Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">အမှန်တရား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ပထမဆုံး အနေနဲ့ ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ သေဒဏ်ပေးစာကို သုံးပြီး မုဘုရင်ရဲ့ ရတနာကိစ္စအတွက် လမ်းစဖော်ခဲ့တာပေါ့... နေဦး၊ တစ်ခုခုတော့ မှားနေတယ်... အစကနေ အဆုံးထိ ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး... အဲ့ဒီအပြင် ငွေရောင်မြေခွေး သိုင်းလောကထဲ ရောက်လာတဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်း ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို လုပ်ကြံတဲ့ ကိစ္စမှာ သူက စုစုပေါင်း ဆယ်ကြိမ်တိတိ လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး၊ အကြိမ်တိုင်းမှာ သေဒဏ်ပေးစာ ကြိုပို့ခဲ့သလို အကြိမ်တိုင်းလည်း အောင်မြင်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ ဓားကို ဘယ်သူမှ မမြင်ဖူးကြဘူး... ငွေရောင်မြေခွေးက... အတုပဲ"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်တို့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ငွေရောင်မြေခွေး က အစစ်ပါ... ငွေရောင်မြေခွေး က ဆယ်ကြိမ်လုံး အောင်မြင်ခဲ့တယ် ဆိုတာကလည်း အမှန်ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ အရင် ကိုးကြိမ် အောင်မြင်ခဲ့တာကတော့ ငွေရောင်မြေခွေး တစ်ယောက်တည်း လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ အဖွဲ့လိုက် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြတာပါ... ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ဒသမမြောက် လုပ်ကြံမှုအတွက် လမ်းခင်းပေးဖို့ ငွေရောင်မြေခွေး ကို ယွင်ကျိုးနယ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဆိုတဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်း ခိုင်မာသွားအောင် လုပ်ခဲ့တာပါ"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ထပ်မံ၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p> "ငွေရောင်မြေခွေး က ဝမ်ယွမ်ပေါင် ကို လုပ်ကြံမယ်ဆိုတာ ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလေ... ဝမ်ယွမ်ပေါင် ရဲ့ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုအရ ဆိုရင် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး လာရမှာပဲ... ဒါကြောင့် အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး ကျွန်တော်က ဒီကိစ္စထဲမှာ ပါဝင်နေခဲ့ပြီပေါ့... ဝမ်မိသားစုစံအိမ်မှာ ကျွန်တော့်ကို ဖမ်းဖို့ ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခု ဖြန့်ထားပြီးသား ဖြစ်နေတာပဲ... သေရမယ့် လူတွေကလည်း ကြိုပြီး ပြင်ဆင်ထားပြီးသားလေ... ဟာမစ်၊ ဝမ်ယွမ်ပေါင် နဲ့ ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး တို့လိုမျိုးပေါ့"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က အလောတကြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး ကတော့ တကယ် သေသွားတာပါ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး... ရှင်က သာမန်လူမှ မဟုတ်တာ... ရှင် ကျွန်မတို့ရဲ့ အကြံအစည်တွေကို ရိပ်မိသွားမှာကို ကျွန်မတို့ စိုးရိမ်ခဲ့ရတယ်... ဒါကြောင့် အစီအစဉ်တွေက အမြဲတမ်း အမှန်နဲ့အမှား ရောထွေးနေခဲ့တာပါ...</p> <p> </p> <p>"ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး က တကယ်ကို... မတရားမှုကို မကြည့်ရက်လို့ လာကူညီခဲ့ကြတာပါ... ပါရှန်းဂိုဏ်း က လင်းပုချီ လည်း အတူတူပဲ၊ သူလည်း မတရားတာကို မကြည့်ရက်လို့ ရောက်လာတာလေ... မူလကတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ အစီအစဉ်က လင်းပုချီ ကို သတ်ဖို့ပါ... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး စလုံးက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်ကြသလို၊ ညီအစ်ကို သုံးယောက်က စိတ်တူကိုယ်တူ ဖြစ်နေတော့ အန္တရာယ် တော်တော်လေး များလို့ပါ...