Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၅၉</h2> <h2 style="text-align: center;">စစ်မှန်သူအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း၊ အခြေတည်အဆင့် ဆယ့်သုံးဆင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှေအမြူတေဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။</p> <p> </p> <p>ရွှေအမြူတေသည် ကောင်းကင်တာအိုဖြစ်ပြီး အမြူတေတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းတည်ရှိ၏။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားဖြစ်ကာ စွမ်းအင်တစ်ရပ်အဖြစ် ပုံပေါ်လာသည်။ ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားပါက ဟင်းလင်းပြင်ကို ငုံ့ပိုက်ထားနိုင်ပြီး၊ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါက အံ့မခန်း အသုံးဝင်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ အသုံးပြုသည့်အခါ တာအိုနှလုံးသား ဖြစ်လာပြီး၊ ကျင့်ကြံသည့်အခါ တောင်ကြားဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပေသည်။ ၎င်းသည် လုံးဝ ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်နေချိန်တွင် အမြင့်ဆုံးသော ဖြစ်တည်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ လုံးဝ ဟင်းလင်းပြင် ဖြစ်နေချိန်တွင် အမြင့်ဆုံးသော ပကတိအမှန်တရားကို ငုံ့ပိုက်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒြပ်စင်ငါးပါးကို သိုလှောင်ကာ အမြူတေဖွဲ့စည်းသူများသည် ဒြပ်စင်ငါးပါး ရွှေအမြူတေတာအို ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဓားတစ်လက်ကို ငုံ့ပိုက်ကာ အမြူတေဖွဲ့စည်းသူများသည် ဓား ရွှေအမြူတေတာအို ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သတ်ဖြတ်ခြင်းကို သရုပ်ဖော်ကာ အမြူတေဖွဲ့စည်းသူများသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း ရွှေအမြူတေတာအို ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေအမြူတေအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်ချီများသည် စစ်မှန်သော တစ်ခုတည်းသောချီ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ တာအိုသည်လည်း စစ်မှန်သော တစ်ခုတည်းသောတာအို ဖြစ်လာပေ၏။</p> <p> </p> <p>ရွှေအမြူတေအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် မိမိပိုင်ဆိုင်သော တာအိုသည် ပုံသဏ္ဍာန် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကျင့်ကြံခြင်းသည် ချီကို အဓိကမထားတော့ဘဲ တာအိုကိုသာ အဓိကထား ကျင့်ကြံရတော့၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို ကြုံတွေ့နေရပြီး၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုများကို မသိမသာ ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ ဤသည်က လင်းရီမှ တာအိုတရား ဟောကြားနေသည်နှင့် တူညီနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>တရားဓမ္မကို အလွယ်တကူ လက်ဆင့်ကမ်း၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ အခြားသူများထံ အလွယ်တကူ လက်ဆင့်ကမ်း၍မရသော တရားဓမ္မမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ စကားဖြင့် အလွယ်တကူ ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>နှုတ်မှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သော တာအိုသည် တာအို၏ နက်နဲမှုကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနိုင်စွမ်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တာအိုသည် ပုံသဏ္ဍာန် ကင်းမဲ့နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း၏ သဘောတရားမှာမူ ကွာခြားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ မိမိကိုယ်တိုင် နားလည်ထားသော တာအိုကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အရေးကြီးဆုံး အချိန်ကာလတွင် လင်းရီ၏ ရှေ့မှောက်၌ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် စကားဖြင့် ညွှန်ကြားသင်ပြခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသဘောတရားအတွင်း၌ လင်းရီသည် သူ၏ ဝိုင်တာအိုကို အမြင့်ဆုံး အခြေအနေအထိ တွန်းပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုတစ်ရာအလယ်တွင် သူသည် တာအိုတစ်ရာ၏ နက်နဲမှုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ၎င်းတို့ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုအတွင်းသို့ စုစည်းလိုက်ပြီး၊ ဤသည်ကို အသုံးပြုကာ ဝိုင် ရွှေအမြူတေ တာအိုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရီမှ ဝိုင် ရွှေအမြူတေတာအိုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများသည်လည်း သူတို့၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းမှတစ်ဆင့် အဆင့်တက်လှမ်းမှုများကို ကြုံတွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အရသာခြောက်ပါးကို မသိသူတွေဟာ ချီခြောက်ပါးကိုလည်း မသိနိုင်ဘူး၊ စိတ်ခံစားမှု ခုနစ်ပါးကို ဖြတ်တောက်ထားသူတွေဟာလည်း ဆင့်ကဲပညတ်တော် ဆယ်ပါးကို မသိနိုင်ကြဘူး..."