ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရီက ပြုံးလိုက်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက ဝိုင်တောင် တောင်သခင်လင်းရီပါ၊ စီနီယာကို အရိုအသေပေးပါတယ်..."
"လင်းရီ..."
ရတနာသင်္ဘောပေါ်ရှိ လူတိုင်းက လင်းရီအား ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များမှာ စိတ်အားထက်သန်ကာ လေးစားကြည်ညိုမှုများ ပါဝင်နေခဲ့၏။
ဆယ်ရက်အတွင်းမှာပင် လင်းရီ၏နာမည်သည် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သုံးဆယ့်ခြောက်မျိုးသော နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်းဝိုင်သည် လူတစ်ဦးအား သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာအိုအကြောင်း မေးမြန်းရန် ကူညီပေးနိုင်ပေသည်။
မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလဝိုင်က ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို အထောက်အကူ ပြုနိုင်၏။
ဤအချက်နှစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် တာလော့ဝိုင်တောင်သို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြပြီး မူးယစ်အင်မော်တယ်စံအိမ် ဖွင့်လှစ်မည့်အချိန်ကို ဝိုင်တောင်၏ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။
အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းတစ်ခုခုသို့ မဝင်ရောက်ရသေးသော ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှ လူများအကြားတွင် လင်းရီ၏ ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသူ မြောက်မြားစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
"ထန်ကျင်းကျုံး၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်..."
သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးမှ အဘိုးအိုက အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်ထန်ကိုး..."
လင်းရီ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။
သူ မလာမီက ကျိုးယွင်ပေးခဲ့သော သေခြင်းရှင်ခြင်းတံဆိပ်ပြားမှာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ တံဆိပ်ပြား ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းမှာ ထန်ကျင်းကျုံးနှင့် သက်ဆိုင်ရမည်မှာ သေချာလှ၏။
"မင်း ဘာလို့ လာတာလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်..."
ထန်ကျင်းကျုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လင်းရီအား သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်လာရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။
လင်းရီက တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရတနာသင်္ဘောပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားကာ ဟွေကွမ်ကလည်း အနောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာခဲ့၏။
"အဆင့်ကိုးတိမ်တိုက်လှေကား မဟာဝင်္ကပါ..."
"အဆင့်ရှစ်တိုက်ခိုက်ရေးသံချပ်ကာ..."
"တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို သေမှာကြောက်လို့ အရမ်း အကာအကွယ်ပေးထားတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ အခု ကြည့်ရတာ အဲဒါက လုံးဝ အလကားပြောတာ မဟုတ်ဘူးပဲ..."
ထန်ကျင်းကျုံးသည် လင်းရီ၏ အနောက်ရှိ အဆင့်ရှစ် တိုက်ခိုက်ရေးသံချပ်ကာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။
"ဂိုဏ်းက စီနီယာတွေက တကယ့်ကို မျိုးဆက်သစ်တွေအပေါ် အရမ်း ကောင်းကြပါတယ်..."
လင်းရီ၏ အပြုံးက တောက်ပနေခဲ့၏။
"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးကို ပြန်ရောက်မှ မင်းကိစ္စကို ဆက်ပြောကြတာပေါ့..."
ထန်ကျင်းကျုံးက သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော လူငယ်လေးများနှင့် မိန်းကလေးငယ် ရှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ခုန်ချလိုက်..."
ထန်ကျင်းကျုံးက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"ငါတို့ သေသွားရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူး..."
"ငါတို့မှာ မွေးရာပါ အရည်အချင်းလည်း မရှိသလို နောက်ခံလည်း မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အင်မော်တယ်တာအိုကိုတော့ မျှော်မှန်းထားတယ်..."
"ငါတို့ပေးဆပ်နိုင်တာက သေချာပေါက် ဒီအသက်တစ်ချောင်းပဲရှိတာ..."
"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အင်မော်တယ်တာအိုထဲ ဝင်ရောက်ရတာက တန်ပါတယ်..."
"ဒါက တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အသက်ပါ၊ ဒီလောက်လေးတောင် စွန့်စားဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူးဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ဘာများ ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ..."
