Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မိစ္ဆာသခင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">နွေရာသီအလယ်ပိုင်းဖြစ်၍ အပူရှိန်က အငွေ့များပင် ပျံနေ၏။ မနက်ခင်းနေရောင်က တောင်ပေါ်မှ မြူခိုးများကို ဖယ်ခွင်းလိုက်ချိန်တွင် နံနက်ခင်း၏ အအေးဓာတ်လေး အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">နံနက်ခင်း လေပြေညင်းက စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသော ဝါးတောကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားရာ သစ်ကိုင်းနှင့် သစ်ရွက်များ လှုပ်ရှားသွားပြီး တရှဲရှဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">အန်းလဲ့လမ်းကြား၊ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း…</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက မနက်ခင်း ခရမ်းရောင် ချီစွမ်းအင်ကို စုဆောင်း၍ ဝိညာဉ်အစားအစာများကို စားသုံးပြီးသည်နှင့် ရေကန်ဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဖူးပွင့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကြာငုံများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် ငွေရောင်အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူက ခြောက်လက်မအရွယ် တစ်နေ့တာပိုးကောင်လေး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အတောင်ပံများကို ခတ်၍ ရေထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အစပိုင်းတွင် သူက အနည်းငယ် မွန်းကျပ်သလို ခံစားရသော်လည်း မကျွမ်းကျင်သေးသော နည်းစနစ်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ ထိုမွန်းကျပ်မှု ခံစားချက်က တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရေထဲမှ ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">တစ်နေ့တာပိုး သားလောင်းလေးများက တွင်းများထဲမှ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် တွားသွား၍ ထွက်လာကြပြီး အပြိုင်အဆိုင် ကူးခတ်လာကြသည်။ သူတို့က ဘုရင်တစ်ပါးကို ခစားနေသည့်အလား ဖူရှောင်ကွမ်း၏ ပတ်လည်တွင် ဝိုင်းဖွဲ့လာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">သားလောင်း အများအပြားက ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေပြီး နီးကပ်မှုကို အလိုအလျောက် ထုတ်လွှင့်နေကြသည်။ တက်ကြွနေသော သူ၏ မျိုးနွယ်စု မျိုးဆက်သစ်လေးများကို ကြည့်ရင်း ဖူရှောင်ကွမ်း၏ ရင်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">နောက်နှစ် အလွန်ဆုံးထား၍ သူ့ထံတွင် မိစ္ဆာအင်းဆက် အုပ်စုတစ်စု ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက ရေအောက်သို့ ဆင်းသွားရာ သားလောင်းလေးများကလည်း အနောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဘုရင်တစ်ပါးက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဦးဆောင်၍ ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေကို လှည့်လည်စစ်ဆေးနေသည့် မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရေကန်အောက်ခြေတွင် ဖူရှောင်ကွမ်းက ခြေခြောက်ချောင်းလုံးကို အသုံးပြု၍ ဂူတစ်ခုကို တူးဆွလိုက်ပြီးနောက် အတွင်းသို့ တွားသွားဝင်ရောက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">အတိတ်က အမှတ်တရများက ဒီရေလို လှိမ့်တက်လာသည်။ အတိတ်က ရေထဲတွင် ကူးခတ်ခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်းများကို သေချာစွာ ပြန်လည် တမ်းတလိုက်ပြီး အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ပြန်လည် ဆန်းစစ်ကြည့်ရာ သူ ဖော်ထုတ်နေသော နည်းစနစ်က ပို၍ပို၍ ပြည့်စုံလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ရှေ့ဆက်၍ မတိုးတက်နိုင်တော့သောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်းက ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီး