတစ်သောင်း ပူဇော်ခြင်းဝင်္ကပါမှာမူ အသန်မာဆုံး ကာကွယ်ရေးအဖြစ် ကျော်ကြား၏။ သူမ၏ ဓားက ဒီကာကွယ်ရေးကို ထိုးဖောက်နိုင်မလားဆိုတာ သူမ သိချင်နေခဲ့သည်။
ဝင်္ကပါ၏ ဖုံးအုပ်မှုအောက် လန်ခဲဘုရားကျောင်း တောင်တံခါးတွင် လန်ခဲဘုရားကျောင်းမှ အစွမ်းထက်ဆုံး မဟာယနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျင့်ကြံသူများအားလုံး စုရုံးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ မဟာယနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ လက်ရှိ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော လန်ခဲဘုရားကျောင်း၏ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ပင် ရောက်ရှိနေခဲ့၏။
လောကသခင်အားခုံး။
“တကယ်ပဲ လိုအပ်လို့လား”
ဖာတောင်သခင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အမဲလိုက်လိုသော ဗီဇများကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူမ၏ ဝန်ဆောင်မှုများမှာ အလွန် စျေးကြီးလှပေသည်။ လန်ခဲဘုရားကျောင်းမှာမူ အလွန် သတ္တိကြောင်လွန်းလှရာ သူမက ဓားပင် မထုတ်ရသေးမီမှာပင် တောင်ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါကို ဖွင့်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“တကယ်လို့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်သာ ဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဖာတောင်သခင်ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ဒီဘုန်းကြီးအိုကတော့ လုံးဝ အလွန်အကျွံ မဖြစ်ဘူးလို့ ယုံကြည်ပါတယ်”
လောကသခင်အားခုံးက လက်အုပ်ချီကာ ဖာတောင်သခင်ကို အလုံအလောက် လေးစားမှု ပြသလိုက်သည်။
သူမက ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် တစ်ပါးလေ။
သူမသည် တစ်ခါက သွေးပင်လယ်ထဲတွင် လီတိရှန်းနှင့် ဓားတစ်ချက် ဖလှယ်ခဲ့ဖူးပြီး နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ရသော်လည်း လီတိရှန်းက သူမကို “ဒီလောက် တောက်ပတဲ့ ပုလဲလေးကို သတ်ပစ်လိုက်ရမှာ နှမြောစရာပဲ” ဟုပင် ချီးကျူးခဲ့ဖူးသည်။ သိထားရမည်မှာ သူက လီတိရှန်း ဖြစ်ပေသည်။ လောကတွင် အအေးစက်ဆုံးနှင့် အရက်စက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်၏။
လီတိရှန်းက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ရမှာ နှမြောစရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်ရလောက်အောင် သူမ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် အောင်မြင်မှုများက မည်မျှ အံ့မခန်းဖြစ်မည်ကို တွေးကြည့်၍ ရနိုင်ပေသည်။ ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာက ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး လက်ရှိဖာတောင်သခင်မှာ ထိုအချိန်ကထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေမည်မှာ သေချာပေသည်။
ထို့အပြင် ဖာတောင်သခင်၏ သတ်ဖြတ်မှုများသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦး၏ တာအိုကို လိုက်နာပေသည်။ သူမသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် မည်သူမျှ မသိရှိစေရန် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်သည့် အမြင့်ဆုံး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု နည်းလမ်းကို အသုံးပြုတတ်သော်လည်း ၎င်းမှာ လန်ခဲဘုရားကျောင်းအပေါ်တွင် လုံးဝ အလုပ်မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။
ဖာတောင်သခင်သည် ဝင်္ကပါ၏ ဟာကွက်တစ်ခုကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန်၊ ပစ်မှတ်ကို သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားရန် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်ပြီး လွတ်ထွက်သွားနိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုကို သေချာပေါက် ရှာဖွေပေလိမ့်မည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် တာအိုဗုဒ္ဓတစ်သောင်း ပူဇော်ခြင်း ဝင်္ကပါ ရှိနေသော်လည်း လောကသခင် အားခုံးမှာ လုံခြုံမှု ကင်းမဲ့နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်၏။
