Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်ယံမှ ဓားတစ်လက်၊ လီတိရှန်း၏ ဓားကို တောင်းဆိုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် သွေးလှိုင်းတံပိုးများပေါ်တွင် နင်းလျှောက်ကာ သွေးပင်လယ်အတွင်း၌ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ဖြစ်တည်မှုများသည် ထိုသွေးပင်လယ်၊ ထိုကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အစိတ်အပိုင်းတို့နှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားပုံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းဟွာအဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် နံပါတ်တစ်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတွင် အလှဆုံး အမျိုးသမီး။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်အလင်းတန်းများက သူမ၏ ပတ်လည်တွင် တောက်ပနေပြီး သူမ၏ လောကီနှင့် ကင်းကွာသော အငွေ့အသက်က နေနှင့် လကိုပင် ဖုံးကွယ်သွားစေနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင် ဤလှပသော အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးနီရောင် ဓားရှည်ကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားရှည်မှာ ခုနစ်ပေ ရှည်လျား၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး အစွန်းမဲ့ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ကျောဘက်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကပ်ဘေးတစ်ရာ သင်္ကေတများ ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ဓားသွားပေါ်တွင် သွေးစွန်းရာများ မှေးမှိန်စွာ ဖုံးကွယ်နေပြီး ၎င်းသည် အင်မော်တယ် သွေးကို သောက်သုံးထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြနေ၏။</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်သည် ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပင်လယ်ပြင်ဆီသို့ စောင်းရွယ်ထားပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ပါဝင်နေသော သွေးစွန်းနေသည့် သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒက သွေးနီရောင် ပင်လယ်ရေများကို အဆက်မပြတ် ပြိုကွဲစေပြီး ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖာရှန်းဓား။</p> <p> </p> <p>တာလော့၏ ကြီးမြတ်သောအင်မော်တယ် ရတနာဆယ်ပါးအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သော ဖာရှန်းဓား။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ဖာတောင်ကို ကာကွယ်ပေးသော ရတနာဖြစ်ပြီး ယနေ့ လောကတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေး ရတနာလက်နက်လည်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်း။</p> <p> </p> <p>အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် ဒသမနေရာ။</p> <p> </p> <p>လောကတွင် နံပါတ်တစ် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်။</p> <p> </p> <p>အချိန်တိုင်းတွင် အရက်စက်ဆုံး ဖြစ်သော်လည်း အကြင်နာဆုံးသော သူတစ်ဦးပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရက်စက်မှုမှာ လီတိရှန်း ၏တာအိုမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်းဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် တစ်ချိန်က ကြီးမားလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လူတစ်ယောက်၊ ဓားတစ်လက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ်၏ အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူ သောင်းချီကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ယခင်အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှ ဒသမနေရာကို သွေးပင်လယ်အတွင်း၌ ခေါင်းဖြတ်သတ်ခဲ့သော ရက်စက်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတိုက်ပွဲက လီတိရှန်း၏ နံပါတ်တစ် သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ် နေရာကို အခိုင်အမာ တည်ဆောက်ပေးခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုတိုက်ပွဲကပင် သွေးပင်လယ်ကို တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ရဲ့ ကြင်နာမှုကရော...</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်း၏ ကြင်နာမှုအားလုံးကို ပန်းတစ်ပွင့်အတွက် ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သွေးပင်လယ်အတွင်း၌ ပြုစုပျိုးထောင်ကာ မွေးဖွားလာခဲ့သော ပန်းတစ်ပွင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် လီတိရှန်းသည် လှိုင်းတံပိုးများပေါ်တွင် နင်းလျှောက်ကာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ငွေရောင်ဆံပင်များက လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ အလွန်ရဲရင့်ကာ ထက်မြက်သော လေးထောင့်မျက်နှာရှိပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကြီးမြတ်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရွှေရောင် မျက်တောင်နှစ်ထပ် မျက်လုံးတစ်စုံမှာ ဤလောကမှ မဟုတ်သကဲ့သို့ ပေါ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သွေးလှိုင်းတံပိုးများပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး ဖာတောင်သခင်အား လှမ်းကြည့်နေကာ ရိုးရှင်းပြီး အလှဆင်ထားခြင်း မရှိသော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။</p> <p> </p> <p>သံဓားတစ်လက်။</p> <p> </p> <p>ထိုဓားမှာ အလွန် သာမန်ဆန်လွန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သူမဆို ၎င်းသည် သာမန်သံဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော ဓားတစ်လက်ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်လောက်အောင် သာမန်ဆန်လွန်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>ဓားအိမ်မှာ သာမန်မက်မွန်သစ်သားဖြစ်ပြီး ဓားရိုးကို လျှော်ကြိုးများဖြင့် အထပ်ထပ် ရစ်ပတ်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဓားတစ်လက်သည် မည်မျှပင် သာမန်ဆန်နေပါစေ လောက၏ ဒသမအဆင့်ရှိသူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ပြီးသည်နှင့် ၎င်းသည် သာမန် ဖြစ်နေတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်မော်တယ် လက်နက် တစ်ခုပင်ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်လား..."</p> <p> </p> <p>"တကယ်ပဲ အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်ပြီး ဘာအားနည်းချက်မှ မရှိတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် လီတိရှန်း အား အဝေးမှနေ၍ ကြည့်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လီတိရှန်းသည် ငြိမ်သက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ချီပင်လျှင် ရိုးရှင်းကာ အေးချမ်းနေခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရင်း သူသည် သွေးပင်လယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပုံရသော်လည်း သီးခြား ကင်းကွာကာ ရပ်တည်နေသကဲ့သို့လည်း ပေါ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း သေချာပေါက် လာမယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီ အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် ကျဲစဲ့၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လှိုင်းတံပိုးများ ထကြွလာပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့သည် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ရွှေကြာပန်းတစ်ပွင့်စီ ထွက်ပေါ်လာလျက် လင်းရီဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့ပြီး လီတိရှန်း အား အဝေးမှနေ၍ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ဆရာဘိုးဘေးလေ၊ သဘာဝကျကျပဲ ငါ လာရမှာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့ ထွက်ပေါ်လာခြင်းအတွက် လင်းရီ အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျဲစဲ့ တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယန်ကျန်းနှင့် သူ၏ညီမ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းဝမ်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ကွမ်းယွီ။</p> <p> </p> <p>အခြေခံအားဖြင့် မျိုးဆက်သစ် ကျင့်ကြံသူများထဲမှ နာမည်ကြီးသူ အားလုံး ရောက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်နှစ်ပါး၏ တိုက်ပွဲကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုရန်အတွက် သွေးပင်လယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရဲသော သတ္တိမျိုး သူတို့၌သာ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာကို ဆုပ်ကိုင်ရန်ပင်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ပထမအချက်အနေဖြင့် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ လုံလောက်အောင် ခိုင်မာနေသည်။ အချို့ဆိုလျှင် သူတို့၏ နောက်တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဝင် ဆရာတစ်ယောက်ထက်မက ရပ်တည်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း လုံလောက်အောင် အံ့မခန်း ဖြစ်နေကြသည်။ ပါရမီရှင်များကို တန်ဖိုးထားတတ်သော လီတိရှန်း၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ ကျော်ကြားပြီး သူသည် မျိုးဆက်သစ်များကိုလည်း မြတ်နိုးတတ်ရာ သူတို့သည် ခေါင်းဖြတ်ခံရမည်ကို မကြောက်ရွံ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>"မင်းက တကယ်ပဲ သူ့ကို အားပေးဖို့ လာတာလား..."</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့၏ မက်မွန်ပွင့် မျက်လုံးများက လင်းရီအား အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဘာရှိသေးလို့လဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက ကျဲစဲ့အား မတင်မကျ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်လင်းရီရဲ့ သတ္တိနဲ့ဆို လီတိရှန်းကို ဝိုင်သောက်ဖို့ ဖိတ်ချင်နေသေးတယ်လို့ ဒီကိုယ်တော်က ထင်တာပဲ ဟုတ်တယ်မလား..."