Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဓားပျံ ရှောင်ကူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မော့ချင်းရှန်း ၏ ဓားရှည်သည် ကျောချမ်းစရာကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်လာပြီး အနက်ရောင် လျှပ်စီးတစ်တန်းအလား ကူမော့၏ နောက်ကျောရှိ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများသို့ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် တိုက်ခိုက်လာလေသည်။ ဓားသွားက လေကို ခွဲထွက်သွားစဉ် မြွေဟောက်တစ်ကောင် လျှာထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ တရွှီရွှီ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းလောက်မှာပင် ကျိုးချင်းဖုန်း သည်လည်း အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရလေသည်။</p> <p> </p> <p>မော့ချင်းရှန်း နှင့် ကြိုတင် တိုင်ပင်ထားသကဲ့သို့၊ မော့ချင်းရှန်း၏ စကားနည်းသော အစေခံသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဓားတိုက အေးစက်စက် လင်းလက်နေ၏။ သူက ကိုယ်ကို နှိမ့်ထားပြီး ဓားသွားကို မြေပြင်နှင့် ကပ်ကာ အလွန် လှည့်စားမှုပါသော ထောင့်ချိုးတစ်ခုဖြင့် ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ခြေထောက်များဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရိုက်ခတ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတိုက်ကွက်မှာ တွေးထင်ထားသည်ထက် ပိုမို မြန်ဆန်လှပြီး ငွေရောင် ဓားအရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ လေထဲတွင် ပြတ်သားသော စွမ်းအင်များသာ မရှိပါက ဤတိုက်ခိုက်မှုကို သတိထားမိရန်မှာ လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>မှောင်မိုက်သော ညဉ့်ယံတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဤရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မှုက တင်းမာနေသော လေထုကို ဖြိုခွဲပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်... ထိုမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်...</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မိုးမခပင်မှ ဝတ်ဆံဖတ်လေးတစ်ခုအလား ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှားသွား၏။ သူ၏ ခြေဖျားများက မြေပြင်ကို အသာအယာ ထိလိုက်ပြီး လေထဲသို့ သုံးပေကျော်ခန့် ခုန်တက်သွားလေသည်။ သူ၏ ဓားရှည်က မြွေတစ်ကောင်အလား ကခုန်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုများမှာ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေကာ အလွန် သိမ်မွေ့လွန်းလှသဖြင့် သာမန်မျက်စိဖြင့် သူ၏အနောက်တွင် မည်သည့်အချိန်က ပေါ်လာသနည်း ဆိုသည်ကိုပင် မမြင်နိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူက ဓားကို ကျောနောက်တွင် ကိုင်ထားပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ခတ်လိုက်ရာ ဓားက မျက်စိကျိန်းမတတ် လင်းလက်နေသော ပန်းပွင့်တစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်သွားပြီး ညကောင်းကင်ယံတွင် ပွင့်လန်းလာသော မီးရှူးမီးပန်းများအလား မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေသော်လည်း သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤပေါ့ပေါ့ပါးပါး တိုက်ခိုက်လိုက်ပုံရသော ဓားချက်မှာ မော့ချင်းရှန်း အစေခံ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တိတိကျကျ ဦးတည်နေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အစေခံမှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ပြယ်လွင့်သွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူက ရှောင်တိမ်းရန် သူ၏ ဓားတိုကို အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်လိုက်သော်လည်း ကျိုးချင်းဖုန်း၏ ဓားကွက်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား သူ၏ နောက်သို့ မဆုတ်မနစ် လိုက်ပါလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားရှည်နှင့် ဓားတိုတို့ ထိခိုက်မိသွားပြီး ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်လုံး တီးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ "ဒေါင်" ခနဲ ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အစေခံ၏ လက်မှာ ထုံကျင်သွားပြီး ဓားတိုမှာ သူ၏ လက်ထဲမှ လွတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အစေခံ၏ ရင်ဘတ်ကို ကွဲဟသွားစေ၏။ အစေခံမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ရှည်လျားသော ဓားဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... ကူမော့က မြေပြင်ကို ခြေဖျားဖြင့် ဆောင့်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြားတစ်စင်းအလား ရှေ့သို့ လွင့်ပျံသွားပြီး သူ၏ ခါးကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ကွေးညွတ်လိုက်ရာ လေထဲတွင် လည်ပတ်နေသော လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သည့် နဂါးတစ်ကောင်နှင့် တူသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါးမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အတွင်းအားများ ပြည့်နှက်နေပြီး အနက်ရောင် လျှပ်စီးတစ်တန်းအလား အနောက်သို့ ရိုက်ချလိုက်ရာ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာလေသည်။ ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်တွင် သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ယန်ကိုးပါး စစ်မှန်သောချီ များ စုစည်းနေပြီး လက်ဝါးလေပြင်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ လေထုမှာ ပုံပျက်သွားကာ တရွှီရွှီ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ အနောက်မှ တိုက်ခိုက်လာသူများကို ကိုင်တွယ်ရန် အထူး ဖန်တီးထားသော နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် ၏ နတ်နဂါးအမြီးရိုက်ခတ်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ကာကွယ်မှု အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွား၏။ မော့ချင်းရှန်းမှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရတော့ဘဲ ရင်ဘတ်ကို ကာကွယ်ရန် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘန်း"</p> <p> </p> <p>ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခု တီးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ တုံးတိတိနှင့် ကျယ်လောင်သော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကူမော့၏ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် စွမ်းအင်က မော့ချင်းရှန်း၏ ဓားကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးထံမှ မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ အနီးအနားရှိ သဲများနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများကို လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>မော့ချင်းရှန်းသည် ခုခံ၍မရနိုင်သော အင်အားတစ်ခုက သူ့ကို ဝင်တိုက်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်တောင် ပြိုကျလာသကဲ့သို့ပင်။ ရိုက်ချက်ဒဏ်ကြောင့် အရိုးများ ကြေမွသွားသကဲ့သို့ သူ၏ လက်မောင်းကို ဖြတ်သန်း၍ စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား သူသည် ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ ပေအတော်အတန် အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အဟွတ်..."</p> <p> </p> <p>မော့ချင်းရှန်းမှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ လေထဲတွင် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရာ သွေးမြူခိုးများက လရောင်အောက်တွင် ကျောချမ်းစရာကောင်းသော အကွေးအဝိုက်တစ်ခုကို ဖန်တီးသွားလေသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပြုတ်ကျသွားပြီး ဖုန်လုံးကြီးများ ထသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ကူမော့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် သူ၏ ညာဘက်လက်က လျှပ်စီးအလား လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံထဲသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွား၏။ သူ၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်က ပူးကပ်သွားပြီး ပုစဉ်းရင်ကွဲ တောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသော ဓားမြှောင်ပျံ တစ်လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားသွားမှာ ကျဉ်းမြောင်းပြီး မှိန်ပျပျ လရောင်အောက်တွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေကာ ငရဲနက်ရှိုင်းရာမှ တမန်တော် တစ်ပါးအလား ထူးခြားသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"ရွှီး"</p> <p> </p> <p>လေကို ခွဲထွက်သွားသော စူးရှသည့် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကူမော့က သူ၏ အင်အားများကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို မြွေတစ်ကောင်အလား လျင်မြန်ဖြတ်လတ်စွာ လှုပ်ရှားကာ ဓားမြှောင်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် အမြန်နှုန်းဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဓားမြှောင်ပျံ သည် သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ လွင့်ပျံသွားပြီး မှောင်မိုက်ကို ဆုတ်ဖြဲသွားသော ငွေရောင် လျှပ်စီးတစ်တန်းအလား ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>လေထုမှာ ဓားမြှောင်ကြောင့် ချက်ချင်း ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး စူးရှသော လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ကလဲ့စားချေလိုသော တစ္ဆေဝိညာဉ်များ အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားမြှောင်က လောင်ကျွမ်းနေသော ဥက္ကာပျံ တစ်ခုအလား ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် ငွေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ချန်ရစ်ကာ ခေါင်းလောင်းကြီးကို ထမ်းထားသော အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူထံသို့ စိတ်ကူး၍မရနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူမှာ... အဆုံးအစမရှိသော ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သေစေနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ သူငယ်အိမ်များမှာ အပ်ပေါက်အရွယ်ခန့် ချက်ချင်း ကျဉ်းသွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ သေခြင်းတရား၏ အနားသတ်တွင် သူက အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်လိုက်ပြီး လေထဲမှ သစ်ရွက်ခြောက် တစ်ရွက်အလား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်ညာ ယိမ်းနွဲ့ကာ ဤသေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကူမော့၏ ဓားမြှောင်ပျံ မှာ... အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော "ဓားပျံရှောင်ကူး" ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားမြှောင်မှာ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ရွေ့လျားနေပြီး