</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ၊ ကူမော့ က ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဝင်ပါလိမ့်မယ်လို့... ပြီးတော့ သူက သူ့ရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို သုံးပြီး ကူညီပေးဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့သေးတယ်လေ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူကလည်း သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ဆိုတော့ သူ့ကို တမင်တကာ မောင်းထုတ်လိုက်ရင် ပုံမှန်မဟုတ်သလို ဖြစ်သွားပြီး ထောက်လှမ်းရေးမှူးကျိုးက တစ်ခုခု မှားနေပြီလို့ ရိပ်မိသွားမှာကို စိုးရိမ်ရပြန်ရော... ဒါကြောင့် ကူမော့ ကို လာခွင့်ပြုလိုက်ရတာပါ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "ဒါဆို လင်းပုချီ ကို ကူမော့ကို ရန်စဖို့ မြှောက်ပေးခဲ့တာက တကယ်ပဲ ကူမော့ရဲ့ ခွန်အားကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ချင်လို့ပေါ့"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်... ကူမော့ က လင်းပုချီ ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူလိုက်တယ်လေ... အဲ့ဒီ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကနေတစ်ဆင့် သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာက ကောလာဟလတွေထဲကထက် မညံ့ဘူးဆိုတာကို ကျွန်မတို့ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တယ်... ပြီးတော့ သူက ကျွန်မတို့ထဲက ဘယ်သူနဲ့မှ မရင်းနှီးတော့ သူက အရမ်း သတိထားနေပြီး သူ့ကို လုပ်ကြံဖို့က အဆင်မပြေဘူးလေ... ဒါကြောင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး က သတ်ရတာ ပိုလွယ်နေတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ခင်ဗျားတို့က ထုံညီအစ်ကိုသုံးဦး ရဲ့ ဝမ်ယွမ်ပေါင် အပေါ် ယုံကြည်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူတို့ကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အလွယ်တကူ သတ်ပစ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စောင့်ကြည့်မှုကြားမှာ ဟာကွက်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်တာပေါ့... ဟာမစ် ကလည်း သေဟန်ဆောင်ခဲ့တယ်... အင်း... ဟာမစ် က ငွေရောင်မြေခွေး ပေါ့ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့်ကိုး... ဒါကြောင့်ကိုး... ဒါကြောင့် အဲ့ဒီနေ့က ငွေရောင်မြေခွေး ဟာ လူသတ်ပွဲ ဆင်မနွှဲဘဲ ထွက်ပြေးဖို့ပဲ အာရုံစိုက်နေခဲ့တာကိုး... ယွင်ကျိုးနယ် သိုင်းလောကမှာ ဒီလောက် ပြောင်မြောက်တဲ့ ကိုယ်ဖော့သိုင်းမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူ ရှားတယ်လေ... ဟာမစ် ရဲ့ ကိုယ်ဖော့သိုင်းက တကယ်ကို ပြောင်မြောက်ပါတယ်... ဒါကြောင့်လည်း ဒါတန်း တောင်ကြားမှာ သူ ဓားဆွဲထုတ်ပြီး တိုက်တာတောင် ကျွန်တော့်ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့တာကိုး... ငွေရောင်မြေခွေး ရဲ့ ခွန်အားဆိုတာက သူ့ရဲ့ ဓား မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ပြောတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့် တပည့်နဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို ကျွန်တော့်ပုံစံ အယောင်ဆောင်ပြီး လှည့်စားသတ်ဖြတ်ခဲ့တာပေါ့"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြန်မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး... လူတွေရဲ့ အမြင်အာရုံကို အပြည့်အဝ လှည့်စားနိုင်တဲ့ ရုပ်ဖျက်ပညာ ဆိုတာကို ရှင် တကယ် ယုံကြည်လို့လား... အတုဆိုတာ အမြဲတမ်း အတုပါပဲ၊ အစစ်မှသာ အပြစ်အနာအဆာ မရှိမှာလေ... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က လူတွေ အများကြီးက ကျွန်မ ခင်ပွန်းကို ကာကွယ်ပေးနေကြတာ... တကယ်လို့ ကျွန်မ ခင်ပွန်း ကိုယ်တိုင်ကများ တိတ်တဆိတ် အဆိပ်ခတ်ခဲ့မယ် ဆိုရင်ရော၊ ဘယ်သူက တားနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် သခင်မ ဝမ်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့... ရှင်သာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေရဲ့ အလောင်းတွေ အများကြီးကို မြင်ပြီး စိတ်မလှုပ်ရှားသွားဘူးဆိုရင်၊ ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး ရဲ့ စူးရှတဲ့ အမြင်အာရုံနဲ့ဆို ကျွန်မ ခင်ပွန်းရဲ့ အလောင်းက အယောင်ဆောင်ထားတာ ဆိုတာကို ရှင် သိနိုင်မှာပါ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါတန်း တောင်ကြား ကိစ္စကရော"</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါက ပိုတောင် ရိုးရှင်းသေးတယ်... ရှင့်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ပညာတတ် နဲ့ အဘိုးအို က အစစ်တွေပါ၊ နောက်ဆုံးမှ ရှင့်ကို ဓားနဲ့ထိုးခဲ့တဲ့ ရှောင်ရွှမ် တစ်ယောက်တည်းသာ အတုပါ... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ရှင်က ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရထားပြီး အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နေပြီလေ... အတုနဲ့ အစစ်ကို ခွဲခြားနိုင်ဖို့ ရှင့်မှာ ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားတွေ ကျန်နေသေးလို့လဲ... အလားတူပဲ ရှောင်ရွှမ် လည်း အဲ့ဒီအခြေအနေမှာပဲ ရှိနေတာ... သူလည်း ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရထားပြီး အင်အားကုန်ခမ်းနေပြီလေ... ကျိုးချင်းဖုန်း အတု က ပညာတတ် နဲ့ အဘိုးအို ကို ရုတ်တရက် သတ်ပစ်လိုက်တာကို သူ မြင်လိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာ သူက ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားပြီး အတုနဲ့ အစစ်ကို သဘာဝကျကျပဲ မခွဲခြားနိုင်တော့ဘူးလေ... ကျွန်မတို့က သူ့ကို တမင်တကာ အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့တာပါ...</p> <p> </p> <p>"အလောင်းစစ်ဆေးတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့... ကျွန်မတို့က တကယ်ပဲ ပညာတတ် နဲ့ အဘိုးအို ကို ‘လိပ်အသက်ရှူနည်းစနစ်’ သုံးပြီး အလောင်းတွေလို ဟန်ဆောင်ခိုင်းခဲ့တာပါ... အဲ့ဒီအပြင် အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အစိုးရရုံးက ရှောင်ရွှမ် ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်ရယ်၊ အခင်းဖြစ်ပွားတဲ့ နေရာမှာ တမင်တကာ ဖန်တီးထားခဲ့တဲ့ ခုနစ်စင်ကြယ် ကောင်းကင်ဓားသိုင်း ရဲ့ သဲလွန်စတွေရယ်ကြောင့် လူသတ်သမားက ရှင်ပဲလို့ အတည်ပြုထားပြီးပြီလေ... တခြား သံသယဖြစ်စရာ အချက်တွေ မရှိတော့ သူတို့လည်း အလောင်းစစ်ဆေးတာကို သိပ်ပြီး အာရုံမစိုက်တော့ဘူးပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပါပြီ... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ... ဒီအကြံအစည်က..."</p> <p> </p> <p>"ဒီအတွက် ခင်ဗျားတို့ ပြင်ဆင်လာတာ ကြာပြီပဲ၊ အရမ်းကို စေ့စပ်သေချာတယ်... ဝမ်မိသားစုစံအိမ်က လူသတ်ပွဲက မုဘုရင်ရဲ့ ရတနာကို ရှာတွေ့ဖို့ ဦးတည်သွားစေပြီး ဝမ်မိသားစုကို အစောင့်အရှောက်တွေရဲ့ မျိုးဆက်အဖြစ် လက္ခဏာ သတ်မှတ်ပေးလိုက်တယ်... ဒါတန်း တောင်ကြားက လူသတ်ပွဲကတော့ မုဘုရင်ရဲ့ ရတနာက အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အပြည့်အဝ အတည်ပြုပေးလိုက်သလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လက်တွေ့မှာ မရှိတဲ့ မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက် အတုတစ်ယောက်ကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ဝမ်မိသားစုကို မုဘုရင်စံအိမ်ရဲ့ မျိုးဆက်ဆိုတဲ့ အမည်နာမကနေ လုံးဝ ဖြတ်တောက်ပေးလိုက်တယ်... သေဟန်ဆောင်ရမယ့် သူတွေက ထွက်ပြေးပြီး ပုန်းအောင်းသွားကြတယ်၊ ကျွန်တော်ကတော့ အကွက်ဆင်ခံရပြီး ရတနာအတွက် မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့နဲ့ တော်ဝင်အစိုးရကို သစ္စာဖောက်တယ်ဆိုပြီး စွပ်စွဲခံလိုက်ရတယ်ပေါ့...</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ နောက်ဆုံးအဆင့် တစ်ဆင့်ပဲ ကျန်တော့တယ်... အဲ့ဒါက ဒီလိမ်ညာမှုကို အဆုံးသတ်ဖို့ပဲ... ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ကို တကယ်ပဲ အသေးစိတ် လေ့လာထားတာပဲ၊ ကျွန်တော့်အကြောင်း အရမ်းကို ကောင်းကောင်း နားလည်ထားတော့ ကျွန်တော် ချူယွမ် ရဲ့ အကူအညီကို တောင်းလိမ့်မယ် ဆိုတာကိုတောင် ကြိုသိနေကြတယ်... ပြီးတော့ ချူယွမ် က နောက်ဆုံး ကွင်းဆက်ပဲလေ... ဒါကြောင့် ရှင်တို့က ကျွန်တော့်ကို ပြဿနာတွေ မြင်အောင် သဲလွန်စတချို့ တမင် ချန်ထားခဲ့ပြီး ကျွန်တော့်ကို ဝမ်မိသားစုဆီ ပြန်လာပြီး ထပ်စုံစမ်းအောင် လုပ်ခဲ့တာပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မှန်ပါတယ် ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး... သခင်ကြီးချူ... ရှင်တို့ အခု သေရတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သူ့ရဲ့ သေဆုံးမှုက တိတ်ဆိတ်ပြီး ဘယ်သူမှ သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မနက်ဖြန်ကျရင် လူအများကြီးက ချူယွမ် သူ့လူတွေနဲ့အတူ နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီး ဝမ်မိသားစုထဲကနေ ထွက်သွားတာကို မြင်ကြလိမ့်မယ်... အဲ့ဒီနောက်မှာ သူတို့က ကျိုးချင်းဖုန်း ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေတယ် ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ပျံ့နှံ့သွားမယ်... နောက်ဆုံးမှာ သူက ရတနာဝှက်ထားတဲ့ နေရာတစ်ခုခုမှာ သေဆုံးသွားပြီး၊ သူဟာ ကျိုးချင်းဖုန်း ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့တယ် ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ သဲလွန်စတချို့ ကျန်ခဲ့လိမ့်မယ်... ရတနာတွေကိုတော့ မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေနဲ့ ကျိုးချင်းဖုန်း တို့က ယူသွားပြီပေါ့... ဝမ်မိသားစုကတော့ တော်ဝင်အစိုးရကို ထောက်ခံဖို့အတွက် ဘိုးဘေးတွေရဲ့ သတိပေးချက်ကိုတောင် သစ္စာဖောက်ပြီး ရတနာတံဆိပ်ပြားကိုတောင် အပ်နှံခဲ့တဲ့ အစောင့်အရှောက်တစ်ယောက်ရဲ့ မျိုးဆက်သက်သက်ပဲ ဖြစ်သွားမယ်... ဝမ်ယွမ်ပေါင်ဟာ သူ့ရဲ့ သခင်ဟောင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးဖို့အတွက် သူ့အသက်ကို စတေးခဲ့တဲ့ သစ္စာရှိပြီး တရားမျှတတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားတာပေါ့...</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး ဒီကိစ္စက ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်... တော်ဝင်အစိုးရရဲ့ ပစ်မှတ်က လက်တွေ့မှာ မရှိတဲ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေ၊ မုဘုရင်ရဲ့ ရတနာ နဲ့ အရိုးတွေကြေမွပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်တဲ့ ကျိုးချင်းဖုန်း ကို စုံစမ်းဖို့ပဲ ဖြစ်သွားတော့မှာပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့... ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး... ရှင်က တကယ်ကို အရာရှိကောင်း တစ်ယောက်ပါ... ဒါပေမဲ့ တော်ဝင်မိသားစုက ကျွန်မတို့ကို လွတ်မြောက်ရာလမ်း မပေးဘူးလေ... ရှင့်ကို အသုံးချပြီး ဒီလိမ်ညာမှုကို အဆုံးသတ်ရတာကလွဲပြီး ကျွန်မတို့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး... အားလုံးက ကံကြမ္မာပါပဲ... တောင်းပန်ပါတယ် ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်မှာ သံသယတွေ ကျန်သေးတယ်..."</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ထောက်လှမ်းရေးမှူး ကျိုး... ရှင် အချိန်ဆွဲနေတယ် ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်... ကျွန်မ ရှင့်ကို ပူးပေါင်းပြီး အဖြေပေးနေတာက ကျွန်မလည်း အချိန်ဆွဲနေလို့ပါပဲ... အခုတော့ ကျွန်မ အချိန် ထပ်မဆွဲချင်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်... ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ချူယွမ်တို့၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p> </p> <p>သခင်မ ဝမ်နှင့် သူတို့ စကားပြောနေခြင်းမှာ အမှန်တရားကို သိချင်သည့်အပြင် အဓိကအားဖြင့် အချိန်ဆွဲရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ မထွက်ခွာမီက ဒေသခံ ခရိုင်အစိုးရရုံးမှ အကူအညီ တောင်းခံရန် သူတို့၏ လူများထံသို့ လျှို့ဝှက်စွာ သတင်းပို့ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု သခင်မ ဝမ်၏ စကားများအရ ကြည့်လျှင်... ထိုလူများမှာ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့သွားရပြီ ဖြစ်ဟန်တူသည်။</p> <p> </p> <p>တိတ်ဆိတ်စွာနှင့် အစအနမကျန်အောင်ပင်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save