Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် ဒီရောက်တာနဲ့ ခင်ဗျားတို့က ဖျက်သိမ်းချင်နေကြပြီလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဝှစ်! ဝှစ်! ဝှစ်!</p> <p> </p> <p>လင်းရီအား ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟင်းလင်းပြင်မှာ အဆက်မပြတ် တွန့်လိမ်သွားပြီး ထိန်းချုပ်မရသော ချီများနှင့်အတူ ပုံရိပ်ခုနစ်ခုသည် လင်းရီ၏ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လူခုနစ်ဦးတွင် အမျိုးသားခြောက်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပါဝင်ပြီး အားလုံးမှာ အလွန်ထက်မြက်ကာ ထိန်းချုပ်မရဘဲ ရိုင်းစိုင်းသောကြမ်းကြုတ်သောချီများ ရှိကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>ခုနစ်ဦးထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အားလုံးက လင်းရီအား အလွန်စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ချောမောလှပတဲ့ လူငယ်လေးပဲ... အသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ထဲမှာ သူ သေသွားရမှာ တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ..."</p> <p> </p> <p>ခုနစ်ဦးအနက် တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးက လင်းရီအား ကြည့်ကာ သွားရည်ကျနေပြီး သူမ၏ အပြုအမူမှာ အလွန် ထိန်းချုပ်မရဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ... မင်းက အသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ထဲ ဝင်ချင်တယ်ဆိုတာ သေခြင်းရှင်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေချင်လို့ပဲလေ..."</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့ ဒီ စနီယာနောက်ကို တိုက်ရိုက်လိုက်ပြီး မကျင့်ကြံရမှာလဲ... ဒီ စီနီယာက မင်းကို အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းကို တောင့်တလာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးသည် လင်းရီအား ခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ အကဲခတ်လိုက်ရာ သူမ၏ ထိန်းချုပ်မရသော အမူအရာက လင်းရီအား အံ့သြမင်သက်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးမှ ကျွမ်းကျင်သူသည် နတ်ဆိုးအရှင်သခင် မျှော်စင်မှများ ဖြစ်နေနိုင်မည်လား။</p> <p> </p> <p>"သတ္တမ ထိန်းစမ်း..."</p> <p> </p> <p>"ဒါက တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက ဝိုင်တောင် တောင်သခင်၊ လက်ရှိ နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ နံပါတ်တစ် နေရာမှာ ရှိနေတဲ့သူပဲ..."</p> <p> </p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက ဝိုင်တောင် တောင်သခင်... ဒါဆို ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်..."</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ ငါ သူ့ကို ဒုက္ခပေးလိုက်ရင် ဖာတောင်သခင်က သူ့ရဲ့ဓားနဲ့ ငါ့ကို လာရှာလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ် ဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p>"သူမရဲ့ဓားကို မျှော်လင့်နေတာ ကြာပြီ..."</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိသည့်အပြင် စမ်းသပ်ကြည့်ရန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဖာတောင်သခင်က မင်းကို ဂရုစိုက်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး..."</p> <p> </p> <p>"ငါကြားတာတော့ ဖာတောင်သခင်က သွေးပင်လယ်ထဲ ဝင်သွားပြီး အဲဒီမှာ လီတိရှန်းနဲ့ သုံးရက်ကြာ ရင်ဆိုင်နေခဲ့ပြီတဲ့..."</p> <p> </p> <p>တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာဘိုးဘေးက သွေးပင်လယ်ထဲကို ဝင်သွားပြီလား..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်း မသိဘူးလား..."</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုက မျက်ခွံပင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီမျိုးဆက်သစ်က သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးကို တိုက်ရိုက်လာခဲ့တာဆိုတော့ တကယ် မသိခဲ့ပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့သုံးရက်က ဖာတောင်သခင်ဟာ သူမရဲ့ ဓားနဲ့ သွေးပင်လယ်ထဲ ဝင်သွားခဲ့ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားစိတ်ဆန္ဒနဲ့ လီတိရှန်းကို သွေးပင်လယ် နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာကနေ ဆွဲထုတ်ခဲ့တယ်၊ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ခပ်လှမ်းလှမ်းကနေ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်နေကြပြီး သူတို့ရဲ့ ဓားစိတ်ဆန္ဒတွေက မိုင်ပေါင်း သန်းချီအထိ ဖြန့်ကျက်နေတယ်..."</p> <p> </p> <p>"အခုတော့ အဲဒီမိုင်သန်းချီတဲ့ ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံး ရှင်းလင်းသွားပြီ..."</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုက သေချာပေါက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာဘိုးဘေးက လီတိရှန်းကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ရင်ဆိုင်နေရုံပဲလား..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက သံသယဖြစ်ဖွယ် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက သဘာဝပဲလေ..."</p> <p> </p> <p>"လီတိရှန်းနဲ့ ဖာတောင်သခင်တို့က ဒီခေတ်မှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းလမ်းစဉ်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး နှစ်ယောက်ပဲ..."</p> <p> </p> <p>"လီတိရှန်းရဲ့ ဓားက မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်နေပြီ၊ အပြစ်အနာအဆာ တစ်ခုမှ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ဘူး..."</p> <p> </p> <p>"ဖာတောင်သခင်ရဲ့ ဓားက ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားပဲ၊ ဒီဓားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ တစ်ယောက်ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအားအားလုံးကို တစ်နေရာတည်းမှာ စုစည်းနိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဖာတောင်သခင်က လီတိရှန်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဓားတစ်ချက် စွမ်းအားပဲရှိတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဓားတစ်ချက်က အနိုင်အရှုံးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမှာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဖာတောင်သခင်က လီတိရှန်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီး အရှိန်အဟုန်ကို အဆက်မပြတ် တည်ဆောက်နေတယ်၊ မှန်ကန်တဲ့ အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှာ ဖာတောင်သခင်ကို ဒီလောက် အရှိန်အဟုန်မျိုး ပေးရဲတဲ့သူဆိုလို့ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထဲမှာတောင် သုံးယောက်ပဲ ဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိတာ..."</p> <p> </p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက တောက်လောင်နေပုံ ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်ကို အရှိန်အဟုန် အပြည့်အဝ တည်ဆောက်ပြီးနောက် ဓားတစ်ချက် ထုတ်လွှတ်ခွင့်ပေးခြင်းက ယူဆောင်လာမည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ သူ၏ သွေးများကို ဆူပွက်လာစေမည်မှာ သေချာလှသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"ဒီသုံးယောက်ထဲမှာ တစ်ယောက်က စီနီယာ လီတိရှန်း၊ ဒုတိယတစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါဆို တတိယတစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီတတိယလူက သဘာဝကျကျပဲ လန်ခဲကျောင်းတော်က လောကသခင်အားခုံးပေါ့..."</p> <p> </p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လောကသခင်အားခုံး..."</p> <p> </p> <p>"မှန်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"မဟာယာနဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက သူတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကြောင့် အမြဲတမ်း နာမည်ကြီးတယ်လေ..."</p> <p> </p> <p>"လောကသခင်အားခုံးရဲ့ ကာကွယ်ရေးကလည်း ဒီခေတ်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ..."</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ သူသာဆိုရင် ဆရာဘိုးဘေးကို သူမရဲ့ ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား ထုတ်လွှတ်ခွင့်ပေးရဲမှာ အမှန်ပဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီ၏ မျက်လုံးများက အရောင်လင်းသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"အတိအကျပဲ..."</p> <p> </p> <p>"လောကသခင်အားခုံးနဲ့ ဖာတောင်သခင်တို့က အမြင့်ဆုံး ကာကွယ်ရေးနဲ့ အမြင့်ဆုံး ထက်မြက်မှုတို့ကို ကိုယ်စားပြုတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဖာတောင်သခင်က လောကသခင်အားခုံးနဲ့ယှဉ်ရင် သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက နည်းနည်းလေး နိမ့်ကျနေသေးတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဖာတောင်သခင်ရဲ့ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ သူမက လောကသခင်အားခုံးရဲ့ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်သေးဘူး..."</p> <p> </p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုဆိုရင် ဆရာဘိုးဘေးနဲ့ လီတိရှန်းတို့က နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်ရက်လောက် ရင်ဆိုင်ရဦးမှာလဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက အလျင်အမြန် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အနည်းဆုံး ခုနစ်ရက်ပေါ့..."</p> <p> </p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆယ်ရက်ဆိုရင် ဖာတောင်သခင်က သူမရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဟုန်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ တွန်းပို့ဖို့ လုံလောက်သင့်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဒီဓားချက် ဘယ်အချိန် ထွက်လာမလဲ ဆိုတာကတော့ လီတိရှန်းက ဖာတောင်သခင်ကို ဒီဓားချက် ထုတ်လွှတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးမပေး အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"ခုနစ်ရက်..."