</p> <p> </p> <p>မြင့်မြတ်မှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသော တည်ကြည်လေးနက်သည့် အသံတစ်ခုသည် လောကသခင် အားခုံးထံမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ဝိုင်တောင်၏ အထက်တွင် ရွှေကြာပန်းများကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်ကာ နေရာအနှံ့ လွှမ်းခြုံနေသော တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များဖြင့် လင်းလက်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တာအိုဗုဒ္ဓ၏ အသံတော် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့်အမျှ လောကသခင် အားခုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ တောက်ပလာခဲ့ကာ အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသော ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုအဖြစ် ပုံပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>လောကသခင်အားခုံး။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် ပါဝင်သူ တစ်ဦးပင်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စုဆောင်းထားသော အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကာလအတွင်း သူသည် မဟာဆရာသခင် လျောင်ချန်၏ တာအိုဗုဒ္ဓသဘာဝကို ဦးစွာ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် လင်းရီ၏ "ဝိုင်နဲ့ အသားက အူလမ်းကြောင်းထဲ ဖြတ်သွားပေမယ့် တာအိုဗုဒ္ဓကတော့ နှလုံးသားထဲမှာ ကျန်ရစ်တယ်..." ဟူသော စကားမှတစ်ဆင့် နှလုံးသားမှ လွတ်ကင်းသော ဓမ္မ၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ၏ ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်သည် အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"တာအိုမှာ ပုံသဏ္ဍာန်မရှိဘူး၊ သူက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို မွေးဖွားပေးတယ်၊ တာအိုမှာ နာမည် မရှိဘူး၊ သူက နေနဲ့ လကို လည်ပတ်စေတယ်..."</p> <p> </p> <p>တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်၏ နှုတ်ခမ်းများမှလည်း တာအိုအသံများ ပဲ့တင်ထပ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မဟာတာအိုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စိမ်းလန်းသော ကြာပန်းတစ်ပွင့်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွား၏။ စိမ်းလန်းသော ကြာပန်းလေး ယိမ်းနွဲ့သွားသည်နှင့်အမျှ တာအိုမှ တစ်ကို မွေးဖွားပေးပြီး၊ တစ်မှ နှစ်ကို၊ နှစ်မှ သုံးကို၊ သုံးမှ အရာခပ်သိမ်းကို မွေးဖွားပေးသည်ဆိုသော နိယာမကို ပြောင်းလဲဖန်တီးပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အပြစ်အနာအဆာ ကင်းစင်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်တာအိုကို မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သော တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဝင် ကျွမ်းကျင်သူကြီးသည် နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့ဆက်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြန်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အမြင့်ဆုံးသော စွမ်းအားရှင် နှစ်ဦးပင် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင် အတွင်း၌ ဤကဲ့သို့ ကောင်းကင်အလိုကို ဆန့်ကျင်သော ကံကြမ္မာကောင်းမျိုး ရရှိနိုင်ခဲ့လျှင် ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ အဘယ်ဆိုဖွယ်ရာ ရှိတော့မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် အခမ်းအနားနေရာ၌ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းမှတစ်ဆင့် အဆင့်တက်လှမ်းသွားသူများသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အလောင်းကောင်တောင်တန်းများနှင့် သွေးပင်လယ်များ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်ပေါ်နေ၏။ သူ၏ အတွင်း၌ သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒတစ်ခု ပုန်းကွယ်နေပြီး၊ အပြင်သို့ မထုတ်လွှတ်ရသေးသော်လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ သက်ရှိအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ချေမှုန်းပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးယွင်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အနုပညာခြောက်ရပ် ကြယ်တာရာဝင်္ကပါ လည်ပတ်နေသည်။ ကြယ်များ၏ အောက်တွင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်းမြက်များ အဆုံးမရှိ ဖြန့်ကျက်ပေါက်ရောက်နေပြီး တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းတော့မည့် အနေအထားတွင် ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ယန်ကျန်း။</p> <p> </p> <p>ကျန်းဝမ်။</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ဤပုဂ္ဂိုလ်များသည် အခြေတည်အဆင့် ဆယ့်နှစ်ဆင့်၏ အထက်တွင် ရှိနေနှင့်ပြီးသားဖြစ်ကာ သူတို့၏ စုဆောင်းထားသော အခြေခံအုတ်မြစ်မှာလည်း လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အဆင့်တက်လှမ်းရန်အတွက် လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုသာ လိုအပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ဝိုင်တစ်ခွက်နှင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းတစ်ခုတို့၏ အကူအညီဖြင့် ယန်ကျန်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရွှေအမြူတေတာအိုကို လွယ်ကူစွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ရွှေအမြူတေကို ဖန်တီးရန် တောင်တစ်ရာ၏ စွမ်းအားများကို ဆွဲယူအသုံးပြုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အမြူတေ ဖွဲ့စည်းသွားသောအခါ လှံတစ်လက်က ကောင်းကင်ဘုံကို တုန်လှုပ်သွားစေလောက်အောင် စူးရှစွာ မြည်ဟည်းလိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်ယံမှ လက်ချောင်းရာတစ်ခု ကျဆင်းလာကာ ကောင်းကင်အောက်ရှိ အရာအားလုံးကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းဝမ်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ထင်ယောင်ထင်မှား မြင်ကွင်းများ ပွားများလာခဲ့၏။ သူမသည် ထင်ယောင်ထင်မှား တာအိုမှတစ်ဆင့် အခြေတည်အဆင့် ဆယ့်သုံးဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ ထင်ယောင်ထင်မှား တာအိုမှတစ်ဆင့် ရွှေအမြူတေ တာအိုသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့်ပုံ ပေါ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့သည် တစ်ကိုယ်လုံး တောက်ပနေပြီး တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းရောင်များက ကျန်းတစ်ရာအမြင့်အထိ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် သန့်စင်ကြည်လင်နေကာ နဖူးပေါ်ရှိ တာအိုဗုဒ္ဓတံဆိပ်မှာလည်း မီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံးကို လောင်ကျွမ်းစေလျက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုဗုဒ္ဓရွှေရောင်အလင်းကို ဖန်တီးနေလေ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းရီ ပြောခဲ့သလိုပင် နေ့ချင်းညချင်းမှာပင် အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း၏ သဘောတရားသည် တစ်ခုလုံးသော ဝိုင်တောင်ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က ဝိုင်တောင်၏ တပည့်များအားလုံးကို တာအိုအတွင်း၌ နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့ပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်းများကို တိုးတက်စေရန်အတွက် နိယာမမြောက်မြားစွာကို နားလည်သဘောပေါက်စေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်တောင်၏ တပည့်များအတွက်မူ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကင်အလိုကို ဆန့်ကျင်သော ကံကြမ္မာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အထွေထွေကိစ္စရပ်များ ခန်းမမှ တပည့်များသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းဝိညာဉ်အရိုးများ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း မရှိကြချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ သူတို့သည် တာအိုတစ်ရာ၏ နှစ်ခြင်းပေးမှုကို ခံယူလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ ၎င်းသည် သူတို့၏ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ပြီးမြောက်စေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုမျှသာမကသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ဤတာအိုစည်းချက်သည် အပြင်ဘက်သို့လည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး တောင်တစ်ရာကို လွှမ်းခြုံသွားကာ တောင်တစ်ရာမှ တပည့်များအားလုံးကိုလည်း အကျိုးကျေးဇူးရရှိစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝိုင်တောင်ပေါ်မှာ ပါဝင်သူအားလုံး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်၊ ဒီနေ့ကစပြီး အဆင့်သတ်မှတ်ချက် အမျိုးမျိုးကို ပြန်ရေးရဖို့ များသွားပြီ..."</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဝိုင်တာအိုလား..."</p> <p> </p> <p>"ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့ ဆင်တူပေမယ့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းထက်ကို ကျော်လွန်နေတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဝိုင်တာအိုက တခြားဟာတွေထက် အောက်မကျဘူးပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့ကစပြီး ဝိုင်တောင် ရီကွမ်ပွဲတော်က ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှာ ထိပ်တန်း အခမ်းအနားကြီးအဖြစ် ခုန်တက်သွားတော့မှာပဲ..."