Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဤသည်မှာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး မုန်းတီးမှု မဟုတ်ဘဲ မဟာတာအို၏ ရန်သူ ဖြစ်ခြင်းပင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်၏ လှပသော မျက်လုံးများ ပိတ်လိုက် ဖွင့်လိုက် ဖြစ်သွားသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်ကိုပင် ထိုးဖောက်သွားနိုင်မည့်အလား ဓားအရိပ်များသည် ပွားများလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဆရာသခင်၊ အခု လီတိရှန်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ယုံကြည်ချက်ရှိနေပြီလား..."</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်ထံမှ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လင်းရီ၏ မျက်လုံးများက အရောင်လင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"မရှိသေးဘူး..."</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်က သူမ၏ မွှေးပျံ့သော ပခုံးများကို တွန့်လိုက်ကာ အလွန် ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို လီတိရှန်းဆီက အသက်ချုပ်ငြိမ်းရတနာရည်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရယူမှာလဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ထူးဆန်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သွေးပင်လယ်သို့ သွားကြမည်ဆိုလျှင် တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်က လုပ်ဆောင်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"ငါက လီတိရှန်းကို ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်ဖို့ပဲ တောင်းဆိုမှာပါ..."</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ်သာ လုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင် အဲဒါက သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်က လင်းရီ၏ အတွေးများကို သိနေပုံရကာ သဘာဝကျသကဲ့သို့ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလောကရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ လူဆယ်ယောက် ရှိတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ ဆရာက အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ပထမနေရာမှာရှိပြီး လီတိရှန်းက ဒသမနေရာမှာရှိတယ်..."</p> <p> </p> <p>"လီတိရှန်းက အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ဒသမနေရာမှာပဲရှိပေမယ့် သူက အင်မော်တယ်တွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်..."</p> <p> </p> <p>"လီတိရှန်းရဲ့ သဘာဝအရ ငါ့ရဲ့ ဆရာက လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ လီတိရှန်းက သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပြီး သေတဲ့အထိ တိုက်ပွဲဝင်လိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>"အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မယ့် လီတိရှန်းကို ရင်ဆိုင်ရရင် ငါ့ရဲ့ဆရာက သူ့ကို သတ်နိုင်ပေမယ့် ရှုံးနိမ့်လို့တော့ မဖြစ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ ပထမနေရာနှင့် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ ဒသမနေရာ ယှဉ်ပြိုင်ကြခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ကြပြီဆိုလျှင် သူတို့သည် နောက်ဆုတ်နေ၍ မရနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုကိုး..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သွေးပင်လယ်ကို ငါ သွားမယ်..."</p> <p> </p> <p>"သူ ငါ့ကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်က သေချာပေါက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ထပ်မေးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"တာအိုအတွက်ပဲ..."</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်က သူမ၏ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သတ်ဖြတ်ခြင်းလမ်းစဉ်ဆိုတာ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရှေ့ဆက်ဖို့ပဲ..."