လက်နက်သန့်စင်ခြင်း၏ အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်း။
၎င်းမှာ လက်နက်သန့်စင်သူတစ်ဦး၏ တစ်သက်တာ ရည်မှန်းချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ချီတောင်၏ ဆရာဘိုးဘေး ချန်ဖျင်ဖန်သည် ဓားတစ်လက်တည်းကို အနှစ် ၃၀ တိုင်အောင် သန့်စင်ခဲ့ပြီး ပြီးစီးသွားချိန်တွင် ယင်နှင့်ယန် အလင်းရောင်များ ပေါင်းစပ်လင်းလက်ကာ မိုင် ၃၆,၀၀၀ အတွင်းရှိ လက်နက်များအားလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်စေခဲ့သည်မှာ ဤအံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
လင်းရီ လက်နက်သန့်စင်ချိန်တွင်မူ တစ်မနက်ခင်းအတွင်းမှာပင် ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီး ရွှေကြာပန်းများက လောကကို လင်းထိန်စေကာ ရှေးဟောင်းတာအိုဗုဒ္ဓက ပန်းတစ်ပွင့်ကို ခူးဆွတ်၍ ပြုံးနေခဲ့သည်မှာလည်း လက်နက်သန့်စင်ခြင်း အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းပင်ဖြစ်ပေသည်။
လက်နက်များကို အဆင့်ဆယ်ဆင့် ခွဲခြားထားသည်။ သို့သော် ထိုအဆင့်ဆယ်ဆင့်တွင် မပါဝင်သော လက်နက်အမျိုးအစားတစ်ခုရှိပြီး ၎င်းကို တာအိုလက်နက် ဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။
တာအိုလက်နက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် နေနှင့် လ၏ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကြီးမြတ်သော တာအို အဓိပ္ပာယ်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မိမိကိုယ်ကို အားကောင်းစေနိုင်သည့်အပြင် ကိုယ်တိုင်လည်း တိုးတက်နိုင်စွမ်းရှိရာ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်နယ်မြေရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်း အိပ်မက်မက်ကြသော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
“တာအိုလက်နက်... ဟားဟားဟား... လက်နက်သန့်စင်ခြင်း သီအိုရီကိုပဲ သင်ယူထားရသေးပြီး လက်နက်သန့်စင်တဲ့ နည်းလမ်းကို မသင်ရသေးဘဲနဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ်မှာတင် တာအိုလက်နက် ဖြစ်သွားတယ်တဲ့လား...”
ကျူးထျန်သည် လက်နက်သန့်စင်ခြင်း အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကို ကြောင်အမ်းအမ်းကြည့်ရင်း ငိုရခက် ရယ်ရခက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ အပြုအမူနှင့် စကားလုံးတိုင်းမှာ တာအိုဗုဒ္ဓသဘာဝ၏ လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် သူ၏ နှလုံးသားက ညွှန်ပြရာသက်သက်သာ ဖြစ်နေတော့သည်။
“အရာရာတိုင်းက ထင်ယောင်ထင်မှား သက်သက်ပဲ။ တကယ်လို့ ပုံသဏ္ဍာန်တွေ အားလုံးကို ပုံသဏ္ဍာန် မဟုတ်ဘူးလို့ မြင်နိုင်ရင် အဲဒီအခါမှာ တာအိုဗုဒ္ဓကို မြင်ရလိမ့်မယ်...”
