Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယုံအန်းခရိုင်သို့ ပြန်သွားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းသည် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေ၏။ သူသည် မူလက ရှောင်ရွှမ်၏ သစ္စာဖောက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်ဟု ထင်မှတ်ထားပြီး ချူယွမ်၏ အကူအညီဖြင့် ရှောင်ရွှမ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ကာ သူ၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြရန် မျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရှောင်ရွှမ် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် လမ်းစပျောက်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေရ၏။</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းမှာ တခြား သဲလွန်စတွေ ရှိသေးလား"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "အခုလောလောဆယ်တော့ မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်ကို ဖမ်းနိုင်မှပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြနိုင်လိမ့်မယ် ထင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အခုထိတော့ မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်က ပေါ်မလာသေးဘူး၊ ကျွန်တော်တို့မှာ ဘာသဲလွန်စမှ မရှိဘူး... တစ်ခုတည်းသော သဲလွန်စက ငွေရောင်မြေခွေး ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တည်နေရာက ခန့်မှန်းရခက်ပြီး သူ့အနားကို ချဉ်းကပ်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်၏။ သူ၏ မူလအတွေးမှာလည်း ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ကွာခြားချက်မှာ ကျိုးချင်းဖုန်းက ရှောင်ရွှမ်နှင့် တွေ့လျှင် အမှန်တရား ပေါ်မည်ဟု ယုံကြည်နေပြီး ချူယွမ်ကတော့ ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် တွေ့လိုက်ရလျှင် အရာအားလုံး ပွင့်လင်းသွားမည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု လူနှစ်ဦး ဆုံတွေ့ပြီးသည့်တိုင် အခြေအနေမှာ ပိုမို၍ ခန့်မှန်းရခက်ခဲလာ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ကူမော့က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်တော့... လမ်းစ လုံးဝ မရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက အလောတကြီး မေးလိုက်၏။</p> <p> "သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ... ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပါဦး"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ပြောပြတဲ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ကျွန်တော် နားထောင်ပြီးပြီ... အဲ့ဒါက ရှုပ်ထွေးနေပုံရပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ အချက်နှစ်ချက်ပဲ ရှိတယ်... အဲ့ဒီနေ့က ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ ကျိုးချင်းဖုန်း နှစ်ယောက်၊ ရှောင်ရွှမ် နှစ်ယောက်၊ ဆံဖြူအဘိုးအို နှစ်ယောက်၊ ပညာတတ် နှစ်ယောက် ရှိနေခဲ့တာဖြစ်သလို၊ ခွန်အားက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ငွေရောင်မြေခွေး တစ်ယောက်လည်း ရှိနေခဲ့တာပဲ"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါ အမှန်ပဲ... အကယ်၍ ရှောင်ရွှမ်က မလိမ်ဘူးဆိုရင်၊ ပြီးတော့ ကျိုးချင်းဖုန်း မင်းကလည်း မလိမ်ဘူးဆိုရင်၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး လှည့်စားခံလိုက်ရတာပဲ... မင်းမြင်ခဲ့တဲ့ ရှောင်ရွှမ်က အတုဖြစ်သလို၊ သူမြင်ခဲ့တဲ့ ကျိုးချင်းဖုန်းကလည်း အတုဖြစ်နေတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက သတိမထားမိဘဲ အလစ်အငိုက် မိသွားပြီး