Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးပင်လယ် အတွင်းသို့.. သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး ကပ်ဘေးခုနစ်ပါး၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်း။</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီလိုဆိုမှတော့ ဒီနေ့ကစပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက ငါ့ရဲ့ ဝိုင်တောင် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ရဲ့ဝိုင်တောင် ရဲ့ မဟာအကြီးအကဲ ရှစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>"သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက ကျန်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကလည်း ငါ့ရဲ့ ဝိုင်တောင် ထဲမှာ အရင်ကလို အခွင့်အရေးမျိုးကိုပဲ ခံစားရပါလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်တောင် ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် သူတို့သည် သူ့လူများ ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် သူ့လူများကို ဘယ်သောအခါမျှ မတရား မဆက်ဆံခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက ဦးဆောင်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ အခုဝိုင်တောင်ဆီကို သတင်းတစ်ခု ပို့လိုက်မယ်၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက တပည့်တွေ ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်ခွာပြီး ဝိုင်တောင် ကို သွားလို့ရပြီ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အဆင့်ကိုး တိမ်တိုက်လှေကား မဟာဝင်္ကပါကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ မလိုက်ဘူးလား..."</p> <p> </p> <p>ထန်ကျင်းကျုံး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"မလိုက်တော့ဘူး..."</p> <p> </p> <p>"ဆရာသခင်နဲ့ လီတိရှန်းတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကို သွားကြည့်ဖို့ သွေးပင်လယ် ကို ငါ သွားရဦးမယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဆရာသခင်ရဲ့ ဓားချက်က ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အရှိန်အဝါ ပါဝင်နေမှာ သေချာတယ်၊ အဲဒါကို လက်လွတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေလျက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်သည် ယခုအချိန်တွင် လီတိရှန်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ လင်းရီသာ အလျင်စလို သွားမည်ဆိုလျှင် အချိန်မီနိုင်သေးပေသည်။</p> <p> </p> <p>"မှန်တယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဖာတောင်သခင်ရဲ့ ဓားချက်က လောကကြီးကို သေချာပေါက် တုန်လှုပ်သွားစေမှာပဲ၊ အဲဒါကို လက်လွတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ကိုပါ ခေါ်သွားပါ..."</p> <p> </p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးနှင့် အခြားသူများသည် လင်းရီ၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြား ပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက သဘောတူကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးကို ပြောင်းရွှေ့ခြင်းမှာ တကယ်တော့ အတော်လေး ရိုးရှင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးသည် ကျဆင်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး အခြေခံအုတ်မြစ် သိပ်မရှိချေ။ တပည့်များသည် သဘာဝကျကျပင် ပြောင်းရွှေ့ရေးအတွက် တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရှည်လျားသော ခရီးစဉ်အတွက်မူ ၎င်းကို အတွေ့အကြုံရှာဖွေခြင်း တစ်မျိုးအဖြစ် အပြည့်အဝ သဘောထားနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးမှ တပည့်များ၏ အတွေ့အကြုံများနှင့်ဆိုလျှင် ခရီးစဉ်က ပိုမို နှေးကွေးသွားမည်သာဖြစ်ပြီး မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>"သွားကြစို့..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီ၏ အမိန့်နှင့်အတူ သူ့အနောက်ရှိ ဟွေကွမ် သံချပ်ကာက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာပြီး တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားကို ထိန်းချုပ်လိုက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးသည် မြောက်ပိုင်းဒေသတွင် တည်ရှိပြီး သွေးပင်လယ်မှာမူ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ တာလော့နှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးကြားရှိ အကွာအဝေးလောက် မဝေးကွာလှချေ။</p> <p> </p> <p>အဆင့်ကိုး တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြား၏ အမြန်နှုန်းဖြင့်ဆိုလျှင် သုံးရက်အတွင်း ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရီ၏ ခရီးစဉ်မှာ သဘာဝကျကျပင် အတားအဆီး မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သွေးပင်လယ်သို့ မရောက်မီမှာပင် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကောလာဟလ များစွာကို သူ ကြားသိခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန် သွားရောက်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများမှာ အလွန် များပြားလွန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဤခေတ်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် များ၏ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်းသည် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းပြီးဖြစ်ကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းလမ်းစဉ်နှင့် ဓားတာအို တို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသော ပြိုင်ဘက်ကင်း မွေးရာပါအရိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ပြိုင်ဘက်ကင်း တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ထက်မြက်မှုတို့သည် သူ့ထံတွင် ပေါင်းစည်းနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်များအတွင်းက သူသည် လူတစ်ယောက်၊ ဓားတစ်လက်ဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် နေရာတစ်ခုရအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လောက၏ ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်သည်လည်း