Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆုလာဘ်များ၊ ယွီတောင်တန်းကို ငါးပိုင်း ခွဲခြားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">တိမ်တိုက်များက ရွှေစများကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားပြီး လေပြေက မြစိမ်းရောင် ဝါးပင်များကို ယိမ်းနွဲ့သွားစေ၏။ ဝါးမျှော်စင် အတွင်းတွင် လေကိုခွင်း၍ ဝင်ရောက်လာသော အသံများ တစ်ဆက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာသော ဧကရီယွီလီကို အရိုအသေပေးရန် မဟာမိစ္ဆာသခင် လေးပါးက ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြခြင်း ဖြစ်၏။ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူရိပ်တစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး အဓိကနေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နှုတ်ခွန်းဆက်သမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ယွီလီက လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီတစ်ခေါက် လူသားတွေရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကို ငါ ကြုံတွေ့ခဲ့ရချိန်မှာ မင်းတို့အားလုံး အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ကြတယ်… ငါ… ဒီအဘွားကြီးက အရမ်းကို ကျေနပ်ဝမ်းသာမိပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ဧကရီကို အလုပ်အကျွေး ပြုရတာက ကျွန်မတို့ရဲ့ ကံကောင်းမှုပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက ဂျီမိုကို စကားဖြတ်ရန် လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဇီးပန်းပွင့်လေး… ဒီလိုစကားတွေ ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး… ဒီအဘွားကြီးက အမြဲတမ်း အပြစ်ရှိရင် ဒဏ်ပေးပြီး အကျိုးဆောင်မှုရှိရင် ဆုချလေ့ ရှိပါတယ်… ဒီတစ်ခေါက် မင်းတို့ အလုပ်အကျွေး ပြုခဲ့ကြတော့ ဒီအဘွားကြီးက မင်းတို့ကို အနစ်နာခံခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက လက်စွပ်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ ဝါးသေတ္တာလေးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ မိစ္ဆာလေးကောင်၏ အရှေ့တွင် လွင့်မျောသွား၏။ သူမက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်မှု အပေါ် မူတည်ပြီး သေတ္တာတွေထဲမှာ ဆုလာဘ် အနည်းအများ ကွာခြားပါတယ်… အပြန်ကျမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ကြည့်ကြပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောနေစဉ်တွင် သူမက ဖူရှောင်ကွမ်းကို တမင်တကာ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">အရင်တုန်းက ပိုးကောင်လေးက ယခုအခါ သူမ၏ လက်အောက်တွင် နံပါတ်တစ် မိစ္ဆာသခင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများကို ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေးမိသောအခါ သူမက အံ့ဩမှုနှင့်အတူ ကျေနပ်ဝမ်းသာမှုကိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဧကရီ”</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာများက အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ဝါးသေတ္တာများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သိမ်းဆည်းလိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက ခေါင်းညိတ်၍ ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ မင်းတို့ကို ခေါ်လိုက်တာက နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးလို့ပဲ”</p> <p style="text-align:justify">“အမိန့်ရှိပါ ဧကရီ… ကျွန်တော်တို့ နားထောင်နေပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ဒီအဘွားကြီး ဓမ္မနယ်ပယ်ရဲ့ သတ္တမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်သွားပြီးနောက်မှာ ငါ့ရဲ့ သွေးဆက်ခံမှုက ဘိုးဘေးတွေဆီကို ပိုပြီး နီးကပ်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ် တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ… ရှေးယခင် အချိန်တွေကတည်းက ဝိညာဉ်အမြစ်တွေက ကံတရားကို တည်ငြိမ်စေပြီး ချီစွမ်းအင်တွေကို စုစည်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိကြတယ်… ဒီယွီတောင်တန်းကလည်း မိုင်သုံးရာကနေ မိုင်ငါးရာအထိ ကျယ်ပြန့်သွားလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ဂုဏ်ယူပါတယ် ဧကရီ… ဧကရီရဲ့ ကံကြမ္မာက ကောင်းကင်ကြီးလို ကျယ်ပြောပါစေ”</p> <p style="text-align:justify">“ဧကရီက ယွီတောင်တန်းကို ကာကွယ်ပေးထားတာ ယွီတောင်တန်းရဲ့ ကံကောင်းမှုပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify">သူမက လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ရက္ခသတောင်သခင်ကြီး သေသွားပြီ… ယွီတောင်တန်းကလည်း ကျယ်ပြန့်လာပြီ… ပြီးတော့ ဒီအဘွားကြီးကလည်း မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်လာပြီ… ယွီတောင်တန်းကို ပိုကောင်းကောင်း ကာကွယ်နိုင်ဖို့ အစဉ်အလာ တချို့ကို ပြန်လည် အသက်သွင်းသင့်ပြီး ဒီတောင်တန်းရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကိုလည်း ပြောင်းလဲသင့်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဂျီမိုက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဧကရီ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို သိခွင့်ပြုပါ”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက သေချာ စဉ်းစားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ့လက်အောက်မှာ ငှက်၊ သားရဲ၊ သစ်ပင်ပန်းမန်နဲ့ အကြေးခွံပါတဲ့ သတ္တဝါတွေအတွက် မိစ္ဆာသခင် တစ်ပါးစီ ရှိနေပြီဆိုတော့ ငါတို့ ယွီတောင်တန်းကို ငါးပိုင်း ခွဲကြတာပေါ့…”</p> <p style="text-align:justify">“ဇီးပန်းပွင့်လေးက ယွီတောင်တန်းရဲ့ အရှေ့ဘက်ခြမ်းမှာ ဆက်နေပြီး သစ်ပင်ပန်းမန် မျိုးနွယ်စုကို ဦးဆောင်လျက် မိစ္ဆာဈေးတန်းကို စီမံခန့်ခွဲရမယ်… မင်းက ဒီနှစ်တွေ တစ်လျှောက်လုံး ငါ့အတွက် လောကီရေးရာ ကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲပေးဖို့ အများကြီး ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ပြီး ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှုတွေ လုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ ဒါက မင်းနဲ့ အသင့်တော်ဆုံးပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify">“ဧကရီ… ဒီမိစ္ဆာဈေးတန်းက…”</p> <p style="text-align:justify">ဂျီမို မငြင်းဆန်ရသေးမီ ယွီလီက နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီအဘွားကြီး ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ… ငါ့ကို ထပ်ပြီး ဖျောင်းဖျနေစရာ မလိုပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူမက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျိုကွမ်းက ငှက်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ယွီတောင်တန်းရဲ့ တောင်ဘက်ခြမ်းမှာ နေရမယ်”</p> <p style="text-align:justify">“အမိန့်နာခံပါ့မယ် ဧကရီ”</p> <p style="text-align:justify">“မီးလျှံနီက သားရဲတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ယွီတောင်တန်းရဲ့ မြောက်ဘက်ခြမ်းမှာ နေရမယ်”</p> <p style="text-align:justify">“နားလည်ပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify">“ရှောင်ကွမ်း အတွက်ကတော့…”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက နောက်ဆုံးစကားလုံးကို တမင်တကာ အသံဆွဲ၍ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ပါးနပ်သူပီပီ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာအမူအရာကို တမင်တကာ ဖန်တီးလိုက်ပြီး သူ၏ ငွေရောင် မျက်ဝန်းများဖြင့် ယွီလီ့ကို သနားကမန်း စိုက်ကြည့်ကာ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြည့်ဖြစ်နေသည့် ဟန်ဆောင်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဒီပိုးကောင်လေးက တကယ်ကို ဇာတ်လိုက်ဆန်ဆန် သရုပ်ဆောင်တတ်တာပဲ…</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက ကျေနပ်သွားပြီး သူ့ကို ဆက်မစတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းက အင်းဆက်မျိုးနွယ်စုကို ဦးဆောင်ပြီး ယွီတောင်တန်းရဲ့ အနောက်ဘက်ခြမ်းမှာ နေရမယ်… ဒီတိုက်ပွဲမှာ မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်မှုက အကြီးမားဆုံးပဲ… ပြီးတော့ အဲဒီ အရိုးဖြူနန်းတော်ကိုလည်း သေချာ ပြုပြင်တည်ဆောက်ထားတယ်… အဲဒါ အခုကစပြီး မင်းပိုင်ပြီ… နန်းတော်ထဲက သရဲလေး နှစ်ကောင်ကလည်း မင်းရဲ့ လက်အောက်မှာပဲ… သူတို့ကို ထားမလား၊ နှင်ထုတ်မလား ဆိုတာကတော့ မင်းသဘောပဲ”</p> <p style="text-align:justify">“အမိန့်နာခံပါ့မယ် ဧကရီ”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြော၏။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ့အတွက်ကတော့ ဘီယွင်ရေကန်ကို ပြောင်းသွားမယ်… အဲဒီနေရာက ယွီတောင်တန်းရဲ့ ဗဟိုချက်မှာ ရှိပြီး ဒေသလေးခုဆုံတဲ့ နေရာဖြစ်တဲ့အပြင် ရှုခင်းကလည်း တော်တော်လေး လှတယ်”</p> <p