Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချွီဟန်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> "နွားသူငယ်လောက် ကြီးတဲ့ ကြောင်တဲ့လား... ကြောင်တစ်ကောင်က ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒီလောက် ကြီးနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက အသာပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> "အဲ့ဒါကြောင့် သူတို့က ကြောင်မိစ္ဆာ လို့ ပြောကြတာလေ... သံသယရှိသူ ဆယ့်သုံးယောက်ရဲ့ အဆိုအရ၊ အဓိက အစောင့်အရှောက်ခေါင်းဆောင် လင်းကျန့်ယွဲ့ က ကုန်ပစ္စည်းတွေ ပို့ဆောင်နေတုန်း လမ်းပိတ်နေတဲ့ ကြောင်တချို့ကို သတိပေးချက်တွေကို လျစ်လျူရှုပြီး သတ်ပစ်ခဲ့လို့ ကြောင်မိစ္ဆာ ရဲ့ ကလဲ့စားချေတာကို ခံရတာတဲ့...</p> <p> </p> <p>"သူတို့ရဲ့ ဖော်ပြချက်အရ... အဲ့ဒီညက သူတို့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို တည်းခိုခန်းတစ်ခုမှာ ချပြီး နားနေတုန်း ထူးဆန်းတဲ့ အသံတွေ ကြားရတယ်တဲ့... သူတို့ အပြင်ထွက်ကြည့်တော့ ခြံဝင်းထဲမှာ ကြောင်တွေ အပြည့်ပဲတဲ့... နောက်ဆုံးမှာ တစ်ကောင် ထွက်လာတယ်... ကြီးမားတဲ့ ကြောင်ဖြူကြီး တစ်ကောင်က လူစကားပြောပြီး၊ ပထမ လက်သည်းတစ်ချက်နဲ့ လင်းကျန့်ယွဲ့ ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို အသုံးမဝင်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး၊ ဒုတိယ တစ်ချက်နဲ့ သူ့ကို သတ်လိုက်တယ်တဲ့...</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီနောက် ကြောင်ဖြူကြီးက သူ့ရဲ့ ကြောင်အုပ်ကြီးကို ဦးဆောင် ဝင်တိုက်ပြီး လူသတ်ပွဲ ဆင်နွှဲခဲ့တယ်တဲ့... ပြန်ထွက်သွားတဲ့ အချိန်မှာ ကြောင်ဖြူကြီးက လှည့်ကြည့်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်တာကြောင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံး သတိလစ်သွားကြတယ်တဲ့... သူတို့ သတိရလာတော့ ဖန်းခရိုင် နယ်စပ်က တောင်ပေါ်က ဂူတစ်ခုထဲ ရောက်နေပြီတဲ့... အဲ့ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သူတို့ သေချာ မစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာပဲ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သူတို့ကို ခြေရာခံပြီး အားလုံးကို ဖမ်းသွားတာလို့ ဆိုတယ်"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က အလောတကြီး မေးလိုက်၏။</p> <p>"မျက်မြင်သက်သေ နှစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ မင်း မပြောခဲ့ဘူးလား... သူတို့က ဘာပြောလဲ"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"တည်းခိုခန်း ပိုင်ရှင် နှစ်ယောက်ရဲ့ အဆိုအရ... သူတို့ နားနေတုန်း ခြံဝင်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်သံတွေ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတယ်တဲ့... သူတို့ ချက်ချင်း ထပြီး အပေါ်ထပ် ပြတင်းပေါက်ကနေ ကြည့်လိုက်တော့ ချန်ဖုန်း အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ က ဖျောင်ရှီး တွေ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေကြတာကို မြင်လိုက်ရတယ်တဲ့... သူတို့ အရမ်း ကြောက်သွားပြီး ပုန်းနေခဲ့ကြတာ၊ အချိန်အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားမှ မြေအောက်ခန်းထဲကနေ ထွက်လာဖို့ သတ္တိမွေးနိုင်ခဲ့တယ်... အပြင်ရောက်တော့ အလောင်းတွေ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်တဲ့... သူတို့ နှစ်ယောက်က အဲ့ဒီညမှာတင် အစိုးရရုံးကို သတင်းပို့ဖို့ မြို့ထဲကို ပြေးသွားကြတာ... ဒါပေမဲ့ တည်းခိုခန်းက မြို့နဲ့ အတော်လေး ဝေးတော့ သူတို့ ရောက်တဲ့အချိန်မှာ မိုးတောင် လင်းနေပြီတဲ့"</p> <p>ကူမော့က မေးလိုက်၏။</p> <p> "ချွီဟန် တို့ကို