လုပ်ကြံခံလိုက်ရတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီအပြင် ဆံဖြူအဘိုးအို နှစ်ယောက်နဲ့ ပညာတတ် နှစ်ယောက်လည်း ရှိနေတယ်... အတွဲတစ်တွဲက မင်းကို လုပ်ကြံပြီး၊ ကျန်တဲ့ အတွဲတစ်တွဲကတော့ ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ အသတ်ခံလိုက်ရတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းမှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒီအချက်က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရန်သူတွေထဲမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အယောင်ဆောင်မှုကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ ရုပ်ဖျက်ပညာရှင် တစ်ယောက် ရှိနေတာကို ဆိုလိုတာပဲ... ဒါကြောင့်... ကျွန်တော်တို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခန့်မှန်းကြည့်ရအောင်၊ ငွေရောင်မြေခွေး နှစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ၊ တစ်ယောက်က အတု၊ တစ်ယောက်က အစစ် ပေါ့"</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် ကူမော့က ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဉာဏ်အလင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ရုတ်တရက် ကျွန်တော် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပြီ... ဝမ်မိသားစုစံအိမ်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေမှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရပေမယ့် အတိအကျ မသိခဲ့ဘူး... အခုတော့ အဲ့ဒါ ငွေရောင်မြေခွေး ဆိုတာ သိသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်ရဲ့ညီမက အဲ့ဒီညက ဝမ်မိသားစုမှာ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို ဝိုင်းရံထားတုန်း သူ လူသတ်ပွဲ ဆင်မနွှဲခဲ့တာ တကယ် ကံကောင်းတယ်လို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့တယ်လေ... မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆို အဲ့ဒီညက လူတွေ အများကြီး သေနိုင်တယ်လို့ပေါ့... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အဲ့ဒီစကားမှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားခဲ့ရပေမယ့် ပြဿနာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်တော် နားလည်သွားပြီ"</p> <p> </p> <p>"တပ်မှူးကျိုး ခင်ဗျား ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ ငွေရောင်မြေခွေးနဲ့ ဆုံခဲ့တုန်းက ခင်ဗျားက အသာစီးတောင် ရခဲ့သေးတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို ကြည့်ရင်၊ အဲ့ဒီနေ့က ဝမ်မိသားစုစံအိမ်မှာ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ငွေရောင်မြေခွေးက လူသတ်ပွဲ ဆင်နွှဲဖို့ ဆန္ဒမရှိတာ မဟုတ်ဘဲ သူက တကယ်ကို မလုပ်နိုင်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်... သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဖော့သိုင်းကိုပဲ အားကိုးပြီး ထွက်ပြေးရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တာလေ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "အဲ့ဒါလည်း မဟုတ်သေးဘူး ထင်တယ်... ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ ခွန်အားကို လူတိုင်း မြင်တွေ့ခဲ့တာပဲလေ... ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး နဲ့ ဟာမစ် တို့ဆိုတာ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တွေ မဟုတ်ဘူးလား... တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ထောက်လှမ်းရေးမှူး တစ်ဒါဇင်ကျော်ရဲ့ ခွန်အားကိုလည်း ကျွန်တော် အသိဆုံးပဲ... ကျွန်တော့် တပည့်နှစ်ယောက်ကလည်း ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တွေပါ... ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကိုလည်း ကျွန်တော် တိုက်ခိုက်ဖူးတယ်၊ သူ့ရဲ့ အတွင်းအားက အရမ်းကို အစွမ်းထက်တာ... သူက အသက်ကြီးနေပြီ ဆိုပေမယ့် အသေအလဲ တိုက်မယ်ဆိုရင် သူက မညံ့ပါဘူး... အကယ်၍ ငွေရောင်မြေခွေး က ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဒီလူတွေ အားလုံးကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အသံတိတ် ဘယ်လို သတ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "တပ်မှူးကျိုး... ခင်ဗျားရော သခင်ကြီးချူ ရောက တော်တော်လေး သန်မာကြပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အခု ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ပြီး လူသတ်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာ ကျွန်တော် သတ်နိုင်မယ်လို့ ဘယ်လောက်အထိ ယုံကြည်ချက် ရှိလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်ပါဦး"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီအပြင် နောက်ထပ် ထူးဆန်းတဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်... အကယ်၍ ငွေရောင်မြေခွေး က တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက်ထိ သန်မာတယ်ဆိုရင် သူက ဘာလို့ ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး နဲ့ ဟာမစ် တို့ကို တိတ်တဆိတ် သတ်ပြီး ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကြားမှာ ထွက်ပြေးဖို့ လမ်းကြောင်း ဖန်တီးနေရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ငွေရောင်မြေခွေး က သေဒဏ်ပေးစာကို ကြိုပို့တတ်တာက သူဟာ အရမ်း ဘဝင်မြင့်တဲ့သူ ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ... အဲ့ဒီလို လူမျိုးက သူသာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်ချက်ရှိရင် ဒီလို ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ပါ့မလား... သေချာပေါက် မလုပ်ဘူးပေါ့... သူ လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုကတည်းက သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက် မရှိလို့ပဲ... ဒီအချက်က ငွေရောင်မြေခွေး က ကျွန်တော်တို့ ထင်ထားသလောက် မသန်မာဘူးဆိုတာကို သွယ်ဝိုက်ပြီး ပြနေတာပဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ငွေရောင်မြေခွေးပေါ့"</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ မြင်ခဲ့တဲ့ ငွေရောင်မြေခွေးက အစစ်ဖြစ်နေရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျား ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ ငွေရောင်မြေခွေးက အစစ်ဆိုရင်၊ အဲ့ဒီလို သိုင်းပညာရှင် အများကြီးကို အသံတိတ် သတ်ဖြတ်ခဲ့တာဟာ သေချာပေါက် ငွေရောင်မြေခွေး တစ်ယောက်တည်းရဲ့ လုပ်ရပ် မဟုတ်နိုင်တော့ဘူး... ဝမ်မိသားစုစံအိမ်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ကူညီပေးနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ မြင်ခဲ့တဲ့ ငွေရောင်မြေခွေးက အတုဖြစ်ပြီး တကယ့် ငွေရောင်မြေခွေးက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက်ထိ သန်မာတယ်ဆိုရင်ရော သူက ဘာလို့ အတုကို ဖန်တီးနေရမှာလဲ... အစစ်က ဘယ်ရောက်နေတာလဲ... သူ ဝမ်မိသားစုစံအိမ်ထဲမှာ ပုန်းနေတုန်းပဲလား... သူ အဲ့ဒီမှာ ပုန်းနေတာက ဘာအတွက်လဲ... သခင်မ ဝမ် က ရတနာတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပေးမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေတာလား... ဒါပေမဲ့ သခင်မ ဝမ်က လူပုံလယ်မှာ ထုတ်ပေးလိုက်တာတောင် သူက ဘာလို့ ထွက်ပြီး မလုတာလဲ... အဲ့ဒီအချိန်မှာ သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို သူ မနိုင်ဘူးလို့ တွေးနေတာလား... အဲ့ဒါဆိုရင် သူ့ရဲ့ ခွန်အားက သိုင်းပညာရှင် အများကြီးကို အသံတိတ် သတ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲလေ"</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် ခြုံကြည့်လိုက်ရင် ဝမ်မိသားစုစံအိမ်မှာ အဲ့ဒီညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက ယုတ္တိမရှိဘူး... ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ ခွန်အားက ပြဿနာ အကြီးကြီးပဲ၊ ဝမ်မိသားစုစံအိမ်မှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်"</p> <p> </p> <p>ကူမော့၏ စကားများမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ချူယွမ်တို့မှာ နားလည်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင်... အကယ်၍ ငွေရောင်မြေခွေး၏ ခွန်အားက လူတိုင်း ထင်ထားသလောက်သာ ရှိပါက အစစ်ဖြစ်သူက အတုဖန်တီးစရာ အကြောင်းမရှိသဖြင့် ငွေရောင်မြေခွေး၏ ခွန်အားက ထင်သလောက် မကြီးမားကြောင်း ပြသနေပြီး၊ ၎င်းမှာ ဝမ်မိသားစုစံအိမ်အတွင်းရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငွေရောင်မြေခွေးကို ကူညီပေးနေသည်ဟု သွယ်ဝိုက်၍ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ကျွန်တော် ဝမ်မိသားစုကို အခု စုံစမ်းရမှာလား"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က သူ၏ သံသယများကို ပြန်လည် စီစဉ်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ကျိုးချင်းဖုန်း... နောက်ထပ် မေးစရာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်... ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ မင်းကို တောအုပ်ထဲခေါ်သွားပြီး ငွေရောင်မြေခွေးနဲ့ တိုက်ခိုက်ခိုင်းတဲ့ လူနှစ်ယောက်က ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့ အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ် မင်း အတည်ပြုနိုင်လား"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အရင်ကတော့ ကျွန်တော် သေချာတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မသေချာတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သေချာသည်ဖြစ်စေ၊ မသေချာသည်ဖြစ်စေ အဲ့ဒီ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့မှာ တစ်ခုခု မှားနေတာတော့ သေချာတယ်... အကယ်၍ ကျွန်တော့်ကို အလုပ်ကြံတဲ့သူက အစစ်ဆိုရင်တော့ ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူး၊ သူတို့မှာ ပြဿနာ ရှိနေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို အလုပ်ကြံတဲ့သူက အတုဆိုရင်တော့ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာ သူတို့ တကယ် ဘယ်ကို ရောက်သွားကြတာလဲ... ဘာလို့ နောက်ဆုံးမှ ပြန်ပေါ်လာတာလဲ... အဲ့ဒါကလည်း တစ်ခုခု မှားနေတာကို ပြနေတာပဲလေ"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဒါဆို သူတို့ သေသွားတာကို မင်း ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "သူတို့က ရှောင်ရွှမ် ရဲ့ ရှေ့မှာ တင် သေပြခဲ့တာများလား"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဆိုလိုတာက... သူတို့က ရှောင်ရွှမ် မသေဘူးဆိုတာ သိနေပြီး၊ ကျိုးချင်းဖုန်း က တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကို သစ္စာဖောက်လိုက်ပြီလို့ ရှောင်ရွှမ် ယုံကြည်သွားအောင် သူတို့က သူ့ရှေ့မှာ ‘သေပြ’ ခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"အခု အဲ့ဒီ အလောင်းတွေ ဘယ်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သူတို့ မိသားစုတွေက အဲ့ဒီနေ့မှာတင် လာယူသွားပြီး မီးသင်္ဂြိုဟ်လိုက်ကြပြီလေ... ဒါက... သက်သေတွေကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အဲ့ဒီ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့ရဲ့ မိသားစု အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ် အတည်ပြုခဲ့သေးလား"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မလုပ်ခဲ့ဘူး... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အခင်းဖြစ်တဲ့နေရာကို စစ်ဆေးချက်အရ သူတို့ဟာ ခုနစ်စင်ကြယ် ကောင်းကင်ဓားသိုင်း နဲ့ သေတာ သေချာနေပြီလေ... အရေးအကြီးဆုံးက ရှောင်ရွှမ် ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်ကြောင့် လူသတ်သမားက မင်းပဲလို့ အတည်ပြုလိုက်ကြတာ... ဘယ်သူမှ အလောင်းတွေကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြသလို အဲ့ဒါတွေက အတုလားလို့လည်း သံသယ မဝင်ခဲ့ကြဘူး"</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက နားထောင်ပြီးနောက် အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဒါဆိုရင် တပ်မှူးကျိုး... ဒီအချက်က အစ်ကို့ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေမပြနိုင်တော့ဘူး ဆိုတဲ့ သဘောလား... မူလကတော့ အဲ့ဒီ အလောင်းနှစ်လောင်းက အတုဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ရင် ရှောင်ရွှမ် ရဲ့ သေခါနီး ထွက်ဆိုချက်ကို ပယ်ဖျက်လို့ ရမှာလေ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "ပြဿနာ အကြီးကြီး မဟုတ်ပါဘူး... အခု ကျွန်တော်တို့မှာ လမ်းစတွေ ရှိနေပြီလေ... ကိစ္စတစ်ခုလုံးက..."</p> <p> </p> <p>"ဝမ်မိသားစုထဲမှာ အစကတည်းက ပြဿနာတွေ ရှိနေခဲ့တာ... ပထမဆုံး အနေနဲ့ ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ ခွန်အားက ကောလာဟလတွေလို ကြောက်စရာ မကောင်းဘူးဆိုတာ သေချာတယ်၊ ဝမ်မိသားစု လူသတ်ပွဲမှာ သူ့ကို တစ်ယောက်ယောက်က အတွင်းကနေ ကူညီပေးခဲ့တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒုတိယ အနေနဲ့ အကယ်၍ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့နှစ်ယောက်တည်းက ငွေရောင်မြေခွေးကို ကူညီတာဆိုရင် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စကို သူတို့ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် ငွေရောင်မြေခွေးကို ကူညီပေးနေတဲ့ တခြားလူတွေ ရှိသေးတယ်၊ အဲ့ဒီလူတွေက ဝမ်မိသားစုအကြောင်းကို အရမ်း သိနားလည်ပြီး ဝမ်မိသားစုထဲမှာ အာဏာ အတော်အတန် ရှိတဲ့သူတွေ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကိစ္စရဲ့ အကြမ်းဖျင်း ပုံစံကတော့ အခု ရှင်းသွားပြီ... ဝမ်မိသားစုထဲက တစ်စုံတစ်ယောက်ရယ်၊ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့ရယ်က ငွေရောင်မြေခွေးနဲ့ ပူးပေါင်းနေတာပဲ... ငွေရောင်မြေခွေး ပြသခဲ့တဲ့ ခွန်အားအရ ဆိုရင် သူက ဒီလောက်အထိ အသံတိတ် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>"ငွေရောင်မြေခွေးက ဝမ်မိသားစုရဲ့ ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ ကွန်ရက်တွေကြားမှာ အဖမ်းခံခဲ့ရတာက သူဟာ အဲ့ဒီမှာ အစကတည်းက ပုန်းနေခဲ့တာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်... ဝမ်မိသားစုထဲမှာ အာဏာရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်ကမှ ဒီလို လုပ်ပေးနိုင်မှာလေ"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီနောက်မှ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့က သိုင်းသူရဲကောင်း လင်း ကို မြှောက်ပေးပြီး သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ ကို သွားပြီး ရန်စခိုင်းတာဟာ သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ ရဲ့ ခွန်အားကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ချင်လို့ ဖြစ်ရမယ်... နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ နှစ်ယောက်ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပြီးတဲ့နောက် သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ ရဲ့ ခံစစ်ကို ဖောက်ဖို့က ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး ထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲမယ်ဆိုတာ သူတို့ သိသွားကြတာပေါ့... ဒါကြောင့် သူတို့က ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦးကို သတ်ဖို့ ပူးပေါင်းလိုက်ကြပြီး ငွေရောင်မြေခွေး ထွက်ပြေးဖို့ အပေါက်တစ်ခု ဖန်တီးပေးခဲ့ကြတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါက အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူးလေ... အကယ်၍ ငွေရောင်မြေခွေး က ဝမ်မိသားစုထဲမှာ အစကတည်းက ပုန်းနေတာဆိုရင် သူက ဘာလို့..."</p> <p> </p> <p>"ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို သတ်ပြီးတာနဲ့ ဆက်ပြီး ပုန်းမနေဘဲ ဘာလို့ လူပုံလယ်မှာ အတင်းအကျပ် အပေါက်ဖောက်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ အန္တရာယ် ရှာခဲ့တာလဲ"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီလို လုပ်လိုက်မှသာ ငွေရောင်မြေခွေး က ဝမ်မိသားစုထဲမှာ အစကတည်းက ပုန်းနေခဲ့တာလို့ ဘယ်သူမှ သံသယ မဝင်တော့မှာမို့လို့လေ... အဲ့ဒီလိုပဲ ဝမ်မိသားစုထဲက တစ်စုံတစ်ယောက်က ငွေရောင်မြေခွေးကို အတွင်းကနေ ကူညီပေးနေတယ်လို့လည်း ဘယ်သူမှ မထင်တော့ဘူးပေါ့... အဲ့ဒီအပြင် သူတို့မှာ ဒုတိယ အစီအစဉ်လည်း ရှိသေးတယ်... အကယ်၍ ငွေရောင်မြေခွေး က ဝမ်မိသားစုထဲမှာ ပုန်းနေပြီး ကြံရာပါတွေ ရှိနေမှန်း သိသွားရင် သခင်မ ဝမ် က ရတနာတံဆိပ်ပြားကို အပ်ရဲပါဦးမလား... အပ်ခဲ့ရင်တောင် အဲ့ဒီအချိန်က ဝမ်မိသားစုထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့ အပါအဝင် လူတိုင်းက သံသယရှိသူတွေ ဖြစ်ကုန်မှာပေါ့... ကျိုးချင်းဖုန်း ကလည်း သူတို့ကို ယုံပြီး တံဆိပ်ပြားကို သယ်ခိုင်းမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဪ... နားလည်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က ဆက်ပြော၏။</p> <p> </p> <p>"ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့က အဖွဲ့ထဲမှာ သတင်းတွေ ပို့ပေးနေတော့ အနောက်ကွယ်က မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေက ကျိုးချင်းဖုန်း တို့ ဘယ်ရောက်နေလဲ၊ ဘယ်လမ်းက သွားမလဲ ဆိုတာကို အချိန်မရွေး သိနိုင်ပြီး ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ ကြိုတင် စောင့်ပြီး အလုပ်ကြံနိုင်တာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "အခု ကျွန်တော် အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြချင်ရင် မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်ကို ဖြစ်ဖြစ်၊ ငွေရောင်မြေခွေး နဲ့ ဆံဖြူအဘိုးအို တို့ကို ဖြစ်ဖြစ် ဖမ်းရတော့မယ်... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့က သေဟန်ဆောင်ပြီး ထွက်ပြေးသွားကြပြီ... ကျွန်တော် သဲလွန်စတွေ ရှာချင်ရင် ဝမ်မိသားစုထဲက သစ္စာဖောက်ကိုပဲ စုံစမ်းဖို့ သွားရတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ သွားမယ်... မင်းက အခု လူလုံးထွက်ပြဖို့ အဆင်မပြေဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "အစ်ကိုက အကြီးအကျယ် သွားရင် သူတို့ သတိထားမိသွားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ လူတွေ အများကြီး မခေါ်သွားပါဘူး... မုဘုရင်ရဲ့ ရတနာကိစ္စကို ပုံမှန် စုံစမ်းသလိုမျိုး သွားမေးတာဆိုတော့ ဘယ်သူမှ သံသယ မဝင်နိုင်ဘူး... မင်းက ငါ့လူတစ်ယောက်လို အသွင်ပြောင်းပြီး ဝမ်မိသားစုထဲကို ဝင်ပြီး စုံစမ်းလို့ ရတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "တပ်မှူးကျိုး... ကျွန်တော်တို့ အကြမ်းဖျင်း သိသွားပြီဆိုပေမယ့် သံသယဖြစ်စရာတွေတော့ ကျန်ပါသေးတယ်... ရုပ်ဖျက်ပညာရှင် တစ်ယောက်က ယုံကြည်မှုရအောင် အယောင်ဆောင်ပြီးမှ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်တာမျိုး လုပ်နိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ခန့်မှန်းခဲ့ကြတယ်... ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး က သုံးယောက်တည်းမို့ သတိမထားမိဘဲ အသတ်ခံရနိုင်ပေမယ့် ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သိုင်းပညာရှင် တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိတာလေ... အဲ့ဒီလူတွေ အားလုံးက တစ်ဖက်လူကို ယုံကြည်လို့ဆိုပြီး အသံတိတ် အသတ်ခံလိုက်ရတာကတော့ သိပ်ပြီး မဖြစ်နိုင်ဘူး ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီအပြင် အကြီးမားဆုံး သံသယကတော့ အကယ်၍ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မုဘုရင်ရဲ့ ရတနာ ဆိုရင် တံဆိပ်ပြားကို ခိုးသွားရင် လုံလောက်နေပြီလေ... ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ ဒုက္ခခံပြီး ခင်ဗျားကို အကွက်ဆင် အလုပ်ကြံနေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော။</p> <p> </p> <p>မိုးလင်းသည်နှင့် ချူယွမ်သည် အစောင့်အနည်းငယ်နှင့်အတူ ယုံအန်းခရိုင်သို့ ထွက်ခွာသွားပြီး ကျိုးချင်းဖုန်းကလည်း ထိုအဖွဲ့ထဲတွင် အစောင့်တစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်း လိုက်ပါသွား၏။</p> <p> </p> <p>ကူမော့သည်လည်း ကူချူတုန်းနှင့်အတူ ယုံအန်းခရိုင်သို့ ရထားလုံးဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ ပန်းတိုင်မှာ မတူပေ။ ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ချူယွမ်တို့၏ ပန်းတိုင်မှာ ဝမ်မိသားစု ဖြစ်ပြီး ကူမော့၏ ပန်းတိုင်မှာ ခရိုင်မြို့ပြင်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အဆိပ်ပင့်ကူကို သတ်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချူယွမ်နှင့် ကျိုးချင်းဖုန်းတို့က အလျင်စလို ရှိကြ၏။ သူတို့က အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် ခရီးနှင်ကြပြီး ညဘက်တွင်လည်း သိပ်မနားကြသဖြင့် တစ်ရက်ကျော်ကျော်နှင့် ယုံအန်းခရိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကတော့ အလျင်မလိုနိုင်ဘဲ လမ်းမှာပဲ ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်နှင့် ကျိုးချင်းဖုန်းတို့သည် အဲ့ဒီညမှာတင် ယုံအန်းခရိုင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း သံသယမဖြစ်စေရန် ထိုညတွင် အလျင်စလို မစုံစမ်းခဲ့ကြပေ။ ၎င်းအစား နောက်တစ်နေ့ နံနက်မှသာ ဝမ်မိသားစုသို့ သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့၏ စစ်ဆေးရေးမှူး ချူယွမ် ကိုယ်တိုင် ရောက်လာကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ယွမ်ပေါင်၏ သားငါးယောက်နှင့် ချွေးမများ၊ သခင်မ ဝမ် တို့အားလုံး ကိုယ်တိုင် ထွက်ကြိုခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောပြီးနောက် ချူယွမ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လူကြီးမင်းတို့... ကျွန်တော် ဒီကို လာရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့ ဒီအမှုမှာ အရင်က ပုန်ကန်သူ မုဘုရင် ပါဝင်ပတ်သက်နေလို့ပါ... အဲ့ဒီအတွက် အခု တော်ဝင်နန်းတော်ကတောင် သတိပြုမိနေပြီလေ... ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို တတ်နိုင်သမျှ အသေးစိတ် သိဖို့ လိုအပ်တယ်၊ အထူးသဖြင့် မုဘုရင်စံအိမ်က အစောင့်အရှောက်ကြီး သုံးယောက်အကြောင်းနဲ့ သူဌေးဝမ် အလုပ်ကြံခံရတဲ့နေ့က အခြေအနေတွေကိုပေါ့... အဲ့ဒီညက တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကလည်း အကျအဆုံး များခဲ့တာဆိုတော့ အဲ့ဒီနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ကျွန်တော် ပြန်ပြီး စီစဉ်ကြည့်ဖို့ လိုတယ်... မူလကတော့ ဒီကိစ္စကို ကျိုးချင်းဖုန်း က အစီရင်ခံရမှာ ဖြစ်ပေမယ့်... ဟူး"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က အလောတကြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "သခင်ကြီးချူ... ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်... ရှင်တို့နဲ့ အရာရှိတွေ စိတ်ကြိုက် စုံစမ်းစစ်ဆေးလို့ ရပါတယ်... ကျွန်မတို့ ဝမ်မိသားစုက အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းပေးပါ့မယ်... မုဘုရင်စံအိမ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မတို့ သိသမျှ အကုန်ပြောပြပါ့မယ်... သူဌေး အလုပ်ကြံခံရတဲ့နေ့က ကိစ္စတွေကိုလည်း အိမ်ထဲက လူတွေကို စိတ်ကြိုက် မေးမြန်းလို့ ရပါတယ်၊ အဲ့ဒီနေ့က အခြေအနေတွေကို ပြန်စီစဉ်ကြည့်နိုင်ဖို့ပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ပူးပေါင်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မ ဝမ်"</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲကြွပါ"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်မှာ အလွန် အသိတရားရှိပြီး ယဉ်ကျေးပျူငှာသူ ဖြစ်သလို ဝမ်မိသားစု၏ သခင်လေးများမှာလည်း အေးအေးဆေးဆေး ရှိကြပြီး သူမ၏နောက်တွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေကြကာ ချူယွမ်နှင့် အခြားသူများ အိမ်ထဲဝင်ရန် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်မိသားစုစံအိမ်ထဲ ဝင်ပြီးနောက် ချူယွမ်က သူ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများကို စတင်လိုက်ပြီး၊ အသွင်ပြောင်းထားသော ကျိုးချင်းဖုန်းကလည်း မေးခွန်းများ မေးမြန်းဟန်ဆောင်ကာ စံအိမ်အတွင်း၌ ရှာဖွေစူးစမ်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် မြို့ပြင်ရှိ တောင်ကြားတစ်ခုအတွင်း၌...</p> <p> </p> <p> </p> <p>မေပယ်ပင်များမှာ တောင်ကုန်းနှင့် လယ်ကွင်းများအနှံ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လေတိုက်လိုက်လျှင် သစ်ရွက်များမှာ ကနေသော ပိုးစနွယ်လေးများအလား၊ ပျံသန်းနေသော လိပ်ပြာလေးများအလား လွင့်ပျံကျလာကြသည်။ ရထားလုံးတစ်စီးမှာ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို တင်ဆောင်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီနေရာကို မေပယ်နီ တောအုပ် ဟု ခေါ်ခြင်းမှာ မေပယ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းတွင် မေပယ်ရွက်များမှာ နီရဲလာကာ တောင်တစ်ခုလုံး မီးတောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>သိပ်မဝေးသော တောအုပ်ထူထူထဲတွင် အရက်ဆိုင်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရထားလုံးမှာ အရက်ဆိုင်တံခါးဝတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားပြီး အစေခံတစ်ဦးက အလောတကြီး ထွက်ကြို၏။</p> <p> </p> <p>ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ အရက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားကြရာ အထဲတွင် ဖောက်သည် အနည်းငယ် ပြန့်ကျဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>စားပွဲထိုးက ချဉ်းကပ်လာပြီး မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေး... ဘာသုံးဆောင်ချင်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဘာမှ မစားတော့ဘူး... လူတစ်ယောက် လာရှာတာ"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူ့ကို ရှာတာလဲ သခင်လေး"</p> <p> </p> <p>"အဆိပ်ပင့်ကူ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save