BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

<h2 style="text-align: center;">ခြေရာခံခြင်း</h2>

ဤနံရံကို အထူးတလည် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ အပြင်ပန်းတွင် သာမန်နံရံတစ်ခုနှင့် တူသော်လည်း တကယ်တမ်းမှာတော့ ကပ်လျက်အခန်းနှစ်ခန်း၏ မသိသာသော အစိတ်အပိုင်းလေးများကို ယူပြီး ကြားခံအကန့်တစ်ခုအဖြစ် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် သာမန်နံရံတစ်ခုထက် ပိုမိုထူထဲပြီး အလယ်တွင် အကန့်ငယ်လေးတစ်ခု ထွင်းထုထားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့သည် ထိုနံရံကို လက်ဝါးဖြင့် အားကုန်ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

နံရံအကန့် ပွင့်ထွက်သွားပြီး အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသော အဆိပ်ပင့်ကူ ပေါ်လာ၏။ သူသည် ကူမော့၏ ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်ဒဏ်ကို အပြည့်အဝ ခံလိုက်ရသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားပြီး မျက်လုံးများတွင် အငြိုးအတေးများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက ကူမော့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း လည်ချောင်းထဲတွင် သွေးများ တစ်ဆို့နေသဖြင့် အသံထွက်မလာတော့ပေ။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ နှစ်ကြိမ်မျှ လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် အသက်ရှူရပ်ကာ သေဆုံးသွားလေတော့သည်။

[ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ]

[ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဆုလာဘ်ရရှိပါသည် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကြယ်တာရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း ]

[ ယခု ရယူမည်လား ]

ကူမော့က စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်၏။

"အခု ရယူမယ်"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ကြယ်တာရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း သိုင်းပညာကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်အထိ တတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသိုင်းပညာသည် ကူစူးမြို့ ယန်ဇီဝူးမှ ဆင်းသက်လာသော ထူးခြားဆန်းကြယ်သည့် သိုင်းပညာတစ်ခု ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ မုရုံမိသားစု၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားကို ပြိုင်ဘက်ထံသို့ပင် ပြန်လည် လမ်းကြောင်းလွှဲ တိုက်ခိုက်သည့် နည်းစနစ် ဖြစ်သည်။

ပြိုင်ဘက်က မည်သည့် သိုင်းကွက်ကိုပင် သုံးပါစေ၊ ထိုစွမ်းအားကို ပြန်လည် လမ်းကြောင်းလွှဲပြီး ပြိုင်ဘက်ထံသို့ဖြစ်စေ၊ တတိယလူထံသို့ဖြစ်စေ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်လေသည်။ တိုက်ခိုက်သူ၏ သိုင်းပညာ မြင့်မားလေလေ၊ သူ သေဆုံးရမည့် နည်းလမ်းမှာ ပိုမို ဆန်းကြယ်လေလေ ဖြစ်၏။

ဤသိုင်းပညာ၏ အပြောင်မြောက်ဆုံး အချက်မှာ အတွင်းအားများကိုသာမက အဆိပ်များ၊ လက်နက် နည်းစနစ်များနှင့် အခြားသော အကွက်များကိုပါ လမ်းကြောင်းလွှဲနိုင်ခြင်း ဖြစ်ရာ ပြိုင်ဘက်၏ နည်းလမ်းဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကိုပင် ပြန်လည် နှိမ်နင်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကူချူတုန်းက အလွန်အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အစ်ကို... ဒါက အဆိပ်ပင့်ကူ အတုမှန်း အစ်ကို ဘယ်လိုသိတာလဲ၊ ပြီးတော့ တကယ့် အဆိပ်ပင့်ကူက ဒီမှာ ပုန်းနေတယ်ဆိုတာကော ဘယ်လိုသိတာလဲ"

ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းသာ သိုင်းပညာကို ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အတွင်းအားက အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်တဲ့အခါ ပုရွက်ဆိတ်တွေရဲ့ အသံကိုတောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်လိမ့်မယ်"

ကူချူတုန်းက လေးစားအားကျစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

"တကယ်လား... အစ်ကို့ရဲ့ အတွင်းအားက ဒီလောက်အထိ နက်ရှိုင်းတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီပေါ့"