ဘယ်အချိန်မှာ ဖမ်းမိတာလဲ"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> "မိုးလင်းပြီးမှ အမှုလာတိုင်တာ၊ သူတို့ကို ခြေရာခံမိတာက နေမဝင်ခင်လေးတင်ပါ"</p> <p>ကူမော့ မျက်မှောင်ကုတ်သွားပြီး မေးလိုက်၏။</p> <p>"တခြား သံသယဖြစ်စရာ အချက်တွေ မရှိတော့ဘူးလား"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခဏမျှ တွေးတောပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> "အခြေခံအားဖြင့်တော့ သံသယဖြစ်စရာ မရှိပါဘူး... သက်သေအထောက်အထားတွေအရ ကြည့်ရင် လူတစ်စုက ကိုယ်ကျိုးအတွက် အလွဲသုံးစားလုပ်ရင်း အတွင်းပဋိပက္ခ ဖြစ်သွားကြတာပဲ... ပြီးတော့ ချွီဟန် တို့ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်တွေက ဖန်တီးထားတဲ့ လိမ်ညာမှုတွေနဲ့ တူနေတယ်...</p> <p>"အခင်းဖြစ်ပွားတဲ့ နေရာမှာ ကြောင်တွေ အဝင်အထွက်ရှိတဲ့ လက္ခဏာတွေ တကယ် တွေ့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ဖန်းခရိုင် လေ၊ အိမ်တိုင်းက ကြောင်မွေးကြပြီး လေလွင့်ကြောင်တွေ နေရာတိုင်းမှာ ရှိတယ်... တည်းခိုခန်းကတောင် ကြောင် တစ်ဒါဇင်ကျော် မွေးထားသေးတာ၊ လေလွင့်ကြောင်တွေလည်း ခဏခဏ လာတတ်တယ်လေ...</p> <p>"အဲ့ဒီအပြင် လင်းကျန့်ယွဲ့ သေဆုံးပုံက သူတို့ ဆယ့်သုံးယောက်ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်တွေနဲ့ လုံးဝ မကိုက်ညီဘူး... သူတို့က လင်းကျန့်ယွဲ့ ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို ကြောင်မိစ္ဆာ ရဲ့ ပထမ လက်သည်းချက်နဲ့ အသုံးမဝင်အောင် လုပ်ခံရပြီး ဒုတိယ အချက်နဲ့ သတ်ခံရတာလို့ ပြောကြတယ်... ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းမှာ လင်းကျန့်ယွဲ့ သေတာက လည်ချောင်းကို ဓားနဲ့ ထိုးခံရလို့ ဖြစ်ပြီး၊ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကလည်း ဓားနဲ့ အဖြတ်ခံထားရတာလေ... ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ဖော်ပြချက်အရ ကြောင်တွေ အများကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတယ် ဆိုပေမယ့်၊ အခင်းဖြစ်တဲ့နေရာမှာ သေသွားတဲ့သူတွေထဲက ဘယ်သူ့ဆီမှာမှ ကြောင်ကုတ်ထားတဲ့ ဒဏ်ရာတွေ မရှိဘူး... အားလုံးက လက်နက် အမျိုးမျိုးနဲ့ သေဆုံးခဲ့ကြတာပဲ...</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုခု ရှိတယ်ဆိုရင်... ချွီဟန် နဲ့ သူ့အဖော် ဆယ့်သုံးယောက်က ကလေးတွေမှ မဟုတ်တာ၊ သိုင်းလောက အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်တဲ့ သူတွေလေ... ဘာလို့ ဒီလောက် ယုတ္တိမရှိတဲ့ လိမ်ညာမှုမျိုးကို ဖန်တီးရတာလဲ... တခြား ဘယ်လို အကြောင်းပြချက်မျိုးမဆို ဒီထက် အများကြီး ပိုကောင်းမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က မေးလိုက်၏။</p> <p>"ဒါဆို... သူတို့ လိမ်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေရော မရှိဘူးလား"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက မိစ္ဆာတွေ တကယ် ရှိတယ်လို့ ယုံနေတာလား"</p> <p>ကူမော့ တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။</p> <p>သူ တကယ် ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။</p> <p>တကယ်တော့ သူသည် ပထမဆုံး အနေဖြင့် ကူးပြောင်းလာသူ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အနှစ်နှစ်ဆယ် ကြာပြီးနောက် သူ၏ မွေးဖွားမှု လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ မွေးရာပါ ဉာဏ်ပညာကို နှိုးဆွနိုင်ခဲ့သလို စနစ်တစ်ခုကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ရလေသည်။ ဤအရာများ အားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဆိုပါက သူ့ကို ရုပ်ဝါဒီ တစ်ဦးအဖြစ် ဆက်လက် ရပ်တည်ခိုင်းခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် လွန်ကဲလွန်းလှပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ကျိုးချင်းဖုန်း၏ မေးခွန်းကို သူ သဘောမတူနိုင်ပေ။</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> "သခင်လေး ကူ... မင်းက အဲ့ဒါကို တကယ် ယုံနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"</p> <p>ကူမော့က ငြင်းဆိုခြင်းလည်း မပြု၊ အတည်ပြုခြင်းလည်း မပြုဘဲ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"တပ်မှူးကျိုး... ချွီဟန် ကို ကျွန်တော် တွေ့လို့ ရမလား"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခဏမျှ တွေဝေသွားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> "ရတယ်လေ... မင်းအတွက် ငါ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်... အင်း... ကူမော့၊ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါတို့ အပြစ်ပေးဖို့ မကြေညာသေးတဲ့ အကြောင်းရင်းက သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ကို ရှာမတွေ့သေးလို့ပါ... သက်သေအထောက်အထား အားလုံးက ချွီဟန် တို့ အလွဲသုံးစားလုပ်တယ် ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ လုံလောက်နေပြီ... အကယ်၍ မင်းက သူတို့ရဲ့ အမှုကို ပြောင်းပြန်လှန်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အရမ်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်"</p> <p>ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နားလည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တပ်မှူးကျိုး... သက်သေအထောက်အထားတွေက ခိုင်လုံနေရင်တောင် အဲ့ဒါတွေက အတု ဖြစ်နေနိုင်သေးတယ် မဟုတ်လား... ခင်ဗျား အဲ့ဒါကို အသိဆုံးပဲလေ"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း အနည်းငယ် လန့်သွား၏။ ကူမော့ ဆိုလိုသည်မှာ မကြာသေးမီက သူကိုယ်တိုင်လည်း ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထားများဖြင့် စွပ်စွဲခံခဲ့ရခြင်းကို ရည်ညွှန်းနေကြောင်း သူ သဘာဝကျကျပင် နားလည်လိုက်သည်။</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်၏။</p> <p>"မင်း ချွီဟန် ကို အဲ့ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်တာလား"</p> <p>ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"အဲ့ဒီတုန်းက ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ယုံကြည်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ချွီဟန် ကို သွားတွေ့ကြတာပေါ့... အကယ်၍ တွေ့ပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ချွီဟန် တို့ အပြစ်ကင်းတယ်လို့ မင်း ဆက်ပြီး ယုံကြည်နေသေးရင်၊ ဒီအမှုကို ခဏလောက် အချိန်ဆွဲထားပေးဖို့ ငါ ကြိုးစားကြည့်မယ်... ငါ မင်းနဲ့အတူ စုံစမ်းဖို့ လိုက်ခဲ့မယ်"</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"</p> <p>...</p> <p>သိပ်မကြာခင်မှာပင် ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့၏ အကျဉ်းထောင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>"အာမော့၊ ချူတုန်း..."</p> <p>အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌ ဒဏ်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ချွီဟန်သည် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို မြင်သောအခါ အလွန် ဝမ်းသာသွား၏။ သူက အလောတကြီး လှမ်းခေါ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဒဏ်ရာများ၏ နာကျင်မှုကြောင့် မထနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများ နီရဲသွားပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဦးလေးချွီ... ဘယ်သူက ဒီလိုဖြစ်အောင် ရိုက်ထားတာလဲ"</p> <p>အနီးတွင် ရပ်နေသော