style="text-align:justify">အထက်မှနေ၍ မိစ္ဆာလေးကောင်ကို ငုံ့ကြည့်လျက် သူမက တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့အားလုံး ကိုယ့်နယ်မြေတွေကို သေချာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် စောင့်ကြည့်ကူညီကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်… ပြီးတော့ ငါနဲ့ ယွီတောင်တန်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုအတွက် အရပ်လေးမျက်နှာကို ကာကွယ်ပေးကြပါ”</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာလေးကောင်က တည်ကြည်လေးနက်စွာ ကတိပေးလိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်တို့ တာဝန်မပျက်ကွက်စေရပါဘူး… ဘုရင်မကြီးအတွက် ယွီတောင်တန်းကို ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မိစ္ဆာများကို ပြန်ထိုင်ရန် အမိန့်ပေးကာ နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက် အနည်းငယ် ပေးပြီးနောက် သူတို့ကို ထွက်ခွာခွင့် ပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify">ဝါးတောထဲမှ ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးခုမှ လမင်းကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း ဂျီမို၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွား၏။ နယ်မြေခွဲဝေမည့် ဧကရီ၏ လုပ်ရပ်အပေါ် သူမ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်တွင် ယွီတောင်တန်း၏ နယ်မြေက ကျယ်ပြန့်လာပြီး မြောက်နှင့် တောင် ပိုင်းခြားထားသဖြင့် ယခင်ကထက် စီမံခန့်ခွဲရန် ပိုမို ခက်ခဲလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဧကရီက မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်လာပြီး ရက္ခသတောင်သခင်ကြီး ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ခေတ်ကာလ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်၍ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် အချို့အရာများကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">အခြားတစ်ဖက်တွင် ယွီတောင်တန်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက လူသားများကို ထိန်းချုပ်ရန် လူသားများ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို သင်ယူခဲ့သော်လည်း အရာအားလုံးကို မျက်စိစုံမှိတ်၍ လိုက်လုပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ အစဉ်အလာ အချို့ကိုတော့ ဆက်လက် လက်ဆင့်ကမ်းရန် လိုအပ်ဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နယ်မြေခွဲဝေလိုက်ခြင်းဖြင့် မိစ္ဆာသခင်များက ယွီတောင်တန်းကို ပိုမို ကြိုးစားပမ်းစား စီမံခန့်ခွဲ ကာကွယ်လာကြမည်ဖြစ်ပြီး လုပ်ပိုင်ခွင့် အငြင်းပွားမှုများကိုလည်း ရှောင်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်၏။ မည်သည့်နေရာတွင် ပြဿနာ ပေါ်လာသည်ဖြစ်စေ အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေရန် ပိုမို လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ယွီတောင်တန်းကြီးက နောင်မှာ ဒီထက်ပိုပြီး သာယာဝပြောလာဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ဧကရီ ရှိနေသရွေ့ ယွီတောင်တန်းက သဘာဝကျကျကို ပိုပြီး သာယာဝပြောလာမှာပါ”</p> <p style="text-align:justify">စကားပြောလိုက်သော မီးလျှံနီကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဂျီမို၏ မျက်လုံးထဲတွင် အပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“မိစ္ဆာမိတ်ဆွေ ပြောတာလည်း ဟုတ်တာပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ကျိုကွမ်းက မီးလျှံနီကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ဤကောင်ကို သူ တကယ် အားကျမိ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ကျိုကွမ်းနှင့် ဂျီမိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့က အတော်လေး ပင်ပန်းစွာ နေထိုင်နေကြရသည်ဟု သူ ခံစားမိ၏။ အရာရာက သူ့အလိုလို ပြေလည်သွားမည် ဖြစ်ရာ ဘာကြောင့် ဤမျှလောက် များများစားစား တွေးတောပြီး ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်တွေကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးနေကြမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အခြားရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် သူတို့သာ မရှိပါက သူလည်း ယခုကဲ့သို့ အေးအေးဆေးဆေး နေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် သူက မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို အရိုအသေပေး၍ နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးလျှံနီက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီပိုးကောင်က ဘာလို့ မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကို အရိုအသေပေးပြီး ငါ့ကိုကျတော့ ချန်ထားခဲ့တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ဂျီမိုက ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်ကာ ခေါင်းခါယမ်း၍ ထွက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ကျိုကွမ်းက မျက်လုံးကို လှန်လိုက်ပြီး အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးလျှံနီ တစ်ယောက်တည်းသာ ခြေဆောင့်၍ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ပြောစမ်းပါ… သူက ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား”</p> <p style="text-align:justify">ဝါးမျှော်စင် အတွင်းတွင် ယွီလီက ဝိုင်သောက်ရင်း အပြင်ဘက်မှ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်နေ၏။ တကယ်တော့ ဒါက ဝိုင်နဲ့ အတော်လေး လိုက်ဖက်တာပဲလေ။</p> <p style="text-align:justify">မီးလျှံနီ ထွက်သွားပြီးနောက် သူမက ဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝိုင်တစ်အိုး ကုန်သွားသောအခါ နောက်ထပ် တစ်အိုးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ကိုင်လိုက်၏။ နှစ်ငုံခန့် သောက်ပြီးနောက် သူမက တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဲဒီ ဧကရာဇ်အဘိုးကြီးက ယွီတောင်တန်းအတွက် ဘာတွေ အစီအစဉ်ဆွဲထားလဲ မသိဘူးနော်”</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ… ဒီနေ့ ဝိုင်ရှိတုန်း ဝိုင်ကိုပဲ ခံစားလိုက်တာပေါ့… အခု ဒီအဘွားကြီးက အရင်တုန်းကလို မဟုတ်တော့ဘူး… အရင်ကလို ပုန်းအောင်းနေစရာ မလိုတော့ဘူး… တကယ်လို့ လိုအပ်လာရင်လည်း တိုက်ပွဲဝင်လိုက်ရုံပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ဖြင့်…</p> <p style="text-align:justify">ယွီလီက ဆက်လက် သောက်နေတော့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ စိတ်လှုပ်ရှားလာသောအခါ သူမက တောက်ပသော လမင်းကြီးကိုပင် ဖိတ်ခေါ်ရန် သူမ၏ ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သေး၏။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာဈေးတန်း၏ အန်းလဲ့လမ်းကြားရှိ ဧည့်သည်ခြံဝင်းတစ်ခု အတွင်းတွင် ပုံပြင်များ ရေးသားမှတ်တမ်းတင်ရန် အာရုံစိုက်နေသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာသခင်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify">နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦး ဂူသင်္ချိုင်း…</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ဝါးသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်၏။ အတွင်းရှိ အရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းက အမှန်တကယ်ပင် မရဏဝိညာဉ်သစ်သား နောက်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေ၏။ ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်ကထက် ပို၍ ကြီးမားသည်။ ထိုမရဏဝိညာဉ်သစ်သားက သူ့ကို ဓမ္မနယ်ပယ်၏ ပဉ္စမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဖောက်ထွက်ရန် ကူညီပေးနိုင်ရုံသာမက အနည်းငယ်ပင် ပိုလျှံနေဦးမည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဧကရီက အရင်ကလိုပဲ ရက်ရောတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ရေချိုး၊ အမွှေးတိုင်ထွန်းကာ လမင်းကို ဆုတောင်း၍ အခမ်းအနားကို ပြီးဆုံးစေပြီးနောက် မရဏဝိညာဉ်သစ်သားမှ အမှုန်အနည်းငယ်ကို ခြစ်ထုတ်ရန် ဓားငယ်လေးတစ်လက်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူက မရဏဝိညာဉ်သစ်သားကို သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် မြေအောက်ဂူထဲသို့ ဝင်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက အမှုန်များကို ဝိညာဉ်ရေနှင့် ရောစပ်သောက်သုံးလိုက်ပြီး အချိန်ဝိညာဉ်ပုံသွင်းခြင်း သိုင်းကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်လိုက်သည်။ ဤကျင့်စဉ်က အဆိပ်ဝိညာဉ် သိုင်းကျင့်စဉ်ကို အခြေခံ၍ သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုနှစ် နွေဦးနှောင်းပိုင်းတွင်မှ အောင်မြင်စွာ တိုးတက်ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်မှစ၍ သူက လောင်ကျွမ်းနေသော ဆံပင်ပြာများ သို့မဟုတ် ကြိတ်ချေထားသော သွားမှုန့်များကို စားသုံး၍ ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ မာယာအိပ်မက် ဝိညာဉ်ပုံသွင်းခြင်း သိုင်းကျင့်စဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့ညတော့ နောက်ဆုံးတွင် မတူညီသည့် အရာတစ်ခုကို သူ စားသုံးနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ မရဏဝိညာဉ်အမှုန်များ သူ၏ ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် အချိန်စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို လည်ပတ်လိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက တဖြည်းဖြည်း အချိန်၏ စိမ့်ဝင်မှုကို ခံလာရသည်။ နည်းစနစ်၏ အချိန်သွင်ပြင်လက္ခဏာက ဖြည်းဖြည်းချင်း မြင့်တက်လာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကလည်း တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းက ကျင့်ကြံမှုအတွင်း နစ်မြုပ်သွားပြီး အချိန်၏ သဘောတရားများကို အနည်းငယ်မျှ နားလည်သဘောပေါက်လာစေရန် မျှော်လင့်လျက် သေချာစွာ အရသာခံနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်စွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ သူက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားပြီး မာယာအိပ်မက် ဝိညာဉ်ပုံသွင်းခြင်း သိုင်းကျင့်စဉ်က အလိုအလျောက် လည်ပတ်လာကာ ချောမွေ့စွာ အကူးအပြောင်း ဖြစ်သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">နေမင်းက ကမ္ဘာမြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ဖူရှောင်ကွမ်း နိုးလာ၏။ သူ့ကိုယ်တွင်းရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားကြည့်ရင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ခုန်ပေါက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် အလွန်ဆုံး လဝက်အတွင်း သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက ဆယ်ပေခန့် ကြီးထွားလာမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်သွင်ပြင်လက္ခဏာကလည်း နောက်ထပ် အနည်းငယ် မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုညတွင် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာသခင်က ဧကရီယွီလီကို သွားရောက် အရိုအသေ ပေးခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖူရှောင်ကွမ်းကလည်း လေ့လာခွင့်ရသည့် ဂုဏ်ထူးကို ရရှိခဲ့၏။ အရာအားလုံးက ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်များ မရှိဘဲ ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက မဟာပညာရှိမှတ်တမ်း၏ အပိုင်းသစ်များကို ထုတ်ယူကာ ဧကရီယွီလီနှင့် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာသခင်တို့အား အသီးသီး ပေးအပ်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာနှစ်ကောင်လုံး၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဝါးမျှော်စင် အတွင်း၌…</p> <p style="text-align:justify">မျောက်ဝံကြီးက ဧရာမ နတ်ဝိညာဉ်နှင့် နီကျားတို့ကို သွေးသံရဲရဲဖြစ်အောင် ရိုက်နှက်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ယွီလီ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များက တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး မျောက်ဝံကြီး၏ နေရာတွင် ဝင်ရောက်ချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">မျောက်ဝံကြီးက မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကင်ဘုံနှင့်တန်းတူ မဟာပညာရှိဟု ခေါ်ဆိုလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများက ပို၍ လင်းလက်သွားပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ရည်မှန်းချက်အသစ် တစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ချမှတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဧည့်သည်ခြံဝင်း အတွင်း၌…</p> <p style="text-align:justify">မျောက်ဝံကြီးက ကောင်းကင်တရားရုံး၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ မိစ္ဆာသခင်က လန်းဆန်းတက်ကြွသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">မျောက်ဝံကြီးက မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကင်ဘုံနှင့်တန်းတူ မဟာပညာရှိဟု ခေါ်ဆိုလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်၍ လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မျောက်ဝံကြီး ထပ်မံ၍ ခေါ်ယူခံရပြန်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်ခုံးများက ချက်ချင်း တွန့်ကွေးသွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save