ရှေးဟောင်းတာအိုဗုဒ္ဓသည် ရွှေကြာပန်းပေါ်တွင် အေးချမ်းစွာ ထိုင်လျက် ပန်းတစ်ပွင့်ကို ခူးဆွတ်ကာ ပြုံးနေခဲ့ပြီး ပိုမို ခမ်းနားထည်ဝါသော ရွတ်ဖတ်သံများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များမှာ မိုင်တစ်သိန်းအထိ လင်းထိန်သွားပြီး လောကကြီးကို ရွှေရောင်လွှမ်းသွားစေကာ လူတိုင်းကို ထိုဗုဒ္ဓရသထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့သည်။
“လက်နက်တာအိုကတစ်ဆင့် တာအိုဗုဒ္ဓတယအိုထဲကို ဝင်ရောက်သွားတာပဲ”
“လောကသခင်အားခုံးက ဒီကောင်လေးကို လန်ခဲဘုရားကျောင်းရဲ့ ကျောင်းတော်ပြင်ပ တာအိုဗုဒ္ဓတပည့် ဖြစ်စေချင်ခဲ့တာ မဆန်းပါဘူး”
ဖာတောင်သခင်သည် ဖာတောင်၏ ထိပ်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများမှာ ကြည်လင်ပြီး ကျက်သရေရှိလှကာ သူမ၏ ရောင်ဝါမှာလည်း လောကီအရာများကို ကျော်လွန်နေပြီး သူမကိုယ်တိုင်ပင် ပိုမို ဝေဝါး၍ ထိတွေ့၍မရနိုင်သော အသွင်ကို ဆောင်နေပေသည်။
လက်နက်သန့်စင်ခြင်း အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းသည် ခေတ္တမျှသာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် လောကကြီးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
“ဝုန်း”
လင်းရီ၏ စိတ်အခြေအနေ မီးတောက်ဖြင့် စုစည်းထားသော လက်နက်မီးဖိုမှာ သူ့ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လေထဲတွင်မူ လင်းလက်တောက်ပနေသော ဝိုင်အိုးတစ်လုံး ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ဝိုင်အိုးပေါ်တွင် အေးချမ်းစွာ ထိုင်နေသော ရှေးဟောင်းတာအိုဗုဒ္ဓတစ်ပါး၏ ပုံရိပ်ပါရှိပြီး ရွှေကြာပန်းများမှာ တောက်ပစွာ ယိမ်းနွဲ့နေကာ ကြည့်ရှုသူတိုင်းကို ငြိမ်းချမ်းသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။
ဝိုင်အိုး၏ ပတ်လည်တွင် ဝိုင်ဘူးတစ်ဘူးနှင့် ခွက်ရှစ်ခွက်ပါဝင်သော အစုံလိုက်တစ်ခုလည်း ရှိနေပြီး စက်ဝိုင်းပုံစံ ကပြနေကြရာ ၎င်းမှာ ပြီးပြည့်စုံသော တာအိုလက်နက် အစုံလိုက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
“ဒါက တာအိုလက်နက်ပဲ... အိုးတစ်လုံး၊ ဘူးတစ်ဘူး၊ ခွက်တစ်ခွက်... အဲဒါတွေထက် ပိုပြောရရင် ဒါက တာအိုမေးမြန်းခြင်းအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာပဲ”
“ငါ ကျူးထျန်က ချီတောင်ရဲ့ တောင်သခင် ဖြစ်နေရက်နဲ့ တစ်ရက်တည်းမှာတင် နှစ်ကြိမ်တောင် ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး”
ကျူးထျန်သည် ဝိုင်အိုးကို ကြည့်ရင်း အကြိမ်ကြိမ် အံ့ဩချီးကျူးနေမိသည်။
ကျူးထျန်သည် ချန်ကြေးမုံမှန်ကို အသုံးပြု၍ တာအိုမေးမြန်းခြင်းအတွက် တာအိုလက်နက် တစ်ခုကို သန့်စင်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သော်လည်း၊ လက်နက်သန့်စင်သူတစ်ဦး၏ လက်နက်သန့်စင်ခြင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကြီးမြတ်သော တာအိုနှင့် ကိုက်ညီသင့်ကြောင်းကို မေ့လျော့နေခဲ့သည်။
