Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 347</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မြင့်မြတ်နေရတာလဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ဆံဖြူအမျိုးသမီးက တုန်းချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက် သူမ၏ လက်ထဲရှိ မော့ခယ်သေမင်းလှံက အနည်းငယ် တုန်ခါနေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမက လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရီထျန်းမင်က သူ၏ ဘယ်လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဆံဖြူအမျိုးသမီးကို တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူအမျိုးသမီးက ရီထျန်းမင်ကို ကြည့်လိုက်ချိန်၌ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နားမလည်နိုင်မှုအချို့ ရှိနေသည်။ ရီထျန်းမင်က တုန်းချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ "သူ့ကို ငါ အသုံးလိုသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူအမျိုးသမီးက "ဘာအတွက် အသုံးလိုတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ဆံဖြူအမျိုးသမီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ "ဒါက မင်းမေးရမယ့် ကိစ္စလား"</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူအမျိုးသမီး၏ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း သူမက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က သူမကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ကာ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူအမျိုးသမီးက တုန်းချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ သူမက အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း ထပ်မံ၍ မလှုပ်ရှားတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူမက လှည့်ထွက်ကာ သူ၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။</p> <p> </p> <p>တုန်းချန်က အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသော ရီထျန်းမင်ကို စိုက်ကြည့်နေလျက် သူမ၏ မျက်မှောင်များက တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ရှေ့ရှိ ဤကြယ်နတ်ဘုရားက သူမကို အဘယ်ကြောင့် မသတ်ခဲ့သနည်းဆိုသည်အား သူမက လုံးဝ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ သို့မဟုတ် သူက ကြယ်နတ်ဘုရား မဟုတ်လို့များလော။</p> <p> </p> <p>ထိုအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တုန်းချန်ကိုယ်တိုင်ပင် လန့်ဖြန့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာက မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေလျှင်ပင်မှ ထိပ်တန်းအဆင့် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို သေချာပေါက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>တုန်းချန်မှာ ပို၍ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကာ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမက ဆက်မတွေးတော့ချေ။ သူမက ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွား၏။ ယခုအချိန်၌ သူမအတွက် အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စမှာ အလျင်အမြန် ပြန်သွား၍ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်ပင်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်း၌ပင် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားအသစ်တစ်ပါး ပေါ်လာသည့်အတွက် အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ငါးခုက ချက်ချင်းဆိုသလို သေချာပေါက် သိရှိသွားကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်စကြာဝဠာကြီးက အင်မတန် ကမောက်ကမ ဖြစ်လာတော့မည်ပင်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ဆံဖြူအမျိုးသမီး၏ နောက်မှလိုက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေကို ဖြတ်သန်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ၌ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာက နတ်ဘုရားတုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ယခင်က ဝါးမျိုမှုများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကလည်း အတိုင်းအတာမဲ့အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က တကယ်ကို ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်တစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်၌ သူလိုအပ်သည်မှာ ငွေပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြယ်နတ်ဘုရား၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် အမွှေးတိုင်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က သူ့အနေဖြင့် ကြယ်နတ်ဘုရားအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ဤဆံဖြူအမျိုးသမီးနောက်သို့ လိုက်ပါလာရသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ငါးခု၌ အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်သော အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားများ ရှိနေသေးသဖြင့် ထိုနေရာ၌ သွားရောက်ဟန်ဆောင်ခြင်းက အန္တရာယ်များလှ၏။ သို့သော် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်၏ လက်ရှိ အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားကာ ချိတ်ပိတ်ခံထားရသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်က သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်း၌ ဤကြယ်နတ်ဘုရားထံတွင် သိုလှောင်လက်စွပ် သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မူလက သူမျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း ဘာမှရှိမနေခဲ့ချေ။ ယခင်စစ်ပွဲကြီး၌ ဤကြယ်နတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ပိုင်သိုလှောင်လက်စွပ်နှင့် နတ်ဘုရားသတ်လက်နက်တို့က ထိုဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချက်က သူ့ကို အင်မတန် နှမြောသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် သူက အင်မတန် ကြီးမားလှသော အရာများကို ရရှိထားပြီးသား ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင်...