Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">သံသယ ရှင်းလင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်... ကျောက်ချုံးဝူနှင့် အခြား ဓားဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် သုံးဦးတို့ အထဲသို့ ဝင်လာကြ၏။ ကျောက်ချုံးဝူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျိုးချင်းဖုန်း၊ ကျိုယွဲ့... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p>မျက်နှာဖြူရော်နေသော ကျိုယွဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"ဆရာ... ကျွန်တော်လည်း အသေးစိတ်ကို မသိပါဘူး... တပ်မှူးကျိုး က လူသတ်သမားကို စုံစမ်းနေလို့၊ ကျွန်တော်က သူ့ကို ညီငယ် ဆယ့်ခုနစ် ဆီကို ခေါ်လာခဲ့တာ... တံခါးဝရောက်တော့ အော်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရတယ်... အထဲဝင်လာတော့... ညီငယ် ဆယ့်ခုနစ် သေနေတာကို တွေ့လိုက်ရတာပဲ... သူ့ကို ... ကြောင်မိစ္ဆာ သတ်သွားတာ"</p> <p>ကျောက်ချုံးဝူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> "အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ... ဒီလောကမှာ ဘယ်လိုလုပ် မိစ္ဆာတွေ ရှိနိုင်မှာလဲ"</p> <p>ကျိုယွဲ့က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်၏။ သူသည် ကြောင်မိစ္ဆာ ပေါ်လာသည့် ထိတ်လန့်မှုမှ ပြန်လည် သက်သာလာစ ပြုနေကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။</p> <p>"ဆရာ... ကျွန်တော် လိမ်ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး... ခုနက ကျွန်တော်တို့ အားလုံး တွေ့လိုက်တာပါ... ခုနလေးတင် နွားတစ်ကောင်လောက် ကြီးတဲ့ ကြောင်ဖြူကြီး တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်တာ... အင်း... သခင်လေး ကူ ကတောင် အဲ့ဒီကောင်နဲ့ တိုက်ခဲ့သေးတယ်"</p> <p>ကျောက်ချုံးဝူနှင့် အခြားသူများက ကူမော့ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p>ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါက... ဒဏ္ဍာရီလာ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ နဲ့ မတူဘူးလား"</p> <p>အခန်းထဲရှိ တင်းကျပ်နေသော လေထုကြားတွင် ကျိုးချင်းဖုန်းက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်၏။ လူတိုင်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးချင်းဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် ဆီမီးခွက် တစ်ခွက်ကို ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ရှေ့တွင် လူတိုင်း အထဲဝင်လာစဉ်က တွေ့ခဲ့ရသော သွေးရောင်ဖန်ကွဲစ များ ပုံနေလေသည်။</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ဆီမီးခွက်ကို ကူချူတုန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက်၊ လက်ဖြင့် ဖန်ကွဲစများကို စတင် ဆက်စပ်ကြည့်လေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူ ဆက်စပ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိသော ကမာခွံတစ်ခု ဖြစ်နေ၏။</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> "ဒဏ္ဍာရီတွေအရ လင်းယွင်စံအိမ် ရဲ့ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ဟာ ကြည်လင်နေပြီး သွေးလို နီရဲတဲ့ အရောင်ရှိသလို ညဘက်ဆိုရင်လည်း လင်းလက်နေတယ်လို့ ဆိုကြတယ်... ဒီဟာများလား"</p> <p>ကျောက်ချုံးဝူက ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ အကြောင်းတော့ ငါ ကြားဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"</p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း ကျောက်ချုံးဝူက ကျိုယွဲ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျိုယွဲ့... မင်းအဖေ နဲ့ လင်းယွင်စံအိမ် ရဲ့ သခင် မော့ချင်းရှန်း တို့က ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလေ... မင်း သူ့ကို မြင်ဖူးလား"</p> <p>ကျိုယွဲ့က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> "ကျွန်တော် မြင်ဖူးပါတယ်... ဒါက