ကျိုးချင်းဖုန်းက အလောတကြီး ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>"ငါ မဟုတ်ပါဘူး... သူ ဒီကို လွှဲပြောင်းပေးကတည်းက ဒီလို ဖြစ်နေတာ... ချင်းယန်ခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က လုပ်တာပါ... အင်း... ကူမော့၊ သခင်မလေး ချူတုန်း... မင်းတို့ နားလည်ရမှာက ဒီအမှုရဲ့ လက်ရှိ သက်သေအထောက်အထားတွေအရ ဆိုရင် ချွီဟန် တို့က ကိုယ်ကျိုးအတွက် အလွဲသုံးစားလုပ်တယ်လို့ အပြစ်ရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးသား ဖြစ်နေတယ်... သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ရဲ့ တည်နေရာကို သူတို့က မပြောပြဘူးဆိုတော့၊ ချင်းယန်ခရိုင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သေချာပေါက် နည်းလမ်းတချို့ သုံးမှာပဲလေ"</p> <p>မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြက်ပုံပေါ်တွင် လဲနေသော ချွီဟန်က ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အာမော့၊ ချူတုန်း... ဦးလေးရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက တပ်မှူးကျိုး နဲ့ တကယ်ကို ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး... သူကတောင် သမားတော် ခေါ်ပြီး ဦးလေးတို့ကို ကုသပေးသေးတယ်"</p> <p>ကူချူတုန်းက တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကူမော့က သူမကို တားရန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများဖြင့် အကျဉ်းထောင်တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော ကူမော့က အလွန် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> "ဦးလေးချွီ... ဦးလေးတို့ ကုန်ပစ္စည်း ပို့ဆောင်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေရယ်၊ အဲ့ဒီနေ့က အလုခံရတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေရယ် ဦးလေး သိသမျှ အားလုံးကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါ"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ"</p> <p> </p> <p>ချွီဟန်က ချက်ချင်းပင် စတင် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ပြောပြီးသွားသောအခါ ကူမော့ အနေဖြင့် ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ ကျိုးချင်းဖုန်း ပြောခဲ့သည်များနှင့် အတိအကျ တူညီနေသည်။</p> <p> </p> <p>ချွီဟန်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အာမော့၊ ချူတုန်း... ဦးလေးရဲ့ ဒီအမှုကို ပြောင်းပြန်လှန်လို့ မရတော့ပါဘူး... ဦးလေးမှာ တောင်းဆိုစရာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်... အာမော့၊ မင်းက အရမ်း အရည်အချင်းရှိပြီး သိုင်းပညာလည်း ကောင်းတယ်ဆိုတာ ဦးလေး သိပါတယ်... ဦးလေး သေသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ အရင်က သံယောဇဉ်တွေကို ထောက်ထားပြီး မင်းအန်တီ နဲ့ ရှောင်ရှောင် ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဦးလေးချွီ... စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော် ရှိနေသရွေ့ အန်တီ နဲ့ ရှောင်ရှောင် ကို ဘယ်သူမှ အနိုင်ကျင့်လို့ မရစေရပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဦးလေးရဲ့ အမှုကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကိုတော့ ကျွန်တော် ကြိုးစားပြီး စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမယ်"</p> <p>ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျိုးချင်းဖုန်းကလည်း ဝင်ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ကူမော့... မင်းက ငါ့ကို ဒီလောက် ယုံကြည်ခဲ့တာဆိုတော့၊ ငါလည်း မင်းနဲ့အတူ ကြိုးစားကြည့်ပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save