လူငယ်လေးများနှင့် မိန်းကလေးငယ် ရှစ်ဦးသည် သူတို့ဘာသာ စကားပြောဆိုနေကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ပိုမို ပြတ်သားလာကာ သင်္ဘော၏ လက်ရန်းပေါ်သို့ တက်သွားကြလေသည်။
ထိုရှစ်ယောက်၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ ပိုမို ပြတ်သားလာကြောင်း လင်းရီ အာရုံခံမိလိုက်၏။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မွေးရာပါချီများသည် အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့နေရပေသည်။
"အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းကြားမှာ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို သွေးပေးဖို့၊ အလားအလာတွေကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ဖို့၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြင့်မြတ်အောင် လုပ်ဖို့လား..."
လင်းရီက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြား ရွေးချယ်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့် ထိုရှစ်ယောက်သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အပြောင်းအလဲများကို သဘာဝကျကျပင် သတိမပြုမိခဲ့ကြချေ။
သို့သော် လင်းရီကမူ ၎င်းကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။
"အား..."
လင်းရီ ရေရွတ်နေစဉ်မှာပင် အနီးမှ အဝေးသို့ ရှည်လျားသော အသံရှစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ၎င်းမှာ သင်္ဘော၏ လက်ရန်းမှနေ၍ တိုက်ရိုက် ခုန်ချသွားသော ထိုရှစ်ယောက်ပင် ဖြစ်လေသည်။
ဝှစ်!
ထိုရှစ်ယောက်သည် ရတနာသင်္ဘော၏ အကာအကွယ်မဲ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မီးတောင်အတွင်းမှ တက်လာသော ပူပြင်းသည့် လှိုင်းတံပိုးများက သူတို့၏ ဆံပင်များကို ချက်ချင်း ကောက်ကွေးသွားစေပြီး သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှလည်း ကျွမ်းလောင်သော အနံ့များ စတင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
"မလုပ်နဲ့..."
ထိုရှစ်ယောက်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း အောက်သို့ ခုန်ချပြီးနောက် ရှင်သန်လိုစိတ်သည် ထွက်ပေါ်လာဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် မည်သူက ဆန္ဒအလျောက် သေချင်မည်နည်း။
ထိုရှင်သန်လိုစိတ်က ချက်ချင်းပင် ရှင်သန်ခြင်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့ ရှစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မွေးရာပါချီများကို အလိုအလျောက် အသက်ဝင်လာစေခဲ့၏။
ပြင်းထန်လိုက်တာ...
မွေးရာပါချီ တစ်စွန်းတစ်စတွင် စွမ်းအားမည်မျှပါဝင်ကြောင်း လင်းရီ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။
သို့သော် ထိုရှစ်ယောက်၏ မွေးရာပါချီများသည် ပြင်းထန်သော မီးတောက်ပေါ်သို့ ဆီလောင်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ သူတို့၏ အလားအလာများကို ရူးသွပ်စွာ ညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ ကန့်သတ်ချက်များထက် ကျော်လွန်သော စွမ်းအားများကို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာစေခဲ့၏။
သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ မွေးရာပါချီကို တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရစ်ပတ်စေလိုက်ပြီး မီးတောင်၏ အပူဒဏ်ကို ကာကွယ်လိုက်သည်။
အကာအကွယ်ဝိညာဉ်ချီ။
ဤသည်မှာ ချီထိန်းချုပ်ခြင်း၏ အစပင် ဖြစ်လေသည်။
အခြားတစ်ဦးသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မွေးရာပါချီကို လက်သီးတစ်ဖက်တည်းပေါ်တွင် စုစည်းလိုက်ပြီး မီးတောင်ကို ထိုးကြိတ်လိုက်၏။ တန်ပြန်သက်ရောက်မှု အားကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သုံးပေခန့် ပိုမို မြင့်တက်လာအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
