Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၄၄</h2> <h2 style="text-align:center">ဝိညာဉ်နယ်‌မြေက ဒီလောက်တောင် ပူပြင်းနေတာလား</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <h2 style="text-align:center"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လောကသခင်အားခုံးသည် လင်းရီတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော တာအိုတစ်ရာရှိကြောင်း သိထားသော်လည်း ထိုတာအိုတစ်ရာတွင် တာအိုဗုဒ္ဓတာအိုလည်း ပါဝင်နေမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။ လောကသခင်အားခုံးက အမြန်ပင် စိတ်ကို ပြန်စုစည်းလိုက်သည်။ သူသည် ရွှေရောင် လက်ကောက်တစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူကာ ဖာတောင်သခင်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p>“ကျေးဇူးပြုပြီး တောင်သခင်... မိတ်ဆွေလေး လင်းရီကို သတင်းစကားလေး ပါးပေးပါဦး”</p> <p>လောကသခင်အားခုံးက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p>“ပြောပါ”</p> <p>ဖာတောင်သခင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>“မိတ်ဆွေလေးလင်းရီအနေနဲ့ ငါတို့ လန်ခဲဘုရားကျောင်းရဲ့ ကျောင်းတော်ပြင်ပ တာအိုဗုဒ္ဓတပည့်ဖြစ်လာဖို့ ဆန္ဒရှိလားလို့ တောင်သခင်က မေးပေးပါ”</p> <p>လောကသခင်အားခုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ကျောင်းတော်ပြင်ပ တာအိုဗုဒ္ဓတပည့် ဟုတ်လား”</p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် အေးစက်စက်နေတတ်သော ဖာတောင်သခင်ပင်လျှင် ယခုအခါ ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခုကို ပြသလိုက်မိ၏။</p> <p>“ငါတို့ လန်ခဲဘုရားကျောင်းက တပည့်လက်ခံတဲ့အခါ ကံရေစက်ကိုပဲ အမြဲတမ်း အဓိကထားတာပါ”</p> <p>“ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ငါတို့ လန်ခဲဘုရားကျောင်းက တပည့် အတော်များများက သေမျိုးကမ္ဘာကို ပြန်သွားကြပြီး တခြားဂိုဏ်းတွေကို ဝင်ရောက်ခဲ့ကြတာတွေ ရှိပါတယ်”</p> <p>“ကျောင်းတော်ပြင်ပ တာအိုဗုဒ္ဓတပည့် တစ်ယောက်ဟာ ငါတို့ လန်ခဲဘုရားကျောင်းကို တရားဝင် ဝင်ရောက်ဖို့ မလိုဘူးဆိုတာကို တောင်သခင် နားလည်သင့်ပါတယ်”</p> <p>“ငါတို့ လန်ခဲဘုရားကျောင်းက လင်းရီနဲ့ကံကြမ္မာ အဆက်အသွယ်လေးတစ်ခု ဖန်တီးချင်ရုံ သက်သက်ပါ”</p> <p>လောကသခင်အားခုံးက လက်အုပ်ချီကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်နယ်‌မြေရှိ ဂိုဏ်းများသည် အခြားသူများ၏ ပါရမီရှင်များကို ခိုးယူခံရမည်ကို အကြောက်ဆုံး ဖြစ်ကြ၏။ သို့သော် လန်ခဲဘုရားကျောင်းကမူ ကွာခြားပေသည်။ လန်ခဲဘုရားကျောင်း၏ အမြင်တွင် သင် ဘယ်နေရာမှာ ကျင့်ကြံသည်၊ ဘယ်လို ကျင့်ကြံသည်ဆိုတာက အရေးမကြီးချေ။ အရေးကြီးသည်မှာတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင် မဟာယနဗုဒ္ဓသဘာဝပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>လောကသခင်အားခုံး ပြောခဲ့သလိုပင် လန်ခဲဘုရားကျောင်း၏ တပည့်များ သေမျိုးကမ္ဘာသို့ ပြန်သွားပြီး အခြားဂိုဏ်းများသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်မှာ ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ထိုကိစ္စအပေါ် လန်ခဲဘုရားကျောင်း၏ သဘောထားမှာ ထောက်ခံခြင်းလည်း မရှိသလို ကန့်ကွက်ခြင်းလည်း မရှိချေ။ တကယ်တမ်းတွင် တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင် သေမျိုးကမ္ဘာသို့ ပြန်သွားသော ထိုတပည့်များသည် တာအိုဗုဒ္ဓ၏ ဒဿနများကို ပြန့်ပွားစေရန်ပင် ကူညီပေးနိုင်သေးသည်။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ”</p> <p>ဖာတောင်သခင်က ဘာမှဆက်မပြောတော့ဘဲ ပစ္စည်းကို ယူကာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဒီလောက် အံ့မခန်းဉာဏ်ပညာ အရိုးတည်ဆောက်ပုံရှိနေတာကို မဟာယနဗုဒ္ဓဘာသာထဲ မဝင်ဘူးဆိုရင် နှမြောစရာပဲ”</p> <p>လောကသခင်အားခုံး၏ နောက်မှ ရဟန်းအိုကြီးအချို့က သက်ပြင်းချလျက် ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။</p> <p>ဆရာတော်ကြီးချန် ချန်ထားခဲ့သော ဂါထာကို နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မည်သူမျှ မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ချေ။ သို့သော် လင်းရီသည် အခြေတည်အဆင့်မှာပင် ထိုဂါထာကို နားလည်နိုင်ခဲ့ပြီး ဆရာတော်ကြီးချန်၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့ရာ လင်းရီ၏ ဉာဏ်ပညာ အရိုးတည်ဆောက်ပုံမှာ မည်မျှ အံ့မခန်းဖြစ်မည်ကို တွေးကြည့်၍ ရနိုင်ပေသည်။</p> <p>“အဲဒါက သိပ်မမှန်ဘူး”</p> <p>“တာအိုဗုဒ္ဓရဲ့တာအိုဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန့်စင်ပြီး ကိုယ့်နှလုံးသားကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ပဲ။ ငါတို့ တာအိုဗုဒ္ဓရဲ့ တပည့်ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပါဘူး”</p> <p>လောကသခင်အားခုံးက ခေါင်းယမ်းကာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>“လောကသခင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်”</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ ရဟန်းများက ချက်ချင်း နားလည်သွားကြတော့သည်။</p> <p>“ဒါတွေအကုန်လုံးက ငါ့အတွက်ချည်းပဲလား”</p> <p>ဝိုင်တောင်။</p> <p>တောင်သခင်၏ အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူ အတွင်း၌။</p> <p>လင်းရီသည် သူ့အရှေ့တွင် စုပုံနေသော ကျောက်စိမ်းစာလိပ်ပုံကြီးကို ကြည့်ကာ နဖူးကို ပွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>“တောင်သခင်အတွက်ချည်းပါပဲ”</p> <p>ဆူးလီက အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဤကျောက်စိမ်းစာလိပ်များကို ဝိညာဉ်နယ်‌မြေရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ပေးပို့လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ စာပို့လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း တပည့်များက တောင်သခင်၏ တောင်ထိပ်အထိ တိုက်ရိုက် လာပို့ပေးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဆူးလီသည် ကျောက်စိမ်းစာလိပ်များအတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများကို သဘာဝကျကျ ဖွင့်မကြည့်ရဲခဲ့ချေ။</p> <p>သို့သော် ဆူးလီသည် အနည်းငယ်တော့ ခန့်မှန်းမိပေသည်။ နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဝိုင်တောင်က ဤကျောက်စိမ်းစာလိပ်များကို လက်ခံရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ကျောက်စိမ်းစာလိပ် ပို့သူများအားလုံးသည် နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်၏ နံပါတ်တစ် နေရာကို ရရှိထားသော လင်းရီ၏ ဂုဏ်သတင်းကြောင့် လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>လင်းရီက ကျောက်စိမ်းစာလိပ်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူလိုက်ရာ သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားသည်နှင့် ၎င်းပေါ်တွင် စာလုံးများနှင့် ပုံတူတစ်ချပ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပုံတူထဲတွင် ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ပန်းများကို ကိုင်ကာ ရှူရှိုက်နေပြီး သက်ရှိအားလုံးကို ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင် လှပနေခဲ့၏။</p> <p>ပန်းချီကား၏ အောက်တွင်မူ “ပျော်ရွှင်မှုဂိုဏ်း မှ တပည့် ယွင်ရှို့ရုံသည် တောင်သခင်လင်းနှင့် တာအိုလက်တွဲဖော် ဖြစ်လာရန်နှင့် အတူတကွ အင်မော်တယ်အဖြစ် တက်လှမ်းရန် ဆန္ဒရှိပါသည်” ဟူသော ပြင်းပြသည့် စာသားတစ်ကြောင်း ပါရှိနေပေသည်။</p> <p>“တကယ်လို့ ဆရာကျိုးယွင်နဲ့ စီနီယာ ဖုန်းဟွာတို့သာ ဒီအမျိုးသမီးလို သတ္တိရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် စီနီယာဖုန်းဟွာ သေဆုံးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>လင်းရီက ထိုပြင်းပြသော စာသားကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩသွားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းရီသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဆွဲဆောင်မှုကို လျှော့တွက်မိခဲ့ကြောင်း မကြာမီ သိလိုက်ရ၏။ တိုက်ရိုက် အချစ်ရေး ကမ်းလှမ်းမှုများသည်ပင် သိမ်မွေ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ လင်းရီသည် ကျောက်စိမ်းစာလိပ်များအတွင်း၌ လင်းရီ၏ လက်မှတ်သာ လိုအပ်တော့သည့် တာအိုလက်ထပ်စာချုပ်များကိုပင် ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>၎င်းတို့မှာ တာအိုလက်ထပ်စာချုပ်များ ဖြစ်ကြ၏။ အထက်တွင် ကြီးမြတ်သော တာအိုကို တိုင်တည်ပြီး အောက်တွင် ဂိုဏ်းအသီးသီးကို ကြေညာရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ တာအိုလက်တွဲဖော် ဖြစ်လာမည့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အမြင့်ဆုံးသော ကတိသစ္စာဖြစ်ပြီး တကယ်လို့ ဖောက်ဖျက်မိပါက ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမျက်ဒေါသကို အမှန်တကယ် ခံရနိုင်ပေသည်။ ၎င်းတို့အပြင် လင်းရီကို တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးပွဲများသို့ တက်ရောက်ရန် ဖိတ်ကြားစာများလည်း ပါဝင်နေခဲ့သည်။ စိန်ခေါ်စာများပင် ပါဝင်နေခဲ့၏။ တကယ်ကို လူအမျိုးမျိုး ရှိနေကြပေသည်။</p> <p>“ဆူးလီ၊ ကျန်တဲ့ ကျောက်စိမ်းစာလိပ်တွေကို မင်းပဲ ရှင်းထားလိုက်တော့”</p> <p>ကျောက်စိမ်းစာလိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဖတ်ပြီးနောက် လင်းရီက ခေါင်းကိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ကျွန်တော်လား”</p> <p>ဆူးလီက ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွား၏။</p> <p>“အင်း… လက်ထပ်ခွင့် တောင်းတာတွေကို လျစ်လျူရှုလိုက်။ စိန်ခေါ်စာတွေကို လျစ်လျူရှုလိုက်။ တာအိုဆွေးနွေးပွဲ ဖိတ်စာတွေကိုတော့ ‘တကယ်လို့ အခွင့်အရေးရရင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ တက်ရောက်ပါ့မယ်’ လို့ တစ်ပုံစံတည်း ပြန်စာပို့လိုက်”</p> <p>လင်းရီက တိုတိုတုတ်တုတ် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p>“စိန်ခေါ်စာတွေကို လျစ်လျူရှုလိုက်ရမှာလား”</p> <p>ဆူးလီက အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>ဆူးလီအနေဖြင့် လက်ထပ်ခွင့် တောင်းဆိုမှုများကို လျစ်လျူရှုခြင်းကို နားလည်နိုင်ပေသည်။ နည်းလမ်း၊ တာအိုလက်တွဲဖော်၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် မြေနေရာ။ ၎င်းတို့သည် ကျင့်ကြံသူများအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သောအရာများ ဖြစ်ကြ၏။  အထူးသဖြင့် တာအိုလက်တွဲဖော် ဆိုသည်မှာ အလွန်အရေးကြီးပြီး ပေါ့ပေါ့တန်တန် ရွေးချယ်၍ မရနိုင်ချေ။ သို့သော် စိန်ခေါ်စာများကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပါက ကျင့်ကြံသူအချို့က အပြင်တွင် ကောလာဟလများ ဖြန့်မည်ကို အာမခံရန် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p>“လျစ်လျူရှုလိုက်ပါ”</p> <p>လင်းရီက သေချာပေါက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> “ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ တကယ် အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေက ဒီလို စိန်ခေါ်စာမျိုး ပို့မှာ မဟုတ်ဘူး။ စိန်ခေါ်စာ ပို့တဲ့သူတွေက ငါ့နာမည်ကို သုံးပြီး လောကမှာ နာမည်ကြီးချင်ရုံ သက်သက်ပဲ။ သူတို့ကို ဂရုစိုက်နေဖို့ အချိန်မရှိဘူး”</p> <p>လင်းရီက သေမျိုးကမ္ဘာ၌ရှိနေစဉ်က သူ့ကို စိန်ခေါ်ချင်သူ အရေအတွက်မှာ ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။ လူနှစ်မျိုးသာ ရှိပေသည်။ တစ်မျိုးမှာ တကယ့်အရည်အချင်းရှိပြီး လင်းရီနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ချင်သူများဖြစ်၏။ နောက်တစ်မျိုးမှာမူ နိုင်လျှင်အကျိုးအများကြီးရမည်။ ရှုံးလျှင်လည်း ဘာမျှမရှုံးဟူသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် နာမည်ကြီးချင်ရုံ သက်သက် ဖြစ်ပေသည်။ စိန်ခေါ်စာ ပို့သောသူများ အားလုံးမှာ နောက်တစ်မျိုးထဲမှချည်းသာ ဖြစ်ကြပေသည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p>ဆူးလီက စဉ်းစားကြည့်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။ စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်များသည် အကယ်၍ စိန်ခေါ်လိုပါက အလွယ်ဆုံးနည်းလမ်းမှာ လူကိုယ်တိုင်လာရောက်၍ တာအိုကို မေးမြန်းရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ စိန်ခေါ်စာ ပေးပို့နေခြင်းမှာ အပိုအလုပ်သာဖြစ်၏။</p> <p>“ပြီးတော့ နောက်ဆိုရင် ကျောက်စိမ်းစာလိပ်တွေ ထပ်ပို့လာရင် ငါ့အတွက် မင်းပဲတိုက်ရိုက် ရှင်းလိုက်တော့”</p> <p>လင်းရီက တောင်အောက်သို့ မဆင်းမီ ညွှန်ကြားခဲ့သည်။</p> <p>လက်နက်တောင်။</p> <p>ဤသည်ကား လင်းရီ၏ ယနေ့အတွက် သွားရမည့် ခရီးပန်းတိုင်ပင်ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“တောင်သခင်လင်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်နက်တောင်ကို ရောက်လာတာ ကျွန်တော်တို့အတွက် တကယ်ကို ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ”</p> <p>လင်းရီ လက်နက်တောင်၏ ခြေရင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် အဝေးမှ အားရပါးရ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ဝှစ်”</p> <p>လင်းရီသည် ပူနွေးသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ် တွန့်လိမ်သွားကာ ရိုးသားအေးချမ်းသော ပုံရိပ်တစ်ခု လင်းရီ၏ အရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ရိုးသားအေးချမ်းသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ကျူးယန်နှင့် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ဆင်တူနေပြီး ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများ အားလုံးမှာလည်း မီးအလား နီရဲနေခဲ့ပေသည်။</p> <p>“လက်နက်တောင်ရဲ့ တောင်သခင်နဲ့ အကြီးအကဲကျူးယန်တို့က ဆွေမျိုးတွေများလားလို့ မေးလို့ရမလား”</p> <p>လင်းရီက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော်က ကျူးထျန်ပါ။ ကျူးယန်က ကျွန်တော့်ရဲ့အဖေရော ဆရာပါ ဖြစ်ပါတယ်”</p> <p>ကျူးထျန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့စရိုက်နှင့် အမူအကျင့်က ကျူးယန်နှင့် လုံးဝကို ကွာခြားနေခဲ့၏။</p> <p>“လင်းရီက တောင်သခင်ကျူးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”</p> <p>လင်းရီက အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>“တောင်သခင်လင်း... ခင်ဗျားက ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ”</p> <p>ကျူးထျန်က ပြန်လည် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>“တောင်သခင်ကဲ့က တောင်သခင်လင်း လာမယ်ဆိုတာ ကြိုပြီး အကြောင်းကြားထားပါတယ်။ ကျွန်တော် အကုန် ပြင်ဆင်ထားပြီးပါပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ”</p> <p>***</p> <p> </p>


Save