Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">အမှုကြီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဖန်းခရိုင် မှ ချင်းယန်ခရိုင် သို့ ပြန်လာရာတွင် သူတို့၏ ပထမဆုံး ရပ်နားမည့်နေရာမှာ မိုင်နှစ်ရာကျော်သာ ကွာဝေးသော အိမ်နီးချင်း ချီခရိုင် ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မျက်မမြင် တစ်ဦးဖြစ်သော ကူမော့ နှင့် အသက် ခုနစ်ဆယ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သော အဘိုးအို မော့ချင်းရှန်း တို့ နှစ်ဦးစလုံးက ရထားလုံးဖြင့် ခရီးသွားရသဖြင့် ရောက်ရှိရန် သုံးရက်တိတိ အချိန်ယူခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ခရီးစဉ်မှာ မပျင်းရိဖွယ် မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>မော့ချင်းရှန်း သည် သိုင်းပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သိုင်းပညာ၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရကို ကျင့်ကြံသိမြင်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ကာ သိုင်းလောကတွင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံများ ရှိထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် သိုင်းပညာ နည်းစနစ်များကို ဖလှယ်ခဲ့ကြပြီး တစ်ယောက်၏ အမြင်များကို တစ်ယောက်က အလွန် သဘောကျ နှစ်သက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>တတိယနေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင်...</p> <p> </p> <p>ရထားလုံးသည် ချီခရိုင် သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်း သည် ရထားလုံးကို ယွင်လိုင် စားသောက်ဆိုင် သို့ မောင်းနှင်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာမှာ သူတို့ အလာတုန်းက ချီခရိုင် ကို ဖြတ်သွားစဉ် တည်းခိုခဲ့သော နေရာဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့်ပင် ကျိုးချင်းဖုန်း က သူတို့ကို ထိုနေရာတွင် တွေ့ဆုံရန် ချိန်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ တည်းခိုခန်း အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် စားပွဲထိုး တစ်ယောက်က အလောတကြီး ပြေးထွက်လာပြီး မေးလိုက်၏။</p> <p> "သခင်လေး ကူမော့ များလား ခင်ဗျာ"</p> <p>ကူမော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> "ငါ ကူမော့ ပါ"</p> <p>စားပွဲထိုးက ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ကျိုး ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ဧည့်သည် တစ်ယောက်က သူ့မှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ ရှိနေလို့ ဒီမှာ နှစ်ရက်လောက် စောင့်နေပေးပါလို့ ခင်ဗျားကို ပြောပြခိုင်းထားပါတယ်... သူက ခင်ဗျားတို့အတွက် အခန်းတွေလည်း ပြင်ဆင်ထားပြီးပါပြီ"</p> <p>ကူမော့က ကျိုးချင်းဖုန်း အမှုတစ်ခု သွားစုံစမ်းနေကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။</p> <p>ကူချူတုန်းက စားပွဲထိုးကို နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> "ငါ့အစ်ကိုကို နင် ဘယ်လို မှတ်မိတာလဲ"</p> <p>စားပွဲထိုးက အလောတကြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"အဲ့ဒီ ကျိုး ဆိုတဲ့ ဧည့်သည်က ကျွန်တော့်ကို ပြောထားခဲ့တာပါ... ဒီနေ့ ရထားလုံး တစ်စီးနဲ့ လှပတဲ့ မိန်းမငယ်လေး တစ်ယောက် ရောက်လာလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ ရထားလုံးထဲမှာ မျက်မမြင်နဲ့ အနည်းဆုံးတူတဲ့ မျက်မမြင် တစ်ယောက် ပါလာလိမ့်မယ်တဲ့... ကျွန်တော်က သခင်မလေး ကို အရင်တွေ့ပြီး၊ အဲ့ဒီနောက်မှ သခင်လေး ကူ ကို တွေ့လိုက်ရတော့၊ ခင်ဗျားတို့ဟာ အဲ့ဒီ ဧည့်သည် ပြောသွားတဲ့ လူတွေပဲ ဆိုတာ ချက်ချင်း သိလိုက်တာပါ"</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> "မျက်မမြင်နဲ့ အနည်းဆုံးတူတဲ့ မျက်မမြင်တဲ့လား... အစ်ကို၊ အဲ့ဒါက တကယ့်ကို အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်တဲ့ ဖော်ပြချက်ပဲနော်"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က သူ့ရှေ့တွင် မျက်မမြင်၊ နားမကြား အကြောင်းများ ပြောဆိုခြင်းကို ဂရုမစိုက်ကြောင်း သူမ သိထားသဖြင့် အစပိုင်းကလောက် သတိထားပြီး ရှောင်ကြဉ်နေခြင်း မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အစေခံတစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် ရထားလုံးပေါ်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းလာသော မော့ချင်းရှန်း ကလည်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တပ်မှူးကျိုး က သူဟာ ကြမ်းတမ်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါလို့ အမြဲပြောလေ့ရှိပေမယ့်၊ သူက အရာဝတ္ထုတွေကို အတိကျဆုံး ဖော်ပြဖို့ အတိုဆုံး စကားလုံးတွေကို အမြဲ သုံးနိုင်ခဲ့တယ်... ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သခင်လေး ကူ ကို ဖော်ပြဖို့ သင့်တော်တဲ့ စကားလုံး တစ်ခုကို ကျွန်တော် ကြိုးစားရှာဖွေနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားလို့ မရခဲ့ဘူး... အခုလေးတင် ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတော့မှ ချက်ချင်း ရှင်းလင်းသွားတော့တယ်"</p> <p>ကူမော့က အသာပြုံးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။</p> <p>"အဲ့ဒါ တပ်မှူးကျိုး မှန်း သခင်ကြီးမော့ က ဘယ်လို သိတာလဲ"</p> <p>မော့ချင်းရှန်းက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း မှာ သခင်လေး ကူ က တပ်မှူးကျိုး နဲ့ အတူ ရှိနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားခဲ့တယ်လေ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ရောက်သွားတဲ့ အချိန်မှာ တပ်မှူးကျိုး က ထွက်သွားပြီ... တပ်မှူးကျိုး အကြောင်းကို ကျွန်တော် သိသလောက်တော့၊ ဒီတစ်ခါ သူက အမှုကို ပုဂ္ဂလိက အနေနဲ့ ကိုင်တွယ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ဖန်းခရိုင် အစိုးရရုံး က မှတ်မိသွားမှာ စိုးရိမ်လို့ ကြိုပြီး ထွက်ပြေးသွားတာ နေမှာပါ"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ပြောလိုက်၏။</p> <p>"သခင်ကြီးမော့ က တပ်မှူးကျိုး အကြောင်းကို တော်တော်လေး သိပုံရတယ်နော်"</p> <p>မော့ချင်းရှန်းက ပြုံးကာ ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> "တပ်မှူးကျိုး က သိုင်းလောကသား တစ်ယောက်နဲ့ အတူဆုံး အရာရှိ တစ်ယောက်လေ... ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်လို သိုင်းလောကသား တစ်ယောက်က သူနဲ့ ဆက်ဆံရတာကို သဘောကျတာပေါ့"</p> <p>"သိုင်းလောကသား တစ်ယောက်နဲ့ အတူဆုံး အရာရှိ"</p> <p> ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> "တပ်မှူးကျိုး အပေါ် သခင်ကြီးမော့ ရဲ့ အကဲဖြတ်မှုက တော်တော်လေး မှန်ကန်တာပဲ"</p> <p>မော့ချင်းရှန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> "တပ်မှူးကျိုး ရဲ့ သခင်လေး အပေါ် အကဲဖြတ်မှုကို ကြားပြီးမှပဲ ကျွန်တော် အဲ့ဒီလို ပြောဖြစ်တာပါ... ကဲ...  