လင်းရီက ဝိုင်တောင်တောင်သခင်ဖြစ်ရာ သူ သန့်စင်ပြီး အသုံးပြုမည့် လက်နက်များမှာ သဘာဝကျကျပင် ဝိုင်လက်နက်များသာ ဖြစ်သင့်ပေသည်။ ဝိုင်လက်နက်များသည်လည်း တာအိုမေးမြန်းခြင်းအတွက် လက်နက်များ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
လင်းရီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ရာ ဝိုင်အိုး၊ ဝိုင်ဘူးနှင့် ဝိုင်ခွက်များမှာ သူ့ထံသို့ ပျံသန်းလာခဲ့ကြသည်။
“အရမ်းကောင်းတယ်”
“ဒီဝိုင်လက်နက် အစုံလိုက်နဲ့ဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ဝိုင်တောင် ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲကို စတင်လို့ရပြီပဲ”
လင်းရီသည် ဝိုင်လက်နက်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကျူးထျန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“တောင်သခင်ကျူး... နောက်ထပ် ခုနစ်ရက်နေရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိုင်တောင် ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲ ရှိပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ခင်ဗျားသေချာပေါက် လာပြီး ဝိုင်အနည်းငယ်လောက် သောက်ရမယ်နော်”
“ငါ သေချာပေါက် လာခဲ့မှာပါ”
ကျူးထျန်က ပြန်လည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် သွားလိုက်ပါဦးမယ်”
လင်းရီက လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
ဝိုင်ကုန်ကြမ်းများ အားလုံး စုဆောင်းပြီးပြီဖြစ်ရာ လင်းရီသည် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်ကို ချက်လုပ်ရန် သဘာဝကျကျ ပြန်သွားရမည် ဖြစ်ပေသည်။
“တောင်သခင်... တောင်သခင် တောင်းဆိုထားတဲ့ မက်မွန်ကျောက်နဲ့ ငါးရောင်ခြယ်မက်မွန်ပန်းတွေ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ”
လင်းရီ ဝိုင်တောင်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ဆူးလီက ဆီးကြိုပြောဆိုလိုက်ပြီး ဆူးလီ၏ ဘေးတွင် ဟွေရှင်းလည်း ရှိနေခဲ့သည်။
“ဟွေရှင်းလည်း ရောက်နေတာလား”
လင်းရီက ဟွေရှင်းကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။
“တောင်သခင်လင်း... ငါးရောင်ခြယ်မက်မွန်ပန်းနဲ့ မက်မွန်ကျောက်တွေအတွက် ဆရာ ကဲ့ချင်က ပေါ့ပေါ့တန်တန် မလုပ်ရဲပါဘူး။ သူကိုယ်တိုင် အကောင်းဆုံး မက်မွန်ကျောက် နဲ့ ငါးရောင်ခြယ်မက်မွန်ပန်းတွေကို ရွေးချယ်ပြီး ကျွန်မကို လာပို့ခိုင်းတာပါ”
ဟွေရှင်းက ချိုသာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူမသည် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ လေထုနှင့် ရင်းနှီးသွားပြီဖြစ်ရာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို ရွှင်လန်းနေပုံရပေသည်။
“မင်း ရောက်လာတာ အတော်ပဲ”
“ဒီနေ့ ငါ ဝိုင်စချက်တော့မလို့လေ”
“ဟွေရှင်း... ဝိုင်တစ်ခွက်လောက် မြည်းစမ်းကြည့်ချင်လား”
လင်းရီက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင် အောင်မြင်မှုအတွက် ဟွေရှင်းတွင်လည်း ကျေးဇူးတစ်ဝက် ရှိနေပေသည်။ လူများကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေနိုင်သော ဝိုင်ဖြစ်ရာ ဟွေရှင်းသည် ဝိုင်တစ်ဘူးနှင့်ပင် ထိုက်တန်လှပေသည်။
“ဟင့်အင်း... မသောက်ပါရစေနဲ့...”
၎င်းကို ကြားသောအခါ ဟွေရှင်း အလန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ကလေးကို ဝှေ့ယမ်းကာ နောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်သွားခဲ့သည်။
“ဘာလို့လဲ”
“ခဏနေရင် ငါချက်မယ့်ဝိုင်က မင်းအတွက် အများကြီး အကျိုးရှိစေမှာပါ။ မင်းကို အသေးအဖွဲ နယ်ပယ်သုံးခုကို ဆက်တိုက် ချိုးဖျက်ဖို့ ခက်ခဲစေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ”
လင်းရီက ဟွေရှင်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“နယ်ပယ်သုံးခုကို ဆက်တိုက် ချိုးဖျက်မယ် ဟုတ်လား”
ဟွေရှင်းက ရပ်တန့်သွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။
“ဒါပေါ့”
လင်းရီက သေချာပေါက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တကယ်လို့ အခြေတည်အဆင့်သာ ဆိုရင်တော့ လင်းရီ သဘာဝကျကျ အာမခံရဲမှာ မဟုတ်ပေ။
ဒါပေမဲ့ ဟွေရှင်းက ချီသန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာလေ။ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်ရယ်၊ တောင်တစ်ရာရဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာချီ ရယ် ပေါင်းလိုက်ရင်တော့ နယ်ပယ် သုံးခုကို ဆက်တိုက် ချိုးဖျက်ဖို့ဆိုတာ မခက်ခဲပါဘူး။
“ဒါဆို ကျွန်မ တစ်ခွက်လောက် သောက်ကြည့်ရမလား”
ဟွေရှင်း၏ အကြည့်များ လင်းလက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရုန်းကန်နေရသော အမူအရာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ငါ့စကားကို နားထောင်ပါ၊ တစ်ခွက်ပဲ သောက်ကြည့်လိုက်”
လင်းရီက ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးလိုက်သည်။ ဤမိန်းကလေး ဟွေရှင်းက ဝိုင်အကြောင်း ပြောလိုက်လျှင် အဘယ်ကြောင့် သရဲတစ္ဆေကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ တုံ့ပြန်ရသနည်းဟု သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အတော်လေး စပ်စုနေမိပေသည်။
“ဆူးလီ... ဟွေရှင်းကို ဒီတောင်ပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်ခေါ်သွားလိုက်ဦး”
“ခဏနေ ဝိုင်အဆင်သင့်ဖြစ်ရင် မင်းလည်း တစ်ခွက်လောက် သောက်ရမယ်”
လင်းရီက စီစဉ်ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး မက်မွန်ကျောက်နှင့် ငါးရောင်ခြယ်မက်မွန်ပန်းများကိုယူကာ သူ၏ အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်သည် စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ် ကို ၎င်း၏ အနှစ်သာရအဖြစ် အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်၏။ ငါးရောင်ခြယ်မက်မွန်ပန်း ဖြစ်စေ၊ မက်မွန်ကျောက် ဖြစ်စေ ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကိုသာ ထုတ်ယူထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအခါ လင်းရီသည် ဆေးတာအိုနှင့် လက်နက်တာအို တို့ကို သင်ယူထားပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို မည်သို့ ထုတ်ယူရမည်ဆိုသည်ကို သဘာဝကျကျ သိရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းရီ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် နှလုံးသားမီးတောက်မှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ငါးရောင်ခြယ်မက်မွန်ပန်း နှင့် မက်မွန်ကျောက်တို့အတွင်းရှိ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို အလွယ်တကူ အရည်ပျော်သွားစေကာ ချန်ကြေးမုံမှန် ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ဝိုင်အိုးအတွင်းသို့ စုစည်းသွားစေခဲ့သည်။
ထို့နောက် လင်းရီသည် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ ခရမ်းရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်အတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသော ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှု အဓိပ္ပာယ်နှင့် မဟာတာအိုဆယ့်နှစ်မျိုး၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်တို့ကို ထုတ်ယူကာ ဝိုင်အိုးအတွင်းသို့ စုစည်းလိုက်သည်။