တကယ်ကို အဲ့ဒီလိုမျိုးပဲ... အင်း... သခင်ကြီးမော့ က အခု ကျွန်တော်တို့ အိမ်မှာ ရှိနေတယ်... အဲ့ဒါ အစစ် ဟုတ်မဟုတ် အတည်ပြုခိုင်းဖို့ သူ့ကို သွားပင့်ခိုင်းလိုက်လို့ ရပါတယ်"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ကျိုယွဲ့ကို မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းအဖေက ကျိုမိသားစု ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ကျိုကျဲ လား... ချင်းယန်ခရိုင် ကို ကုသဖို့အတွက် သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ကို ပို့ခိုင်းခဲ့တဲ့ ကျိုကျဲ လား"</p> <p>ကျိုယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော့်အဖေ နဲ့ သခင်ကြီးမော့ တို့က သွေးသောက် ညီအစ်ကိုတွေပါ... လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ကျွန်တော့်အဖေက အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရခဲ့တယ်၊ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့တာ... သခင်ကြီးမော့ က ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးဖို့ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ကို ပို့ပေးခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဖန်းခရိုင် ကို ရောက်တဲ့အချိန်မှာ လုယူခံလိုက်ရတာပဲ"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> "ဒါဆို မင်းအဖေ အခု ဘယ်လိုနေလဲ"</p> <p>ကျိုယွဲ့က သက်ပြင်းချကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"လင်းယွင်စံအိမ် ကနေ ပို့ပေးလိုက်တဲ့ သွေးမျက်ရည် ဆေးလုံးတွေ အပေါ်မှာ မှီခိုပြီး အသက်ဆက်နေရတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့မှာ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး ထင်တယ်... ကျွန်တော်က အိမ်မှာနေပြီး သူ့ကို ပြုစုဖို့ စဉ်းစားထားပေမယ့်၊ ဂိုဏ်းက သိုင်းပြိုင်ပွဲ ကျင်းပနေပြီး ဆရာကလည်း အသက်ကြီးနေပြီ ဆိုတော့ ကျွန်တော် လာပြီး ကြီးကြပ်ပေးရတာပါ... မနက်ဖြန် ပြိုင်ပွဲအတွက် အကုန်စီစဉ်ပြီးသွားရင် အိမ်ပြန်ဖို့ စဉ်းစားထားတာ"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက သက်ပြင်းချကာ မေးလိုက်၏။</p> <p>"သခင်ကြီးမော့ က အခု မင်းတို့အိမ်မှာ ရှိနေတာလား"</p> <p>ကျိုယွဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> "ဟုတ်ပါတယ်... သူ ရောက်လာတာ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်... သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ အလုခံရတော့ သခင်ကြီးမော့ က လင်းယွင်စံအိမ် မှာ ကျန်နေသေးတဲ့ သွေးမျက်ရည် ဆေးလုံး အနည်းငယ်ကို ယူပြီး အပြေးအလွှား ရောက်လာတာ... သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ကို ပြန်ရှာတွေ့တဲ့အထိ ကျွန်တော့်အဖေ အသက်ဆက်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ပေါ့... ဒါပေမဲ့ အခုတော့..."</p> <p>ကျိုယွဲ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်သွား၏။</p> <p>သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ကို ရှာမတွေ့သဖြင့် သူ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ မျှော်လင့်ချက်လေး ရှိနေသေးသည်။ ယခု ရှာတွေ့သွားပြီး အကယ်၍ ၎င်းသာ အစစ်ဖြစ်နေပါက သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည် - သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ မှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ညွှန်ကြားလိုက်၏။</p> <p>"အစ်ကိုကျို... မြန်မြန်သွားပြီး သခင်ကြီးမော့ ကို လာကြည့်ခိုင်းလိုက်ပါ"</p> <p>ကျိုယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p>ထို့နောက် ကျိုးချင်းဖုန်းက ကျောက်ချုံးဝူကို ပြောလိုက်၏။</p> <p> "စီနီယာကျောက်... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီခြံဝင်းကို ချိတ်ပိတ်ခိုင်းထားပါ... အစိုးရ အရာရှိတွေ မရောက်လာခင် ဘယ်သူမှ ဝင်ခွင့်မရှိစေရဘူး"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ချုံးဝူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ ဖုံးကွယ်ထားရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယနေ့ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရုတ်ရုတ်သဲသဲမှုမှာ အလွန် ကြီးမားပြီး၊ အထူးသဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ၏ သိုင်းပြိုင်ပွဲ ကျင်းပမည့် ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သဖြင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖွင့်ချလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။ အကယ်၍ သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ မှာ အစစ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ပါက သူတို့၏ တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သော်လည်း ဂိုဏ်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေလောက်သည်အထိတော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>ချက်ချင်းပင်... ကျောက်ချုံးဝူက ခြံဝင်းကို ချိတ်ပိတ်ရန် သူ၏ တပည့်များကို အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဆီမီးခွက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျိုးချင်းဖုန်းသည် အခန်းပတ်လည်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ကုတင်အောက်ရှိ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကြီးတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ၎င်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ဝတ်ရုံပေါ်တွင် သွေးကွက်များ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ၏ အတွေ့အကြုံအရ ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ထက် မပိုသေးကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက မေးလိုက်၏။</p> <p>"ဒီ စုန့်ကျူ က ဘယ်သန် လား"</p> <p>ကျောက်ချုံးဝူက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> "ဟုတ်တယ်"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ က အစစ်ဖြစ်ဖို့ များတယ်"</p> <p>ကျောက်ချုံးဝူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> "တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း ကို မင်း လာစုံစမ်းနေတဲ့ လူသတ်သမားက သူလား"</p> <p> </p> <p>"သူပဲဆိုတာ အခြေခံအားဖြင့် သေချာနေပါပြီ... ဒါပေမဲ့ ထပ်ပြီး စုံစမ်းဖို့တော့ လိုသေးတယ်"</p> <p>...</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းသည် မိုးလင်းသည်အထိ ခြံဝင်းပတ်ဝန်းကျင်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အစိုးရရုံးမှ အရာရှိများ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။ သူက ကူမော့၏ အနားသို့ အလျင်အမြန် သွားကာ တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကူမော့... မင်းနဲ့ မင်းညီမ ကိစ္စတွေ ရှင်းလင်းသွားတဲ့အထိ တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း မှာပဲ ခဏနေခဲ့ကြပါဦး... ငါ ချီခရိုင် က ယွင်လိုင် စားသောက်ဆိုင် မှာ သွားစောင့်နေမယ်"</p> <p>ကူချူတုန်းက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p> "တပ်မှူးကျိုး... ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက အကူအညီမဲ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ အခု မထွက်သွားရင်၊ ဖန်းခရိုင် အစိုးရရုံးက အရာရှိတွေ ရောက်လာရင် ငါ ထွက်သွားလို့ မရတော့ဘူးလေ"</p> <p>ကူချူတုန်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p> "အာ..."