ကူမော့က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းအားကြောင့် အဆိပ်ပင့်ကူ၏ တည်နေရာကို တိကျစွာ သိရှိနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းမှာ အတုမှန်း သိလိုက်ရခြင်းမှာ စနစ်ထံမှ အသိပေးချက် မရရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိလူမှာ အယောင်ဆောင်ဖြစ်ပြီး တကယ့် အဆိပ်ပင့်ကူမှာ မသေသေးကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခြင်း ဖြစ်၏။ အချိန်တိုလေးအတွင်း အဆိပ်ပင့်ကူမှာ ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် ဒီအခန်းထဲမှာပဲ ပုန်းနေရမည်ကို သူ သိသည်။ ထို့ကြောင့် ကူမော့သည် သူ၏ ပြင်းထန်လှသော အာရုံခံစားမှုကို အသုံးချကာ နံရံအတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသော အဆိပ်ပင့်ကူကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စနစ်သာ မရှိပါက အဆိပ်ပင့်ကူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားနိုင်ပေသည်။

ကူမော့က ညွှန်ကြားလိုက်၏။

"မလှုပ်နဲ့... ငါ သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်လိုက်မယ်"

ကူမော့က သူ၏ ဓားကို လျင်မြန်စွာ ဝှေ့ယမ်းကာ အဆိပ်ပင့်ကူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် ကြိုတင်ယူဆောင်လာသော စောင်ဖြင့် ထုပ်ပိုးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအဆိပ်ပင့်ကူ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အဆိပ်တွေ ရှိနေတယ်၊ သတိထားဦး... သူ သေသွားပြီဆိုပေမယ့် မပေါ့နဲ့ဦး"

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။

"နားလည်ပါပြီ"

ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကို... ဒီအဆိပ်ပင့်ကူက ကျွန်မတို့ သူ့ကို သတ်ဖို့ လာမယ်ဆိုတာ ကြိုသိနေတာလား... သူ ဘယ်လိုလုပ် သေဟန်ဆောင်မယ့် လူစားထိုး တစ်ယောက်ကို ကြိုပြီး ပြင်ဆင်ထားနိုင်ရတာလဲ... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အစ်ကိုသာ အတွင်းအား မမြင့်လို့ တစ်ခုခု မှားနေတာကို သတိမထားမိရင် ကျွန်မကတော့ လုံးဝ ခွဲခြားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီလူရဲ့ ကိုယ်ဟန်နဲ့ အဝတ်အစားတွေက အဆိပ်ပင့်ကူနဲ့ အတိအကျ တူနေသလို၊ ကျွန်မတို့ ဝင်လာတုန်းက မပုပ်သေးဘဲ ကျန်နေတဲ့ မျက်နှာတစ်ခြမ်းကလည်း အဆိပ်ပင့်ကူနဲ့ အတူတူပဲလေ... အစ်ကိုသာ ပြဿနာကို သတိမထားမိရင် အဆိပ်ပင့်ကူ အသတ်ခံလိုက်ရပြီလို့ ကျွန်မ တကယ် ထင်သွားမှာ"

ကူမော့က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။

"အင်း... ချူတုန်း... ငါ တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပြီ ထင်တယ်"

ကူချူတုန်းက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာကိုလဲ အစ်ကို"

ကူမော့က ရှင်းပြလိုက်၏။

"အကယ်၍ ငွေရောင်မြေခွေး က ထင်သလောက် မသန်မာဘူးဆိုရင်၊ အဲ့ဒီနေ့က ဝမ်မိသားစုဆီမှာ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သိုင်းပညာရှင် တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို အသံတိတ် ဘယ်လို သတ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို ငါ စဉ်းစားနေတာ... ကျိုးချင်းဖုန်း ကို ရှောင်ရွှမ် က အလုပ်ကြံခဲ့သလိုမျိုး၊ အဲ့ဒီ ထောက်လှမ်းရေးမှူးတွေ ယုံကြည်ရတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က အယောင်ဆောင်ပြီး အနားကပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်...

"ဒါပေမဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ရှိတာက... သူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဘယ်လောက်ပဲ ယုံကြည်နေပါစေ၊ အလစ်အငိုက် အတိုက်ခံရရင်တောင်မှ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သိုင်းပညာရှင် တစ်ဒါဇင်ကျော်ရယ်၊ ဝမ်ယွမ်ပေါင် ရယ် အားလုံးက တစ်နေရာတည်းမှာ အသတ်ခံဖို့ ခေါင်းထိုးပေးထားမှာ မဟုတ်ဘူးလေ... သူတို့ အားလုံးက ဘာလို့ အကူအညီတောင်းဖို့တောင် အော်ဟစ်ချိန် မရခဲ့ကြတာလဲ၊ ဘာလို့ ပြန်မခုခံနိုင်ခဲ့ကြတာလဲ...

