Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ချွီရှောင်နှင့် သခင်မ ချွီလီတို့ နှစ်ဦးစလုံးက ကူမော့အား တောင်းပန်နေကြ၏။</p> <p>ကူမော့က သားအမိနှစ်ယောက်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>"ရှောင်ရှောင်၊ အန်တီ... စိတ်မပူပါနဲ့"</p> <p>သခင်မ ချွီလီက ရှိုက်ငင်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မပူဘဲ နေနိုင်မှာလဲ အာမော့ရယ်... တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ ဆိုတာ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ... လူကောင်းတွေတောင် အဲ့ဒီနေရာမှာ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ရတာလေ... မင်းရဲ့ ဦးလေးချွီ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကိုတောင် ငါတို့ မသိရဘူး... သူ့ကို တွေ့ခွင့်တောင် မရဘူး... အဲ့ဒီအပြင် ချင်းယန်ခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သူ့ကို ဒီကို ပြန်လွှဲပေးလိုက်ပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ ဦးလေးချွီ ကို အပြစ်ပေးပြီးလောက်ပြီ"</p> <p>ကူမော့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်၏။ သခင်မ ချွီလီ ပြောသည်မှာ ယုတ္တိရှိလေသည်။ တရားဝင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအရ ပုံမှန်အားဖြင့် အကျဉ်းသားတစ်ဦးကို ပြစ်မှုထင်ရှားစီရင်ပြီးမှသာ သူတို့၏ နေရပ်သို့ ပြန်လည်လွှဲပြောင်းပေးလေ့ရှိသည်။ ယခု ချွီဟန်နှင့် အခြားသူများကို လင်းကျန်းခရိုင်သို့ ပြန်လည်လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီ ဆိုကတည်းက သက်သေအထောက်အထားများ အားလုံး စုဆောင်းပြီးစီးကာ အပြစ်ကို အတည်ပြုပြီးပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မေးစရာတစ်ခု ရှိသေးသည် - အကယ်၍ ပြစ်မှုထင်ရှားစီရင်ပြီးပါက မိသားစုဝင်များကို တွေ့ခွင့်ပြုသင့်ပြီး တိကျသောအခြေအနေများကို မိသားစုအား အကြောင်းကြားသင့်ပေသည်။</p> <p>ကူမော့က မေးလိုက်၏။</p> <p> "အန်တီတို့ ဘယ်လို သိလာတာလဲ"</p> <p>ချွီရှောင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ကနေ သိရတာပါ... အခု ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ မှာ အရမ်း ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတာ... သေသွားတဲ့ ဖျောင်ရှီး တွေရဲ့ အလောင်းတွေကို ပြန်ပို့လိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေကို လာရွေးဖို့ အကြောင်းကြားထားတယ်... ကျွန်မတို့ အဲ့ဒီကို ရောက်တော့မှ ကျွန်မ အဖေက လူသတ်သမားတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သိရတာပဲ... အဲ့ဒီနောက် ကျွန်မနဲ့ အမေ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရုံးကို အပြေးအလွှား သွားခဲ့ပေမယ့် သူတို့က ဘယ်သူ့ကိုမှ ပေးမတွေ့ဘူး... သူတို့က လွှဲပြောင်းရေး လုပ်ငန်းစဉ်တွေ လုပ်နေတုန်းမို့လို့ လောလောဆယ် ဘယ်သူ့ကိုမှ လာတွေ့ခွင့် မပေးဘူးတဲ့... ဒါပေမဲ့ သူတို့ဖမ်းထားတဲ့ လူသတ်သမား ဆယ့်သုံးယောက်ထဲမှာ ကျွန်မ အဖေ ပါတယ်ဆိုတာကိုတော့ အတည်ပြုလို့ ရခဲ့တယ်"</p> <p>ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အန်တီတို့ နှစ်ယောက် လောလောဆယ် အိမ်မပြန်နဲ့ဦး... ဒီမှာ ကျွန်တော်နဲ့အတူ နေခဲ့ပါ... ဖျောင်ရှီး ရှစ်ဆယ်ကျော်တောင် သေသွားတာလေ... အစိုးရက တိကျတဲ့ ကြေညာချက် မထုတ်သေးပေမယ့်၊ သေသွားတဲ့သူတွေရဲ့ မိသားစုဝင် တချို့က စိတ်လိုက်မာန်ပါနဲ့ ကလဲ့စားလာချေတာမျိုး မလုပ်ဘူးလို့ ဘယ်သူမှ အာမမခံနိုင်ဘူး... အထူးသဖြင့် အဓိက အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင် လင်းကျန့်ယွဲ့ ရဲ့ မိသားစုပေါ့... သူတို့ မိသားစု တစ်ခုလုံးက သိုင်းလောကသားတွေချည်းပဲ၊ ပြီးတော့ သူတို့ဆီမှာ စရိုက်က အတော်လေး ပြင်းထန်တယ်"</p> <p>ချွီရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ... အစ်ကို အာမော့၊ ကျွန်မတို့ အစ်ကို့စကားကို နားထောင်ပါ့မယ်... အစ်ကို ဘာခိုင်းခိုင်း လုပ်ပါ့မယ်... အစ်ကိုကလွဲရင် ဘယ်သူ့ကို အားကိုးရမလဲဆိုတာ တကယ် မသိတော့လို့ပါ"</p> <p>ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ လှမ်းခေါ်လိုက်၏။</p> <p> "ချူတုန်း... ရထားလုံး ပြင်ထား... ငါ အခု တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရုံးကို သွားမလို့"</p> <p>ချွီရှောင်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကို အာမော့... ဒါဆို ကျွန်မတို့ကကော..."