တပ်မှူးကျိုး ကို စောင့်နေကြတာဆိုတော့၊ ကျွန်တော်လည်း အတူတူ စောင့်ပေးပါ့မယ်... အနားယူရတာလည်း ကောင်းပါတယ်... ရထားလုံးထဲမှာ ရက်အတော်ကြာ ထိုင်လာရတော့ ကျွန်တော့် ကျောက ခါးတောင် မဆန့်နိုင်လောက်အောင် နာနေပြီ"</p> <p>မော့ချင်းရှန်းက သူ၏ နာကျင်နေသော ကျောကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရင်း စားပွဲထိုးကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လူငယ်လေး... နောက်ထပ် အခန်းနှစ်ခန်းလောက် ထပ်ယူပေးပါဦး"</p> <p>...</p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း က သူ့ကတိကို ဖျက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက နှစ်ရက် စောင့်ပေးရန် စားပွဲထိုးကို မှာကြားခဲ့သော်လည်း ကူမော့သည် တည်းခိုခန်းတွင် သုံးရက်တိတိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း ကျိုးချင်းဖုန်းကို မတွေ့ရပေ။ ၎င်းအစား တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ သတင်းတစ်ခုကိုသာ ရရှိခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင် လေးယောက်စလုံး ပျောက်သွားပြီ... သူတို့ကို ကြောင်မိစ္ဆာ က ပြန်ပေးဆွဲသွားတာတဲ့"</p> <p> </p> <p>ယွင်လိုင် စားသောက်ဆိုင် တွင် ကူချူတုန်းက အလောတကြီး ဝင်လာပြီး သူမ၏ စကားများက သိုင်းပညာ အတွေ့အကြုံများ ဖလှယ်နေကြသော ကူမော့နှင့် မော့ချင်းရှန်းတို့ကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>မော့ချင်းရှန်းက သူ နားကြားမှားတာလားဟု သံသယဝင်သွားပြီး အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> "သခင်မလေး ကူ... တုန်းရှန်း၊ အနောက်စီချွမ်၊ တောင်ပိုင်းပင်လယ် နဲ့ မြောက်ပိုင်းရေကန် ဆိုတဲ့ ဓားဂိုဏ်း လေးခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ကြောင်မိစ္ဆာ ရဲ့ ပြန်ပေးဆွဲတာ ခံလိုက်ရတယ်လို့ ပြောနေတာလား"</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်"</p> <p>ကူချူတုန်းက သူမ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ကျွန်မ အပြင်မှာ ဈေးထွက်ဝယ်နေတုန်း နေရာတိုင်းမှာ ဖမ်းဝရမ်း ကြေညာချက်တွေ ကပ်ထားတာ တွေ့ခဲ့တာ... ဓားဂိုဏ်း လေးခုက ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သိုင်းပြိုင်ပွဲ ကျင်းပနေတာဆိုတော့၊ ခေါင်းဆောင် လေးယောက်စလုံးက တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း မှာ ရှိနေကြတာလေ... ဒီလေးယောက်က နှစ်ပေါင်းများစွာ ညီအစ်ကိုတွေလို ဖြစ်နေကြတော့ အခန်းတစ်ခုတည်းမှာပဲ အတူတူ နားကြတာတဲ့...</p> <p> </p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးညက တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း မှာ ကြောင်မိစ္ဆာ ပြန်ပေါ်လာတယ်... ခေါင်းဆောင် လေးယောက် နားနေတဲ့ ခြံဝင်းထဲမှာပဲ၊ ဆူဆူညံညံတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့တာ... ဂိုဏ်းလေးခုက တပည့်တွေ ရောက်သွားတဲ့ အချိန်မှာ ကြောင်မိစ္ဆာ ထွက်သွားတာကိုပဲ မြင်လိုက်ရတယ်... ခေါင်းဆောင် လေးယောက်ကတော့ ပျောက်သွားပြီတဲ့"</p> <p> </p> <p>မော့ချင်းရှန်းက မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း သိပါတယ်... သူတို့ အားလုံးက အသက်တော်တော် ကြီးနေပြီ ဆိုပေမယ့်၊ အားလုံးက သိုင်းပညာ အရမ်းမြင့်ကြတာလေ... သူတို့ထဲက ဘယ်သူမဆို သိုင်းလောကမှာ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်နေတုန်းပဲ... ပြီးတော့ သူတို့ လေးယောက် အတူတူ ရှိနေရင်၊ သိုင်းသခင်ကြီး တစ်ယောက်ကိုတောင် ယှဉ်နိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတဲ့ ပူးပေါင်း ဓားသိုင်း တစ်ခု ရှိသေးတယ်လေ... သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ပေးဆွဲခံရနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> "ကျွန်မလည်း မသိဘူး... မိစ္ဆာ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်က ခေါင်းဆောင် လေးယောက်ကို ပြန်ပေးဆွဲသွားတယ် ဆိုပြီး အစိုးရက ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ ဖမ်းဝရမ်း ကြေညာချက်ကိုပဲ ကျွန်မ တွေ့ခဲ့တာ... အို... ဟုတ်သားပဲ၊ အဲ့ဒီ ကြောင်မိစ္ဆာ ကို အခု အစိုးရက လျှို့ဝှက်နာမည် တစ်ခု ပေးထားတယ်၊ ‘ကြောင်မိစ္ဆာ’ လို့ပဲ ခေါ်ပြီး ဆုကြေးငွေက ငွေစင် သုံးထောင် တဲ့"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်... ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>[ ပစ်မှတ်အသစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည် ]</p> <p> [ အလိုရှိ ပစ်မှတ် - ကြောင်မိစ္ဆာ ]</p> <p> [ တာဝန်အဆင့် - ကြယ်လေးပွင့် ]</p> <p>[ တာဝန် ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် မင်ယွီကျင့်စဉ် ]</p> <p>...</p> <p>ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ စာမျက်နှာ ပေါ်လာ၏။ စနစ်၏ ဆုလာဘ်ကို ကြည့်ပြီး သူ အလွန် မက်မောသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မင်ယွီကျင့်စဉ် သည် ရွှီဟွာနန်းတော် ၏ ဆက်ခံသူ နန်းဆောင်သခင်မများ ကျင့်ကြံခဲ့သော အမြင့်ဆုံးအဆင့် အတွင်းအား သိုင်းပညာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ နတ်ဘုရား စွမ်းအားမှာ နက်နဲပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ ထာဝရ နုပျိုမှုကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကျင့်စဉ်တွင် အဆင့် ကိုးဆင့် ပါဝင်သည်။ ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို တတ်မြောက်နိုင်ပါက ခေတ်ပြိုင် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိမည် ဖြစ်သည်။ အဋ္ဌမအဆင့်ကို တတ်မြောက်နိုင်ပါက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော နဝမအဆင့်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်ပါက၊ လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း အရေပြားမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ပွင့်လင်းမြင်သာလာပြီး၊ စွမ်းအားများမှာ အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့မသွားဘဲ အတွင်းသို့သာ စုစည်းလာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ခြင်းသည် အတွင်းအားကို မကုန်ခန်းစေဘဲ စွမ်းအားများကိုပင် တိုးလာစေနိုင်ကာ၊ အဆုံးအစမရှိပြီး ခန်းခြောက်သွားခြင်း မရှိသော စွမ်းအား အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စစ်မှန်သောချီ များသည် စုပ်ယူမှု ဝဲဂယက် တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သံလိုက်က သံကို ဆွဲငင်သကဲ့သို့ ၎င်းနှင့် ထိတွေ့သမျှ အရာအားလုံးကို ဆွဲငင်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမျှမက စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လှစ်လိုက်သောအခါ၊ အသွင်အပြင်မှာ ပိုမို ပွင့်လင်းမြင်သာလာပြီး အေးစက်သော မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ရေခဲဖြူ တစ်တုံးနှင့် တူလာမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ သွေးကြော အမှတ်တစ်ခုကို ရိုက်နှက်မိပါက၊ စစ်မှန်သောချီ မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ကြောက်မခန်းလိလိ အအေးဓာတ်သည် နှလုံးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အေးခဲ တောင့်တင်းသွားစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို မင်ယွီကျင့်စဉ် သည် ယန်ကိုးပါး နတ်ဘုရားသိုင်း ထက်ပင် ပိုမို နက်နဲသော ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p>...</p> <p>ကူမော့နှင့် မော့ချင်းရှန်းတို့ အတူတကွ အပြင်ထွက်ခဲ့ကြပြီး... မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးဦး ပျောက်ဆုံးခြင်းနှင့် ကြောင်မိစ္ဆာ အပေါ် ထုတ်ပြန်ထားသော ဆုကြေးငွေ အကြောင်းကို အပြင်ဘက်တွင် ကြားခဲ့ရသည်။ ဤကိစ္စမှာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ယနေ့မှသာ ချီခရိုင် သို့ သတင်းပျံ့နှံ့လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤကိစ္စမှာ အလွန် ထူးဆန်းလွန်းလှပြီး၊ ‘ကြောင်မိစ္ဆာ’ ၏ သဲလွန်စများနှင့် ပတ်သက်၍လည်း အစိုးရတွင် လျှို့ဝှက်နာမည် တစ်ခုသာ ရှိသဖြင့် ဖမ်းဆီးရန် လှုပ်ရှားဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံ ရှိခဲ့သော မော့ချင်းရှန်း ပင်လျှင် တုန်းရှန်း ဓားဂိုဏ်း တွင် ကြောင်မိစ္ဆာ နှင့် အချိန်တိုလေးအတွင်း ဆုံတွေ့ခဲ့ရပုံကို ကူမော့ ပြန်ပြောပြသည်ကို နားထောင်ပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>မော့ချင်းရှန်းက လေးနက်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p>"ဒီလောကမှာ မိစ္ဆာတွေ တကယ်များ ရှိနေတာလား... မဟုတ်ရင်တော့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လေးယောက်လုံးကို ဒီလောက် အသံတိတ် ဘယ်သူက ပြန်ပေးဆွဲသွားနိုင်မလဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော် တကယ် စိတ်ကူးကြည့်လို့ မရဘူး"</p> <p>ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> "ကျွန်တော်က မျက်စိမမြင်ရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ ကြောင်ကိုတော့ ကျွန်တော် မြင်နိုင်တယ်... မိစ္ဆာ ဖြစ်နေတာကလွဲရင် တခြား ဘယ်လို ရှင်းပြချက်မှ ကျွန်တော် စဉ်းစားလို့ မရတော့ဘူး"</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်... တံခါးဝမှ ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>"ကူမော့... မှတ်ထားပါ၊ ဒီလောကမှာ မိစ္ဆာတွေ၊ တစ္ဆေတွေ ဆိုတာ လုံးဝ မရှိဘူး... အကယ်၍ ရှင်းပြလို့မရတဲ့ အရာတွေနဲ့ ကြုံလာရရင်၊ အဲ့ဒါက မင်းမှာ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးလို့ပဲ ဆိုတာကို ပြနေတာ... သိုင်းလောက က အရမ်း ကျယ်ပြောပြီး ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်... မိစ္ဆာတွေကိုတောင် လူတွေက ဖန်တီးယူလို့ ရတယ်လေ"</p> <p> </p> <p>ရောက်လာသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့ မတွေ့ရသည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီဖြစ်သော ကျိုးချင်းဖုန်း ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save