</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ ဓားချက်တစ်ချက်လောက်လည်း တောင်းချင်သေးတယ် မဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p>ကျဲစဲ့က နောက်ပြောင်သကဲ့သို့ မျက်ခွံများ ချကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါအကြံကောင်းပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ပြုံးနေတဲ့သူကို ဘယ်သူမှ မရိုက်ဘူးလေ... ငါက သူ့ကို ဝိုင်သောက်ဖို့ အရင်ဖိတ်လိုက်ရင် သူ ငါ့ကို ခေါင်းဖြတ်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီကလည်း နောက်ပြောင်သကဲ့သို့ ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်လင်းရီ၊ တကယ်လို့ ရှင်က ဓားချက်တစ်ချက် တောင်းရဲတဲ့ သတ္တိရှိတယ်ဆိုရင် ဒီမိန်းကလေးကလည်း အခြေအနေကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေဖို့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တေးသွားကို သေချာပေါက် တီးခတ်ပေးမှာပါ..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းဝမ်က သူမ၏ ထီးငယ်လေးကို ကိုင်ဆောင်ကာ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ကျောက်စိမ်းခြေထောက်များက လှိုင်းထိပ်များကို နင်းလျှောက်လာရာ ကမ်းစပ်မှ တောက်လောင်နေသော အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မည်သည့်နေရာတွင်ရှိနေပါစေ အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်ခံရသူပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါလည်း အရမ်းမျှော်လင့်နေပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ တောင်သခင်လင်းရီက လီတိရှန်းဆီကနေ ဓားချက်တစ်ချက် တောင်းလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့တောင်နှင့်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက ဆရာသခင် ကိုယ်တိုင် တောင်သခင်လင်းရီအတွက် မှတ်တမ်းတစ်ခုကို သေချာပေါက် ရေးဆွဲပေးလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>ရှန်ကွမ်းယွီကလည်း လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ အငွေ့အသက်မှာ အေးစက်ကာ မာနထောင်လွှားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သိမ်မွေ့စွာဖြင့် မျှော်လင့်ချက်အချို့ ရှိနေပုံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်း ငါ့ကို သေချာ ကြည့်ကောင်းအောင် ဆွဲပေးရမယ်နော်..."</p> <p> </p> <p>လင်းရီက အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝေးတစ်နေရာ၌ ယန်ချန်သည်လည်း လာချင်နေသော်လည်း ယန်ကျန်းက တားဆီးထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယန်ချန်၏ စရိုက်နှင့်ဆိုလျှင် သူမက လင်းရီအနီးသို့ ရောက်သွားပါက အံ့အားသင့်စရာတစ်ခုခု လုပ်မည်လားဆိုသည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>အခု လူတွေ ဒီလောက်များနေတာ၊ ကောင်းကင်တိုက်ပွဲဂိုဏ်းက မျက်နှာပန်း လှချင်သေးတာလား။</p> <p> </p> <p>ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက်က အနာဂတ်တွင် တာအိုလက်တွဲဖော် တစ်ယောက်ကို ဘယ်လို ရှာရမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ယန်ကျန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှ မည်သူကမျှ သူ၏ ညီမနှင့် မထိုက်တန်ဟု ထင်မြင်ထားသော်လည်း သူမအနေဖြင့် မဆင်မခြင် ပြုမူ၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>"သူတို့လာပြီ..."</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ထန်ကျင်းကျုံးက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုမျှသာမကသေးပေ၊ အစွမ်းထက်သူများစွာကလည်း ၎င်းကို အာရုံခံမိသွားပုံရကာ သူတို့၏ အကြည့်များက မီးတိုင်များကဲ့သို့ တောက်ပလာပြီး အမျိုးမျိုးသော မျက်လုံးပညာရပ်များက တောက်ပသော အင်မော်တယ် အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်လာကာ အကွာအဝေးများကို လက်မအနည်းငယ်မျှ ကျုံ့သွားစေလျက် ဖာတောင်သခင် ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဖာတောင်သခင်နှင့် လီတိရှန်းတို့ စိတ်မရှည်ဖြစ်သွားပါက ချက်ချင်း ခေါင်းဖြတ်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူတို့သည် အလွန် နီးကပ်စွာ မသွားရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်သည် ငြိမ်သက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အပေါ်မှ သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒက အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်အထိ စုစည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒများ တိုက်မိသွားသောအခါ ချလွင် ဟူသော အသံမြည်သွားပြီး ဖာတောင်သခင်၏ ပတ်လည်တွင် ဓားများစွာ ကခုန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်သည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဖာရှန်းဓားကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ဒူးများကို အနည်းငယ် ကွေးလိုက်၏။ ရိုးရှင်းသော စတင်မှု ဟန်အမူအရာ တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ထူးဆန်းသော စည်းချက်တစ်ခုဖြင့် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပင်လယ်ပြင်သည် မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဓားစိတ်ဆန္ဒ။</p> <p> </p> <p>ဓားရှည်စိတ်ဆန္ဒ။</p> <p> </p> <p>၎င်းက သွေးပင်လယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွီး..."