Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">သရဲဘုရင် ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် မိစ္ဆာဘုရင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">အရပ်လေးမျက်နှာ ကန်းသတ္တု နတ်ဘုရားသတ် မဟာသိုင်းကွက်အစီအရင် အသက်ဝင်လာပြီးနောက် မိစ္ဆာလေးကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုများ အားလုံးက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို ဆွဲယူအသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ စွမ်းအားများက ထပ်မံ မြင့်တက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ အားကောင်းလွန်းလှသဖြင့် တာအိုဘုန်းကြီးပင်လျှင် ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူက အရိုးတောင်ဝှေးအပြင် သွေးပုတီးများ၊ အရိုးဆူးများစသည့် အခြား မှော်လက်နက်များကိုပါ အမြန်ဆင့်ခေါ်လိုက်ရသည်။ ဤမကောင်းဆိုးဝါး မိစ္ဆာကောင်များ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားရမည်ကို သူ တကယ်စိုးရိမ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">နဂါးကြီးကလည်း ဤအခွင့်အရေးကောင်းကို လက်လွတ်မခံပေ။ သူ၏ လက်ထဲရှိ အရပ်လေးမျက်နှာ ကောင်းကင်ရတနာ လှံရှည်က ရုတ်တရက် နှစ်ပိုင်းကွဲ၍ ရိုက်နှက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ပိုင်းက အထက်မှ ရိုက်ချလာရာ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပြိုကျသွားပြီး လေနှင့် ရေများက နောက်မှ လိုက်ပါလာ၏။ အခြားတစ်ပိုင်းက အောက်မှနေ၍ ပင့်ရိုက်လိုက်ရာ မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးတန်းများ ရစ်ပတ်ပေါင်းစပ်လျက် လေထုတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အရှေ့ဘက်တွင်တော့ နွေးထွေးသည်ဟု ထင်ရသော လေပြေညင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာသော်လည်း လမ်းတစ်ဝက်တွင် ဇီးပန်းပွင့်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ လွန်ခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်လေးကမှ တက်ကြွလန်းဆန်းနေသော မြင်ကွင်းက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သိပ်သည်းလှသော ရှင်သန်ခြင်း ချီစွမ်းအင်များက အေးစက်စူးရှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ “ငါ့ပန်းပွင့် ဖူးပွင့်လာတဲ့အခါ တခြားပန်းတွေ အကုန် ညှိုးနွမ်းသွားရမယ်” ဆိုသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">မြောက်ဘက်တွင် စူးရှထက်မြက်လှသော လေဓားရှည်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး တောင်ဘက်တွင်တော့ ပူပြင်းလောင်မြိုက်နေသော ဓားမရှည်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အနောက်ဘက်တွင်တော့ ပိုမို နက်နဲဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်ခဲလှသော အချိန်မြစ်ကြီးတစ်စင်း ရှိနေရာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။</p> <p style="text-align:justify">အရပ်လေးမျက်နှာ ကောင်းကင်ရတနာ လှံရှည်ကလည်း အထက်နှင့်အောက် လမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တာအိုဘုန်းကြီး၏ မျက်နှာက ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိမ်းဖန်သွား၏။ လက်ရှိတွင် သူက အခက်အခဲများကြား ညပ်နေပြီး သူ၏ အသက်အတွက် အန္တရာယ်ရှိနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဘာကိုမှဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အကူအညီတောင်းရန် ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘိုးဘေးကြီး… ကယ်ပါဦး”</p> <p style="text-align:justify">အစိမ်းရောင် ဇာထီးလေးနှင့် ရှေးဟောင်းခေါင်းတလားတို့က အပ်ဖျားနှင့် ဂျုံရိုးတံတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့သကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မူလက အရိုးစုကြီးက ကျိန်စာသင့်နေသော ထိုထီးလေးကို ထိန်းချုပ်ရန် ခေါင်းတလားအဖုံးကို အသုံးပြု၍ ဧကရီယွီလီ့ကို ခေါင်းတလားထဲသို့ ဆွဲသွင်းရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခေါင်းတလားအဖုံး ပိတ်သွားသည်နှင့် သူမသည် သူ၏ လက်အောက်သို့ ရောက်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤအစိမ်းရောင် ဇာထီးလေးက