</p> <p> </p> <p>"လီတိရှန်းပြီးရင် ငါတစ်ယောက်တည်းကသာ သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်အဖြစ် ထွက်ပေါ်လာတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ငါက သတ်ဖြတ်ခြင်း မဟာတာအိုကို ရရှိဖို့အတွက် သူ့ကို သတ်ချင်တယ်၊ သူကလည်း သူ့ရဲ့ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းကို သက်သေပြဖို့ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်တစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာတာကို မြင်ချင်နေတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် ငါက သူ့ရဲ့နယ်ပယ်ကို မရောက်မချင်း သူ ငါ့ကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>"လီတိရှန်းနဲ့ ငါ့ကြားမှာ တိုက်ပွဲတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အခုအချိန်တော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်၏ မျက်လုံးများက ထူးထူးခြားခြား တောက်ပနေခဲ့ပြီး သူမ၏ စကားလုံးများမှာလည်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် လီတိရှန်းအပေါ် သူမ၏ နားလည်မှုတို့မှ မြစ်ဖျားခံလာသောကြောင့် အားပါနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်းသည် လက်ရှိခေတ်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းလမ်းစဉ်၌ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သတ်ဖြတ်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံသော ကျင့်ကြံသူများအတွက် သူသည် ကျော်လွှား၍မရနိုင်သော တောင်ကြီးတစ်လုံးပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် သတ်ဖြတ်ခြင်း လမ်းစဉ်သည် ကျဆင်းသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း လမ်းစဉ်သည် လောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီး ရင်ဆိုင်မည့်သူ မရှိသောကြောင့် မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ရောက်ရှိရန် သူ့အတွက် ခက်ခဲနေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ဖာတောင်သခင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် တာအိုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဒုတိယမြောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်းသည် သဘာဝကျကျပင် ဝမ်းမြောက်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်သည် လီတိရှန်းအား သူမ၏ ပစ်မှတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း လီတိရှန်းကရော ဖာတောင်သခင်အား သူ၏ ဓားသွေးကျောက်အဖြစ် အဘယ်ကြောင့် အသုံးမပြုလိုဘဲ နေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>မည်သူကမှ ဖာတောင်သခင် ကြီးထွားလာရန် လီတိရှန်းထက် ပို၍ ဆန္ဒမရှိကြချေ။</p> <p> </p> <p>"ငါ မင်းရဲ့ မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလဝိုင်ကို သောက်ပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခြေအနေကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် လီတိရှန်းကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ရှေ့ဆက်ဖို့အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ငါထင်တာတော့ လီတိရှန်းလည်း ငါ့ရဲ့ ဓားကို မြင်ရဖို့ အရမ်း စိတ်ဝင်စားနေလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် သွေးပင်လယ်ကို သွားဖို့က ငါ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ..."</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်က သေချာပေါက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုဆိုရင်တော့ စီနီယာကို အလုပ်ရှုပ်ခံရတော့မှာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"နောက်သုံးလကြာရင် အရှေ့ပင်လယ်မှာ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>ကျိုးယွင်က ဖာတောင်သခင်နှင့် လင်းရီတို့အား အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာ့အနေနဲ့ ဒီလိုလုပ်စရာ မလိုပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ကာ ကျိုးယွင်၏ ဦးညွှတ်မှုကို ရှောင်ဖယ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ကြားမှာ ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးယွင်က လင်းရီ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူလည်း မတ်တတ်ရပ်ကာ တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင် သို့ ပြန်သွားပြီး ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လေတော့၏။</p> <p> </p> <p>"ဆူးလီ၊ ငါ့ဆီ လာခဲ့ပါဦး..."</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးကို လိုက်ပို့ပြီးနောက် လင်းရီက ဆူးလီကို ထပ်မံ ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆူးလီက တောင်သခင်ကို အရိုအသေပေးပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>ဆူးလီ ရောက်လာပြီးနောက် အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဆူးလီ..."</p> <p> </p> <p>"ငါ တောင်ပေါ်ကနေ သုံးလလောက် ထွက်သွားရလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>"မသွားခင် မင်းကို ပြောစရာ အချက်နည်းနည်းရှိတယ်..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက စကားပြောရင်း စဉ်းစားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်၊ ညွှန်ကြားပါ..."</p> <p> </p> <p>ဆူးလီက အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ပထမအချက်အနေနဲ့ ဝိုင်တောင် ညီလာခံအတွက် ခန်းမလေးခုက ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ဆောင်ခဲ့တာကို ငါ မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ခန်းမလေးခုက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ တိုးတက်လာဖို့အတွက် ဝိုင်သောက်ပွဲအသေးစားလေးတစ်ခု ကျင်းပနိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"အသုံးပြုရမယ့်ဝိုင်တွေ အားလုံးက ဒီမှာ ရှိတယ်..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် မှော်ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲတွင် နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်းဝိုင် ၃၆ မျိုး ပါဝင်ပြီး မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင် ကျောက်တစ်ဝက်ခန့်လည်း ပါဝင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ခန်းမလေးခုအတွက် ဝိုင်သောက်ပွဲအသေးစားလေးတစ်ခု ကျင်းပရန် လုံလောက်နေပေ၏။</p> <p> </p> <p>"ခန်းမလေးခုကိုယ်စား ဆူးလီက တောင်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>ဆူးလီ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ လင်းရီက သူတို့ကို မှတ်မိနေလိမ့်မည်ဟု သူ တကယ့်ကို ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ခန်းမလေးခုအတွက် သီးသန့်ဝိုင်သောက်ပွဲအသေးစားလေးတစ်ခု ကျင်းပပေးရန်လည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ မူးယစ်အင်မော်တယ်စံအိမ်ကို တစ်လအတွင်း အပြီးသတ်ရမယ်..."</p> <p> </p> <p>"အခက်အခဲတစ်ခုခုရှိရင် လက်နက်တောင်ကိုသွားပြီး အကူအညီ တောင်းနိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"မူးယစ်အင်မော်တယ်စံအိမ်အတွက် ဝိုင်တွေက ဒီမှာ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက နောက်ထပ် ဟင်းလင်းပြင် မှော်ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဆူးလီအား ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဆူးလီက အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားပါ့မယ်..."</p> <p> </p> <p>ဆူးလီက အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တတိယအချက်အနေနဲ့..."</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ ဝိုင်တောင် အမွေအနှစ်မှာ တပည့်တွေ မရှိသေးဘူး..."</p> <p> </p> <p>"အခုခန်းမလေးခုက ငါ့ရဲ့ ဝိုင်တောင်ရဲ့ အဓိကအစိတ်အပိုင်းလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်..."</p> <p> </p> <p>"သူတို့က အဓိက အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်နေပြီဆိုမှတော့ သူတို့က ဝိုင်တာအိုကို ကျင့်ကြံရမယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့ မင်းဆီကို ဝိုင်တာအိုရဲ့ ချီစုစည်းခြင်း၊ အခြေတည်အဆင့်နဲ့ ရွှေအမြူတေ အခန်းတွေကို ငါ လက်ဆင့်ကမ်းပေးမယ်..."</p> <p> </p> <p>"ခန်းမလေးခုက တပည့်တွေအားလုံး အဲဒါတွေကို ကျင့်ကြံနိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"အထူးသဖြင့် အခြေတည်အဆင့် ဝိုင်ဖော်စပ်နည်းတွေပါဝင်တဲ့ အခြေတည်အဆင့် အခန်းပေါ့..."</p> <p> </p> <p>"ဒီအခြေတည်အဆင့် ဝိုင်ဖော်စပ်နည်းတွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကွာခြားကြတယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တာအိုအကြောင်း မေးမြန်းဖို့ နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်းဝိုင်ကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင် တာအိုနဲ့အတူ အခြေတည်ဖို့အတွက် ဝိုင်ထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက သူ အစောပိုင်းကတည်းက ပြင်ဆင်ထားသော ကျမ်းစာလိပ်သုံးခုကို ထုတ်ယူကာ ဆူးလီအား ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်တာအို၏ အခန်းသုံးခန်းမှာ လင်းရီကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော နည်းလမ်းများ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြေတည်အဆင့် ဝိုင်ဖော်စပ်နည်းများတွင် အတိအကျ သတ်မှတ်ထားသော ဖော်စပ်နည်း မရှိချေ၊ ထိုအရာများသည် ဝိုင်တာအို ကျင့်ကြံသူများကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုအား ဝိုင်ထဲသို့ ထည့်သွင်းရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်တောင်၏ တပည့်များသည် သဘာဝကျကျပင် ဝိုင်တာအိုကို ပြန်လည်ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ခိုင်မာစေကာ သူတို့၏ အလားအလာကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"နားမလည်တာ တစ်ခုခုရှိရင် နောက်သုံးလကြာရင် တာအိုတရားဟောဖို့ တောင်ကို ငါ ဖွင့်လှစ်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် လာပြီး မေးနိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ဝိုင်တောင်ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် လင်းရီအနေဖြင့် တောင်သခင်တစ်ဦးအဖြစ် တောင်ကို ဖွင့်လှစ်ကာ တာအိုတရားဟောကြားရန်မှာ သဘာဝကျပေသည်။</p> <p> </p> <p>“တာအိုတရားတွေကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးတဲ့အတွက် ခန်းမလေးခုကိုယ်စား ဆူးလီက တောင်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>ဆူးလီက တစ်ဖန် ဦးညွှတ်လိုက်ပြန်၏။</p> <p> </p> <p>"သွားတော့..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်ကာ တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားပြီး လက်နက်တောင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လက်နက်တောင်၏ ကျင့်ကြံသူများအားလုံးက သူ့ကို လေးစားစွာဖြင့် အရိုအသေပေးကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် ယခုအခါ တောင်တစ်ရာ အလယ်တွင် ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကာ သူ၏ လက်နက်တောင်သို့ ဝင်ရောက်မှုမှာလည်း အတားအဆီးမရှိဖြစ်ပြီး လက်နက်တောင် ၏ ထိပ်တောင်သို့ အနှောင့်အယှက်ကင်းစွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက လက်နက်တောင် တောင်သခင်ရဲ့ အင်မော်တယ်ဂူလား..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက သူ၏ရှေ့ရှိ မိုးထိအောင် မြင့်မားနေသော မီးဖိုကြီးကို ကြည့်ကာ သူ၏ အမူအရာမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုသိုလှောင်ရာ စာအုပ်တောင် တောင်သခင်၏ အင်မော်တယ်ဂူမှာ စာအုပ်စင်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် ဖာတောင်သခင်၏ အင်မော်တယ်ဂူသို့ တစ်ကြိမ် သွားရောက်ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းမှာ ဓားတစ်လက် ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လက်နက်တောင် တောင်သခင်၏ အင်မော်တယ်ဂူမှာ မီးဖိုကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းကလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်လင်းရီ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီ တံခါးခေါက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျူးယန်နှင့် သူ၏ သားဖြစ်သူတို့ အင်မော်တယ်ဂူထဲမှ ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်လင်းရီ၊ ဒီနေ့တော့ ဒီအဘိုးကြီးကို စိတ်တိုင်းကျ သောက်ခွင့်ပေးလိုက်တာပဲ..."</p> <p> </p> <p>ကျူးယန်က ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကျူးယန်သည် ယခုအခါ လင်းရီအား ရင်ဘတ်ထဲမှ အမှန်တကယ် ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အရင်တုန်းက ဖာတောင်သခင်က လင်းရီအတွက် သူ့ဦးခေါင်းခွံကို ခွဲပစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းအတွက်ပင် သူ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားနေရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာ ပျော်ရွှင်ရင် ပြီးတာပါပဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်လင်းရီ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်နက်တောင်ကို ကိစ္စတစ်ခုခုရှိလို့ လာတာလား..."</p> <p> </p> <p>ကျူးထျန်က ရိုးသားဖြူစင်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ဝိုင်တောင်ကို အသစ်တည်ထောင်ထားပြီဖြစ်ရာ လင်းရီက ဝိုင်တောင်ပေါ်တွင် မနေဘဲ လက်နက်တောင်သို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူ တောင်းဆိုစရာတစ်ခုခု ရှိနေမည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီမျိုးဆက်သစ်က လက်နက်တောင်ကနေ ပစ္စည်းတစ်ခု ငှားချင်လို့ပါ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save