နောက်တစ်ဦးကမူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ချီကို အသုံးပြုကာ အတောင်ပံများအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလိုက်ပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ခတ်လိုက်ကာ လေထဲသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့လေသည်။
လက်နက်တောင်၏ ချီကျင့်ကြံသူများ တွင် နယ်ပယ်ငါးခုရှိ၏။
ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ အခြေခံအဆင့်ဖြစ်သည်။
ချီကို လက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုကာ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာ အသေးစားအောင်မြင်မှုဖြစ်၏။
ချီကို ထက်မြက်သော ဓားသွားအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ အကြီးစားအောင်မြင်မှု ဖြစ်သည်။
ချီကို အသွင်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်း ဖြစ်၏။
ချီတစ်ရပ်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာ မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။
သေဆုံးမည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ထိုရှစ်ယောက်၏ အတွင်းပိုင်း အလားအလာများသည် ချက်ချင်းပင် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။
အချို့မှာ ခုန်ပျံလိုက်ရုံဖြင့် ချီကိုလက်သီးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းကို ပြီးမြောက်သွားကာ ချီကျင့်ကြံခြင်းတွင် အသေးစားအောင်မြင်မှု ကို ရရှိသွားကြသည်။ အချို့မှာမူ ချီကို အသွင်အမျိုးမျိုးသို့ ခေတ္တ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပြီး ပျံသန်းရန်အတွက် အတောင်ပံများကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ရာ ၎င်းမှာ ချီကျင့်ကြံခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
လင်းရီ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ခရမ်းရွှေရောင် ဘူးသီးခြောက်သည် ညင်သာစွာ တုန်ခါသွားပြီး စိတ်ဆန္ဒ အပိုင်းအစများက ၎င်းဆီသို့ ဆွဲငင်ခံရလေသည်။
ဘူးသီးခြောက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွား၏။
ရှင်သန်လိုစိတ်...
ဤသည်မှာ သေမင်းတမန်လမ်းဝတွင် ထိုရှစ်ယောက်ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသော ရှင်သန်လိုစိတ်ပင်ဖြစ်လေသည်။
"ဒီလိုကိုး..."
"အနည်းငယ် လွန်ကဲပေမယ့် တကယ့်ကို ထိရောက်တယ်..."
"သေခြင်းတရားနဲ့ တကယ် ရင်ဆိုင်ရမှသာ အဖြူစင်ဆုံး ရှင်သန်လိုစိတ်က ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာမှာ..."
"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက လူတွေက ရူးသွပ်နေပုံပေါ်ပေမယ့် အသက်ရဲ့ တန်ဖိုးကို အနက်ရှိုင်းဆုံး နားလည်နိုင်တဲ့ သူတွေပဲ..."
"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက ကျင့်ကြံသူတိုင်း သေခြင်းတရားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါတိုင်း ရှင်သန်ခြင်းရဲ့ ချိုမြိန်မှုကိုရရှိဖို့ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်ကြလိမ့်မယ်..."
"ဒီရှင်သန်လိုစိတ်က အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာတဲ့အခါ အဲဒါက သူတို့ ဂိုဏ်းထဲကို တကယ်ဝင်ရောက်သွားတဲ့ အချိန်ပဲ..."
"ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးဘူး..."
"ဘယ်တော့မှ သေဖို့ မကြိုးစားဘူး..."
"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက အရူးတွေ မဟုတ်ဘူး၊ အသက်ကို သူတို့ထက် ပိုတန်ဖိုးထားတဲ့သူ မရှိဘူး..."
"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက ကျင့်ကြံမှုအမြန်ဆုံး ဂိုဏ်းလို့ ချီးကျူးခံရတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး..."
"ဒီလိုလှုံ့ဆော်မှုမျိုးအောက်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အသက်ဓာတ်နဲ့ တာအိုရှာဖွေခြင်း နှလုံးသားရဲ့ ခိုင်မာမှုက ပြောပြလို့တောင် မရနိုင်ဘူး..."