</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး လိမ်ယှက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ပျံသန်းနေသော အနက်ရောင် ငှက်တစ်ကောင်သည် တောင်ပံတစ်ချက် ခတ်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ခရီးသွားရန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကြီးမားသော ဟင်းလင်းပြင် ရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး အနည်းဆုံး ခန္ဓာကိုယ်ပေါင်းစပ်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ဓားရှည်စိတ်ဆန္ဒ နှင့် ဓားစိတ်ဆန္ဒတို့၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲသွားကာ လွင့်ဝဲကျဆင်းလာသော အမွေးအတောင်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အမွေးအတောင်များ ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့သည် ဓားစိတ်ဆန္ဒနှင့် ဓားရှည်စိတ်ဆန္ဒတို့နှင့်အတူ ရွေ့လျားသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>အမွေးအတောင်တစ်ခုက လီတိရှန်း၏ ရှေ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး အဆုံးမရှိသော ဓားစိတ်ဆန္ဒများ ပါဝင်နေသော သူ၏ မျက်လုံးများကို ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချလွင်!</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဖာတောင်သခင်သည် လှိုင်းထိပ်ကို ခြေဖျားဖြင့် ထိလိုက်ပြီး သူမ၏ ပုံရိပ်က လီတိရှန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဖာရှန်းဓားကလည်း လွှဲယမ်းလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း!</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် အရှင်းလင်းဆုံးနှင့် အလှဆင်ထားခြင်း အကင်းမဲ့ဆုံး ဓားချက်တစ်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်းကို လွှဲယမ်းလိုက်သောအခါ ကပ်ဘေးမိုးကြိုးကဲ့သို့ ဓားရှည်မြည်ဟည်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးပင်လယ်ကို လှိုင်းထန်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံ တုန်လှုပ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>မြေကြီးကား ကွဲအက်သွားပြီး ကောင်းကင်ကား ပြိုကျသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဗလာနတ္ထိ ဟင်းလင်းပြင်ပင်လျှင် ဤဓားချက်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိဘဲ လိမ်ယှက် ကွဲအက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လောက်တောင် အံ့မခန်းဖြစ်တဲ့ ဓားချက်လဲ..."</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို စုစည်းပြီး ကိုယ်ပိုင်တာအိုနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဒါက အစွမ်းအထက်ဆုံး ဓားချက်ပဲ၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက အရာအားလုံးကို ခုတ်ပိုင်းနိုင်တဲ့ ဓားချက်ပဲ..."</p> <p> </p> <p>ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>ကြည့်ရှုနေသူအားလုံး အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ကြပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒကြောင့် ပြိုကွဲသွားတော့မည့်အလား သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ ချွေးအေးများ ဒလဟော ကျဆင်းလာကာ ဒူးထောက်မကျသွားစေရန် မနည်း တောင့်ခံထားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း!</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံက ကွဲအက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကြီးမားသော ကပ်ဘေးတစ်ခုကဲ့သို့ ခုနစ်ပေရှည်လျားသော ဓားရှည်မှ ဓားအလင်းတန်းများ စီးဆင်းလာပြီး လီတိရှန်းဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားချက်တစ်ချက်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်များကိုပင် ခုတ်ပိုင်းနိုင်စွမ်း ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>ခုခံ၍မရနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဓားအလင်းတန်း မကျဆင်းလာသေးမီမှာပင် နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်ပြီး တာအိုဗုဒ္ဓများကို သတ်ဖြတ်လိုသောစိတ်ဆန္ဒက လီတိရှန်း၏ အဝတ်အစားများကို ပင့်တင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝှစ်!</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် လီတိရှန်းလည်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>တောက်ပနေသော သူ၏ ရွှေရောင် မျက်တောင်နှစ်ထပ် မျက်လုံးတစ်စုံသည် ချက်ချင်းပင် သွေးနီရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save