ရေမျက်နှာပြင်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် တက်လာခဲ့သည်။ သူ ရေထဲမှ ခုန်ထွက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် နေရောင်အောက်၌ သက်တံရောင် လင်းလက်နေသော မြူခိုးတိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">အရောင်အသွေး စုံလင်နေသော မြူခိုးများကြားတွင် အလင်းပေါက်နေသော တစ်နေ့တာပိုးကောင်လေး တစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာရာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ လှပပြီး သန့်စင်မွန်မြတ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မြူခိုးများ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ရေထဲသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ကြာရွက်များပေါ်သို့ ကျဆင်းသွား၏။ ဖူးပွင့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကြာငုံလေးမှာ လှပသော မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွားသည့်အလား ချက်ချင်းပင် ဖူးပွင့်လာရာ အလှပေါ် အလှဆင့်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်နေ့တာပိုးကောင်လေးက လွှဲကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ပျံသန်းသွား၏။ ထို့နောက် ငွေရောင်အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဖူရှောင်ကွမ်းက လူသားအသွင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားကာ ထီးတစ်လက်ကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေသော သန်စွမ်းသည့် ထင်းရှူးပင်အိုကြီးအောက်တွင် လှဲလျောင်းနေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လွှဲကုလားထိုင်လေး ယိမ်းနွဲ့သွားသည်နှင့်အတူ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဧကရီယွီလီ မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ လဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲကြီးမှ ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များကို သူက လုံးဝ အစာချေဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဆယ့်ခြောက်ပေရှိသော ဝိညာဉ်အာရုံကို တည်ငြိမ်စေနိုင်ခဲ့ပြီး စွမ်းအားများ တိုးတက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရရုံသာမက အချိန်တာအို လမ်းစဉ်အပေါ် သူ၏ နားလည်မှုကလည်း ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် တတိယမြောက် နည်းစနစ်ဖြစ်သော ရေအသွင်ပြောင်းခြင်း နည်းစနစ်ကိုလည်း သူ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ ငယ်ရွယ်စဉ်က ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် သူ၏ ကိုယ်ကို ရေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး မြစ်များအတွင်း ကူးခတ်သွားလာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်အာရုံတို့က အချိန်၏ သွင်ပြင်လက္ခဏာများအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသောအခါ သူသည် အချိန်မြစ်ကြီး အတွင်း၌ပင် သွားလာနိုင်ပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် ဤနည်းစနစ်နှင့် ရာသီလေးခု စမ်းရေချို နည်းစနစ်တို့ကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ရေဓာတ် နည်းစနစ် သုံးခုကို ပေါင်းစပ်၍ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဓမ္မနယ်ပယ်၏ ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ တံခါးဝကို ခေါက်နိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဖူရှောင်ကွမ်းမှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထင်းရှူးပင်အိုကြီးက အေးမြသော အရိပ်ကို ပေးစွမ်းနေ၏။ သူက ထင်းရှူးပင်အောက်တွင် သက်သောင့်သက်သာ လှဲလျောင်းရင်း မကြာမီမှာပင် အိပ်မက်တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">မာယာအိပ်မက် သိုင်းကျင့်စဉ်က အလိုအလျောက် လည်ပတ်လာပြီး