လင်းရီ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။ ရှင်သန်ခြင်းတာအို၏ အနှစ်သာရကို သူ နားလည်သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ ကျင့်ကြံမှု အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ မြန်ဆန်ရကြောင်းကိုလည်း နားလည်သွားခဲ့လေသည်။
အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြားတွင် ရှင်သန်လိုစိတ်ကို အားကိုးကာ သူတို့၏ အလားအလာများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သူတို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသော နယ်ပယ်များဆီသို့ အချိန်တိုအတွင်း ဝင်ရောက်သွားကြ၏။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီးနောက် ထိုနယ်ပယ် များကို ဆက်လက် မထိန်းသိမ်းထားနိုင်လျှင်တောင်မှ ရရှိလိုက်သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများက သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ခိုင်မြဲစွာ စွဲထင်နေမည် ဖြစ်သည်။
ထိုနယ်ပယ်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရန်မှာ သဘာဝကျကျပင် ရိုးရှင်းသွားပေလိမ့်မည်။
လင်းရီ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်နေစဉ် ထန်ကျင်းကျုံးသည်လည်း ထိုရှစ်ယောက်၏ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။
ထန်ကျင်းကျုံး၏ အမူအရာမှာ လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ မွေးရာပါချီက အတောင်ပံအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သက်သာရာရသွားပုံ ပေါ်လေသည်။
အခြားလူငယ်လေးတစ်ဦးက သူ၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသော်လည်း ပြုတ်ကျနေခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ မီးတောင်ထဲသို့ ထိုးကျတော့မည်ကို မြင်သောအခါ သူက ခေါင်းခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
နောက်ဆုံးတွင် ခုန်ချခဲ့သော ရှစ်ယောက်အနက် သုံးယောက်သာလျှင် သူတို့၏ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အလားအလာများနှင့် မွေးရာပါချီ တစ်စွန်းတစ်စကို အားကိုးကာ ရတနာသင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
အခြားသုံးယောက်မှာ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြားတွင် ရုန်းကန်နေရဆဲ ဖြစ်၏။
နောက်ဆုံး နှစ်ယောက်မှာမူ အရှုံးပေးလိုက်ပုံရကာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြုတ်ကျခွင့်ပေးလိုက်ပြီး မီးတောင်၏ မျိုချခံရတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေလေသည်။
"ဟူး..."
ထန်ကျင်းကျုံးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသော ငါးယောက်မှာ မြင်ရောင်မရသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ရတနာသင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
ရှစ်ယောက်လုံး ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကြပြီး တုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ငရဲတံခါးဝကို ဖြတ်လျှောက်ခဲ့ရပြီးနောက် ယခု အသက်ရှင်နေခြင်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။
"ဝါး..."
သေချာပေါက် သေရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ရသော ထိုနှစ်ယောက်သည် ခဏတာ မိန်းမောသွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားကာ အသံကျယ်လောင်စွာဖြင့် ငိုကြွေးလိုက်ကြ၏။
ကျန်ခြောက်ယောက်မှာ အတော်လေး တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိ ကြောက်ရွံ့မှုများကိုမူ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်သေးချေ။
"ငါ့ကို ပြောစမ်း..."
"မင်းတို့ ငါ့ရဲ့သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးထဲကို ဝင်ချင်သေးလား..."
ထန်ကျင်းကျုံးက ထိုရှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဝင်ချင်ပါတယ်..."
ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် ရတနာသင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော သုံးယောက်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဖြေကြားလိုက်၏။
"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက ကျွန်တော်တို့ မှန်းဆနိုင်တဲ့ နေရာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ အရှုံးပေးပါတယ်..."
ရုန်းကန်နေခဲ့ရသော သုံးယောက်သည် ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် အရှုံးပေးရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။
သေချာပေါက် သေရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ရသော နှစ်ယောက်အနက် တစ်ဦးကမူ နေရစ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။
ပထမသုံးယောက်သာ အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု လင်းရီ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ထန်ကျင်းကျုံးက နောက်ဆုံးတစ်ဦးကိုပါ လက်ခံလိမ့်မည်ဟု သူမမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
"တောင်သခင်လင်းရီ..."
"ဒါက ငါ့ရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးရဲ့ ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲပဲ..."
"စာမေးပွဲအတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ အသက်ကို ငါ အာမခံနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးထဲ ဝင်သွားတာနဲ့ ငါ ထပ်ပြီး ဝင်စွက်ဖက်လို့မရတော့ဘူး..."
"မင်း အဲဒီအသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ထဲ ဝင်ချင်သေးလား..."
ထန်ကျင်းကျုံးက နောက်သို့လှည့်ကာ လင်းရီအား ကြည့်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါပါ မေးလိုက်လေသည်။
***