</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ငါသာ မြန်မြန်လုပ်နိုင်ရင် ဆရာဘိုးဘေးရဲ့ အံ့မခန်းဓားချက်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ရဖို့ အချိန်မီနိုင်သေးတယ်ပေါ့..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီ၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်လင်းရီ၊ အကယ်၍ မင်း အခု ထွက်သွားရင် မင်းလက်ထဲက အဆင့်ကိုးတိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားနဲ့ဆို သဘာဝကျကျပဲ အချိန်မီမှာပါ..."</p> <p> </p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါတော့ မဖြစ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>"ဒီမျိုးဆက်သစ်က အသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ထဲ မဝင်ရသေးဘူးလေ..."</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကျွန်တော် မလာခင် စီနီယာ ပေးလိုက်တဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံဆိပ်ပြား ပါ၊ စီနီယာ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီ မျိုးဆက်သစ်အတွက် အသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ကို ဖွင့်ပေးပါ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် သူ၏ လက်ဝါးကို လှန်လိုက်ပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းတံဆိပ်ပြား ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီစီနီယာက အရင်တုန်းက ကျိုးယွင်ကို ကျေးဇူးတင်စရာတစ်ခုရှိခဲ့တာ အမှန်ပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဒီကျေးဇူးကြောင့် ဒီစီနီယာက သေရမယ်ဆိုရင်တောင် သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ ကျိုးယွင်က မင်းကို ဒီတံဆိပ်ပြားနဲ့ လွှတ်လိုက်ပြီး ဒီစီနီယာကို တစ်ကြိမ်လောက် ကူညီဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ရင် ပြိုင်ဘက်က လီတိရှန်းဖြစ်နေရင်တောင် ဒီစီနီယာက အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပေးမှာပါ..."</p> <p> </p> <p>"အသက်ရှင်တာ သေတာကို ဂရုမစိုက်ဘဲပေါ့..."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီအသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ကို ဒီစီနီယာရဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုတည်းနဲ့ ဖွင့်လို့မရဘူး..."</p> <p> </p> <p>"သူတို့ခုနစ်ယောက်လုံးရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက အခြား သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ဦးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာ ခုနစ်ယောက်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးကြပါဦး..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက တစ်ဖန် ဦးညွှတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်း အသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ထဲ ဝင်ချင်တာလား... ငါတို့က အဲဒီအတွက် အရမ်းဝမ်းသာပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးမှ ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ဦးတွင် ထိန်းချုပ်မရသော ချီများ ရှိကြပြီး ရုပ်ရည်သွင်ပြင် အမျိုးမျိုး ရှိကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းက လင်းရီအား နောက်ပြောင်ခဲ့သော အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူသည် ပြေပြစ်ပြီး လှပသော ရုပ်ရည်သွင်ပြင် ရှိ၏။ အကယ်၍ သူမသာ စကားမပြောခဲ့လျှင် မိသားစုကောင်းတစ်ခုမှ သင့်လျော်သော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးနှင့် အမှန်တကယ် တူနေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ယခု စကားပြောနေသူမှာမူ ကလေးတစ်ဦးနှင့် တူနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ခုနစ်ဦးအနက် သူသည် အငယ်ဆုံးဖြစ်ပုံရသော်လည်း သူ၏ ချီမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်ပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ ဂိုဏ်းချုပ် ထန်ကျင်းကျုံးပြီးလျှင် ဒုတိယ လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာက..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ဦးညွှတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီစီနီယာက သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးရဲ့ဖူကန်းရှန်းပဲ..."</p> <p> </p> <p>ကလေးနှင့်တူသော တာအိုကျင့်ကြံသူက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ငယ်ရွယ်ပုံရသော်လည်း သူ၏ အသံမှာ အလွန်အိုမင်းနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပင် နောက်ကျိနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီမျိုးဆက်သစ်က သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးထဲ ဝင်ချင်တာကို စီနီယာက ဘာလို့ အရမ်း ဝမ်းသာရတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ဟာ သေခြင်းရှင်ခြင်း လမ်းစဉ်ကနေ ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် အသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ထဲ ဝင်ဖို့ဆိုရင် သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ပြီး ရှင်သန်လိုတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိရမယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ထဲ ဝင်သွားတာနဲ့ အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းက ကိုယ့်ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မရှိတော့ဘူးလေ..."</p> <p> </p> <p>"ဆရာဘိုးဘေးက ဒီအသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ကို ချန်ထားခဲ့တုန်းက ဘိုးဘေးရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့တယ်..."</p> <p> </p> <p>"အသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ထဲ ဝင်ဖို့ဆိုရင် သေခြင်းရှင်ခြင်း ကပ်ဘေးခုနစ်ပါးကို ဖြတ်ကျော်ရမယ်..."</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးဟာ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေချိန်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုလို အားနည်းနေချိန်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် အမြဲတမ်း အကြီးအကဲ ခုနစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်..."</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ ခုနစ်ယောက်လုံးမှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းအဆောင်တစ်ခုစီ ရှိကြတယ်..."</p> <p> </p> <p>"အဆောင်တစ်ခု၊ ကပ်ဘေးတစ်ခု။ အဆောင်ခုနစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သူတွေက အသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဝမ်းနည်းစရာက ငါတို့ ခုနစ်ယောက်က ဒီသေခြင်းရှင်ခြင်း ကပ်ဘေးခုနစ်ပါးကို အမွေဆက်ခံပြီးကတည်းက အဲဒါတွေကို သုံးဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခါမှ မရခဲ့ဘူး..."</p> <p> </p> <p>ဖူကန်းရှန်းက မျက်လုံးကို မှေးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် တောင့်တမှုများ အပြည့်ရှိနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ သေခြင်းရှင်ခြင်း ကပ်ဘေးခုနစ်ပါးဖြစ်ပြီး အဆောင်တစ်ခုလျှင် သေခြင်းရှင်ခြင်း တစ်ခါ ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်ရာ အလွန် ကြီးကျယ်သော သေခြင်းတရား အတွေ့အကြုံပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်ရတာ နှစ်သက်သူများမှာ သဘာဝကျကျပင် ပြင်းထန်သော စပ်စုလိုစိတ်များ ရှိကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ အကြီးအကဲများအတွက် ဤသည်မှာ ကြီးမားသော နောင်တတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ငြင်းဆို၍မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာ ခုနစ်ယောက်ကရော အသက်တံခါးနှင့် သေခြင်းစံအိမ်ထဲ တစ်ခါမှ မဝင်ဖူးဘူးလား..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့လည်း ဝင်ချင်တာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>"နှမြောစရာက ငါတို့ထဲက အစွမ်းအထက်ဆုံး တစ်ယောက်ကတောင် ကပ်ဘေးငါးပါးကိုပဲ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တယ်..."</p> <p> </p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးသည်လည်း လွမ်းဆွတ်နေပုံ ပေါ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် သူသည် ကပ်ဘေးငါးပါးကိုသာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီး အစွမ်းအထက်ဆုံး ကပ်ဘေးနှစ်ပါးကို ဘယ်သောအခါမျှ မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>"မျိုးဆက်ဟောင်းတွေက သေခြင်းရှင်ခြင်း အဆောင် တွေကို ငါတို့ဆီ လက်ဆင့်ကမ်းပေးပြီးနောက်မှာ ငါတို့ကို ထပ်တလဲလဲ ညွှန်ကြားခဲ့တယ်..."</p> <p> </p> <p>"သေခြင်းရှင်ခြင်း ကပ်ဘေးခုနစ်ပါးကို အဆုံးသတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ..."</p> <p> </p> <p>"အနာဂတ်မှာ ဂိုဏ်းတွင်းက မျိုးဆက်သစ် တပည့်တွေအပေါ်မှာ အဲဒါတွေကို အသုံးမပြုရဘူး..."</p> <p> </p> <p>"ဒီအတွက် သူတို့က ငါတို့ကို တာအိုကျမ်းသစ္စာ ဆိုဖို့တောင် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တယ်..."</p> <p> </p> <p>ဖူကန်းရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း နောင်တရမှုများ အပြည့်ရှိနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ သဘောသဘာဝနှင့် သိပ်မကိုက်ညီလှပေ။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယခင်မျိုးဆက်ကတည်းက ငါတို့က သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးကို ဖျက်သိမ်းဖို့ အမြဲတမ်း ပြင်ဆင်နေခဲ့လို့ပဲ..."</p> <p> </p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save