Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၅၁</h2> <h2 style="text-align: center;">လောကသခင်အားခုံး လာရောက်လည်ပတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက...”</p> <p> </p> <p>ဆူးလီသည် သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခြေအနေမှ နိုးထလာခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်လာမှုကြောင့် အံ့အားသင့်ရသည့် ခံစားချက်ကို အပြည့်အဝ မခံစားရသေးမီမှာပင် ဟွေရှင်းသည် ရေကန်ထဲ၌ လူတစ်ရပ်စာကျော်ရှည်သော ငွေရောင်ငါးကြီးတစ်ကောင်၏ အမြီးကို ဖမ်းဆွဲကာ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်မှ အရုပ်လေးတစ်ရုပ်အလား လူးလွန့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“အမျိုးသမီးတပည့်နှစ်ယောက်လောက် ခေါ်ပြီး ဟွေရှင်းကို ဆေးတောင် ပြန်ပို့ခိုင်းလိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အမိန့်အတိုင်းပါ”</p> <p> </p> <p>ဆူးလီက သတင်းစကားပါးရန် ကျောက်စိမ်းစာလိပ်တစ်ခုကို အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရေထဲတွင်မူ ဟွေရှင်းသည် ငွေရောင်ငါးကြီး၏ ခါချမှုကြောင့် ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် ရေကန်ထဲရှိ ငါးများကို စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ ကမ်းစပ်ရှိ ကြိုးကြာငှက်များကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း”</p> <p> </p> <p>ဟွေရှင်းသည် မီးတောက်ကိုနင်းကာ ကြိုးကြာငှက်များရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားတော့သည်။ ရေစပ်တွင် အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေကြသော ကြိုးကြာငှက်များမှာ လန့်ဖျပ်သွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ တောင်ပံများကို ခတ်ကာ ပျံသန်းထွက်ပြေးကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဟွေရှင်းက သူတို့ကို အလွတ်မပေးဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ငှက်မွေးများ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် ဟွေရှင်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ကာ ကြိုးကြာငှက်များ၏ အမွေးများကို ရိုက်ချလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရေကန်ထဲသို့ ဆင်းကာ ငါးများကို ဖမ်းဆီးလိုက်ဖြင့် ရေကန်ရေများကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရီနှင့် ဆူးလီတို့မှာမူ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့်သာ ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်”</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ဝိုင်တောင်၏ အထွေထွေကိစ္စရပ်များခန်းမမှ အမျိုးသမီးတပည့်နှစ်ဦး ရောက်လာကြသည်။ သူတို့က ဦးညွှတ်နေစဉ်မှာပင် ရေကန်ထဲ၌ ရေကစားနေသော ဟွေရှင်းကို ဇဝေဇဝါဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟွေရှင်း မနာကျင်စေနဲ့နော်၊ သတိထားဦး”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချီသန့်စင်ခြင်းပဉ္စမအဆင့်ရှိသော အမျိုးသမီးတပည့်နှစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် ရေကန်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးတပည့်နှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဟွေရှင်းနှင့် တူညီပြီး တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံလည်း မဆိုးလှသော်လည်း ဟွေရှင်းကို မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကြချေ။ ထို့အပြင် ဟွေရှင်း၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကိုပင် ခံလိုက်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဝိုင်တောင် အထွေထွေကိစ္စရပ်များခန်းမမှ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ အမျိုးသမီးတပည့်ငါးဦး စေလွှတ်လိုက်ရမှသာ ဟွေရှင်းကို မနည်း ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာလုပ်နေကြတာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ငါ ဆော့ချင်သေးတယ်”</p> <p> </p> <p>ဟွေရှင်းသည် အမျိုးသမီးတပည့်ငါးဦး၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုကို ခံထားရသော်လည်း သူမ၏ အတွင်းမှ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး လိမ့်ဆင်းလာသော မီးတောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုတပည့်ငါးဦးကို ချွေးများပြန်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p> </p> <p>ကဲ့ချင်သည် ဆူညံသံကို