Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၅၈</h2> <h2 style="text-align: center;">တာအိုရဲ့ ဖန်တီးမှု၊ ဝိုင်ရဲ့ ရွှေဆေးလုံး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် လောကသခင် အားခုံးတို့သည်လည်း လင်းရီကို အံ့အားသင့်သော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူတိုင်း ရရှိရန် မျှော်လင့်ကြသော်လည်း ၎င်းမှာ အလွယ်တကူ ရှာဖွေ၍ ရနိုင်သောအရာ မဟုတ်ချေ။ အချို့သော ကျင့်ကြံသူများသည် တစ်သက်လုံးတွင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို တစ်ကြိမ်မျှပင် တွေ့ကြုံရခြင်းမရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်ကို သောက်ဖူးသော ဆူးလီနှင့် ၎င်း၏ အာနိသင်ကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့သော ကဲ့ချင်တို့သာ စိတ်အားထက်သန်သော အကြည့်များရှိနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ရာ မှန်ကျောက်ခွက်တစ်ခွက် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ချန်ကြေးမုံမှန်ရဲ့ ရောင်ဝါ မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုတောင်သခင်လင်းက ဒီချန်ကြေးမုံမှန်ကို ဝိုင်လက်နက်တစ်ခု သန့်စင်ဖို့အတွက် လိုချင်ခဲ့တာပေါ့လေ”</p> <p> </p> <p>လောကသခင်အားခုံးသည် မှန်ကျောက်ခွက်ကို ကြောင်အမ်းအမ်း ကြည့်ရင်း ချန်ကြေးမုံမှန်၏ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်မှာ ဝိုင်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>“မှန်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“ချန်ကြေးမုံမှန်က ဝိုင်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သလို၊ ဒီ ‘မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ’ ဝိုင်အတွက် ဝိုင်နှိုးဆော်ဆေးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအရာကို ဝိုင်ထဲကို ထည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် လူတွေကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေဖို့ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ရာ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ မီးတောက်များအလား လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ တာအိုဂုဏ်ပြုခြင်း စိတ်ကူးယဉ်ဝိုင်နှင့် နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်းဝိုင် သုံးဆယ့်ခြောက်မျိုးတို့မှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလှသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေနိုင်သော ဤဝိုင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ကွာခြားလှပေသည်။ ချန်ကြေးမုံမှန်သည် တာအိုဗုဒ္ဓတာအို၏ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ တာအိုဗုဒ္ဓ ရတနာကို ဝိုင်ထဲတွင် အသုံးပြုခြင်းက ဤအရာကို အမှန်တကယ် ဖြစ်မြောက်စေနိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီဂျူနီယာမှာ ဒီဝိုင်က အများကြီး မရှိပါဘူး။ တစ်ယောက်ကို တစ်ခွက်ဆိုရင်တော့ လုံလောက်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒီဝိုင်ကို မှန်ကျောက်ခွက်နဲ့ သောက်မယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံး အာနိသင်ကို ရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီဂျူနီယာမှာ မှန်ကျောက်ခွက်ရှစ်ခွက်ပဲရှိတဲ့အတွက် လူရှစ်ယောက်ကိုပဲ ပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ အားလုံးပဲ စိတ်မရှိကြပါနဲ့ဦး”</p> <p> </p> <p>လင်းရီ သူ့လက်ဖဝါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မှန်ကျောက်ခွက် ရှစ်ခွက်မှာ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပျံဝဲနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်လင်းက အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။ ခွက်ရှစ်ခွက်ပဲ ရှိတာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့က စားပွဲပေါ်က ဝိုင်ခွက်တွေကိုပဲ သုံးရင်လည်း အဆင်ပြေပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“မှန်တာပေါ့။ ငါတို့က ဝိုင်သောက်ဖို့ လာတာလေ၊ ခွက်အတွက် လာတာမှ မဟုတ်တာ”</p> <p> </p> <p>ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များကို သဘာဝကျကျပင် ဂရုစိုက်ကြမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>“ပထမဆုံး ငါးခွက်ကိုတော့ အဆင့်လွန် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ငါးခုကို