"အရင်ကတော့ ငါ ဒါကို နားမလည်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ သဘောပေါက်သွားပြီ"

ကူမော့က ပြောရင်း သူ၏ လက်ထဲရှိ ပြတ်တောက်နေသော ခေါင်းကို ချိန်တွယ်ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ရုပ်ဖျက်ပညာရှင် တစ်ယောက်... သူတို့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရအောင် ယူပြီးတဲ့နောက်၊ အဆိပ်ဆရာ တစ်ယောက်က သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အဆိပ်ကို သုံးလိုက်ရင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ထောက်လှမ်းရေးမှူးတွေဟာ ပြန်မခုခံနိုင်တော့ဘူးလေ... အဲ့ဒီအခါကျရင် သူတို့ကို သတ်ရတာ လွယ်သွားပြီ မဟုတ်လား"

"အဲ့ဒီနောက်မှာ အဆိပ်ဆရာက သူ၏ နည်းလမ်းတွေကို သုံးပြီး အဆိပ်ရဲ့ အစအနတွေကို ဖုံးကွယ်လိုက်တာပေါ့... အဲ့ဒီအချိန်က ညဘက်ဖြစ်သလို အခြေအနေကလည်း အရေးပေါ် ဖြစ်နေတာလေ၊ လူတိုင်းက ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ ခွန်အားကိုပဲ ယုံကြည်နေကြပြီး သူ့ဓားက အလွန်မြန်တယ်လို့ပဲ ထင်နေကြတာ... ဒါကြောင့် ဘယ်သူကမှ အဆိပ်မိထားတဲ့ လက္ခဏာရှိမရှိကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး... ပြီးတော့ အဆိပ်ပင့်ကူ ရဲ့ အဆိပ်က သာမန်လူတွေ ရှာတွေ့နိုင်တဲ့ အရာမျိုးမှ မဟုတ်တာ"

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... အစ်ကို့ရဲ့ ကောက်ချက်က မှန်မယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်"

ကူမော့က ဆက်ပြော၏။

"နောက်ထပ် မေးစရာ တစ်ခုကတော့ ခုနက မင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတဲ့ အချက်ပဲ... အဆိပ်ပင့်ကူ က ဘာလို့ ဒီမှာ လူစားထိုး တစ်ယောက်ကို ကြိုပြင်ထားရတာလဲ"

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ အစ်ကို"

ကူမော့က ဖြေလိုက်၏။

"သူ သေဟန်ဆောင်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့လေ... ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့လိုမျိုးပေါ့... လောကကြီးရဲ့ အမြင်မှာ သူတို့က သေသွားကြပြီ မဟုတ်လား"

ကူချူတုန်းက မေးလိုက်ပြန်သည်။

"သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာဖြစ်မလဲ"

ကူမော့က ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်... အဲ့ဒီ ရည်ရွယ်ချက်ပေါ့... ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ သူတွေဖြစ်တဲ့ ဆံဖြူအဘိုးအို၊ ပညာတတ် နဲ့ ဒီအဆိပ်ပင့်ကူ... သူတို့ အားလုံးက သေဟန်ဆောင်ပြီး ထွက်ပြေးသွားကြတာ... သူတို့အားလုံးက ပုန်းအောင်းနေကြပြီ၊ လောကကြီးရဲ့ အမြင်မှာ သူတို့က သေသွားပြီလေ..."

ထိုနေရာတွင် ကူမော့က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ချူတုန်း... အစကတည်းက ငါတို့ မှားနေခဲ့တာများလား... တစ်ယောက်ယောက်က သေဟန်ဆောင်နိုင်တယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့ တကယ် သေသွားပြီလို့ ထင်နေတဲ့ လူကော တကယ်ပဲ သေဟန်ဆောင်ပြီး လူစားထိုး တစ်ယောက်ကို ကြိုပြင်ထားတာမျိုး မဖြစ်နိုင်ဘူးလား"

သူတို့နှစ်ဦး အရက်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာစဉ်မှာပင်... အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ အနက်ရောင်ဝတ် လူအုပ်ကြီး တစ်အုပ် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အားလုံးက လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ သူတို့က ဘာမှ မပြောဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြ၏။

ကူမော့က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ညီမလေး... ငါတို့ ဒီအရှုပ်အထွေးထဲကို မပါချင်ဘဲ ပါလိုက်ရပြီပဲ... အချိန်ကိုက်ပဲပေါ့! ငါလည်း ငွေရောင်မြေခွေး နဲ့ ဆုံချင်နေတာ၊ သူ့ဓားက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက်ထိ မြန်လားဆိုတာ စမ်းကြည့်ရတာပေါ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကူမော့က ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု စတင်လေတော့သည်။

...