ကြားပြီးနောက် ရောက်လာခဲ့ကာ လင်းရီကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခံထားရသော ဟွေရှင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ငါ့ရဲ့ ရှက်ကြောက်တတ်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ တပည့်လေး တကယ်ကော ဟုတ်သေးရဲ့လား” ဟု သူ တွေးမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူမက ဝိုင်တစ်ခွက်လေး သောက်လိုက်တာနဲ့ ဒီလိုဖြစ်သွားတာပဲလား”</p> <p> </p> <p>“တကယ် တစ်ခွက်တည်းသောက်တာပါ”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝိုင်တစ်ခွက်တည်း ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>ကဲ့ချင်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။ သူက အမြန် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်သွားပြီး ဟွေရှင်းကို ခေါ်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။ ဟွေရှင်းကို ဖိနှိပ်ထားသော အမျိုးသမီးတပည့် ငါးဦးသည် ကဲ့ချင် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ သတိထားမှုကို လျှော့ချလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“မုတ်ဆိတ်မွေးကြီး”</p> <p> </p> <p>“အရမ်းဖြူတဲ့မုတ်ဆိတ်မွေးကြီးပဲ”</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသို့ အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်သည်နှင့် ဟွေရှင်းမှာ ရုန်းထွက်သွားခဲ့သည်။ ဟွေရှင်းသည် ကဲ့ချင်၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ကလေးဖြင့် ဖမ်းဆွဲကာ ဆွဲဆောင့်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အား... နာတယ်ကွ...”</p> <p> </p> <p>“ဖြည်းဖြည်း... ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါ...”</p> <p> </p> <p>ကဲ့ချင်မှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားပြီး သူ့ခေါင်းမှာ စောင်းသွားကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အောက်သို့ ကိုင်းကျသွားခဲ့ရပြီး အခက်တွေ့နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ ဘာမှမလုပ်ပါက သူ၏ လှပသော မုတ်ဆိတ်မွေးများ ဆုံးရှုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်ရပေသည်။ အကယ်၍ သူ တစ်ခုခု တုံ့ပြန်လိုက်ပါကလည်း ဟွေရှင်းကို နာကျင်စေမိမည်ကို စိုးရိမ်ရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုတ်”</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဟွေရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရက်စွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး ယိမ်းထိုးသွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် သတိလစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အား...”</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဟွေရှင်း လဲကျသွားသည်နှင့်အတူ ကဲ့ချင်၏ ဆွဲခံထားရသော မုတ်ဆိတ်မွေး အစုကြီးတစ်ခုမှာ ပြတ်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကဲ့ချင်မှာ နှလုံးနာကျင်စွာဖြင့် လင်းရီကို စိုက်ကြည့်ကာ ပါးစပ်ကို ပူဖောင်းအလား မှုတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် အထွေထွေကိစ္စရပ်များ ခန်းမမှ အမျိုးသမီးတပည့်ငါးဦးက ဟွေရှင်းကို သယ်ဆောင်ကာ ကဲ့ချင်၏ စောင့်ကြပ်မှုဖြင့် ဆေးတောင်သို့ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ချီပါလား”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း ထွက်သွားသည်နှင့် လင်းရီသည် သူ့လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ရာ အနက်ရောင် စွမ်းအားဘောလုံးတစ်ခု သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ မင်ရည်အလား မည်းနက်နေပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ဆိုးယုတ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့၏။ လင်းရီ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင်ရှိနေစဉ်ပင် ၎င်းမှာ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား မယဉ်ပါးနိုင်သေးချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ လင်းရီက ခရမ်းရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်ကို အသုံးပြု၍ ဟွေရှင်းထံမှ ထုတ်ယူထားသော စွမ်းအားပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဝိုင်သောက်ပြီးနောက် ဟွေရှင်း ရမ်းကားသွားရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ဤ အနက်ရောင်စွမ်းအားကြောင့်ပင်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ ငါသာ ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးကို ဝိုင်ထဲကို ထည့်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဝိုင်တောင်က နောက်ထပ် တောင်ကာကွယ်ရေးဝိုင် တစ်မျိုးကို သေချာပေါက် ထုတ်လုပ်နိုင်မှာပဲ”</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီးနောက် လင်းရီသည် ထိုစွမ်းအားကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် ဝိုင်တောင်၏ ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲအတွက် လိုအပ်သော ဝိုင်များကို ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်၏။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လင်းရီသည် တောင်အသီးသီးသို့ သွားလာခြင်း သို့မဟုတ် သူ၏ အင်မော်တယ်လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ကျင့်ကြံကာ ဟွေရှင်းထံမှ ရရှိသော အနက်ရောင်စွမ်းအားကို သုတေသနပြုခြင်းတို့ကိုသာ ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကာလအတွင်း လင်းရီသည် လက်နက်တောင်သို့ အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်သွားခဲ့သေး၏။ ဝိုင်လက်နက် အသုတ်တစ်သုတ်ကို လက်နက်တောင်အား အထူးတလည် သန့်စင်ခိုင်းခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်တောင်၏ ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲဆိုသည်မှာ ဝိုင်တောင်အတွက် ခမ်းနားသော ပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ လင်းရီ သန့်စင်ထားသော မှန်ကျောက်ဘူးနှင့် မှန်ကျောက်ခွက်တို့ကိုသာ အသုံးပြုခြင်းမှာ လုံးဝ မလုံလောက်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် လက်နက်တောင်က သဘာဝကျကျပင် ကူညီပေးရမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က လင်းရီသည် တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင်သို့ အကြိမ်အနည်းငယ် သွားခဲ့သော်လည်း ကျိုးယွင်ကို မတွေ့ခဲ့ရချေ။</p> <p> </p> <p>“ဆရာကျိုးယွင်က ငါ့ကို ရှောင်နေတယ်၊ တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေလားမသိဘူး”</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် ကျိုးယွင်၏ ရှောင်ဖယ်နေမှုအပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး ကျိုးယွင်မှာ အဆိုးမြင်အတွေးများ ဝင်နေမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။ သို့သော် ဝိုင်တောင် ပွဲတော်ကြီး နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းရီလည်း အလုပ်များလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အခြားသော အဆင့်လွန်အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းလေးခု၊ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ဆယ့်နှစ်ခုနှင့် နဝမအဆင့်ဂိုဏ်း ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခုတို့ကို အားလုံး ဖိတ်ကြားထားပြီးဖြစ်သည်။ အချို့သော ဂိုဏ်းများအတွက် တပည့်များသာ လာရောက်ကြသဖြင့် လင်းရီ ကိုယ်တိုင် ထွက်တွေ့ရန် မလိုအပ်ချေ။ သို့သော် အချို့သော ဂိုဏ်းများအတွက်မူ သူတို့၏ စေတနာကို ပြသရန်အတွက် ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် လာရောက်ကြပေသည်။ ထိုသူများကိုမူ လင်းရီ ကိုယ်တိုင် ဧည့်ခံရမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် လာရောက်ကြသူများမှာ အများအားဖြင့် နဝမအဆင့်ဂိုဏ်းများမှ ဖြစ်ကြသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤလူများသည် ဝိုင်တောင်တွင် မတည်းခိုကြဘဲ လည်ပတ်ပြီးနောက် သူတို့၏ မိတ်ဆွေဟောင်းများရှိရာ တောင်တစ်ရာသို့သာ သွားရောက်ကြပေသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့မဟုတ်ပါက လင်းရီမှာ ပို၍ပင် အလုပ်များရမည်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက်များတဲ့ တာအိုဝတ်ရုံတွေကို ငါ အကုန်လုံး စမ်းဝတ်ကြည့်ဖို့ အချိန်ဘယ်လောက်တောင် ယူရမှာလဲ”</p> <p> </p> <p>ဧည့်သည် နောက်ထပ်တစ်သုတ်ကို လိုက်ပို့ပြီးနောက် လင်းရီသည် သူ၏ အရှေ့ရှိ တာအိုဝတ်ရုံ သေတ္တာများကို ကြည့်ကာ ခေါင်းကိုက်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်”</p> <p> </p> <p>“မနက်ဖြန်က ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲတင် မဟုတ်ဘူး၊ တောင်သခင်ရဲ့ နန်းတက်ပွဲ အခမ်းအနားလည်း