Book List

<p style="text-align: center;">အခန်း ၅၃</p> <p style="text-align: center;">မဟာယာနဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာ၊ သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်</p> <p style="text-align: center;">*</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နှစ်ပေါင်းရာနဲ့ချီ ကြာသွားပေမဲ့ တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ့်ကို နည်းနည်းလေးမှ မပြောင်းလဲသေးဘူးပဲ”</p> <p> </p> <p>လောကသခင်အားခုံးသည် တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ လူငယ်ဘဝကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ တာလော့ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဖြတ်ပျံသွားသော ငန်းတစ်ကောင်ဆီမှပင် အမွေးများကို နှုတ်ယူချင်သည့် သူမျိုးဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ယခုအခါ တာလော့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်နေပြီး ဝိညာဉ်ကုန်း‌မြေ တွင် အသန်မာဆုံးသူ ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ မူလစရိုက်မှာမူ မပြောင်းလဲသေးချေ။</p> <p> </p> <p>“လောကသခင်အားခုံး... မင်းလည်း မပြောင်းလဲသေးပါဘူး”</p> <p> </p> <p>တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လင်းရီ”</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ လန်ခဲဘုရားကျောင်းက မြင့်မြတ်တဲ့ အင်မော်တယ်ရတနာဆယ်ပါးရှိတဲ့ တာလော့နဲ့ မတူဘူး၊ ငါတို့မှာ သုံးပါးပဲ ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>“ပထမတစ်ခုက ကျဲစဲ့ကို ပေးလိုက်တဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတောင်ဝှေးပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒုတိယတစ်ခုက လန်ခဲဘုရားကျောင်းရဲ့ လောကသခင်တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း အမှတ်အသားဖြစ်တဲ့ ကွင်းဆယ့်နှစ်ကွင်း သံဖြူတောင်ဝှေးပဲ”</p> <p> </p> <p>“တတိယတစ်ခုကတော့ သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်ပဲ”</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက် လောကသခင်အားခုံး၏ လက်ဖဝါးမှ ကြာပန်းပလ္လင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်ကြာပန်းပလ္လင်မှာ နတ်ဘုရားသတ္တုဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည့်အလားဖြစ်နေပြီး ပန်းပွင့်ဖတ်များမှ တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းရောင် အလွှာများ ကျဆင်းနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ပန်းပွင့်ဖတ် သုံးဆယ့်ခြောက်ခုရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ခုစီ၏ ထိပ်ဖျားတွင် မတူညီသော တာအိုဗုဒ္ဓအနှစ်သာရများ ပါဝင်နေသည့် သရီရဓာတ်တော် တစ်ဆူစီကို မြှုပ်နှံထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>“သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်”</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် ကြာပန်းပလ္လင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးများမှာ မီးတောက်များအလား လင်းလက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“သရီရဓာတ်တော်တွေမှာ ပါရမီခြောက်ပါးကနေ ရရှိလာတဲ့ အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ ကံကြမ္မာတွေ ပါဝင်နေတယ်”</p> <p> </p> <p>“သရီရဓာတ်တော်တွေထဲမှာ ဓမ္မခန္ဓာ သရီရဓာတ်တော်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သရီရဓာတ်တော်ဆိုပြီး ပါဝင်တယ်၊ ခန္ဓာကိုယ် သရီရဓာတ်တော်ကိုမှ အရိုးဓာတ်တော်၊ ဆံတော်ဓာတ်တော်နဲ့ အသားဓာတ်တော်ဆိုပြီး သုံးမျိုး ထပ်ခွဲထားသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>“သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်ဆိုတာ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက လောကသခင်တွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရိုးဓာတ်တော်တွေကို တာအိုဗုဒ္ဓတရားတော်တွေနဲ့ စုစည်းထားတာဖြစ်ပြီး ငါတို့ လန်ခဲဘုရားကျောင်းရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ တာအိုဗုဒ္ဓရတနာသုံးပါးထဲကတစ်ခုပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့တော့ တောင်သခင်လင်းကို ကျောင်းတော်ပြင်ပ တာအိုဗုဒ္ဓတပည့်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ဒါကို ပေးအပ်လိုက်မယ်”</p> <p> </p> <p>လောကသခင်အားခုံးက သူ၏ လက်ဖဝါးကို ရှေ့သို့ တွန်းလိုက်ရာ သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်မှာ လင်းရီ၏ အရှေ့သို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဆုချတဲ့အတွက် လောကသခင်ကို