ဖြေရှင်းရ ဤမျှ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထီးလေးက အမှန်တကယ်ပင် အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ခွဲထွက်သွားနိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထီးရိုးက ရွှေရောင် ဓားရှည်တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခေါင်းတလားအဖုံးကို တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် ထီးရွက်က ဝါးမိစ္ဆာမကို လွှမ်းခြုံကာ လုံခြုံစွာ ကာကွယ်ပေးထားပြီး ခေါင်းတလား၏ စုပ်ယူမှုကို ခုခံထားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဝါးမိစ္ဆာမ၏ အရှိန်အဝါက တဖြည်းဖြည်း အားကောင်းလာပြီး ယခုအခါ သူနှင့် အရှိန်အဝါ တူညီလုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။ ဤထက်ပို၍ အချိန်ဆွဲနေမည်ဆိုလျှင် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်သွားပြီး ယင်ဆန်းဂိုဏ်းနှင့် မန်တူတောင်တန်းအတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးတစ်ခု ချန်ထားရစ်ခဲ့ရမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်မှာပင် တာအိုဘုန်းကြီး၏ အကူအညီတောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အရိုးစုကြီးက သူ့ကို အသုံးမကျသော အမှိုက်ကောင်ဟု စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို တိုက်ရိုက် ညွှန်ပြလိုက်၏။ ခေါင်းတလားက တာအိုဘုန်းကြီး၏ အထက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး သူ့ကို အတွင်းသို့ စုပ်ယူသွားကာ မိစ္ဆာသခင် လေးပါး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကိုပါ တစ်ပါတည်း မျိုချပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်မြစ်ကြီးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရေစက်အချို့က ထိုအရိုးစုကြီးအား ဖူရှောင်ကွမ်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်မိစေရန် လှုံ့ဆော်နိုင်ခဲ့သည်မှလွဲ၍ ကျန်မိစ္ဆာသခင် သုံးပါး၏ တိုက်ခိုက်မှုများက လှိုင်းဂယက်လေး တစ်ခုမျှပင် မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်ခဏတွင် အရပ်လေးမျက်နှာ ကောင်းကင်ရတနာ လှံရှည်က ရိုက်ချလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ခေါင်းတလားကြီးမှာ လွင့်ထွက်သွားသော်လည်း ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ အရိုးစုကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">နဂါးသခင် အောက်ရွေ့၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွား၏။ ဤသောက်ကျိုးနည်း အရိုးစုကြီးက တိုက်ခိုက်မှု၏ တွန်းကန်အားကို သူ၏ အကျိုးအတွက် အသုံးချသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းမှာလည်း အရိုးစုကြီး၏ လှမ်းကြည့်လိုက်သော အကြည့်တစ်ချက်ကြောင့် ရေခဲခန်းထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူက ခြေဖဝါးမှစ၍ ငယ်ထိပ်အထိ အေးစိမ့်သွားပြီး သူ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်မှာ အေးခဲသွားတော့မည့်အလား ဖြစ်နေကာ ဝိညာဉ်အာရုံကလည်း ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား အတွင်းမှ အပြင်သို့ စူးရှသော နာကျင်မှုများဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဝိညာဉ်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက အခွံမှ တဖြည်းဖြည်း ကွာကျလာကာ အသိစိတ်များ ဝေဝါးလာ၏။ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်ရာ သွေးနီရဲရဲများ စိမ့်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှ ဖူရှောင်ကွမ်း၏ အသိစိတ်က သိသိသာသာ ပြန်လည်ရှင်းလင်းသွား၏။ သူက ကွေ့ယွမ်ဇီသာကို တီးခတ်လိုက်ရာ မိုးကြိုးသံစဉ်က ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အာရုဏ်ဦးအလင်းစက်က သူ့နဖူးပေါ်သို့ ကျဆင်းလာကာ အချိန်စွမ်းအားများနှင့်အတူ စီးဆင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇီသာအသံများက စူးရှကျယ်လောင်နေပြီး မိုးခြိမ်းသံက ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသွားကာ အချိန်များက ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းလာ၏။ အချိန်မြစ်ကြီး တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက မြစ်ရေများဖြင့် သူ့ကို လွှမ်းမိုးခွင့်ပြုလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ မွေးညင်းပေါက်တိုင်းအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားစေသည်။ အပြင်မှ အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်လာသော မြစ်ရေများကြောင့် သူ၏ တကိုယ်လုံးမှာ အချိန်စွမ်းအားများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသော အစွမ်းထက်သည့် ဖိအားကြောင့် သူက ရေနစ်နေသကဲ့သို့ မွန်းကျပ်သော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူက ကလေးဘဝ အမှတ်တရများကို ပြန်လည်တမ်းတလိုက်ပြီး အချိန်နှင့် ရေ၏ သဘောတရားများကို ပြန်လည်တွေးတောကာ တဖြည်းဖြည်း အသားကျလာအောင် ပြုလုပ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူက ရေကူးတတ်လာသည်အထိ အဆက်မပြတ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရေစီးကြောင်း၏ ချုပ်နှောင်များကို ဖောက်ထွက်ကာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်လာတော့သည်။ သူ ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ထိုမွန်းကျပ်မှု ခံစားချက်က လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစွမ်းထက်သည့် ဖိအားကြီးမှာလည်း အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ အချုပ်အနှောင်များကို ဖောက်ထွက်သွားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အရိုးစုကြီး၏ ဖိအားမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့စဉ်မှာပင် သူ၏ ရင်ထဲရှိ ကြောက်ရွံ့မှုကိုလည်း ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့၏။ သူ၏ မိစ္ဆာနှလုံးသားက ပိုမိုမြင့်မြတ် သန့်စင်သွားပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအားက ဝိညာဉ်အာရုံကို ကုစားပေးရုံသာမက နောက်တစ်ဆင့်သို့ပါ တက်လှမ်းသွားစေကာ ဆယ့်ခြောက်ပေအထိ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ သူက ဆဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ တံခါးဝနှင့် နှစ်ပေခန့်သာ ကွာဝေးတော့ပြီး အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများကို ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက ယခုအခါ အချိန်၏ သွင်ပြင်လက္ခဏာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပင် ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇီသာသံ ရပ်တန့်သွားပြီး အချိန်မြစ်ကြီးလည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ဖူရှောင်ကွမ်း၏ ရေများရွှဲနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူက ကိုယ်တွင်းရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားကြည့်ရင်း လွန်စွာ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">အခွင့်အရေးနှင့် အန္တရာယ်က ဒွန်တွဲနေစမြဲ ဖြစ်၏။ ယခု သူရရှိလာသည့် အကျိုးကျေးဇူးများက ကြီးမားလှသကဲ့သို့ လွန်ခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်လေးက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အန္တရာယ်ကလည်း ထိုနည်းတူပင် အလွန် ဆိုးရွားပြင်းထန်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify">အရိုးစုကြီး၏ ထိုတစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်မှုက သူ့ကို ဝိညာဉ်လွင့်စင်ပျောက်ကွယ် သွားစေလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့၏။ သူသာ ကြောက်ရွံ့မှုကို မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပါက ချက်ချင်း သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး အခွံချည်းသက်သက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မုန်တိုင်းကတော့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်မှာပင် သနားစရာကောင်းလှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုက သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာသခင် လေးပါးက အသံလာရာဆီသို့ ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">တာအိုဘုန်းကြီးက ရှေးဟောင်းခေါင်းတလားထဲမှ ပြန်လည် ထွေးထုတ်ခံလိုက်ရသော်လည်း စာလုံးများ ထွင်းထုထားသော သွေးနီရောင် သံကြိုးများစွာဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရ၏။ သူက လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့သလို သူ၏ ချီစွမ်းအားများလည်း ကန့်သတ်ခံထားရသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး သူ၏ နှလုံးသားကို အရိုးစုကြီးက လက်ဖြင့် ကိုင်ထားသည်။ သွေးများက နွေးထွေးနေဆဲဖြစ်ပြီး နှလုံးကလည်း ခုန်နေဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဘိုးဘေးကြီး… ဘာလို့လဲ…”</p> <p style="text-align:justify">တာအိုဘုန်းကြီး၏ အရှိန်အဝါက အားနည်းနေပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အရိုးစုကြီး၏ အသံက သြရှရှ ဖြစ်နေပြီး တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဝါးမိစ္ဆာမက အတောင်အလက် စုံသွားပြီ… ဒါကို မြန်မြန် အဆုံးသတ်ဖို့ မင်းကို ယဇ်ပူဇော်ဖို့ လိုအပ်တယ်… စိတ်မပူပါနဲ့… ဒီဘုရင်က မင်းရဲ့ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကို မှတ်ထားပေးပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">အရိုးစုကြီး၏ စကားများက အဆုံးသတ်သွား၏။ သူက တာအိုဘုန်းကြီးကို ဆက်ပြောခွင့် မပေးတော့ဘဲ တာအိုဘုန်းကြီး၏ နဖူးကို လက်ညှိုးဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး ရုန်းကန်နေသော သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ထက်မြက်လှသော လက်သည်းများက တာအိုဘုန်းကြီး၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အစိတ်အပိုင်း ခြောက်ခုဖြစ်သည့် ခြေလက်လေးဖက်၊ ခေါင်းနှင့် ကိုယ်လုံးတို့အဖြစ် အလွယ်တကူ ခွဲစိတ်ပစ်လိုက်ရာ ၎င်းက အရပ်ခြောက်မျက်နှာ၏ အရေအတွက်နှင့် ကိုက်ညီနေ၏။ ထို့နောက် သူက နှလုံးကို အောက်ခြေတွင်ထားကာ ဝိညာဉ်ကို အပေါ်တွင် ထားလိုက်ပြီး အရပ်ရှစ်မျက်နှာ သွေးသိုင်းကွက်အစီအရင်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အရိုးစုကြီးက ဂါထာများကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့်အမျှ အရပ်ရှစ်မျက်နှာ သွေးသိုင်းကွက်အစီအရင်က ပါးကွ သဘောတရားများနှင့်အညီ လည်ပတ်လာပြီး ထူးဆန်းသော စွမ်းအားများ စိမ့်ထွက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ရှေးဟောင်းခေါင်းတလားကြီးက ထောင်ထဲ့သားရဲကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရပ်ရှစ်မျက်နှာ သွေးသိုင်းကွက် အစီအရင်ကို မျိုချပစ်လိုက်သည်။ ခေါင်းတလားကြီးမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားကာ စွမ်းအားများ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာပြီး မရဏကမ္ဘာရှိ မန်တူတောင်တန်းနှင့် ယာယီ ချိတ်ဆက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မှောင်မည်းပြီး အေးစက်သော ယင်ချီစွမ်းအင်များက ရှေးဟောင်းခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သရဲတစ္ဆေ တစ်သောင်းကျော်၏ ငိုကြွေးသံများနှင့် သွေးမြစ်ကြီးတစ်ခု လိမ့်တက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">အသူရာ သရဲဘုရင်က အသူရာ စစ်အလံကို လွှဲယမ်းကာ သွေးမြစ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လက်စားချေလိုသည့် သရဲများ၊ မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်များ၊ ယက္ခများနှင့် ရက္ခသများက သွေးမြစ်ထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“လမ်းကြောင်းက အသက် သုံးသက်ရှူစာပဲ ထိန်းထားနိုင်မယ်… ဒါကို မြန်မြန် အဆုံးသတ်လိုက်”</p> <p style="text-align:justify">အမိန့်ပေးပြီးနောက် အသူရာဘုရင်က သူ၏ စစ်အလံကို လွှဲယမ်းကာ ဝါးမိစ္ဆာမထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလောက်လတ်ဆတ်တဲ့ အသားနဲ့ သွေးက သိပ်ကို မွှေးကြိုင်တာပဲ…”</p> <p style="text-align:justify">“သတ်… သတ်… သတ်…”</p> <p style="text-align:justify">“ဘုရင်ကြီးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ကြ… ချီတက်…”</p> <p style="text-align:justify">မကောင်းဆိုးဝါး သရဲတစ္ဆေ လှိုင်းလုံးကြီးကို ကြည့်ရင်း ဖူရှောင်ကွမ်းက ပထမဆုံး သတိပြန်ဝင်လာပြီး ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“သိုင်းကွက်အစီအရင်ကို ဖွင့်… သတ်…”</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာသုံးကောင်ကလည်း ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး အရပ်လေးမျက်နှာ ကန်းသတ္တု နတ်ဘုရားသတ် မဟာသိုင်းကွက်အစီအရင်ကို အပြည့်အဝ လည်ပတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်ဝါးရွက်များက ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်ဓားသွားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မိုးရွာချသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">မကောင်းဆိုးဝါး သရဲတစ္ဆေ အမြောက်အမြားမှာ ရွှေရောင်ဓားသွားများအောက်တွင် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားကြသော်လည်း အချို့သော သရဲကြီးများက ဓားမိုးများကို ဖောက်ထွက်လာပြီး ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ မိစ္ဆာလေးကောင်က သိုင်းကွက်အစီအရင်ကို ဆက်လက် လည်ပတ်ရင်း ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကိုပါ ထုတ်ဖော်လိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက မိုးကြိုးသံစဉ်ကို တီးခတ်လိုက်ရာ ရာသီလေးခု မိုးခြိမ်းသံများက ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းသွားသည်။ အာရုဏ်ဦးအလင်းစက်ထဲမှ အချိန်မြစ်ကြီးက တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသော ဓမ္မနယ်ပယ်၏ ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်ရှိ ယက္ခသရဲတစ်ကောင်မှာ အချိန်မြစ်ကြီး၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ သရဲခန္ဓာကိုယ်က မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် အိုမင်းရင့်ရော်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဓားတစ်လက်အဖြစ် အသုံးပြုကာ အခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ထိုယက္ခသရဲကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယက္ခသရဲ၏ ဝိညာဉ်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ထပ် ယက္ခသရဲ သုံးကောင် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာ၏။ တစ်ကောင်က ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ဖြစ်ပြီး ကျန်နှစ်ကောင်က စတုတ္ထမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ အားလုံးမှာ အချိန်မြစ်ကြီးထဲတွင် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားကြရပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် ဆဋ္ဌမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်ရှိ ယက္ခသရဲတစ်ကောင်၏ ပစ်မှတ်ထားမှုကို သူ ခံလိုက်ရ၏။ ထိုယက္ခသရဲက ဝိညာဉ်များကို ခိုးယူနိုင်စွမ်းရှိသည့် လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သရဲမတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း သူမ အနီးသို့ မကပ်နိုင်မီမှာပင် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူမက လှည့်၍ သွေးမြစ်ထဲသို့ ပြန်လည်ထွက်ပြေးသွားပြီး ခေါင်းတလားထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားတော့သည်။ အသူရာ သရဲဘုရင်ထက် အနည်းငယ်မျှပင် မလျော့နည်းသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြီးတစ်ခုက ထိုနေရာတစ်ဝိုက်တွင် ပြည့်နှက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုကဲ့သို့ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြား အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ဧကရီယွီလီ နိုးထလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမက အသူရာ စစ်အလံအောက်တွင် ယိမ်းယိုင်နေသော အစိမ်းရောင် ဇာထီးလေးကို ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်စဉ် သူမ၏ အရှိန်အဝါ တစ်ခုလုံးက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များက စူးရှထက်မြက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာဘုရင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ အစိမ်းရောင် ဇာထီးလေးက အသူရာ စစ်အလံနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ဇာထီး၏ စွမ်းအားက အရင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ လွတ်နေသော ဘယ်လက်က ဝါးလုံးတစ်လုံးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် သွေးမြစ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ ယက္ခများနှင့် ရက္ခသ အမြောက်အမြားမှာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားကြရပြီး အော်ဟစ်မြည်တမ်းသွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">အခြေအနေက ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး ယွီတောင်တန်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက အသာစီး ရသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဧကရီကို ကူညီကြ…”</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်း၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားပြီး နောက်ထပ် အမိန့်တစ်ခု ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာသုံးကောင်က ချက်ချင်း ပူးပေါင်းလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင်ဓားသွား အမြောက်အမြားက အသူရာ သရဲဘုရင်ထံသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">အသူရာ သရဲဘုရင်မှာ အခြေအနေ မကောင်းတော့သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လမ်းကြောင်းကလည်း ပိတ်တော့မည် ဖြစ်သဖြင့် ဆုတ်ခွာချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူက အသူရာ စစ်အလံကို လွှဲယမ်း၍ အစိမ်းရောင် ဇာထီးလေးကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင် ဓားမိုးများကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်မှာပင် ဝါးလုံးတစ်လုံးက သရဲဘုရင်၏ အထက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထိုးထွက်လာပြီး သူ့ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သရဲဘုရင်က ကာကွယ်ရန် စစ်အလံကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဝါးလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားကာ ဆုတ်ခွာရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ခေါင်းတလားထဲသို့ ခုန်ဝင်သွား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူပေါ်လာကတည်းက သာမန်အရိုးစုအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသော ယင်ဆန်းဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ ရုပ်ကြွင်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရိုးစုက ယင်ဆန်းဂိုဏ်း ဘိုးဘေးကြီး၏ ရုပ်ကြွင်းဖြစ်ရာ ဤနေရာတွင် ချန်ထားရစ်ခဲ့၍ မဖြစ်ပေ။ သူက ခေါင်းတလားကြီးကိုပါ တစ်ပါတည်း သယ်ယူသွားချင်နေသေး၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ဘေးဘက်မှနေ၍ ဝါးလုံးတစ်လုံးက ဒေါင့်ဖြတ် ထိုးဝင်လာပြီး သရဲဘုရင်၏ လက်မောင်းကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ အသူရာ သရဲဘုရင်မှာ နာကျင်မှုကြောင့် တွန့်ဆုတ်သွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် လက်လွှတ်လိုက်မိရာ ယင်ဆန်းဂိုဏ်း ဘိုးဘေးကြီး၏ ရုပ်ကြွင်းမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လှပသော ခြေထောက်တစ်ချောင်း၏ နင်းချေမှုကြောင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">ခေါင်းတလားအဖုံးပင် ကျန်ရစ်ခဲ့သေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခေါင်းတလား၏ တစ်ဝက်ကိုသာ သယ်ယူသွားနိုင်ခဲ့သဖြင့် သရဲဘုရင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သို့သော်လည်း လမ်းကြောင်းက ပိတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အသုံးမကျသော ဒေါသများကို မန်တူတောင်တန်းတွင်သာ ပေါက်ကွဲပစ်နိုင်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်တစ်သောင်း ရွှံ့ညွန်အိုင်ထဲတွင် ပုကွမ် သရဲဘုရင်မှာ လန့်နိုးသွား၏။ မန်တူတောင်တန်း အထက်ရှိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များကို အာရုံခံမိသောအခါ သူက စူးရဲစွာ ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီ သရဲကောင်က ဘာတွေ ရူးသွပ်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ပုကွမ် သရဲဘုရင်က နံဘေးတွင် ခစားနေသော သရဲကြီးဘက်လှည့်၍ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါကို မှတ်ထားလိုက်… သူ ငါ့အိပ်စက်ခြင်းကို နှောင့်ယှက်တယ်… နောင်ကျရင် အကြွေးဟောင်းရော အကြွေးသစ်ကော အကုန်လုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း ရှင်းရမယ်”</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save