Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">အတုအစစ် ခွဲခြားရခက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာသော ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ချူယွမ်တို့မှာ အနည်းငယ် လန့်သွားကြ၏။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မလှုပ်မယှက် ဆက်နေကြသည်။ တစ်ဖက်လူက တမင် ဟန်ဆောင်ပြောနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု နှစ်ဦးစလုံး သံသယရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သခင်မ ဝမ်က လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး... သခင်ကြီးချူ... ကျွန်မရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သံသယဝင်နေစရာ မလိုပါဘူး... ရှင်တို့ ဒီကို ရောက်လာတာက ကျွန်မရဲ့ အလိုကျပါပဲ... မမေ့ပါနဲ့၊ ဒါ ဝမ်မိသားစုရဲ့ အိမ်လေ... ရှင်တို့ ကျွန်မကို ရှာဖို့ အပြင်ထွက်လာကတည်းက ကျွန်မ သိပြီးသားပါ"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ချူယွမ်တို့မှာ ဆက်လက် ပုန်းကွယ်နေရန် မလိုတော့ကြောင်း သိလိုက်ကြသဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက လက်ပူးဆုပ်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သခင်မ ဝမ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ သံသယတွေကို ရှင် ရှင်းပြတော့မလို့လား"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး က ဒီနေ့ ကျွန်မတို့အိမ်မှာ စုံစမ်းနေတာ ဒီလောက် ကြာနေပြီပဲ၊ တစ်ခုခုတော့ ခန့်မှန်းမိနေပြီ မဟုတ်လား... ရှင့်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေက ဘယ်လောက်အထိ မှန်လဲဆိုတာ ကျွန်မကို ပြောပြပါဦးလား"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ခန့်မှန်းတာကတော့ သူဌေးဝမ် က မသေသေးဘူး... အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ မြင်ခဲ့တာက သူဌေးဝမ် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ သေဟန်ဆောင်မယ့် လူစားထိုး တစ်ယောက်ပဲ"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဟင်... ရှင် အဲ့ဒါကို ဘယ်လို ခန့်မှန်းမိတာလဲ ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး... ကျွန်မ ဝမ်မိသားစုမှာ ရိုသေခံနေရတုန်းမို့လို့လား"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါက အကြောင်းရင်း တစ်ခုပဲလေ... သခင်မ ဝမ် နဲ့ သူဌေးဝမ် တို့က အသက်ကွာတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးပဲ... အခု သူဌေးဝမ် သေသွားပြီဆိုရင် ရှင်က အိမ်ရှင်မအဖြစ် အာဏာတွေ အကုန်ကိုင်ထားနိုင်တာက အရမ်း ထူးဆန်းနေတယ်လေ... စဉ်းစားကြည့်ရင် အကြောင်းရင်း တစ်ခုပဲ ရှိနိုင်တယ်၊ အဲ့ဒါက ဖခင်ဖြစ်သူက မသေသေးတာပဲ... ဒါကြောင့် ဝမ်မိသားစုရဲ့ သခင်လေးတွေအတွက်ကတော့ သူတို့ရဲ့ မိထွေးက သူတို့အမေလိုပဲ ဖြစ်နေတုန်းပေါ့"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ပြုံးကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒုတိယ အကြောင်းရင်းကရော ဘာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒုတိယ အကြောင်းရင်းကတော့၊ အရေးအကြီးဆုံး အချက်လည်း ဖြစ်တယ်၊ မနေ့ညက ကျွန်တော် သူဌေးဝမ် ရဲ့ ဂူကို တိတ်တဆိတ် သွားကြည့်ခဲ့တယ်လေ... ဂူကို တော်တော်လေး ဖြစ်ကတတ်ဆန်း တည်ဆောက်ထားတာက သူဌေးဝမ် ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ မကိုက်ညီဘူး"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ထပ်မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တခြား ရှိသေးလား"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှိတယ်... ကျွန်တော် သူဌေးဝမ် ရဲ့ ဂူကို တူးကြည့်ခဲ့တယ်"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ရှင် ဘာမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား... အလောင်းက ပုပ်ဆွေးနေပြီလေ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မှန်ပါတယ်... ကျွန်တော် ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ရက်လုံး ကုန်သွားတာတောင် ဝမ်မိသားစုထဲက ဘယ်သူမှ သူဌေးဝမ် ရဲ့ ဂူ အတူးခံလိုက်ရတာကို သတိမထားမိကြဘူးလေ... အဲ့ဒါက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး... ဝမ်မိသားစုရဲ့ သခင်လေးတွေက ဒီ ‘ဖခင်’ ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ပဲ ဆိုလိုတာပေါ့... အကယ်၍ သူတို့က သူတို့အဖေကို ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင် သူတို့ရဲ့ မိထွေးအပေါ် ဘယ်လိုလုပ် ရိုသေနိုင်မှာလဲ... အဲ့ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ... ဒါကြောင့် သူဌေးဝမ် က မသေသေးဘူးလို့ပဲ ဆိုလိုတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေက တကယ်ကို ပေါ့ဆမိသွားတဲ့ အချက်တွေပဲ... ဒါဆိုရင် ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး က ဒီနေ့ည ကျွန်မဆီက ဘာလိုချင်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့ ကို ခင်ဗျားတို့က အကွက်ဆင်ပြီး အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်လေ... ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို သတ်ပစ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် သူဌေးဝမ် က ဆက်ပြီး ပုန်းနေနိုင်ဦးမလား ဆိုတာ ကြည့်ချင်လို့ပေါ့... အကယ်၍ သူ ဆက်ပုန်းနေရင် သူ့သားတွေကို သတ်မယ်၊ အဲ့ဒီနောက်မှ သူ့မြေးတွေကို သတ်မယ်... နောက်ဆုံးတော့ သူ ထွက်လာရမှာပဲလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ တခစ်ခစ် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး ကလည်း နောက်နေပြန်ပါပြီ... ရှင် ဘယ်လို လူစားမျိုးလဲဆိုတာ ကျွန်မ ကောင်းကောင်း သိပါတယ်... ရှင် အဲ့ဒီလို လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင် ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီလောက်တောင် သိတာလား"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှင် ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ ကျွန်မ ကောင်းကောင်း မသိရင်၊ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အကွက်ကြီးကို ဆင်ပြီး ရှင့်ကို အသုံးချနိုင်ပါ့မလား"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်မ ရဲ့ စကားတွေကို ကြားရတော့ ကျွန်တော် အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားပြီ... တကယ်တော့ အစောင့်အရှောက်ကြီး သုံးယောက်ဆိုတာလည်း မရှိဘူး၊ မုဘုရင်ရဲ့ ရတနာဆိုတာလည်း မရှိဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား... ဒါတွေ အားလုံးက ပုံပြင်တွေချည်းပဲ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှင် အဲ့ဒီ ကောက်ချက်ကို ဘယ်လိုမျိုး ရောက်သွားတာလဲ ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ရှင်းပြလေသည်။ "အစကတည်းက ကျွန်တော်တို့ မှားနေခဲ့တာလေ... ပထမဆုံး အနေနဲ့ ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ သေဒဏ်ပေးစာကနေ ဒီဇာတ်လမ်းကို စတင်ခဲ့တာပေါ့... အဲ့ဒီနောက်မှာ ကျွန်တော်ကလည်း အလိုအလျောက် ဒီဂိမ်းထဲကို ရောက်လာခဲ့တယ်...</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီနောက်မှာ ငွေရောင်မြေခွေး က အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို လုပ်ကြံအောင်မြင်ခဲ့သလို ကျွန်တော့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကိုလည်း သတ်ခဲ့တယ်... ဒါတွေ အားလုံးက အစောင့်အရှောက်ကြီး သုံးယောက်နဲ့ မုဘုရင် ရတနာအကြောင်း လိမ်ညာမှုတွေအတွက် လမ်းခင်းပေးခဲ့တာပဲ၊ ဒီဇာတ်လမ်းကို ပိုပြီး ယုံကြည်လာအောင်ပေါ့...</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီနောက် ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ ကျွန်တော့်ကို အကွက်ဆင်လိုက်တာက မုဘုရင် ရတနာအကြောင်း ဇာတ်လမ်းကို ပိုပြီး နက်ရှိုင်းသွားစေခဲ့တယ်... အဲ့ဒါကြောင့် လူတိုင်းက ဒါကို တကယ့် အမှန်တရားလို့ ယုံကြည်သွားကြတာပေါ့... လိမ်ညာမှုက ဘယ်သူမှ သံသယမဝင်နိုင်တဲ့ အဆင့်အထိ ရောက်သွားတာလေ...</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီနောက်မှ တတိယ အဆင့်ကို ရောက်လာတာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ပြဿနာတွေ မြင်အောင် သဲလွန်စတွေ ချန်ထားခဲ့ပြီး၊ ကျွန်တော့်ကို ဝမ်မိသားစုဆီ ပြန်လာပြီး စုံစမ်းအောင် လုပ်ခဲ့တာပေါ့... အခုတော့ ဒီနေရာက ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်နဲ့ သခင်ကြီးချူ တို့ နှစ်ယောက်စလုံး သေဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား သခင်မ ဝမ်"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က အသာအယာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်ကတော့ ဒီနေ့ည သေရမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူး ချူယွမ် ကတော့ အခု မသေသေးပါဘူး... သူက မုဘုရင် ရတနာ ရှိတဲ့ နေရာမှာ ကျိုးချင်းဖုန်း ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးရမှာလေ... အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် ကျိုးချင်းဖုန်း ကလည်း မုဘုရင်ရဲ့ ရတနာတွေ၊ မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေနဲ့အတူ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ချူယွမ်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က ဒီလိမ်ညာမှုရဲ့ နောက်ဆုံး ကွင်းဆက် ဖြစ်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက အသံဩဩဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဒါဆို တကယ့် မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေက ဝမ်မိသားစု ပေါ့ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ဒီလောက်ထိ သေသေချာချာ အကွက်ဆင်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ... ရတနာကလည်း အတု၊ အစောင့်အရှောက် သုံးယောက်ကလည်း အတု... ဒီလိမ်ညာမှုရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဝမ်မိသားစု အတွက်ပါပဲ"</p> <p> </p> <p>သူမက ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p> "မုဘုရင်စံအိမ် ပျောက်ကွယ်သွားတာ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော် ရှိပြီ၊ ဒါပေမဲ့ တော်ဝင်မိသားစုကတော့ မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေကို အခုထိ လွှတ်မပေးသေးဘဲ ဆက်ပြီး စုံစမ်းနေတုန်းပဲ...</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ ခင်ပွန်းရဲ့ နာမည်က ဝမ်၊ မုဘုရင်နဲ့ နာမည်တူပဲလေ... ကျွန်မတို့ ဒီမှာ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ အေးအေးချမ်းချမ်း နေလာခဲ့တာ... ကျွန်မတို့ရော၊ ကျွန်မတို့ ဘိုးဘေးတွေရော ပုန်ကန်ဖို့ စိတ်ကူး လုံးဝ မရှိခဲ့ကြဘူး... မုဘုရင်စံအိမ် ဟာ အဲ့ဒီ ပုန်ကန်မှုမှာ တကယ့်ကို အပြစ်ကင်းစင်ခဲ့တာပါ...</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် နှစ်တွေ အကြာကြီး ကြာတာတောင် မုဘုရင်စံအိမ် ရဲ့ အပြစ်တွေကို မဆေးကြောပေးတဲ့အပြင် တော်ဝင်မိသားစုက ကျွန်မတို့ကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ဖို့အတွက် အဆက်မပြတ် ဖိအားပေးနေတုန်းပဲ... ကျွန်မတို့ ဝမ်မိသားစုကို မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက် ဆိုတဲ့ လက္ခဏာကနေ လွတ်မြောက်စေဖို့အတွက် ဒီလိမ်ညာမှုကို မဖန်တီးဘဲ မနေနိုင်တော့တာပါ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ငွေရောင်မြေခွေး က ခင်ဗျားလူပေါ့၊ ဆံဖြူအဘိုးအို နဲ့ ပညာတတ် တို့လည်း အတူတူပဲပေါ့"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဟာမစ် အပါအဝင် အကုန်လုံး ကျွန်မတို့လူတွေပါ... ကျွန်မတို့က ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး ကို ဒီအကွက်ထဲ ရောက်လာအောင် ဒီပုံပြင်ကို ဖန်တီးခဲ့တာလေ... အဲ့ဒါမှသာ ကျွန်မတို့ ဝမ်မိသားစုက မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက် ဆိုတဲ့ အဆင့်ကနေ၊ မုဘုရင်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေရဲ့ မျိုးဆက် ဆိုတဲ့ အဆင့်ကို ပြောင်းသွားမှာပေါ့... အဲ့ဒီအခါကျရင် တော်ဝင်မိသားစုက ကျွန်မတို့ကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်မှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် ဟာမစ်၊ ပညာတတ် နဲ့ အဘိုးအို တို့အားလုံးက ထွက်ပြေးဖို့အတွက် သေဟန်ဆောင်ခဲ့ကြတာပေါ့... သူတို့က သူတို့ရဲ့ လက္ခဏာတွေကို ပြောင်းလိုက်တာဖြစ်ဖြစ်၊ ပုန်းအောင်းနေတာဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီလူသုံးယောက်က ဒီလောကမှာ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်လို့ ဘယ်သူမှ ထင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်... အကယ်၍ မုဘုရင်စံအိမ် ရဲ့ အစောင့်အရှောက်ကြီး သုံးယောက်အကြောင်းကို အတည်ပြောရမယ်ဆိုရင်၊ ဒီပုံပြင်က သူတို့ကို အခြေခံထားတာပါ... သူတို့က တကယ်ပဲ မုဘုရင်စံအိမ် ရဲ့ အစေခံဟောင်းတွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေဖြစ်ပြီး ကျွန်မတို့ ဝမ်မိသားစုအပေါ် သစ္စာရှိကြပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တော်ဝင်မိသားစုက သူတို့ရဲ့ အခြေအနေကို သိသွားပြီဆိုတော့၊ သူတို့ သေသွားပြီး လူအများရှေ့ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်မယ့် ယုတ္တိရှိတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု လိုအပ်နေတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "နားလည်ပါပြီ... အရာအားလုံးကို ကျွန်တော် နားလည်သွားပြီ...</p> <p> </p> <p>"မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက် ဆိုတဲ့ လက္ခဏာကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ဝမ်ယွမ်ပေါင် နဲ့ ခင်ဗျား အစောင့်အရှောက်ကြီး သုံးယောက်နဲ့ မုဘုရင် ရတနာအကြောင်း ပုံပြင်ကို ဖန်တီးခဲ့တာပေါ့... ခင်ဗျားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကျွန်တော့်ကို ဒီထောင်ချောက်ထဲ ဆွဲသွင်းဖို့၊ ပြီးတော့ သခင်ကြီးချူ ကို အသုံးချပြီး အဆုံးသတ်ဖို့ပေါ့... ဒါက တကယ့်ကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လိမ်ညာမှုပဲ"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save