ခရမ်းရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက် တုန်ခါသွားပြီး နောက်ထပ် ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံထွက်လာကာ ဝိုင်အိုးအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ဝိုင်အိုးမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး အနံ့ခံလိုက်ရုံဖြင့် မူးယစ်သွားစေနိုင်သော ကြွယ်ဝသည့် ဝိုင်ရနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လာခဲ့၏။ ထို့အပြင် တာအိုစည်းချက် အလွှာများ စီးဆင်းလာပြီး လင်းရီ၏ အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ၏ အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ဝိုင်ချက်လုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်၏။ မှန်ထဲကပန်း ရေထဲကလ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာမည်ဆိုပါက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စိတ်အခြေအနေကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေသည်။
“ဒါက တကယ်ကို ဝိုင်ကောင်းတစ်အိုးပဲ”
လင်းရီသည် ဝိုင်ရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်ရင်း သူကိုယ်တိုင်ပင် နက်နဲပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အတွင်းရှိ ဝိုင်တာအို စွမ်းအားများမှာ မြစ်ကြီးတစ်စင်းအလား လှိုင်းထနေပြီး သူ၏ ချီပင်လယ်အတွင်းရှိ ရတနာဘူးမှာလည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကြီးမြတ်သော တာအိုကို ဆက်သွယ်ထားသည့်အလား အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေခဲ့၏။
လင်းရီက လက်ချောင်းလေး ကွေးလိုက်ရာ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်တစ်စက်သည် အိုးအဝမှနေ၍ သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ့လည်ချောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သူ၏ ပါးစပ်အတွင်း၌ သေမျိုးကမ္ဘာ၏ အရသာပေါင်း တစ်ရာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် မွှေးကြိုင်သော ရနံ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးများအတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လင်းရီသည် ထပ်မံ၍ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြန်သည်။ လင်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်သွားပြီး တာလော့တောင်တစ်ရာသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်း စုဆောင်းထားခဲ့မှုများမှာ တောင်ကျရေများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အလား ဖြစ်ပေါ်လာကာ လိမ့်ဆင်းလာသော တာအိုစည်းချက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ တိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။
ရေတွက်၍မရနိုင်သော နားလည်သဘောပေါက်မှုများမှာ မီးဖိုတစ်ခုတည်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ကြ၏။
အခြေတည်အဆင့် တတိယအဆင့်။ အခြေတည်အဆင့် စတုတ္ထအဆင့်။ အခြေတည်အဆင့် ပဉ္စမအဆင့်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လင်းရီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ နယ်ပယ်သုံးခုကို ဆက်တိုက် ချိုးဖျက်သွားခဲ့သည်။
ထို့အပြင် လင်းရီ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ ခရမ်းရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်မှာ ပြင်းထန်စွာ မြည်ဟည်းသွားပြီး ရွှေရောင်စာလုံးတန်းများမှာ ဘူးအဝမှ စီးထွက်လာခဲ့၏။
“လက်ချောင်းတစ်ချက်တည်းက အင်မော်တယ်ကို မူးယစ်စေတယ်၊ နှစ် ၃၀ စာ အိပ်မက်ကြီးတစ်ခု။ မူးယစ်အင်မော်တယ်”
ရွှေရောင်စာလုံးများ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချလွင်ခနဲ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရွှေရောင်ကြယ်ပွင့်လေးများအလား လင်းရီ၏ စိတ်အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ကြသည်။ လင်းရီ၏ စိတ်အာရုံမှာ အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေပြီး သတင်းအချက်အလက် အပိုင်းအစများ ထွက်ပေါ်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် လက်ချောင်းတစ်ချက်အဖြစ် စုဆုံသွားခဲ့တော့သည်။
“ဝိုင်တာအိုရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်လား”
၎င်း၏ စစ်မှန်သောအဓိပ္ပာယ်ကို ခေတ္တမျှ နားလည်အောင် ကြိုးစားပြီးနောက် လင်းရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။
***