ယုံအန်းခရိုင်၊ ဝမ်မိသားစုစံအိမ်။

ချူယွမ်နှင့် ကျိုးချင်းဖုန်းတို့ အထဲဝင်သွားပြီးနောက် တစ်ရက်လုံးကြာအောင် သူတို့၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများကို စတင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုညတွင် ဝမ်မိသားစုက ချူယွမ်တို့ အဖွဲ့အတွက် တည်းခိုရန် စီစဉ်ပေးခဲ့၏။

ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင် ကျိုးချင်းဖုန်းသည် ချူယွမ်၏ အခန်းသို့ တိတ်တဆိတ် သွားခဲ့သည်။

ချူယွမ်က မီးမထွန်းဘဲ အိပ်ရာပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း တိုက်ရိုက် မေးလိုက်၏။ "ဒီနေ့ တစ်ခုခု ရှာတွေ့ခဲ့လား"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဘာမှ မတွေ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ အရမ်း ထူးဆန်းတဲ့ အချက်တစ်ခုကိုတော့ သတိထားမိတယ်"

ချူယွမ်က မေးလိုက်၏။

"ဘာများလဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"စံအိမ်ထဲက လူတိုင်းက သခင်မ ဝမ် ကို အလွန်အကျွံ ရိုသေကြတာပဲ"

ချူယွမ်က မေးလိုက်၏။

"အဲ့ဒါက ပြဿနာ ရှိလို့လား... သခင်မ ဝမ် က အိမ်ရှင်မလေ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ရှင်းပြလေသည်။

"ပြဿနာ အကြီးကြီး ရှိတာပေါ့... ဝမ်ယွမ်ပေါင် နဲ့ သခင်မ ဝမ် တို့က အသက်ကွာတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးလေ... သခင်မ ဝမ် က ဝမ်ယွမ်ပေါင် ရဲ့ သားတွေလောက်တောင် အသက်မကြီးဘူး... အခု ဝမ်ယွမ်ပေါင် သေသွားပြီဆိုတော့ သူ့မှာ အားကိုးစရာ မရှိတော့ဘူးလေ... သူ ဆင်းဆင်းရဲရဲ မနေရတာကိုက အံ့သြစရာပဲ၊ သူ့သားတွေက အိမ်ကို ဆက်ပြီး မအုပ်ချုပ်တာကလည်း အံ့သြစရာပဲ မဟုတ်လား... အဲ့ဒါ မထူးဆန်းဘူးလား... သူတို့အဖေ သေသွားပြီဆိုတာနဲ့ ဘယ်သူက မိထွေးကို ကိုယ့်အမေလိုမျိုး ရိုသေနေမှာလဲ"

ချူယွမ်က မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း ဘာလုပ်ချင်လဲ"

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဒီ သခင်မ ဝမ် ကို ကျွန်တော် စုံစမ်းချင်တယ်"

ချူယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်း မင်းနဲ့အတူ လိုက်မယ်"

ချက်ချင်းပင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ညဝတ်ဝတ်စုံများသို့ လဲလှယ်လိုက်ကြပြီး သခင်မ ဝမ် နေထိုင်ရာသို့ တိတ်တဆိတ် သွားခဲ့ကြ၏။ သို့သော် သူတို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သခင်မ ဝမ်မှာ ဝတ်ရုံနှင့် ဦးထုပ်ကို ဆောင်းကာ ခြံဝင်းအတွင်းမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ သူမ၏ နောက်မှ လိုက်သွားကြရာ သခင်မ ဝမ်မှာ ဝမ်မိသားစုစံအိမ်မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာပြီး မြို့ပြင်သို့ ဦးတည်သွားကာ လူသူကင်းမဲ့ပြီး စွန့်ပစ်ထားသော ခြံဝင်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။

သခင်မ ဝမ်မှာ ခြံဝင်းအတွင်း၌ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေ၏။ ခဏအကြာတွင် သူမက ဦးထုပ်ကို ရုတ်တရက် ချွတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး... သခင်ကြီးချူ... ရှင်တို့ ကျွန်မနောက်ကို လိုက်လာတာ ဒီလောက် ကြာနေပြီပဲ၊ အပြင်မထွက်လာသေးဘူးလား"

***

Book List