နက်နဲဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားကာ နွေရာသီ၏ အပူဒဏ်မှ ကာကွယ်ပေးထား၏။ ဖူရှောင်ကွမ်းက ပိုမို နက်ရှိုင်းသော အိပ်စက်ခြင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify">လေပြေက ကြာပန်းရနံ့များကို သယ်ဆောင်လာပြီး ဝါးရွက်ပေါ်မှ နှင်းရည်များက ကြည်လင်သော အသံများဖြင့် ကျဆင်းနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တစ်လ ကြာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နွေရာသီ အလယ်ပိုင်း ကုန်ဆုံး၍ နွေနှောင်းကာလသို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း အပူရှိန်က လျော့ကျသွားမည့် အရိပ်အယောင် မပြပေ။ ယင်းအစား ပို၍ပို၍ ပူအိုက်လာ၏။ ပူပြင်းသော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး အပူလှိုင်းများက လှိမ့်တက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တောင်တန်းများ ပြင်ပရှိ လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေကြပြီး တောင်တန်းများ အတွင်းရှိ မိစ္ဆာများကလည်း အေးမြသော နေရာများတွင် ပုန်းအောင်းနေကြကာ အပြင်သို့ ထွက်မလာကြပေ။</p> <p style="text-align:justify">တိရစ္ဆာန်များပင်လျှင် ပျင်းရိစွာ မှေးစက်နေကြပြီး နေ့လယ်ခင်း တစ်ရေးတစ်မောပင် အိပ်နေကြ၏။ ပုစဉ်းရင်ကွဲများ၏ အဆက်မပြတ် အော်မြည်သံက ခြောက်သွေ့ ပူအိုက်သော ရာသီဥတုကို ပို၍ ဆူညံသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခေါင်းလောင်းသံ တစ်သံက အဝေးမှနေ၍ နီးကပ်လာ၏။ ဤအချိန် တောင်တန်းသစ်တောထဲတွင် ထိုအသံက အလွန်တရာ ကြည်လင်ပြီး သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ တိရစ္ဆာန် အများအပြားမှာ ထိုအသံ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">အချို့က တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး လုံးဝ မလှုပ်ချင်သဖြင့် ဆက်အိပ်နေကြသည်။ အချို့က တစ်ဖက်သို့ လှည့်၍ စိတ်တိုတိုဖြင့် နှာမှုတ်လိုက်ကာ ဆက်လှဲနေကြ၏။ အချို့က ဖြတ်လျှောက်သွားသော မြည်းနှင့် မြည်းကို ဆွဲလာသူကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး အချို့ကတော့ သတင်းပို့ရန် အတောင်ပံများကို ခတ်၍ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် ကင်းလှည့် မိစ္ဆာငယ်လေးများ ရောက်ရှိလာ၏။ ဦးဆောင်လာသော မိစ္ဆာမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ပုစဉ်းရင်ကွဲမိစ္ဆာ တန်ကွေး ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤရာသီဥတုတွင် ပုစဉ်းရင်ကွဲ မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုတည်းသာ နေ့ခင်းဘက်တွင် ကင်းလှည့်ရန် ခွန်အား ရှိကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ရှေ့ရှိ မြည်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တန်ကွေး၏ အကြည့်က မြည်းဘေးရှိ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်ထံသို့ ရောက်သွားသည်။ သူက ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“လူသား… ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်သွားပါ… ဒီနေရာက ယွီတောင်တန်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာကို ရောက်နေပြီ… မင်း ခြေချခွင့် မရှိတဲ့ နေရာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီ မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်လာပြီးနောက် ယွီတောင်တန်းရှိ မိစ္ဆာများက နေ့ခင်းဘက်၌ပင် သစ်တောအနက်ပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော လူသားများကို ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူတို့က ယုံကြည်မှုများ ပြည့်ဝနေပြီး တောင်တန်းများ ပြင်ပတွင် တပ်စွဲထားသော လူသားစစ်သားများနှင့် ကျင့်ကြံသူများကို အနည်းငယ်မျှပင် မကြောက်ရွံ့ကြတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">သေချာသည်မှာ သူတို့က အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်မည် မဟုတ်ဘဲ မောင်းထုတ်ရန်သာ အဓိကထားကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဤနွေရာသီတွင် တောင်တန်းနက်များ အတွင်း၌ မုဆိုးများကို မြင်ရခဲလှပြီး ရှေ့မှ လူငယ်ကဲ့သို့ သပ်ရပ်သော လူကြီးလူကောင်း တစ်ဦးကိုဆိုလျှင် ပို၍ပင် မြင်ရခဲသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က သူ၏ အရှိန်အဝါ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို တမင်တကာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ပွင့်လန်းလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">တန်ကွေး၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် တည်ကြည်သွားပြီး မိစ္ဆာများကို ဦးဆောင်၍ ရိုသေလေးစားစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မိစ္ဆာသခင် ရောက်လာမှန်း မသိခဲ့ပါဘူး… သင့်လျော်တဲ့ ကြိုဆိုမှု မလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ”</p> <p style="text-align:justify">“ကိစ္စမရှိပါဘူး… ငါက မဖိတ်ဘဲ လာခဲ့တာဆိုတော့ မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် အပြစ်တင်လို့ ရမလဲ”</p> <p style="text-align:justify">“သတင်းသွားပို့နိုင်အောင် မိစ္ဆာသခင်ရဲ့ ဘွဲ့အမည်ကို သိခွင့်ပြုပါ”</p> <p style="text-align:justify">“ဒီသခင်ရဲ့ နာမည်က ပိုင်ယီ (အဖြူရောင် ဝတ်ရုံ) လို့ ခေါ်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">သူ့ရှေ့ရှိ လူငယ်၏ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တန်ကွေးက တွေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">တကယ်ပဲ ဒီလောက် ရိုးရှင်းပြီး တိုက်ရိုက်ကျတာလား…</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ ဘာပဲတွေးတွေး အပေါ်ယံတွင်တော့ အလွန်တရာ ရိုသေလေးစားလျက် ရှိနေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">“အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာသခင်ကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် တန်ကွေးက သတင်းပို့ရန် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ဤထူးဆန်းသော မိစ္ဆာသခင်နှင့်အတူ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သစ်တောအတွင်း သူတို့က ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာကြ၏။ ဤပူပြင်းသော နွေရာသီတွင် အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး အမှန်တကယ်ပင် ရရှိနေသည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးကပင် အလိုအလျောက် တည်ငြိမ်လာပြီး နွေရာသီ၏ အပူဒဏ်က သူ၏ ရင်ထဲရှိ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်မှုများနှင့်အတူ လွင့်စင်သွားသကဲ့သို့ ရှိ၏။</p> <p style="text-align:justify">“မိစ္ဆာသခင် ဒီကိုလာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို သိခွင့်ပြုပါ… ကျွန်တော်က ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ်ကျေအောင် သာမန်ကာလျှံကာ မေးကြည့်တာပါ… ပြောပြချင်၊ မပြောပြချင်တာကတော့ မိစ္ဆာသခင်ရဲ့ သဘောပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify">အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာသခင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါက ပုံပြင်တွေ ရှာဖွေဖို့အတွက် တောင်တန်းတွေ၊ မြစ်တွေ တစ်လျှောက် ခရီးသွားရတာကို သဘောကျတယ်… ဒီတစ်ခေါက်တော့ ယွီတောင်တန်းအတွက် သီးသန့် မြောက်ဘက်ကို ခရီးထွက်လာခဲ့တာ…”</p> <p style="text-align:justify">“လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လက ယွီတောင်တန်းရဲ့ မြေကြောတွေက အပြင်ဘက်ကို စတင် ကျယ်ပြန့်လာပြီး တစ်ရက်ကို တစ်လီနှုန်းနဲ့ ချီတက်လာတယ်… ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်တွေကလည်း