အရိုးတွင် ကပ်နေသော သွေးစုပ်ကျွဲ တစ်ကောင်အလား လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူကို တင်းကျပ်စွာ ဖမ်းဆုပ်ထားလေသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူက မည်မျှပင် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားစေကာမူ ဓားမြှောင်ပျံ က အရိပ်တစ်ခုအလား ဆက်လက် တည်ရှိနေပြီး တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နီးကပ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူမှာ ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုသာ ကျန်တော့သည် - တားဆီးရန် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ခြင်းပင်။ သို့သော် ဓားမြှောင်ပျံ ၏ အမြန်နှုန်းမှာ သူ၏ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှံ့ထဲသို့ အရာဝတ္ထု လေးလံတစ်ခု ကျသွားသကဲ့သို့ "ဖူး" ခနဲ တုံးတိတိ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထက်မြက်သော ဓားမြှောင်က သူ၏ လည်ချောင်းကို တိတိကျကျ ဖောက်ထွင်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားမြှောင်မှာ ဓားရိုးအထိ ဝင်သွားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူ၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှ နောက်ဆုံး အနေဖြင့် အချည်းနှီး ရုန်းကန်နေသကဲ့သို့ တဂွတ်ဂွတ် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူက လည်ချောင်းကို အလိုအလျောက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ သွေးရဲရဲများ ပန်းထွက်လာပြီး လရောင်အောက်တွင် ပွင့်လန်းလာသော သွေးပန်းပွင့် တစ်ပွင့်အလား မျက်စိကျိန်းမတတ် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး လက်ထဲရှိ ခေါင်းလောင်းကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ တိတ်ဆိတ်နေသော ညဉ့်ယံတွင် တုံးတိတိ အသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ထို့နောက် သူသည် အနောက်သို့ တည့်တည့် လဲကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျကာ ဖုန်လုံးကြီးများ ထသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏချင်းအတွင်း သေခြင်းတရားနှင့် တူသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီး ကျဆင်းလာပြီး ကူမော့၏ ဝတ်ရုံကို လွင့်ခတ်စေသော လေပြေလေး တစ်ခုကသာ ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်... ကူမော့၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>[ အလိုရှိ ပစ်မှတ် - ကြောင်မိစ္ဆာ (၁/၂) ]</p> <p> </p> <p>"အဖေ"</p> <p> </p> <p>အခြား အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ဦးက ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူမော့၏ လက်ထဲတွင် နောက်ထပ် ဓားမြှောင်ပျံ တစ်လက် ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ချက်ချင်း မပစ်လွှတ်လိုက်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်ရှိနေသော အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူကို သူ ပစ်မှတ်မထားနိုင်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည် - တိတိကျကျ ပြောရလျှင် တစ်ဖက်လူ၏ ဟာကွက်ကို သူ မရှာတွေ့သေးသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင်... ကူမော့၏ "နတ်နဂါးအမြီးရိုက်ခတ်ခြင်း" ကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားသော မော့ချင်းရှန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ဒဏ္ဍာရီလာ ပြိုင်ဘက်ကင်း လက်ဝါးသိုင်း အပြင်၊ သခင်လေး ကူ မှာ တားဆီးလို့ မရနိုင်တဲ့ ဓားပျံ လည်း ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> "သခင်ကြီးမော့... ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ နောက်ထပ် ဓားတစ်လက် ရှိသေးတယ်... ခင်ဗျား စမ်းကြည့်ချင်သေးလား"</p> <p> </p> <p>မော့ချင်းရှန်းက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> "နောက်ဆုံးတော့... စမ်းသပ်ကြည့်ရမှာပေါ့... တပ်မှူးကျိုး ရဲ့ ဓားကိုတော့ စမ်းသပ်ဖို့ မလိုပါဘူး... အခု ကျွန်တော် ဒဏ်ရာ နည်းနည်း ရထားပေမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားက တပ်မှူးကျိုး ထက် ပိုမြန်နေတုန်းပဲလေ"</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ၎င်းကို မငြင်းဆိုခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>မော့ချင်းရှန်းသည် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဓားမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် သူသည် မော့ချင်းရှန်း၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း ဝန်ခံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသူသည် ဘယ်ကနေဘယ်လို ထုတ်လိုက်မှန်းမသိသော ဓားပျော့ တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လရောင်အောက်တွင် လှိုင်းများအလား လှုပ်ရှားနေ၏။ သူ ဝင်မတိုက်ခိုက်သေးဘဲ သူ၏ အကြည့်များက ကူမော့ထံသို့သာ စူးစိုက်နေပြီး ကူမော့၏ ဟာကွက်ကို ရှာဖွေနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>မော့ချင်းရှန်းက သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော် ဘယ်နေရာမှာ ဟာကွက် ပေါ်သွားလို့လဲ... ကျွန်တော် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်တုန်းက၊ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားလား"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save