</p> <p>ကူမော့က ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>"တပ်မှူးကျိုး က အစိုးရ အရာရှိ တစ်ယောက်လေ၊ သူလုပ်တဲ့ လုပ်ရပ်တိုင်းက စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေနဲ့အညီ ဖြစ်ရမယ်... သူ့မှာ လွှဲပြောင်းရေး အမိန့်လည်း မရှိဘူး၊ တရားဝင် စာရွက်စာတမ်းလည်း မရှိဘဲ သူ့ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့် နယ်မြေအပြင်ဘက်ကို တိတ်တဆိတ် ရောက်နေတာလေ... အကယ်၍ သူ့ကို ဒေသခံ အရာရှိတွေက  ဖမ်းမိသွားရင် သူ ပြဿနာ တက်လိမ့်မယ်... အဲ့ဒီအပြင် သူက မုဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက် အမှုကြောင့် တင်းမာနေတဲ့ ကာလမှာ ရောက်နေတာဆိုတော့၊ သူ့စီရင်ပိုင်ခွင့် ပြင်ပမှာ အမှုလာစစ်နေတာကို မိသွားရင် သူ့ရာထူးတောင် ပြုတ်သွားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အဲ့ဒီလောက်တောင် ဆိုးတာလား... ဒါဆိုရင် တပ်မှူးကျိုး... ရှင် မြန်မြန် ပြေးတော့လေ"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အခု သက်သေအထောက်အထား အားလုံးက သွေးမျက်ရည် ကျောက်ကမာ ကို ခိုးသွားတဲ့သူဟာ စုန့်ကျူ ဆိုတာကို ပြသနေပြီ... ဖန်းခရိုင် အစိုးရရုံးက ရောက်လာပြီး သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးသွားရင် ချွီဟန် တို့ရဲ့ အပြစ်တွေကို ရှင်းလင်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်... ငါတို့ ဒီခရီးကို လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အောင်မြင်သွားပြီဆိုတော့ မင်းတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပါဘူး"</p> <p>ကူမော့က ပြုံးကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> "ဒါဆို... ကြောင်မိစ္ဆာ ကိစ္စကရော... တပ်မှူးကျိုး၊ ခင်ဗျား အဲ့ဒါကို မစုံစမ်းတော့ဘူးလား... ပြီးတော့ ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးက ယုတ္တိမရှိတာတွေ အများကြီးပဲ... စုန့်ကျူ သေသွားတာက အရမ်း တိုက်ဆိုင်လွန်းတယ်"</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p> "မင်းက အဲ့ဒါ မိစ္ဆာ ရဲ့ လုပ်ရပ်လို့ ယုံကြည်နေတာပဲ၊ ဘာလို့ ယုတ္တိမရှိဘူးလို့ ထင်နေသေးတာလဲ"</p> <p>ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> "ကျွန်တော်က မိစ္ဆာတွေကို ယုံပေမယ့်၊ တပ်မှူးကျိုး ခင်ဗျားက ယုံတယ်လို့ မဆိုလိုဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ငါ့ကို နားလည်သားပဲ... ဟားဟား... ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ ငါ ဘာမှ လုပ်လို့ မရသေးဘူး... စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ ဆက်လုပ်နိုင်ဖို့ ငါ လင်းကျန်းခရိုင် ကို ပြန်သွားပြီး ယွင်ကျိုး ဌာနချုပ်ကနေ နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် စုံစမ်းရေး အမိန့်ကို လျှောက်ထားရဦးမယ်... ငါ အခု သွားတော့မယ်... ချီခရိုင် မှာ မင်းတို့ကို စောင့်နေမယ်... အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့အကြောင်း မေးရင် အကုန်လုံးကို ငြင်းလိုက်... ငါ့ကို  မမိသရွေ့ ငါ သေတဲ့အထိ ငြင်းမှာပဲ၊ သူတို့ ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်လို့မရပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက်... ကျိုးချင်းဖုန်း လှည့်ထွက်သွားလေသည်။ ဝင်ပေါက်တွင် လူများလွန်းသဖြင့် သူက နံရံကို ကျော်တက်ပြီး ထွက်သွားရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နံရံကို ကျော်တက်စဉ်မှာပင် ကျိုးချင်းဖုန်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်ကြည့်လိုက်ရာ လက်ပေါ်တွင် အမှုန့်ဖြူလေးများ ကပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နှာခေါင်းဝသို့ တေ့ကာ ရှူကြည့်လိုက်ရာ ထူးဆန်းသော အနံ့တစ်မျိုး ရနေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ ချက်ချင်းပင် နံရံပေါ်ရှိ အမှုန့်များကို ဓားဖြင့် ခြစ်ချကာ ပုဝါတစ်ခုဖြင့် ထုပ်ပိုးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ခရိုင်ရဲတပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဝင်ရောက်လာသဖြင့်... ကျိုးချင်းဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် နံရံကို ကျော်တက်ကာ ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save