တစ်နေ့တခြား တိုးလာနေတော့ အရပ်လေးမျက်နှာက အာရုံစိုက်မှုတွေကို ဆွဲဆောင်နေတာပေါ့…”</p> <p style="text-align:justify">“ယွီတောင်တန်းမှာ မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး မွေးဖွားလာတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းက အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့လာခဲ့ပြီး ရွှေဖားပြုတ် မဟာမိစ္ဆာကြီးကလည်း အတည်ပြုပေးခဲ့တယ်… ငါက ကျောက်ဆန်းခရိုင်ကို ခရီးသွားနေတုန်း ဒီသတင်းကို ကြားလိုက်ရတော့ ယွီတောင်တန်းကို ပိုလို့တောင် လာလည်ချင်သွားတယ်…”</p> <p style="text-align:justify">“ပထမအချက်က မိစ္ဆာဘုရင်မကြီးကို အရိုအသေပေးဖို့… ဒုတိယအချက်က ဒဏ္ဍာရီလာ ယွီတောင်တန်း မိစ္ဆာဈေးတန်းကို ကြည့်ရှုပြီး ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံပြင်အချို့ကို ရှာဖွေဖို့နဲ့…”</p> <p style="text-align:justify">“တတိယအချက်က ငါ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက နာမည်ကြီးနေတဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဉာဏ်ကြီးရှင် တစ်ယောက်ဆီ သွားလည်ချင်လို့… ဒါက ယွီတောင်တန်းကို လာဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ပဲ… လမ်းခရီးမှာ ရှုခင်းတွေ ခံစားပြီး ပုံပြင်တွေ နားထောင်ဖို့ အချိန်အများကြီး ယူခဲ့ရလို့ ယွီတောင်တန်းကို ဒီနေ့မှ ရောက်လာတာ”</p> <p style="text-align:justify">တန်ကွေးကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာသခင်က ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းက ဒီတောင်တန်းထဲမှာ နေတဲ့သူဆိုတော့ အဲဒီ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဉာဏ်ကြီးရှင်ကို သိလောက်မှာပါ… အဲဒီလိုဆိုရင် ငါ့အတွက် အလုပ်နည်းနည်း သက်သာသွားတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">စကားဝှက်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် တန်ကွေးက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မိစ္ဆာသခင်က အဲဒီ ဉာဏ်ကြီးရှင်ရဲ့ နာမည်ကို သိပါသလား”</p> <p style="text-align:justify">“မိတ်ဆွေလေးက ဝိညာဉ်စင်မြင့်ဂူသခင် ကို သိလား”</p> <p style="text-align:justify">တန်ကွေးက တွေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ…</p> <p style="text-align:justify">ယွီတောင်တန်း တစ်ခွင်လုံးတွင် မည်သူက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ဉာဏ်ကြီးရှင်ဟု အခေါ်ခံရပြီး ပုံပြင်နှစ်သက်သော မိစ္ဆာသခင်တစ်ပါးကို မိုင်ထောင်ချီ ခရီးသွားစေနိုင်မည်နည်း။ မိစ္ဆာသခင် ရှောင်ကွမ်းမှလွဲ၍ မည်သူ ရှိနိုင်ဦးမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">“မိတ်ဆွေလေးရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရတာ ဒီ ဝိညာဉ်စင်မြင့်ဂူသခင်ကို သိပုံရတယ်”</p> <p style="text-align:justify">အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာသခင်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“မိစ္ဆာသခင်ကို မဖုံးကွယ်ဝံ့ပါဘူး… ကျွန်တော် တကယ်ပဲ သူ့ကို သိပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">သိရုံတင်မကဘဲ အလွန်ပင် ရင်းနှီးခဲ့သေးသည်။ အရင်တုန်းကဆိုလျှင် သူက သူ့ဆရာပင် ဖြစ်ခဲ့သေး၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီ ဝိညာဉ်စင်မြင့်ဂူသခင်က အခု ဘယ်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">“သူက အခု မိစ္ဆာဈေးတန်းထဲက နွေဦးနဲ့ ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်းမှာ ရှိနေပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“နွေဦးနဲ့ ဆောင်းဦး… ကြည့်ရတာ ဝိညာဉ်စင်မြင့်ဆိုတာက ကလောင်နာမည် သက်သက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်… ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ… ဒီခေတ်ကြီးမှာ ဘယ်ဉာဏ်ကြီးရှင်မဆို ကလောင်နာမည် အနည်းအကျဉ်းတော့ ရှိကြတာပဲလေ… အချိန်တွေက နွေဦးနဲ့ ဆောင်းဦးကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားတယ်… နာမည်ကောင်းလေးပဲ”</p> <p style="text-align:justify">“မိစ္ဆာသခင်က သူ့ဆီက ဘာများ အလိုရှိလို့လဲ သိခွင့်ပြုပါ”</p> <p style="text-align:justify">အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာသခင်က နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် တည်ကြည်လေးနက်သွား၏။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖိအားများ ပိုမို လေးလံလာပြီး စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အပိုင်းသစ်တွေ တောင်းဖို့”</p> <p style="text-align:justify">တန်ကွေးက တွေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဒီလောက်တောင် ရန်ငြိုးကြီးနေတာလား… ဒါပေမဲ့ ငါ သဘောကျတယ်… မဟာပညာရှိမှတ်တမ်းက အပိုင်းသစ် မထွက်တာ တကယ်ပဲ အတော်ကြာနေပြီကိုး…</p> <p style="text-align:justify">သူက မျက်လုံးများကို လှန်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မိစ္ဆာသခင်က ကျွန်တော့် ရင်ထဲက စကားတွေကို တကယ်ပဲ ပြောလိုက်တာပါပဲ… အဲဒီ ဝိညာဉ်စင်မြင့်ဂူသခင်က တစ်နေ့လုံး အလကားနေပြီး ယောင်ချာချာနဲ့ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားနေတာမှ မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဂူထဲမှာ ပုန်းအိပ်နေတာ… ကျွန်တော်တို့ မိစ္ဆာလေးတွေက မဟာပညာရှိမှတ်တမ်းကို စောင့်နေရတာ အတော်လေး ကြာနေပြီ”</p> <p style="text-align:justify">အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာသခင်နှင့် တန်ကွေးတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာကြီးနှင့် မိစ္ဆာငယ်တို့ အကြည့်ချင်း ဆုံသွားကြပြီး တစ်ခဏမျှ အပြန်အလှန် နားလည်မှုနှင့် ဒုက္ခတူ ခံစားရမှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“စိတ်မပူပါနဲ့ မိတ်ဆွေလေး… ဝိညာဉ်စင်မြင့်ဂူသခင်ကို တွေ့တဲ့အခါ ဒီသခင်က သူ့ကို စိတ်ခံစားမှုနဲ့ သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်ပြီး ယုတ္တိတန်တန် ရှင်းပြပေးပါ့မယ်… ဂူသခင်က ငြင်းဆန်နေမယ်ဆိုရင်တော့ သံတမန်နည်းလမ်း သုံးပြီးတဲ့နောက် အင်အားသုံးပြီး ငါ့လက်ထဲက ဓားမကြီးကို လွှဲယမ်းပြီး သူနဲ့ တိုက်ပွဲဆင်နွှဲရတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာသခင်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီအကြောင်း ပြောရရင်… ဒီသခင်က ပုံပြင်တွေကို စုဆောင်းလာခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာရှိပြီ… ဝတ္ထုရေးဆရာ အများအပြားဆီကနေ အပိုင်းသစ်တွေကို တောင်းဆိုခဲ့ဖူးတယ်… အဲဒီအတွက် ငါနဲ့ ဝါသနာတူတဲ့ သူတွေက ငါ့ကို ကဗျာတစ်ပုဒ်တောင် ပေးထားသေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ဘာကဗျာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာသခင်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဓားမကြီး လက်ထဲရောက်တဲ့ နေ့ကျရင်… လောကကြီးထဲက ဇာတ်လမ်းကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်နဲ့ ရပ်ထားတဲ့ ခွေးတွေ အကုန်လုံးကို ငါ သတ်ပစ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">သတင်းရ၍ သူ၏ မျက်နှာကို လာပြရန် စောစောစီးစီး ရောက်လာသော မိစ္ဆာသခင် ဟုန်ယဲ့မှာ ရုတ်တရက် ကျောချမ်းသွား၏။ သူ၏ အကြည့်က အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာသခင်ထံသို့ စိုက်ကျသွားသည်။ ဤလူက ခွေးများကို သတ်ချင်နေသူလား။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဟေ့ကောင် အလှလေး… မင်းရဲ့ ခွေးဘိုးဘိုးရဲ့ တိုက်ကွက်တစ်ချက်ကို ခံစမ်း…”</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save