ဓားရှည်တာအိုနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းလမ်းစဉ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း မွေးရာပါအရိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားရှည်နှင့် ဓားတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေး တာအိုများ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဓားသည် လက်နက်များ၏ ဘုရင်ဖြစ်သော်လည်း ဓားရှည်သည်လည်း လက်နက်များ၏ အရှင်သခင်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနှစ်ခုသည် အမြဲတမ်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အရှုံးပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်ကြံသူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်သည် ထူးခြားသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လောက၏ နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော ဆရာတစ်ဦးလည်းရှိ၏။ သူသည် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ မဝင်ရောက်ရသေးသော်လည်း မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို ဒုတိယမြောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်အဖြစ် ချီးကျူးခံရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ဤ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်နှစ်ပါး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြမည်ဆိုလျှင် မည်သူက မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မမြင်တွေ့ချင်ဘဲ နေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သတင်းပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ အနှံ့အပြားမှ ကျင့်ကြံသူများသည် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရန် သွေးပင်လယ်သို့ ခရီးထွက်လာခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ အချိန်မီနိုင်သေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားပေါ်တွင် မတ်မတ်ထိုင်နေပြီး ဟွေကွမ်သံချပ်ကာအား တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြား၏ အမြန်နှုန်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ တိုးမြှင့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မူလက သုံးရက်ကြာမည့် ခရီးစဉ်ကို နှစ်ရက်ခွဲဖြင့် ပြီးဆုံးစေခဲ့ပြီး သွေးပင်လယ်၏ ကမ်းစပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးပင်လယ်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ တားမြစ်နယ်မြေ များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဆင်းရဲဒုက္ခပင်လယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>တားမြစ်နယ်မြေဟူသော ၎င်း၏ အမည်မှာ ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်နေသော လီတိရှန်းထံမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှ ကျင့်ကြံသူများသည် အဝေးမှသာ နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လီတိရှန်း၏ ဒေါသကို မည်သူကမျှ မခံယူလိုကြချေ။</p> <p> </p> <p>သွေးပင်လယ်တွင် အကောင်းပကတိ ရှိနေစဉ် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော ဓားတစ်လက်ဖြင့် ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သွေးပင်လယ် ၏ ကမ်းစပ်တွင် ရတနာသင်္ဘောများ ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေကြပြီး အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ကျဆင်းနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီမှာ လူတွေ အရမ်းများလွန်းတယ်..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သိပ်သည်းလှသော လူအုပ်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာမှာ သွေးပင်လယ် နှင့် အတော်လေး ဝေးကွာနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်လင်းရီ ရောက်လာပြီ... အားလုံးပဲ လမ်းဖယ်ပေးပြီး နေရာကောင်းလေး ဖန်တီးပေးကြပါဦး..."</p> <p> </p> <p>ဖူကန်းရှန်းက သိပ်သည်းလှသော ကျင့်ကြံသူ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းက တောင်သခင်လင်းရီပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တောင်သခင်လီပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နောက်ကျရင် အပြင်ကနေပဲ ကြည့်ရမှာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့ အခြေအနေအရ တောင်သခင် နေနေသာသာ တာလော့ဂိုဏ်းချုပ် လာရင်တောင် အပြင်မှာပဲ နေရမှာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"အဲဒါ အမှန်ပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူလာလာ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>"အသုံးဝင်တဲ့ လူနှစ်ယောက်က အထဲမှာ စောင့်နေကြတာ..."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မင်းပြောတဲ့ တောင်သခင်က ဝိုင်တောင် တောင်သခင်လင်းရီ ဆိုရင်တော့ အသုံးဝင်နိုင်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>"မင်း သူ့ကို ဖိတ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာကိုပဲ စိုးရိမ်တာ..."</p> <p> </p> <p>ဖူကန်းရှန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>အချို့က တာလော့ဂိုဏ်းချုပ်ကို နောက်ပြောင်ကာ အသရေဖျက်စကားပင် ပြောဆိုလိုက်ကြသေးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လင်းရီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ပဲ တောင်သခင်လင်းရီ လား..."</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အဲ့ဒါက လင်းရီပဲ။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်တောင် ပွဲတော်ကြီးတွင် နှလုံးသားမေးမြန်းခြင်းဝိုင် သုံးဆယ့်ခြောက်မျိုးနှင့် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလ ဝိုင်တို့သည် လောကတစ်ဝန်းတွင် နာမည်ကြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လောကရှိ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းများအားလုံးက လင်းရီအပေါ် ကြီးမားသော ကျေးဇူးကြွေး တစ်ခု တင်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းတိုင်းက လင်းရီနှင့် တွေ့ဆုံပါက ဂုဏ်ထူးဆောင် ဧည့်သည်တစ်ဦးအဖြစ် ဆက်ဆံရန် အမိန့်များ ထုတ်ပြန်ထားပြီး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် မှန်ထဲကပန်း၊ ရေထဲကလဝိုင်က လူတွေကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို ရရှိစေနိုင်ပြီး မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် များအတွက်ပင် အသုံးဝင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အနာဂတ်တွင် မည်သည့်ဂိုဏ်းက ဤသို့သော အင်မော်တယ်ဝိုင်တစ်ခွက်ကို မတောင်းဆိုဘဲ နေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ခဏတာအတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံသူ အားလုံး လမ်းဖယ်ပေးချင်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ဖူကန်းရှန်း၊ မင်း ခုနက ပြောလိုက်တာက မြေခွေးက ကျားရဲ့ အရှိန်အဝါကို ငှားသုံးသလိုပဲ..."