ဖြစ်တယ်လေ”</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဂိုဏ်းရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ဝိုင်တောင်ရဲ့ ဩဇာအာဏာနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာဆိုတော့ တောင်သခင်ရဲ့ အဝတ်အစားက သဘာဝကျကျ ပေါ့ပေါ့တန်တန်လုပ်လို့ မရဘူးလေ”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ တာလော့တောင်တစ်ရာမှာရှိတဲ့ တောင်တိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအိုဝတ်ရုံ ပုံစံတွေရှိကြတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒီတာအိုဝတ်ရုံတွေရဲ့ ပုံစံကတောင်သခင်ရဲ့ အကြိုက်နဲ့ ကိုက်ညီဖို့ သဘာဝကျကျ လိုအပ်တာပေါ့”</p> <p> </p> <p>အထွေထွေကိစ္စရပ်များ ခန်းမမှ အမျိုးသမီးတပည့်အချို့မှာ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တောင်သခင်မှာလည်း ခေါင်းကိုက်စရာ ကိစ္စများရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“စုစုပေါင်း သေတ္တာဘယ်လောက်ရှိတာလဲ”</p> <p> </p> <p>လင်းရီ၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးကျသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်ရဲ့ တာအိုဝတ်ရုံတွေက သာမန်ပစ္စည်းတွေ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒါတွေက အခြေခံအားဖြင့် လက်နက်တောင်က လက်နက်သန့်စင် ထားတာပါ”</p> <p> </p> <p>“လက်နက်တောင်က စုစုပေါင်း သေတ္တာနှစ်ဆယ့်ခုနစ်လုံး ပို့ပေးထားပါတယ်၊ တာအိုဝတ်ရုံ အစုံပေါင်း လေးရာ့ငါးဆယ့်ခုနစ်စုံ ပါဝင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်က လေးဆယ့်ရှစ်စုံပဲ စမ်းဝတ်ကြည့်ရသေးတာပါ၊ အကုန်လုံး စမ်းဝတ်ကြည့်ဖို့ဆိုရင် အများကြီး လိုပါသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>အထွေထွေကိစ္စရပ်များခန်းမမှ အမျိုးသမီးတပည့်က ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ လင်းရီမှာ ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားခဲ့သော်လည်း ဤကိစ္စမှ ရှောင်လွှဲရန် မည်သည့် အကြောင်းပြချက် ရှာရမည်ကို တွေးတောနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“လန်ခဲဘုရားကျောင်း၊ လောကသခင်အားခုံးက ဂုဏ်ပြုဖို့ ရောက်လာပါတယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရီ ခေါင်းကိုက်နေဆဲမှာပင် အဝေးမှ ဆူးလီ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ တောင်တစ်ရာ မှ တောင်သခင်များ အားလုံးသည် ဝိုင်တောင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“လောကသခင်အားခုံး သူ ကိုယ်တိုင် လာတာလား”</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်မှလွဲ၍ တောင်တစ်ရာမှ တောင်သခင်များ အားလုံးသည် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ယေဘုယျအားဖြင့် တောင်သခင်တစ်ဦး၏ နန်းတက်ပွဲ အခမ်းအနားအတွက် အဆင့်လွန်အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးကို စေလွှတ်ခြင်းက လုံလောက်ပေသည်။ ယခုကဲ့သို့ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ကိုယ်တိုင် လာရောက်ခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ လင်းရီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အမြန်ပင် “အားလုံးပဲ... သွားလို့ ရပါပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အမိန့်အတိုင်းပါ”</p> <p> </p> <p>လန်ခဲဘုရားကျောင်းမှ လောကသခင် ကိုယ်တိုင်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အထွေထွေကိစ္စရပ်များ ခန်းမမှ တပည့်များမှာ သဘာဝကျကျ ဆက်မပြောရဲတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>“ဪ... ပြီးတော့ ကျန်တဲ့ အဝတ်အစားတွေကို စမ်းဝတ်ကြည့်စရာ မလိုတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ငါ အခုဝတ်ထားတဲ့အရောင်နဲ့ ပုံစံတူတဲ့ အစုံနည်းနည်းလောက်ကိုပဲ ရွေးလိုက်တော့”</p> <p> </p> <p>“ဒီတောင်သခင်က လောကသခင်အားခုံးနဲ့ တာအိုဗုဒ္ဒတရားတေယ်တွေကို လေ့လာဖို့ လိုသေးတယ်” လင်းရီက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အမိန့်အတိုင်းပါ”</p> <p> </p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ အထွေထွေကိစ္စရပ်များခန်းမမှ တပည့်များက အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ ဦးစားပေးသင့်သည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>ယင်းကိုမြင်သောအခါ လင်းရီသည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ထရပ်ကာ သူ့ကို သွားကြိုဆိုလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save