</p> <p>ကူမော့က ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒီမှာပဲ စောင့်နေပါ... သတင်းတချို့ရအောင် တပ်မှူးကျိုး ဆီ သွားမလို့... တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ခင်ဗျားတို့ကို ပေးမတွေ့ဘူး ဆိုကတည်းက လုပ်ငန်းစဉ်တွေ လုပ်နေတုန်းမို့လို့ပဲ... ခင်ဗျားတို့ကို ခေါ်သွားရင် တပ်မှူးကျိုး ကို အခက်တွေ့စေရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်"</p> <p>သိပ်မကြာခင်မှာပင်... ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရုံးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>ကူမော့သည် လောလောဆယ်တွင် ယွင်ကျိုးနယ် တစ်ခုလုံးတွင် အလွန် နာမည်ကြီးနေပြီး လင်းကျန်းခရိုင် သိုင်းလောကတွင် ပို၍ပင် ကျော်ကြားနေသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သိုင်းလောကနှင့် သက်ဆိုင်သော တရားဝင် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည့် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့တွင် သူ၏ နာမည်က သဘာဝကျကျပင် မှတ်ပုံတင်ပြီးသား ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရုံးသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ နာမည်ကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ကူမော့အား အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဧည့်ခန်းတစ်ခုတွင် စောင့်ဆိုင်းရန် စီစဉ်ပေးခဲ့ကြ၏။</p> <p>သိပ်မကြာခင်မှာပင်... တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့၏ တပ်မှူး ကျိုးချင်းဖုန်း ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>ကူမော့က ကျိုးချင်းဖုန်းကို စကားမပတ်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> "တပ်မှူးကျိုး... ကျွန်တော် ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ရဲ့ လုယက်ခံရတဲ့ အမှုအကြောင်း လာမေးတာပါ"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့အတွက် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စီ ငဲ့ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ရောက်နေတယ်လို့ ငါ့လူတွေဆီက ကြားကတည်းက၊ ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ကိစ္စကြောင့် လာတာဖြစ်မယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းမိတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက အဲ့ဒီကနေ လာတာကိုး"</p> <p>ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p>"ချင်းယန်နယ် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကနေ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်တဲ့ လူ ဆယ့်သုံးယောက်ထဲမှာ ချွီဟန် ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တစ်ယောက် ပါတယ် မဟုတ်လား"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> "အင်း... အဲ့ဒီလူ ပါတယ်"</p> <p>ကူမော့က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ စီနီယာတစ်ယောက်ပါ၊ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ညီမအပေါ် အရမ်း ကောင်းခဲ့တာ... အခု သူ ဒုက္ခရောက်နေချိန်မှာ ကျွန်တော် လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက အသံဩဩဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း သူ့ကို ထောင်ဖောက်ဖို့ လာတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"</p> <p>ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ငါသာ ထောင်ဖောက်ချင်ရင် မင်းဆီကို ဘာလို့ လာရမှာလဲ... မင်းကို ငါ့ရဲ့ အတွင်းလူ လုပ်ခိုင်းမလို့လား... ငါ ချွီဟန် ရဲ့ စရိုက်ကို အရမ်း ကောင်းကောင်း သိတယ်... သူက တာဝန်ခံရတဲ့ ပစ္စည်းကို ခိုးယူမယ့် အလုပ်မျိုး ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီအမှုရဲ့ အသေးစိတ်ကို ငါ သိချင်တယ်... သူ အပြစ်ပေးခံရပြီလား... သူ ဝန်ခံပြီးပြီလား"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> "ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီအမှုက နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးတယ်၊ ပြီးတော့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို အခုလောလောဆယ် ထုတ်ပြောဖို့ အဆင်မပြေသေးဘူး... ဒါပေမဲ့ သိုင်းသူရဲကောင်း ကူ ကိုယ်တိုင် လာမေးမှတော့ ငါ အသေးစိတ် ပြောပြပါ့မယ်... အခုထိတော့ ဝန်ခံချက် မရှိသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဆီမှာ ရှိနေတဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေအရ ဆိုရင် ဝန်ခံချက် မလိုတော့ပါဘူး... သူ့ကို တိုက်ရိုက် အပြစ်ပေးလို့ ရနေပြီ... ငါတို့ အခုထိ မကြေညာသေးတဲ့ အကြောင်းရင်းက အခိုးခံရတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ရှာမတွေ့သေးလို့ရယ်၊ ပြီးတော့ သံသယရှိသူ ဆယ့်သုံးယောက်ရဲ့ စိတ်အခြေအနေက နည်းနည်း ပုံမှန်မဟုတ် ဖြစ်နေလို့ပါ"</p> <p>ကူမော့က နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p> "'ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး' ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> "သူတို့ အားလုံးက ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်တည်းကိုပဲ ပြောနေကြတာ... မိစ္ဆာတစ်ကောင်နဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်တဲ့"</p> <p>ကူမော့က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p>"ဟင်... မိစ္ဆာ ဟုတ်လား"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> "ဟုတ်တယ်... သူတို့အားလုံးက ကိုယ်ကျိုးအတွက် ခိုးယူတာ မဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာတစ်ကောင်နဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်လို့ အခိုင်အမာ ပြောနေကြတာ... သူတို့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ခိုးသွားတာတဲ့၊ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာက နွားသငယ်လောက် အရွယ်အစားရှိတဲ့ ကြောင်မိစ္ဆာကြီး ဖြစ်ပြီး၊ ကြောင် ရာနဲ့ချီ ဒါမှမဟုတ် ထောင်နဲ့ချီပြီး ဦးဆောင်လာပြီး သူတို့ကို လုယက်သွားတာတဲ့... တကယ့်ကို... အဲ့ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ စိတ်အခြေအနေက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ပြောတာပေါ့"</p> <p>ကူမော့က မေးလိုက်၏။</p> <p> "ဒီအမှုမှာ တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>"အင်း... လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်က ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ က လင်းကျန်းမြို့ အပြင်ဘက်က လင်းယွင်စံအိမ် ရဲ့ ပိုင်ရှင် မော့ချင်းရှန်း ဆီကနေ အလုပ်တစ်ခု လက်ခံရရှိခဲ့တယ်... အဲ့ဒီတာဝန်က လင်းယွင်စံအိမ် ရဲ့ အတန်ဖိုးထားရဆုံး ရတနာဖြစ်တဲ့ သေသူကိုတောင် ရှင်ပြန်ထမြောက်စေနိုင်ပြီး၊ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနိုင်သလို စွမ်းအားတွေကိုလည်း တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ ‘သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ’ ကို ပို့ဆောင်ပေးဖို့ပဲ... မင်း