ပေးအပ်ပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခွက်ငါးခွက်မှာ အဆင့်လွန်ဂိုဏ်း ငါးခု၏ ကျောက်စိမ်းစားပွဲများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ အဆင့်လွန်ဂိုဏ်း ငါးခုမှာ မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းများ ရှိကြသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် တစ်ခွက်စီ ရရှိရန် ထိုက်တန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီခြောက်ခွက်မြောက်ခွက်ကိုတော့ ဆရာ့ကို ပေးအပ်ပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် ကျိုးယွင်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ရာ ခြောက်ခွက်မြောက်ခွက်မှာ ကျိုးယွင်၏ စားပွဲပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျိုးယွင်၏ အမူအရာမှာ ပျော့ပြောင်းသွားပြီး သူက ခေါင်းညိတ်၍ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ စီနီယာ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ၎င်းကို ရရှိရန် သဘာဝကျကျ ထိုက်တန်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီခုနစ်ခွက်မြောက် ခွက်ကိုတော့ ဆရာဘိုးဘေးကို ပေးအပ်ပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရီ ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်ရာ ခုနစ်ခွက်မြောက်ခွက်မှာ ဖာတောင်သခင်ရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“နားလည်တတ်သားပဲ”</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်၏ ပုံရိပ်မှာ အင်မော်တယ်အငွေ့အသက်များဖြင့် ဝေဝါးနေဆဲဖြစ်၏။ သူမက စကားလုံး နှစ်လုံးတည်းသာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ လောကကြီးကို ဤသို့ ကြေညာလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“လင်းရီက ငါ့လူပဲ”</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၌ မည်သည့် အမြင်ကျဉ်းမြောင်းသူမဆို လင်းရီကို သွားရောက်ရန်စမိပါက တာလော့က မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်ကို မသိသော်လည်း ဤအကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်တတ်သည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားမမှာ ထိုညမှာပင် ဓားတစ်လက်နှင့် တံခါးဝသို့ ရောက်လာမည်မှာ သေချာကြောင်း လူတိုင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မှန်ကျောက်ခွက်ရှစ်ခွက်အနက် ခုနစ်ခွက်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပေးဝေပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ တစ်ခွက်သာ ကျန်တော့၏။</p> <p> </p> <p>“မှန်ကျောက်ခွက် ရှစ်ခွက်ထဲမှာ တစ်ခွက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။ ဒီခွက်ကိုတော့ တောင်တစ်ရာက တောင်သခင်တွေထဲက တစ်ယောက်ကို ပေးသင့်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် ကဲ့ချင်၊ ကျူးထျန်နှင့် အခြားသော တောင်သခင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ တောင်တစ်ရာ တောင်သခင်များသည် လင်းရီအပေါ် စေတနာထားခဲ့ကြသဖြင့် လင်းရီကလည်း ထိုစေတနာကို သဘာဝကျကျပင် ပြန်လည် ပေးဆပ်ခြင်းဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်လင်း... ငါတို့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့”</p> <p> </p> <p>ကျူးထျန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ကျူးထျန်သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စရိုက်ရှိသူဖြစ်ရာ လင်းရီကို အကျပ်ရိုက်အောင် မလုပ်လိုချေ။</p> <p> </p> <p>“မှန်တယ်၊ ဝိုင်ရှိနေရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ။ ဒီနေ့ မသုံးရလည်း တခြားတစ်ရက်သုံးလို့ ရတာပဲ”</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် အချုပ်အချယ်ကင်းမဲ့သော ကဲ့ချင်သည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လိုက်လျောပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“နားလည်ပေးတဲ့အတွက် တောင်သခင် နှစ်ဦးလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ဒီ ရှစ်ခွက်မြောက် ခွက်ကိုတော့ ရေသူမျိုးနွယ်ဆီကို ပေးအပ်ချင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရီက စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ရှစ်ခွက်မြောက်ခွက်မှာ ရေသူမျိုးနွယ်၏ ကျောက်စိမ်းစားပွဲဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မတို့အတွက်လား”</p> <p> </p> <p>ရှီးကျန့်သည် သူမ၏ အရှေ့ရှိ မှန်ကျောက်ခွက်ကို