တပည့်က ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကာ လက်ခံယူလျက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လောကသခင်အားခုံးက ဝိုင်တောင်အတွက် ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်အဖြစ် သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်ကို ပေးအပ်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်ကို လက်ခံရယူလိုက်သည်နှင့် တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်၏ အသံမှာ တောင်တစ်ရာ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာ”</p> <p> </p> <p>တောင်တစ်ရာအတွင်းရှိ ဂုဏ်ပြုရန် ရောက်လာကြသော ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများမှာ ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်၊ ဒါက မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးမြတ်ဆုံး ရတနာသုံးပါးထဲက တစ်ခုလေ”</p> <p> </p> <p>“လောကသခင်အားခုံး က အဲဒါကို ပေးလိုက်တာလား”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလိုဆိုရင် ငါတို့က ဘာလုပ်ရမလဲ”</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ကျင့်ကြံသူများအားလုံး၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားပြီး ကြက်သီးမွေးညင်းများပင် ထသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဝိုင်တောင်၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ကျင်းပသော ခမ်းနားသည့် ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲဖြစ်ရာ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များ သဘာဝကျကျ ယူဆောင်လာခဲ့ကြပေသည်။ သို့သော် လန်ခဲဘုရားကျောင်းက ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် အစွမ်းကုန် ပေးကမ်းလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက သူတို့၏ လက်ဆောင်များမှာ လမင်းကြီးဘေးမှ ပိုးစုန်းကြူးလေးများအလား ဖြစ်နေပေရာ မည်သို့ ပြသရဲတော့မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>“သူ့စကားကို နားမထောင်ကြနဲ့”</p> <p> </p> <p>“တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်ကတော့...”</p> <p> </p> <p>တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်၏ မူလစရိုက်မှာ ယခင်ကအတိုင်းပင် ဖြတ်ပျံသွားသော ငန်းတစ်ကောင်ဆီမှ အမွေးများကို နှုတ်ယူချင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် တစ်ခေတ်တည်းဖြစ်သော ကျင့်ကြံသူများက အတွင်းရေးကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များ၏ တန်ဖိုးကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် လောကသခင်အားခုံးအား အသုံးချနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကိစ္စမရှိပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်ဆိုတာ ကျေးဇူးကြွေး တစ်ခုပဲ၊ လက်ဆောင်က ပိုလေးလံလေလေ ကျေးဇူးကြွေးက ပိုနက်ရှိုင်းလေလေပဲ”</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်လင်းရီက တာအိုတစ်ရာ အထက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ရှိတာဆိုတော့ တန်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>သဘာဝကျကျပင် အချို့သော ကျင့်ကြံသူများက ဂရုမစိုက်ကြချေ။ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် သဘာဝအားဖြင့် လူမှုဆက်ဆံရေးများကို တန်ဖိုးထားကြသည်။ ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အပေးအယူမျှသာဖြစ်ပြီး သူတို့အနေဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ အရှုံးပေါ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>“လင်းရီ”</p> <p> </p> <p>“အချိန်လည်းလင့်နေပြီ”</p> <p> </p> <p>“ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲက စတော့မယ်ဆိုတော့ မင်း သွားပြီး အလုပ်များနေလိုက်တော့။ ငါက လောကသခင်အားခုံးကို ဒီမှာပဲ ဧည့်ခံလိုက်မယ်”</p> <p> </p> <p>တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က ကျေနပ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲ စတင်ပြီး ဂိုဏ်းအသီးသီးက ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များ ပေးအပ်ပြီးပါက လင်းရီ၏ ဝိုင်တောင်သည် သဘာဝကျကျပင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ရရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။ လူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ သဘာဝကျကျ စိတ်အေးသွားရပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘေး”</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် တာလော့ ကောင်းကင်ပြောင်းပြန်တံဆိပ်တုံးနှင့် သရီရဓာတ်တော် သုံးဆယ့်ခြောက်ဆူ ကြာပန်းပလ္လင်တို့ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျဲစဲ့... မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက တာအိုဗုဒ္ဓတပည့်တွေဆိုတော့ မင်းက ဝိုင်မြည်းစမ်းပွဲမှာ ကူညီပေးလိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p>လောကသခင် အားခုံးက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တပည့် နာခံပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့က လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လောကသခင်အားခုံးသည် ဘာမှဆက်မပြောတော့ဘဲ တာလော့ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်လင်း... နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ နံပါတ်တစ်လား”</p> <p> </p> <p>လောကသခင်အားခုံး ထွက်သွားသည်နှင့် ကျဲစဲ့၏ အကြည့်များက လင်းရီအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုကျဲစဲ့ကကော နံပါတ်ဘယ်လောက်လဲ”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တတိယနေရာပါ”</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများက လင်းရီကို စမ်းသပ်လိုစိတ် အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုကျဲစဲ့က အခြေတည်အဆင့် တတိယဆယ့်သုံးအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း ရောက်နေတာတောင် တတိယနေရာပဲ ရတာလား။ ဒါဆို ဒုတိယက ဘယ်သူလဲ”</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို အမှန်တကယ်ပင် တစ်ခါမျှ မကြည့်ခဲ့ဖူးချေ။</p> <p> </p> <p>“မင်းက နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို မကြည့်ဖူးဘူးလား”</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့က အံ့အားသင့်သွားပြီး လင်းရီကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်က နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ပထမနေရာမှာ ရှိနေမှတော့ ဘာလို့ ကြည့်နေစရာ လိုတော့မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ မင်းရဲ့ စကားတွေကို ဒုတိယနေရာက လူသာ ကြားသွားရင် မင်းကို ချက်ချင်း လှံနဲ့ ထိုးလောက်တယ်”</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့က လင်းရီကိုကြည့်ရင်း အလွန်တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ရှိလာပြီး ညီမလေးကိုလည်း အလွန်ချစ်တတ်သော ထိုကောင်လေးသာ ယခု ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လေမည်လောဟု အတွင်းစိတ်ထဲ၌ တွေးတောနေမိပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ဒုတိယနေရာက လှံကို ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတစ်ယောက်ပေါ့”</p> <p> </p> <p>လင်းရီမှာ ချက်ချင်းပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးထောင်အတွင်း တိုက်ခိုက်ရေးတာအိုမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံတစ်ခုပဲ ထွက်ပေါ်ခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p>“လူငယ်မျိုးဆက်တွေကြားမှာ သူက ‘လှံနဲ့ လက်ချောင်းနှစ်မျိုးစလုံးကို ကျွမ်းကျင်သူ’လို့ လူသိများတယ်”</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့က စကားပြောရင်း စင်္ကြံရှည်နံဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်ကာ ဖိနပ်ကိုချွတ်ပြီး ခြေထောက်များကို ရေကန်ထဲသို့ စိမ်လိုက်ရာ ကျေနပ်နေသော အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် လုံးဝကို အချုပ်အချယ် ကင်းမဲ့နေပုံရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟွေရှင်းကြောင့် ကြောက်လန့်ပြီး ရက်အတော်ကြာ ရေအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော ရေကန်ထဲရှိ ငါးများသည် ယခုအခါ ရေအောက်မှ ထွက်လာကြပြီး ကျဲစဲ့ ၏ ခြေထောက်များကို ဝန်းရံကာ ကစားနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>“နှစ်မျိုး ကျွမ်းကျင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ သုံးမျိုး ကျွမ်းကျင်တာ”</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်ပြီး အာဏာရှင်ဆန်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး တိမ်တိုက်များကို နင်းကာ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အမျိုးသားမှာ အလွန်ခန့်ညားထည်ဝါပြီး အရပ်ရှည်ကာ မတ်မတ်မတ်မတ်ရှိပြီး တောက်ပနေသော ငွေဖြူရောင် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပေသည်။ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ခိုင်မာပြတ်သားပြီး မျက်လုံးများမှာ နက်ရှိုင်းကာ ထက်မြက်လှသည်။ သူ တိမ်တိုက်များကို နင်းလာစဉ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရှိ အရာအားလုံးသည် သူ၏ ခြေရင်းတွင် ပျပ်ဝပ်သွားမည့်အလား ထင်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>အမျိုးသား၏ ဘေးရှိ အမျိုးသမီးငယ်လေးမှာ အသက်မကြီးသေးသော်လည်း တောက်ပသော မျက်လုံးများနှင့် အဖြူရောင်သွားများဖြင့် အလွန်လှပပေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ရေပြင်အလား ကြည်လင်ပြီး မြူခိုးများဖြင့် လင်းလက်နေကာ အလွန် သွက်လက်လှသည်။ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်ရှိ ပါးချိုင့်လေးများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဆော့ကစားလိုသော အသွင်အပြင်မျိုးကို ပေါ်လွင်စေပေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူက နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ဒုတိယနေရာက ယန်ကျန်းနဲ့ ပုလဲအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ တတိယနေရာက ယန်ချန်ပဲ”</p> <p> </p> <p>“နှစ်ယောက်လုံးက ကောင်းကင်တိုက်ပွဲဂိုဏ်းက တပည့်တွေလေ”</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့က ခြေဗလာဖြင့် ငါးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်ရာ သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများထဲတွင် အခြားသူ ဒုက္ခရောက်သည်ကိုကြည့်ပြီး ဝမ်းသာနေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝှစ်”</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ထိုနှစ်ဦးသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး လင်းရီ၏ အရှေ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဪ... ကောင်းကင်တိုက်ပွဲဂိုဏ်းက တူလေးနဲ့တူမလေး နှစ်ယောက်ကိုး”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက မီးတောက်များအလား တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ယန်ကျန်းနှင့် သူ့ မျက်နှာပေါ်မှ အကြည့်မခွာသော ယန်ချန်တို့ကို ကြည့်ကာ တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တူလေး..”</p> <p> </p> <p>ယန်ကျန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“တူလေး ယန်ကျန်း... မေးလို့ရမလား၊ လှံနဲ့ လက်ချောင်းအပြင် နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်တဲ့ အရာတစ်ခုက ဘာလဲ”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ‘တူလေး” ဟူသော စကားလုံးကို အကြိမ်ကြိမ် သုံးလိုက်သောကြောင့် ယန်ကျန်းမှာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါက သဘာဝကျကျပဲ သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်ပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ညီအစ်ကိုယန်က ကျိုးယွင်လိုပဲ ချောမောပြီး ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှတရားရှိတယ်လို့ သူ့ကိုယ်သူ အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူနေတတ်တာလေ”</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“တူလေးရဲ့ ရုပ်ရည်က တကယ့်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းတာပဲ”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ငါနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ မင်းက နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာပါ”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ရုပ်ရည်ဆိုတာက မိဘတွေ ပေးထားတာဆိုတော့ ငါ့တူရဲ့ အမှားတော့ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“စွမ်းအားပိုင်းမှာတော့ တူလေးသာ ပိုကြိုးစားရင် ငါ့ကိုမီဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက အလေးအနက် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လိုသည် ဟူလော။ မိမိ၏ ရုပ်ရည်က သူနှင့် ယှဉ်လျှင် မည်သည့်နေရာ၌ လိုအပ်နေသနည်း။ မိမိ၏ ရုပ်ရည်က မည်သည့်နေရာ၌ လိုအပ်နေသနည်းဟု ယန်ကျန်း တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယန်ကျန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ့ဘေးရှိ ယန်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ယန်ချန်မှာ လင်းရီကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ စိုဝင်းလင်းလက်နေသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်လင်း... ဒီပေါ်မှာ လက်မှတ်လေး ထိုးပေးလို့ ရမလား”</p> <p> </p> <p>ယန်ချန်သည် ယန်ကျန်း၏ စကားများကို မကြားသည့်အလား လင်းရီထံသို့ လျှောက်သွားကာ ပန်းချီကားလိပ် တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး လင်းရီကို မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save