</p> <p> </p> <p>တောင်တစ်ရာ၏ အထက်တွင် ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် ဝိုင်တောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း သဘောတရားကို နားလည်သဘောပေါက်နေကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ပါဝင်သူအားလုံး တိုးတက်မှုများ ရရှိသွားသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အောင်မြင်သွားသည်နှင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်လာမည်မှာ သေချာနေပြီး ဝိညာဉ်ကုန်းမြေရှိ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် လုံလောက်နေပေ၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကုန်းမြေရှိ ဂိုဏ်းတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခမ်းအနားများ ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>တာလော့ပွဲတော်သည် အများပြားဆုံး ဖြစ်ပြီး တောင်တစ်ရာ မတ်မတ်ရပ်တည်နေကာ တာအိုတစ်ရာက ဂုဏ်ကျက်သရေအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ပါဝင်သူအားလုံး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို ရရှိစေသည့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော အခမ်းအနားမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်တာအို ညီလာခံသည် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားမည်မှာ သေချာနေပြီး ကျင့်ကြံသူအားလုံး တောင့်တရသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် အခမ်းအနားကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>"တာအိုက ဗလာနတ္ထိကနေ ချီတစ်ရပ်ကို မွေးဖွားပေးတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီ ချီတစ်ရပ်ကနေ ယင်နဲ့ယန်ကို ထုတ်လုပ်ပေးတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ ဝိုင်တာအိုက အသွင်ပြောင်းလဲမှုပေါင်း သောင်းသိန်းချီရှိတဲ့ တာအို ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဝိုင်တာအိုနဲ့ဆိုရင် ဓားကို ကိုင်ဆောင်တာက ဓားအင်မော်တယ် ဖြစ်လာစေနိုင်တယ်၊ ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်တာက သိုင်းဓားအင်မော်တယ် ဖြစ်လာစေနိုင်တယ်၊ လှံကို ကိုင်ဆောင်တာက လှံအင်မော်တယ် ဖြစ်လာစေနိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ဝိုင်တောင်အတွင်းရှိ အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း သဘောတရားများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းရီ၏ ဝိုင်တာအိုအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုကလည်း ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနားလည်သဘောပေါက်မှုက အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဝိုင်တာအို၏ စွမ်းအားများသည် လင်းရီ၏ အတွင်းမှနေ၍ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်တာအို၏ စွမ်းအားများသည် ဓားများ၊ ဓားရှည်များ၊ လှံများ၊ မီးတောက်များ အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားကာ... တာအိုတစ်ရာ၊ တာအိုတစ်ထောင်၊ တာအိုတစ်သောင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝှစ်!</p> <p> </p> <p>တာအို ဖွဲ့စည်းသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝိုင်တောင်သည် အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းတုန်ခါသွားခဲ့၏။ လင်းရီသည် စစ်မှန်သော တစ်ခုတည်းသောချီ ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ စုစည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် လင်းရီ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ မြောက်မြားစွာသော တာအိုသဘောတရားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>စာလုံးတိုင်းတွင် ဝိုင်တာအို၏ နိယာမများ ပါဝင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>အခြေတည်အဆင့် ခြောက်ဆင့်။</p> <p> </p> <p>အခြေတည်အဆင့် ဆယ့်နှစ်ဆင့်။</p> <p> </p> <p>အခြေတည်အဆင့် ဆယ့်သုံးဆင့်။</p> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သဘာဝကျကျ တိုးတက်သွားသည့်အလား လင်းရီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အခြေတည်အဆင့် ခြောက်ဆင့်မှ အခြေတည်အဆင့် ဆယ့်သုံးဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေအမြူတေကို မဖွဲ့စည်းရသေးမီမှာပင် သူ၏ ဝိုင်တာအို စွမ်းအားများသည် စစ်မှန်သော တစ်ခုတည်းသောချီ အဖြစ်သို့ စတင် ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးမတိုင်ခင်ကတည်းက တည်ရှိနေတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိတယ်၊ နာမည်မရှိဘူး၊ ပင်ကိုယ်အားဖြင့် အထီးကျန်ဆန်တယ်၊ အဲဒါက ဖြစ်စဉ်အားလုံးရဲ့ သခင်ဖြစ်နိုင်ပြီး ရာသီလေးခုနဲ့အတူ ညှိုးနွမ်းသွားခြင်း မရှိဘူး - အဲဒါက ဖြစ်တည်မှုအင်္သချေပဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီ အဆင့်တက်လှမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ခရမ်းရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် မြည်ဟည်းလာခဲ့ပြီး၊ စိမ်းလန်းသော လေစီးကြောင်းများနှင့် ရစ်ပတ်နေသည့် ရွှေရောင်စာလုံးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တာအို၏ ကြီးမားသော ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့သည် မြည်ဟည်းသံများနှင့်အတူ ရွေ့လျားသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save