Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၆</h2> <h2 style="text-align: center;">လက်နက်တောင်ရဲ့ လမ်းစဉ်- လက်နက်သန့်စင်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန့်စင်တာပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>တာလော့ တောင်တစ်ရာတွင် တောင်တစ်ခုစီတိုင်း၌ သူတို့၏ တောင်ကို ကာကွယ်ပေးသော ရတနာတစ်ခုစီ ရှိကြသည်။</p> <p>ရတနာရှစ်ပါးဓားသေတ္တာသည် လက်နက်တောင်ကို ကာကွယ်ပေးသော ရတနာပင်ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“ငါ့နောက်ကလိုက်ခဲ့”</p> <p>ကျူးထျန်သည် လင်းရီကို ဓားသေတ္တာအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ပထမဆုံး ဓား၏အောက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>ဓားကိုယ်ထည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားသည့်အလား ရှိနေ၏။</p> <p>ရှေးဟောင်းနှင့် ကြမ်းတမ်းသော ဓားစိတ်ဆန္ဒ ပုံစံများသည် ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် ယှက်နွှယ်နေပြီး ရှေးဟောင်းနှင့် နက်နဲသော ရောင်ဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p>“တောင်သခင်လင်း... တကယ်လို့ ငါက ငါတို့လက်နက်တောင်ရဲ့ ပထမဆုံး ဆရာဘိုးဘေးဟာ သာမန်အရည်အချင်းပဲ ရှိခဲ့တယ်လို့ပြောရင် ခင်ဗျားယုံမလား”</p> <p>ကျူးထျန်က ဓား၏ အစွန်းကို ပွတ်သပ်ရင်း သူ၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် လင်းလက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“သာမန်အရည်အချင်း ဟုတ်လား”</p> <p>လင်းရီ၏ ဓားကဲ့သို့သော မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ငါတို့လက်နက်တောင်ရဲ့ ပထမဆုံး ဆရာဘိုးဘေးရဲ့ နာမည်က ချန်ဖျင်ဖန်လို့ ခေါ်တယ်၊ သူ့နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်အောင်ပဲ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းက သာမန်ပါပဲ”</p> <p>“သူ့မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံလည်း မရှိခဲ့သလို၊ ကောင်းကင်ကို အံတုနိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာကောင်းလည်း မရှိခဲ့ပါဘူး”</p> <p>ကျူးထျန်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“တကယ်လို့ အဲဒီလိုသာဆိုရင် ဆရာဘိုးဘေးဆီမှာ တခြားသူတွေမရှိတဲ့ ထူးခြားတဲ့ အရာတစ်ခုတော့ သေချာပေါက် ရှိရမှာပေါ့”</p> <p>လင်းရီက သေချာပေါက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မှန်တာပေါ့”</p> <p>“ဆရာဘိုးဘေးမှာ အကောင်းဆုံးပါရမီ မရှိခဲ့ပေမဲ့ သူက ရှေးခေတ်ကနေ ယနေ့ခေတ်အထိ ဝိညာဉ်နယ်‌မြေမှာ အမြှုပ်နှံနိုင်ဆုံး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပါပဲ”</p> <p>ကျူးထျန်က လင်းရီကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို အရိပ်အမြွက်ပြလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အဲဒီအချိန်တုန်းက တာလော့မှာ တောင်တစ်ရာမရှိသေးပါဘူး၊ ခန်းမဆောင်ကြီးတွေပဲ ရှိခဲ့တာပါ”</p> <p>“ဆရာဘိုးဘေးက သေမျိုးကမ္ဘာမှာ မွေးဖွားခဲ့ပြီး ပန်းပဲသမား တစ်ယောက်အနေနဲ့ တာလော့ လက်နက်သန့်စင်ခြင်း ခန်းမထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်”</p> <p>“အဲဒီခေတ်က လက်နက်သန့်စင်ခြင်းခန်းမက တပည့်တွေဟာ အနှစ် ၃၀ အတွင်းမှာ ချီထိန်းချုပ်မှု ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်ရှိဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဆရာဘိုးဘေးက တာအိုကို အနှစ် ၂၀ တိုင်အောင် လေ့လာခဲ့ပေမဲ့ ချီထိန်းချုပ်မှု အကြီးစားအောင်မြင်မှု အဆင့်ကိုတောင် မနည်းရောက်ခဲ့ရတာပါ”</p> <p>“သူ့အတွက် လက်နက်သန့်စင်ခြင်းတာအို ထဲကို ဝင်ဖို့ဆိုတာ မျှော်လင့်ချက် မရှိသလောက်ပါပဲ”</p> <p>“တောင်သခင်လင်း... ပြောပါဦး၊ တကယ်လို့ ခင်ဗျားသာဆိုရင် ဘာလုပ်မလဲ”</p> <p>ကျူးထျန်က လင်းရီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“တကယ်လို့ သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သာဆိုရင်တော့ သူ တာအိုကို ပြောင်းပြီး ဆက်သွားနိုင်တာပေါ့”</p> <p>“တကယ်လို့ ဂျူနီယာသာဆိုရင်တော့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာပြီး လမ်းသစ်ဖောက်မှာပါပဲ”</p> <p>လင်းရီက ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“ဆရာဘိုးဘေးက သာမန်အရည်အချင်းပဲရှိပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တာအိုကို မပြောင်းချင်ခဲ့ဘူး”</p> <p>“ဒါကြောင့် သူ အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ခဲ့တယ်”</p> <p>“ချီကနေ ပုံစံမျိုးစုံ ပြောင်းလဲနိုင်တာက ပြီးပြည့်စုံခြင်းပဲ”</p> <p>“သူက ပုံစံမျိုးစုံ မပြောင်းလဲနိုင်တော့တဲ့အတွက် ချီကနေ မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲတာကိုပဲ အထူးပြုလေ့လာတော့မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်”</p> <p>ကျူးထျန်က မျက်ခွံကို ပင့်လိုက်သည်။</p> <p>“ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုတည်းကိုပဲ အာရုံစိုက်လိုက်တာပေါ့”</p> <p>လင်းရီက သေချာပေါက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>“အဲဒါက ပြီးပြည့်စုံခြင်းရဲ့ တစ်ဝက်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရတာပေါ့”</p> <p>လင်းရီသည် ချီထိန်းချုပ်မှု မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိထားသူဖြစ်ရာ ဤ ‘တစ်ဝက် ပြီးပြည့်စုံခြင်း’ ဆိုသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သဘာဝကျကျ နားလည်ထားပေသည်။</p> <p>“၁၀ နှစ်တိုင်တိုင် ဆရာဘိုးဘေးက ချီကနေ မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲတာကိုပဲ အာရုံစိုက်ခဲ့တယ်”</p> <p>“သူက ဂိုဏ်းရဲ့ အကဲဖြတ်မှုတွေမှာ နှစ်တိုင်း အောက်ဆုံးမှာပဲရှိနေခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းတွင်း ပြိုင်ပွဲတွေမှာလည်း အမြဲတမ်း အရိုက်ခံရတဲ့သူ ဖြစ်နေခဲ့တယ်”</p> <p>“၁၀ နှစ်တိုင်တိုင် အနာဂတ်အကြောင်း မမေးဘဲ အလုပ်တစ်ခုတည်းကိုပဲ လုပ်ဖို့ဆိုတာ ဒီလောကမှာ ဘယ်လောက်များတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလိုအထီးကျန်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ”</p> <p>“ဆရာဘိုးဘေးကတော့ လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်”</p> <p>“သူက ချီထိန်းချုပ်မှုတစ်ဝက် ပြီးပြည့်စုံခြင်းကိုရဖို့အတွက် ၁၀ နှစ် အချိန်ယူခဲ့ရပြီး ချီကနေ မီးတောက်အဖြစ် သူ့ရဲ့ လက်မောင်းကို လှုပ်ရှားသလိုမျိုး အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့တယ်”</p> <p>၎င်းကိုကြားသောအခါ လင်းရီ၏ နှလုံးသားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် လှိုင်းထသွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဒီလောက် အာရုံစိုက်မှုမျိုးနဲ့ဆိုရင် သူ ဘယ်တာအိုကိုပဲ လျှောက်လှမ်းပါစေ၊ သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေက အရမ်းဆိုးရွားနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p>“ချီကနေ မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲတာက ပထမ အနှစ် ၃၀ အတွက် စံသတ်မှတ်ချက်ပဲ ရှိသေးတာလေ”</p> <p>“နောက်ထပ် အနှစ် ၃၀ မှာ ဆရာဘိုးဘေးက ဒုတိယတာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရမယ်”</p> <p>“အဲဒါက သူ့ရဲ့ ပထမဆုံးမှော်ရတနာကို သန့်စင်ဖို့ပဲ”</p> <p>“ကောင်းကင်အောက်က လက်နက်တွေ အားလုံးထဲမှာ ဓားတွေက အလွယ်ကူဆုံး ဖြစ်သလို အခက်ခဲဆုံးလည်းဖြစ်တယ်”</p> <p>“ဆရာဘိုးဘေးက ကံအရမ်းဆိုးခဲ့တယ်၊ မဲနှိုက်တဲ့အခါမှာ သူက ဓားကို သွားမဲကျခဲ့တာလေ”</p> <p>ဓား။</p> <p>လက်နက်အားလုံး၏ ဘုရင်၊ လက်နက်များ၏ ဘိုးဘေး။</p> <p>ဓားတစ်လက်၏ ပုံသဏ္ဍာန်မှာ အများအားဖြင့် ဆင်တူပေသည်။</p> <p>သို့သော် ဓားတစ်လက်၏ အတွင်းပိုင်း သဘောတရားများကိုမူ လက်နက်သန့်စင်ခြင်းတာအိုတွင် နက်နဲသော အောင်မြင်မှု မရှိသူများအနေဖြင့် ကျွမ်းကျင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p>“ဆရာဘိုးဘေးရဲ့ အနှစ် ၃၀ တိုင်အောင် ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံခဲ့တာတွေကို ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေ အားလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူ့ကို တခြား လက်နက်တစ်ခု ပြောင်းရွေးချယ်ခွင့် အထူးပြုလုပ်ပေးခဲ့တယ်”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဆရာဘိုးဘေးက ဓားက သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်တာလို့ တိုက်ရိုက် ပြောခဲ့တယ်”</p> <p>“ဒါကြောင့် နောက်ထပ် အနှစ် ၃၀ မှာ ဆရာဘိုးဘေးက အာရုံစိုက်ဖို့ နောက်ထပ် အလုပ်တစ်ခု ထပ်တိုးလာခဲ့တယ်... အဲဒါက ဓားသွန်းလုပ်ဖို့ပဲ”</p> <p>“ဓားတစ်လက် သွန်းလုပ်ဖို့အတွက် ဓားကုန်ကြမ်းတွေကို ပြင်ဆင်ဖို့ လိုအပ်တယ်”</p> <p>“ဆရာဘိုးဘေးက ဂိုဏ်းက ပေးတဲ့ ဓားကုန်ကြမ်းတွေကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး ကျော်ကြားတဲ့ တောင်တွေ၊ မြစ်ကြီးတွေကို လှည့်လည်ဖို့အတွက် ၁၀ နှစ် အချိန်ယူခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ တောင်တွေဆီက သံအနှစ်သာရတွေနဲ့ အရပ်ခြောက်မျက်နှာက ရွှေတွေကို ဓားကုန်ကြမ်းအဖြစ် ယူခဲ့တယ်”</p> <p>“အဲဒီ ၁၀ နှစ်အတွင်းမှာ ဆရာဘိုးဘေးနဲ့ သူရွေးချယ်ထားတဲ့ ဓားကုန်ကြမ်းတွေဟာ စားပွဲတစ်ခုတည်းမှာ အတူစားပြီး ခုတင်တစ်ခုတည်းမှာ အတူအိပ်ခဲ့ကြကာ ဓားကုန်ကြမ်းတွေရဲ့ ဝိသေသလက္ခဏာ တစ်ခုစီတိုင်းကို အသေးစိတ် သုတေသန ပြုလုပ်ခဲ့တယ်”</p> <p>“နောက်ထပ် ၁၀ နှစ် ကုန်ဆုံးသွားတဲ့အခါ ဆရာဘိုးဘေးက ဓားကို သန့်စင်ဖို့ မြေကမ္ဘာမီးတောက်နားမှာ ဓားမီးဖိုတစ်ခု တည်ဆောက်ခဲ့တယ်”</p> <p>“မြေကမ္ဘာမီးတောက်ရဲ့ စွမ်းအားက ဓားကုန်ကြမ်းတွေထဲက အညစ်အကြေးတွေကို အရည်ပျော်သွားစေဖို့ မလုံလောက်တဲ့အတွက် သူက အကြိမ် တစ်ထောင်တိုင်အောင် ထုရိုက်ပြီး သန့်စင်ခဲ့တယ်”</p> <p>“၁၀ နှစ် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဓားရဲ့ ကနဦးပုံသဏ္ဍာန်က နောက်ဆုံးမှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ”</p> <p>“အနှစ် ၂၀ ကုန်ဆုံးသွားတဲ့အခါမှာ လက်နက်သန့်စင်ခြင်းခန်းမက တပည့် အတော်များများဟာ ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ် ကိုယ်ရပ်တည်နိုင်နေကြပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ ဆရာဘိုးဘေးကတော့ ဓားသန္ဓေသားတစ်ခုကိုပဲ သန့်စင်နိုင်သေးတယ်”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရီ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>အနှစ် ၂၀၊ ဓားတစ်လက် သွန်းလုပ်ရန်အတွက်ပင်လော။</p> <p>အကယ်၍ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် အစောကြီးကတည်းက လက်လျှော့သွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သက်တမ်းဆိုသည်မှာ အကန့်အသတ် ရှိပေသည်။ သူသည် တာလော့၏ အကဲဖြတ်ကာလ တပည့်ဖြစ်နေသောကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အခြေတည်အဆင့်သာ ဖြစ်ရမည်။</p> <p>အခြေတည်အဆင့်တွင် သက်တမ်းမှာ အနှစ် ၃၀၀ ရှိသည်ဆိုသော်လည်း ဓားတစ်လက်တည်းအတွက် အနှစ် ၅၀ မျှ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“နောက်ထပ် ၁၀ နှစ်အကြာမှာ ဓား ပြီးစီးသွားခဲ့တယ်”</p> <p>“မြေကမ္ဘာမီးတောက် ဓားမီးဖိုရဲ့ အထက် ကောင်းကင်ယံမှာ ယင်နဲ့ယန် အလင်းရောင်တွေ ပေါင်းစပ်နေတဲ့ အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဓားမီးဖိုရဲ့ မိုင်ပေါင်း ၃၆,၀၀၀ အတွင်းမှာရှိတဲ့ လက်နက်တွေ အားလုံးက သူတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်နဲ့ တွေ့ဆုံလိုက်ရသလို ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ကြတယ်”</p> <p>“အဲဒီအချိန်တုန်းက ခန်းမဆောင်ကြီးတွေ ဖြစ်တဲ့ လက်နက်ခန်းမနဲ့ ဓားခန်းမ တို့ရဲ့ သခင်တွေတောင် ရောက်လာခဲ့ကြတယ်”</p> <p>“ဆရာဘိုးဘေးက ဒီဓားနဲ့အတူ လက်နက်သန့်စင်ခြင်းတာအိုထဲကို ဝင်ရောက်သွားပြီး လက်နက်သန့်စင်ခြင်း တာအိုကတစ်ဆင့် ဓားတာအို ထဲကို ဝင်ရောက်သွားတာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်”</p> <p>ကျူးထျန်က စကားပြောရင်း သူ့အရှေ့ရှိ ဓားကို လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ ခေါက်လိုက်ရာ တောင်တစ်လုံးအလား လေးလံသော ဓားမြည်သံတစ်ခု ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော တာအိုစည်းချက် အလွှာများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဝုန်း”</p> <p>တာအိုစည်းချက် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းရီ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ ခရမ်းရွှေရောင်ဘူးသီးခြောက်မှာ မြည်ဟည်းသွားပြီး တာအိုစည်းချက် အချို့မှာ အလိုအလျောက် ကျဆင်းလာကာ ခရမ်းရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်အတွင်း၌ အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဒီဓားကို ဘယ်လိုခေါ်လဲ”</p> <p>လင်းရီက သူ၏ အရှေ့ရှိ ရှေးဟောင်းဓားကြီးကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုရှေးဟောင်းဓားအတွင်း၌ စိတ်ဆန္ဒတစ်မျှင် ပါဝင်နေကြောင်းကို သူ သတိပြုမိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သော စိတ်ဆန္ဒ။</p> <p>“ဒီဓားရဲ့ နာမည်က အစွန်းမဲ့လို့ ခေါ်တယ်”</p> <p>“တုံးအတဲ့ ဓားတစ်လက်မှာ အစွန်းမရှိဘူး၊ ကြီးမြတ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက ရှုပ်ထွေးတဲ့ အလုပ်တွေ မလိုအပ်ဘူး”</p> <p>“ဒါက ဆရာဘိုးဘေး သန့်စင်ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးဓားပဲ”</p> <p>“ဓားပြီးစီးသွားတဲ့အခါ အဲဒါက ဓားတစ်လက် သက်သက်မဟုတ်တော့ဘဲ စိတ်ဆန္ဒတစ်မျိုး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်”</p> <p>“တကယ်လို့ တောင်သခင်လင်းက ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ပါရမီနဲ့ အရည်အချင်းကို