ကြည့်ရင်း အမူအရာမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူ အတော်များများသည်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြ၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရေသူမျိုးနွယ်မှာ နဝမအဆင့် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ အစွမ်းထက်သော အင်အားစုများကြားတွင် သူတို့မှာ ထိပ်တန်းလည်း မဟုတ်သလို အောက်ခြေလည်း မဟုတ်ပေ။ အချို့သော သတင်းများကို ကြားဖူးထားသည့် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သာလျှင် “မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ” ဟု တွေးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးယွင်မှာလည်း အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် လင်းရီဘက်သို့ လှည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ မိမိ၏ ဘဝသက်တမ်းအတွင်း ဤကဲ့သို့သော တပည့်တစ်ဦးကို ရရှိထားမှတော့ လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် နောက်ထပ် ဘာများ တောင်းဆိုစရာ လိုဦးမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ အားလုံးအတွက် ခွက်ဆေးပေးလိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ပြုံးလျက်သာ ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အထွေထွေကိစ္စရပ်များခန်းမမှ တပည့်များသည် အမြန် ရှေ့သို့ထွက်လာကြပြီး လူတိုင်းအတွက် ခွက်များကို ဆေးကြောပေးကြသည်။ ရှီးကျန့်သည် လင်းရီကို နက်နဲစွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျိုးယွင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးယွင်ကလည်း သူမကို ငေးကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ အကြည့်များကို အမြန် ပြန်လွှဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝိုင်တည်ခင်းလိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက သူ၏လက်ချောင်းလေးများကို ကွေးလိုက်ရာ မှန်ကျောက်အိုးအတွင်းမှ ဝိုင်စီးကြောင်းများ ပျံထွက်လာခဲ့သည်။ တစ်ခုမှ နှစ်ခု၊ နှစ်ခုမှ လေးခု၊ လေးခုမှ ရှစ်ခု...။</p> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဝိုင်စီးကြောင်းများသည် ဝိုင်ကုလားကာ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူတိုင်း၏ အရှေ့ရှိ ခွက်များအတွင်းသို့ တိကျစွာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ‘မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ’ ဝိုင် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ ရနံ့မှာ လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။ ထိုရနံ့တစ်ခုတည်းကပင် ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများ၏ အတွင်းရှိ ကြီးမြတ်သော တာအိုကို မြည်ဟည်းသွားစေပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်လုမတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ချီနဲ့ တာအို တစ်သားတည်း ဖြစ်နေတာပဲ”</p> <p> </p> <p>တိတ်တဆိတ်နေ၍ ဝိုင်သောက်နေသော ယန်ကျန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ချီနဲ့ တာအို တစ်သားတည်း ဖြစ်နေတာပဲ။ တောင်သခင်လင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနဲ့ မဟာတာအိုအကြား ဟန်ချက်ညီမှုက မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း နယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီ”</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့သည် အတွင်းစိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ရဲ့ထင်ယောင်ထင်မှား တာအို ပြီးပြည့်စုံခြင်းက ဘယ်သူ့ထက်မဆို မနိမ့်ကျဘူးလို့ ငါ အမြဲ ထင်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခု တောင်သခင်လင်းနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ ငါက အများကြီး နိမ့်ကျနေပါသေးလား”</p> <p> </p> <p>ကျန်းဝမ်၏ လှပသော မျက်လုံးများထဲရှိ ဆွဲဆောင်မှုများမှာ လေးနက်မှုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူများအတွက် တိုက်ခိုက်ခြင်းက အသာစီးရမှုကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် အချို့သော အခြေအနေများတွင်မူ တိုက်ခိုက်ရန်ပင် မလိုဘဲ အနိုင်အရှုံးက ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီဝိုင်က မမြည်းစမ်းရသေးခင်မှာတင် ဒီလောက်တောင် ထူးခြားနေပြီပဲ။ တကယ်လို့ ဒီလောကမှာ လူတစ်ယောက်ကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု တကယ်ရှိခဲ့ရင် အဲဒါက ဒီ ‘မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ’ ဝိုင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p> </p> <p>အခြားသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည်လည်း ထိတ်လန့်မှု၊ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် သူတို့၏ ခွက်များကို မြှောက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံးပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့ဟာ ကျွန်တော်ရဲ့ဝိုင်တောင်ဖွင့်ပွဲ အခမ်းအနားဖြစ်သလို ဝိုင်တောင်ရဲ့ ခမ်းနားတဲ့ ပွဲတော်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ အားလုံးပဲ ဒီဝိုင်ကို သောက်ပြီးတာနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် တစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်နဲ့စိတ် မကွဲပြားဘဲ အပြစ်အနာအဆာကင်းတဲ့ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရရှိနိုင်ကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရီက သူ့ ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်လင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“တောင်သခင်လင်းလည်း တာအိုကို စောစီးစွာ ရရှိပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း မတ်တပ်ရပ်ကာ သူတို့၏ ခွက်များကို မြှောက်လိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သောက်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်သည် သူတို့၏ လည်ချောင်းထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်နှင့် တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်မှအစ ကျဲစဲ့နှင့် ယန်ကျန်းကဲ့သို့သော လူငယ်မျိုးဆက် တပည့်များအဆုံး လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အလွန်နက်နဲသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>လူတစ်ယောက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ရရှိခြင်းမှာ ကောင်းချီးတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ရာနှင့်ချီသော လူများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ရရှိခြင်းမှာမူ ကောင်းချီးတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ခမ်းနားလှသော အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း တာအိုစည်းချက် လှိုင်းလုံးများမှာ ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများ၏ အတွင်းမှ ပန်းထွက်လာခဲ့ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ယင်သွားစေပြီး ဝိုင်တောင်၏ အတွင်းပိုင်းမှနေ၍ ခေါင်းလောင်းနှင့် ဗုံများ တီးခတ်နေသည့်အလား တာအိုအသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းမှာ တောင်တစ်ရာ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တောင်တစ်ရာရှိ လူတိုင်းသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ နားကွဲမတတ် တာအိုအသံများ ထွက်ပေါ်လာနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။ ဤအသံများသည် အမှန်တကယ်ပင် နှလုံးသားမှ မြစ်ဖျားခံပြီး တာအိုမှတစ်ဆင့် သိမြင်ရသည့် မဟာတာအို၏ ကောင်းကင်အသံများ ဖြစ်ကြကာ အခြေခံအကျဆုံးသော မူလမြစ်ဖျားမှနေ၍ စုဆောင်းထားသော ဗဟုသုတများနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်များကို လှုံ့ဆော်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ကျင့်ကြံသူများကို သူတို့၏ အတွင်းစိတ်ရှိ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်စေပြီး ယခင်က မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သော နေရာများသို့ ရောက်ရှိစေနိုင်ပေသည်။ ဤအချိန်တွင် လင်းရီသည် မတ်မတ်ထိုင်ကာ တာအိုအသံများကို နားထောင်လျက် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ကျင့်ကြံသူများ၏ တာအိုများကို နားလည်အောင် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်မှု တစ်ခုနှင့်အတူ ဝိုင်တာအို၏ အခြေတည်အဆင့် အခန်းသည် လင်းရီ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး ပိုမို ပြည့်စုံလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေအမြူတေအဆင့်အခန်း။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းရီသည် တာအိုကို စတင်ဖန်တီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်က ဝိုင်တာအို၏ ရွှေအမြူတေအဆင့် အခန်းပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save