“ငါ ဒီနေ့လာတာက လူသတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ ပစ္စည်းတစ်ခု လာယူတာ”
ဖာတောင်သခင်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
၎င်းကို ကြားသောအခါ လန်ခဲဘုရားကျောင်းမှ လူတိုင်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားခဲ့ကြသည်။
“တကယ်လို့ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့ ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်”
လောကသခင်အားခုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဤသတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်သည် လူသတ်ရန်လာရောက်ခြင်း မဟုတ်သရွေ့ အရာအားလုံးကို ဆွေးနွေး၍ ရနိုင်ပေသည်။
“ချန်ကြေးမုံမှန်”
ဖာတောင်သခင်က အမြဲတမ်းလိုလို တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။
လောကသခင် အားခုံးက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။
“တကယ်လို့ ဖာတောင်သခင်က တခြားပစ္စည်းတစ်ခုခုကို လိုချင်တာဆိုရင် ဒီဆင်းရဲသားက ဆုံးဖြတ်ပေးလို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီချန်ကြေးမုံမှန်က ဆရာတော်ကြီးချန် ချန်ထားခဲ့တာဖြစ်ပြီး အဲဒါကို ယူဖို့အတွက် ဂါထာကို နားလည်အောင်လုပ်ရမယ်လေ”
လောကသခင်အားခုံးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ကို စေလွှတ်လိုက်တဲ့သူက သတင်းစကားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့တယ်”
ဖာတောင်သခင်က ပြောလိုက်သည်။
“ဘာသတင်းစကားများလဲ”
လောကသခင်အားခုံးက အံ့အားသင့်သွားသည်။
မည်သို့သော သတင်းစကားမျိုးပင် ဖြစ်စေကာမူ ချန်ကြေးမုံမှန်ကို ယူသွားရန်အတွက် လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။
“ရုပ်သည် အချည်းနှီးနှင့် မခြားနား၊ အချည်းနှီးသည်လည်း ရုပ်နှင့် မခြားနား။ ရုပ်သည်ပင် အချည်းနှီး၊ အချည်းနှီးသည်ပင် ရုပ်ဖြစ်၏။ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရ၊ ဝိညာဉ်တို့သည်လည်း ဤနည်းနှင်နှင် ဖြစ်ကြကုန်၏...”
ဖာတောင်သခင်သည် ၎င်းကို နားမလည်သော်လည်း သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်က ကောင်းမွန်လှပေသည်။
“ရုပ်သည် အချည်းနှီးနှင့် မခြားနား၊ အချည်းနှီးသည်လည်း ရုပ်နှင့် မခြားနား...”
၎င်းကို ကြားသောအခါ လောကသခင် အားခုံး၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ ဗောဓိပင်မှာ မူလက သစ်ပင်မရှိ၊ ကြေးမှုံပြင်မှာလည်း စင်မြင့်မရှိ၊ မူလကတည်းက ဘာမှမရှိတဲ့အတွက် ဖုန်မှုန့်က ဘယ်မှာ လာကပ်မှာလဲ။
သူသည် မဟာယနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ရာ ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်စွမ်း သဘာဝကျကျ ရှိပေသည်။ ယခု ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖာတောင်သခင် ရွတ်ဆိုသွားသော ကျမ်းစာသည် ဆရာတော်ကြီးချန် ချန်ထားခဲ့သော ဂါထာနှင့် အတိအကျကိုက်ညီနေကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။
ရောက်ရှိနေသော လန်ခဲဘုရားကျောင်းမှ ရဟန်းများမှာလည်း အမျိုးမျိုးသော အမူအရာများကို ပြသနေကြ၏။ အချို့က နားလည်သွားကြပြီး၊ အချို့က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြကာ အချို့ကမူ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ နားလည်ကြပေသည်။
“သတင်းစကား ပါးပြီးသွားပြီ။ ပေးမှာလား၊ မပေးဘူးလား”
ဖာတောင်သခင်က ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ဖာတောင်သခင်... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး”
လောကသခင်အားခုံးက အမြန် ပြောလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ထွက်သွားခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် လန်ခဲဘုရားကျောင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို တုန်ယင်သွားစေခဲ့ကာ အဆုံးအစမဲ့သော တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပန်းထွက်လာပြီး တာအိုဗုဒ္ဓပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရွတ်ဖတ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ မြေပြင်မှ ရွှေကြာပန်းများ ပွင့်လန်းလာပြီး တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းရောင်က အရာအားလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။ တာအိုဗုဒ္ဓရသ အလွှာများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။
“ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ချန်တောင် အဲဒါက ဆရာတော်ကြီးချန် ချန်ထားခဲ့တဲ့ ချန်တောင်ပဲ။ ဆရာတော်ကြီးရဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ပေါ်လာတော့မလို့လား”
အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ အံ့အားသင့်စွာ ဟစ်အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လန်ခဲဘုရားကျောင်းမှ တပည့်များအားလုံးသည် ချန်တောင် ရှိရာသို့ နှိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။
ဖာတောင်သခင်၏ အမူအရာမှာလည်း အေးခဲသွားခဲ့၏။ ဤကျမ်းစာက အမှန်တကယ်ပင် အသုံးဝင်သလောဟု သူမ တွေးမိသွားသည်။
ခဏအကြာတွင် လောကသခင် အားခုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြန်ရောက်လာပြီး တာအိုဗုဒ္ဓတစ်သောင်း ပူဇော်ခြင်းဝင်္ကပါ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။
“အခုတော့ မကြောက်တော့ဘူးလား”
ဖာတောင်သခင်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
“ဖာတောင်သခင်က နောက်နေပြန်ပါပြီ။ တာအိုဗုဒ္ဓတစ်သောင်း ပူဇော်ခြင်းဝင်္ကပါဆိုတာ လူတွေကို တားဆီးဖို့ သက်သက်ပါ။ တကယ်လို့ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုရင်တောင် ဒီဘုန်းကြီးအိုက တောင်သခင်ကို ကြောက်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး”
လောကသခင်အားခုံးက ခန့်ညားပြီး လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
ဤသည်မှာ အမှန်တရားပင်ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် အပြင်ပန်း၌သာ ဖော်ရွေပုံရခြင်း ဖြစ်၏။ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအရ ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူသည်လည်း သူ့ခေတ်တွင် အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှတစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။
“ငါယူလာတဲ့ သတင်းစကားက အသုံးဝင်တယ်ဆိုမှတော့ အခု ချန်ကြေးမုံမှန်ကို ငါ ယူသွားလို့ ရပြီလား”
ဖာတောင်သခင်က မငြင်းခုံတော့ဘဲ အေးဆေးစွာသာ ပြောလိုက်သည်။
“ရပါတယ်။ ချန်ကြေးမုံမှန်တင် မကပါဘူး၊ ဆရာတော်ကြီးချန် ချန်ထားခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို ဖာတောင်သခင် ယူသွားလို့ ရပါတယ်”
လောကသခင်အားခုံးက သေချာပေါက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
မဟာယနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျင့်ကြံသူများသည် ကံရေစက်ကို အလေးထားကြပေသည်။ မှန်ကန်သော ရေစက်မရှိပါက ချန်ကြေးမုံမှန်ကို ရရှိသွားလျှင်တောင် အလဟဿ ဖြစ်သွားမည်သာဖြစ်၏။ လန်ခဲဘုရားကျောင်းအတွက်မူ ချန်ကြေးမုံမှန်ဆိုသည်မှာ သာမန်မှန်တစ်ချပ် သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းကို နားလည်နိုင်သော သူတစ်ဦး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားမှသာ အကောင်းဆုံးသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။
“ဒါဆို ယူခဲ့လေ”
ဖာတောင်သခင်က သူမ၏သွယ်လျသော လက်ကလေးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“အဲဒီမတိုင်ခင် ဒီဘုန်းကြီးအိုက ဖာတောင်သခင်ကို မေးစရာတစ်ခု ရှိပါတယ်”
လောကသခင်အားခုံးက လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဝိုင်တောင်တောင်သခင်၊ လင်းရီ”
ဖာတောင်သခင်သည် လောကသခင် အားခုံး၏ အတွေးများကို ချက်ချင်း သိရှိသွားပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးက တာအိုတစ်ရာအထက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ လင်းရီလား”
၎င်းကိုကြားသောအခါ လောကသခင် အားခုံး အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိလေတော့သည်။
***