ကြားဖူးတယ် မဟုတ်လား"</p> <p>ကူမော့က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p> "အဲ့ဒါ တကယ် ရှိတာလား"</p> <p>လင်းယွင်စံအိမ်သည် မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း လင်းကျန်းခရိုင် သိုင်းလောကတွင် ထွန်းပေါက်လာသော နာမည်ကျော် ထိပ်တန်း အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယနေ့ လင်းကျန်းခရိုင် သိုင်းလောကတွင် ဦးဆောင်နေသော အင်အားစုများအနက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူ မော့ချင်းရှန်းမှာ "ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဓား" ဟု လူသိများသည်။</p> <p>သို့သော် မော့ချင်းရှန်းအပြင် လင်းယွင်စံအိမ်နှင့် ပတ်သက်၍ သိုင်းလောကတွင် လူပြောအများဆုံးမှာ "သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ" ဟုခေါ်သော ဒဏ္ဍာရီလာ ရတနာတစ်ခု အကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကောလာဟလများအရ မော့ချင်းရှန်းသည် တစ်ချိန်က သိုင်းလောကတွင် အမည်မသိ လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး သာမန် သိုင်းပညာသာ ရှိခဲ့သည်။ သူသည် စမ်းပေါက်တစ်ခုထဲတွင် ကျောက်ကမာ တစ်ခုကို အမှတ်မထင် တွေ့ရှိခဲ့ပြီး အစပိုင်းတွင် ၎င်း၏ အလှအပကို သဘောကျသဖြင့် အိမ်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ အံ့ဩသွားရသည်မှာ ထိုကျောက်ကမာသည် သွေးရောင် ပုလဲများကို ထွေးထုတ်တတ်ပြီး ပါးစပ်ထဲမှ တံတွေးများ ယိုကျလာစေလောက်အောင် မွှေးကြိုင်သော အနံ့တစ်မျိုးနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။ မော့ချင်းရှန်းက မခံစားနိုင်တော့ဘဲ တစ်လုံးကို စားလိုက်ရာ သူ၏ စွမ်းအားများ ချက်ချင်း တိုးတက်သွားခဲ့သည်။ ထိုပုလဲကို "သွေးမျက်ရည်ပုလဲ" ဟု ခေါ်ကြလေသည်။</p> <p>အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း... ထိုကျောက်ကမာသည် နှစ်စဉ် သွေးမျက်ရည်ပုလဲ တစ်လုံး ထုတ်လုပ်ပေးပြီး ထိုပုလဲတစ်လုံးမှာ ဆယ်နှစ်စာ ကျင့်ကြံမှုနှင့် ညီမျှလေသည်။ ၎င်းကြောင့်ပင် မော့ချင်းရှန်းသည် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူ၏ သိုင်းပညာများကို ကျွမ်းကျင်လာပြီး သိုင်းလောကရှိ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် မော့ချင်းရှန်းသည် သွေးမျက်ရည်ပုလဲ၌ အလွန် အစွမ်းထက်သော ဆေးဖက်ဝင်စွမ်းရည်များ ပါဝင်နေပြီး သေသူကိုပင် ရှင်ပြန်ထမြောက်စေနိုင်ကာ ကျိုးနေသော အရိုးများကိုပင် ဆက်စေနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် သူ့တွင် သူငယ်ချင်းများလွန်းပြီး သွေးမျက်ရည်ပုလဲကို လိုချင်သူ များလွန်းသဖြင့် အားလုံးကို ဝေငှရန် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက သွေးမျက်ရည်ပုလဲများကို အမှုန့်ကြိတ်ကာ အခြား ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ရောစပ်ပြီး ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်လိုက်ကာ ၎င်းကို "သွေးမျက်ရည်ဆေးလုံး" ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။ ယခုအခါ ထိုသွေးမျက်ရည်ဆေးလုံးမှာ သိုင်းလောကတွင် အလွန် ဝယ်လိုအားများနေပြီး ဆေးတစ်လုံးလျှင် ငွေစင် တစ်ထောင်ကျော် တန်ဖိုးရှိသော်လည်း တန်ဖိုးဖြတ်၍ မရနိုင်သေးပေ။ သွေးမျက်ရည်ပုလဲ အစစ်များကိုမူ လင်းယွင်စံအိမ်က အပြင်လူများကို ရောင်းချခြင်း မရှိဘဲ၊ မော့ချင်းရှန်းနှင့် အလွန် ရင်းနှီးသူ အနည်းငယ်သာလျှင် ရရှိခဲ့ဖူးလေသည်။</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒီတစ်ခါ ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ က စောင့်ရှောက်သွားတာ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ကြီးလေ... ဒါကြောင့် အာမခံကြေးက မယုံနိုင်လောက်အောင် ငွေစင် နှစ်သိန်း ဖြစ်နေတာကို အခု မင်း နားလည်ပြီ မဟုတ်လား"</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save