ကိုယ်စားပြုတယ်ဆိုရင် ဆရာဘိုးဘေးကတော့ သာမန်အရည်အချင်းပဲရှိပေမဲ့ တာအိုမေးမြန်းခြင်း နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်နယ်‌မြေက ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးကို ကိုယ်စားပြုတယ်”</p> <p>“ဆရာဘိုးဘေး ပေါ်လာတာကြောင့်ပဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံ မရှိရင်တောင် အထွတ်အထိပ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီး ကောင်းကင်ကို အံတုနိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာကောင်း မရှိရင်တောင် ဖူယောင်ငှက်လိုမျိုး အမြင့်ကို ပျံသန်းနိုင်တယ်ဆိုတာ ဝိညာဉ်နယ်‌မြေတစ်ခုလုံးက သိသွားခဲ့ရတာပါ”</p> <p>“တောင်သခင်လင်း... ခင်ဗျား နားလည်လား”</p> <p>ကျူးထျန်က လင်းရီကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“လက်နက်သန့်စင်ခြင်းဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန့်စင်တာပဲ”</p> <p>“ငါတို့ကျင့်ကြံသူတွေဟာ လက်နက်သန့်စင်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဆေးဖော်စပ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အထီးကျန်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရမယ်၊ ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ ဆုတ်ယုတ်မှုတွေကို အရှုံးမပေးဘဲ ကျော်လွှားနိုင်ရမယ်၊ လမ်းပိတ်နေတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင်တောင် ကိုယ့်ရဲ့ မျှော်မှန်းချက်တွေကို မပြောင်းလဲပစ်ရဘူး”</p> <p>“တကယ်လို့ ဒီလောကမှာ အသန်မာဆုံး လက်နက်သန့်စင်ခြင်းတာအိုဆိုတာ တကယ်ရှိခဲ့ရင် အဲဒါကို ငါကတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းလို့ ခေါ်မှာပဲ”</p> <p>လင်းရီသည် ကောင်းကင်သို့ ညွှန်ပြနေသော ဓားရှစ်လက်ကို မော့ကြည့်ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏အတွင်းမှ တာအိုစည်းချက် လှိုင်းလုံးတစ်ခု ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ချွင်”</p> <p>ရတနာရှစ်ပါး ဓားသေတ္တာ။</p> <p>ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဓားရှစ်လက်။</p> <p>၎င်းတို့မှာ ပြင်းထန်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး များပြားလှသော ဓားစိတ်ဆန္ဒများ လေထုကို ခွဲထွက်လာကာ လင်းရီနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည့်အလား သူ၏ ပတ်လည်တွင် ကခုန်နေကြတော့သည်။</p> <p>လက်နက်တောင်တစ်ခုလုံးတွင် အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များမှာ ရတနာရှစ်ပါး ဓားသေတ္တာကို ထိုးဖောက်လာပြီး လှိုင်းထနေသော ဓားစိတ်ဆန္ဒများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် လင်းရီအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကြသည်။</p> <p>ဪ... လင်းရီလား။ ထိုသို့ဆိုလျှင်တော့ အဆင်ပြေပေသည်။</p> <p>“ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းဟုတ်လား”</p> <p>“ဟားဟားဟား”</p> <p>“တောင်သခင်လင်းက တကယ်ပဲ တောင်သခင်လင်း ပါပဲ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ စကားတွေကို နားထောင်ရုံနဲ့တင် ငါတို့ လက်နက်တောင်ရဲ့ အနှစ်သာရကို နားလည်သွားနိုင်တာပဲ”</p> <p>“ဂုဏ်ပြုပါတယ်”</p> <p>ကျူးထျန်သည် ပဲ့တင်ထပ်နေသော ဓားရှစ်လက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ရာ လက်နက်တောင် တစ်ခုလုံးပင် မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save