</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင် ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို မဖျက်ဆီးပါနဲ့..."</p> <p> </p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးကမူ ဖူကန်းရှန်းအား မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖူကန်းရှန်း ဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>ဤစကားလုံး သုံးလုံး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးက ဖူကန်းရှန်းအား တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဖူကန်းရှန်းက မကောင်းဆိုးဝါး အပြုံးတစ်ခုဖြင့် စုတ်တံ၊ မင်၊ စက္ကူနှင့် မင်သွေးကျောက်တို့ကို ထုတ်ယူကာ ထိုကျင့်ကြံသူများ၏ ဂိုဏ်း သင်္ကေတများကို ကူးယူနေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မြန်မြန်... မြန်မြန် ဖယ်ပေးကြ..."</p> <p> </p> <p>ဤစကားလုံး သုံးလုံး ထွက်ပေါ်လာသောအခါ လင်းရီ၏ အရှိန်အဝါထက်ပင် ပိုမို အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူများသည် လင်းရီနှင့် အခြားသူများအတွက် လမ်းဖယ်ပေးရန် လက်တွေ့တွင် လုယက်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖူကန်းရှန်းကို မသိသော သူများပင်လျှင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံသူ အချင်းချင်းက ဆွဲခေါ်သွားကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းက ပစ်မှတ်ထားခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်လင်းရီအတွက် လမ်းဖယ်ပေးတာက ပုံမှန်ပါပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီဖူကန်းရှန်းဆိုတာ ဘယ်သူလဲ..."</p> <p> </p> <p>"သူက ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်နေတဲ့ ကပ်ဘေးချိုးဖျက်ခြင်းနယ်ပယ် တစ်ဝက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."</p> <p> </p> <p>"ဒီမှာ အုတ်ခဲတစ်လုံးပစ်လိုက်ရင် သူတို့လို လူတွေကို အများကြီး ထိနိုင်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က သန်းခေါင်ယံအချိန်မှာ မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ သင်္ချိုင်းကို တူးဖော်ပြီး မင်းရဲ့ ဆရာဘိုးဘေးနဲ့အတူ ကပြမှာကို မကြောက်ဘူးဆိုရင်တော့ မင်း ဖယ်ပေးစရာ မလိုပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>"အဲဒါ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးရဲ့ ကပ်ဘေးခုနစ်ပါးရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖူကန်းရှန်းလေ..."</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာက ဖူကန်းရှန်းအား သွားတင်းတင်းကြိတ်ကာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး၏ ကပ်ဘေးခုနစ်ပါး။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် လူဆိုးများ၊ အရူးတစ်သိုက်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားဂိုဏ်းများကို စော်ကားမိလျှင် သူတို့က အနည်းဆုံးတော့ သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးမှ ထိုအရူးတစ်သိုက်ကမူ လူတွေရဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ သင်္ချိုင်းကို တူးဖော်တာမျိုးတွေကို တကယ် လုပ်ကြလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က မင်းက သူတို့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့တောင် ဆန္ဒရှိနေကြသေးတယ်။</p> <p> </p> <p>သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးသည် အလွန် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ပိုင်းတစ်စသာ နားလည်ထားသော ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း "သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါး" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားသောအခါ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောရဲကြတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး..."</p> <p> </p> <p>ဖူကန်းရှန်းက ကျင့်ကြံသူများ ဖယ်ရှားပေးထားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ အပြုံးမှာ ဂုဏ်ယူနေကာ လင်းရီအား ဖိတ်ခေါ်သည့် လက်ဟန်ပြရန် မမေ့ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ပဲ လင်းရီပါလား..."</p> <p> </p> <p>"နယ်နှင်ခံအင်မော်တယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ နံပါတ်တစ် နေရာမှာရှိနေတဲ့ တာလော့ဝိုင်တောင်ရဲ့ အရှင်သခင်..."</p> <p> </p> <p>"ဒီလောက် တောက်ပပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်က သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက လူဆိုးတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ရောနှောနေရတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>နောက်မှ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ရသူများသည် ယခု လင်းရီကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လင်းရီကမူ ပြုံးကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကလည်း ပြန်လည် နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် လင်းရီသည် သွေးပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ပင်လယ်ထဲတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုက မာနထောင်လွှားစွာ ရပ်နေကြပြီး ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံး လက်နက်ချင်း ရိုက်ခတ်သံများ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save