</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်ကာ ကြယ်နတ်ဘုရား၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စတင်စီစဉ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကြယ်နတ်ဘုရား၏ မူလနာမည်က လု ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာက အရေးမကြီးတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သေဆုံးသွားသူများက နာမည်တစ်ခုနှင့် မထိုက်တန်သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>စီစဉ်ပြီးနောက်၌ ရီထျန်းမင်မှာ အင်မတန် အံ့အားသင့်နေဆဲပင်။ ဤကြယ်နတ်ဘုရားက ကြယ်တာရာကျင့်ကြံခြင်း တာအိုလမ်းစဉ်ကို အဆုံးစွန်ထိ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သူဖြစ်လေရာ တကယ်ကို ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ သူ ဝန်ခံရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ထိပ်တန်းအဆင့် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားလေးပါးထဲမှ တစ်ပါးအနေဖြင့် မူလက သူ့ထံ၌ ရှေ့ဆက်တက်လှမ်းကာ အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကံဆိုးစွာဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကို အချိန်များများ မပေးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အထွတ်အထိပ်ကာလ၌ နတ်ဘုရားများကြား ပြည်တွင်းစစ် ဖြစ်ပွားခဲ့ကာ သူက ထိုရှေးဟောင်းဓားကျင့်ကြံသူကြောင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိခဲ့လေသည်။ သူက တကယ်မသေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာတစ်ခု၌ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရကာ ထိုပိတ်လှောင်ခံရမှုက နှစ်ပေါင်း သန်းရာနှင့်ချီ၍ ကြာမြင့်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ပေါင်း သန်းရာနှင့်ချီသော အချိန်များအတွင်း ကြယ်နတ်ဘုရားက နိုးထရန် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မဝံ့ရဲခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဓားအလင်းတန်းက ထာဝရ မငြိမ်းသက်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ကျန်ရှိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဒဏ်ရာများ အနည်းငယ် သက်သာလာသည်အထိသာ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ သူက နိုးထရန် ရဲဝံ့ခဲ့၏။ သို့သော် ထိုဓားအလင်းတန်းက တကယ်ကို အားကောင်းလွန်းလှသောကြောင့် သူ၏ နတ်ဘုရားရုပ်ခန္ဓာကို ဆက်လက်အသုံးပြု၍ မရနိုင်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် လွတ်မြောက်ရန်အတွက် အလားအလာကောင်းသော ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခုကို ရှာဖွေရုံသာ သူတတ်နိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူက စောင့်ရင်း စောင့်ရင်းဖြင့် နောက်ဆုံး၌ ရီထျန်းမင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို စောင့်ဆိုင်းရရှိခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာကောင်းကင်။</p> <p> </p> <p>ကြယ်နတ်ဘုရား၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ရရှိပြီးနောက် ကြယ်တာရာတာအိုအပေါ် ရီထျန်းမင်၏ စိတ်ဝင်စားမှုက အင်မတန် ပြင်းပြလာ၏။</p> <p> </p> <p>စကြာဝဠာက အဆုံးအစမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကလည်း အဆုံးမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ဤတာအိုလမ်းစဉ်က အထက်ကန့်သတ်ချက် လုံးဝ မရှိခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်း။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အမြင်က အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းနေခဲ့ကြောင်းကို ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းကို ယခင်က မည်သို့မှတ်ယူထားခဲ့ပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>လူသားများ။</p> <p> </p> <p>သက်ရှိများ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤကျယ်ပြောလှသော စကြာဝဠာကြီး၊ ဤအဆုံးအစမရှိသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကြီးထဲ၌ ယင်းတို့ကလည်း သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌ ရီထျန်းမင်က ရုတ်ခြည်းတိုးတက်မှုတစ်ခုကို ရရှိသွား၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ သူ၏ သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းဉပဒေက လူသားများနှင့် သက်ရှိများကိုသာ ကန့်သတ်ထားမည်ဆိုလျှင် သူ၏ သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းဉပဒေက သူ့ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ်၏ ကန့်သတ်မှုကို ခံရလိမ့်မည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းဉပဒေ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ရန် သူ၏ အမြင်က ပို၍ ဝေးကွာစွာ ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျယ်ပြောလှသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကြီး။</p> <p> </p> <p>အဆုံးအစမရှိသော စကြာဝဠာကြီး။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်ဆုံး၌ ဘယ်အရာက သက်ရှိသတ္တဝါ မဟုတ်ပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်၏ အပြုံးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျယ်ပြန့်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဤကြယ်နတ်ဘုရားကို သူ တကယ် ကျေးဇူးတင်မိကြောင်း ဝန်ခံရမည်ပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြယ်တာရာကောင်းကင်၏ အဆုံးအစမဲ့မှုနှင့် စွမ်းအားကို ကြယ်နတ်ဘုရားက သူ့အား မြင်တွေ့ခွင့် ပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အဆုံးအစမရှိသော စကြာဝဠာနှင့် အဆုံးအစမရှိသော ကြယ်များက အဆုံးအစမရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို ကိုယ်စားပြုနေကြောင်း သူ့ကို တကယ် သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အတွေးများ ကန့်သတ်မခံရတော့သည်နှင့် နောက်တစ်ဆင့်က လှုပ်ရှားရန်ပင်။</p> <p> </p> <p>အသိပညာနှင့် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှု ပေါင်းစပ်ခြင်း။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က သူ့ကိုယ်သူ လက်ရှိတောင်းဆိုထားသည့်အရာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူက တွေးရုံသာတွေးပြီး မလုပ်ဘဲ လုံးဝ နေ၍မရနိုင်ချေ။ သူတွေးလိုက်ပြီဆိုလျှင် ယင်းကို လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုက နှလုံးသားထဲမှ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ဖြစ်မှုကို ချိုးဖျက်ပေး၏။</p> <p> </p> <p>ဤကြယ်တာရာတာအိုမှ စတင်ရန် သူက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သောင်းနှင့်ချီသော ကြယ်များကို အောင်နိုင်ရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>သောင်းနှင့်ချီသော ကြယ်များ၏ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်း၌ ကြယ်နတ်ဘုရား၏ အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များ၊ အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ခေတ်အကြောင်းကို သူက ပို၍ပင် သိချင်ခဲ့၏။ သို့သော် ကံဆိုးစွာဖြင့် သူက ကြယ်နတ်ဘုရား၏ ဘဝနှောင်းပိုင်း မှတ်ဉာဏ်များကိုသာ ဝါးမျိုနိုင်ခဲ့ပေသည်။ ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ခေတ်၏ အဖြစ်အပျက်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ ယခုအချိန်၌ သူက အနည်းငယ်သာ သိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်မှ စောင့်ရုံသာ သူ တတ်နိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာခင်၌ပင် သူတို့နှစ်ဦးက ရပ်တန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာက ချက်ချင်းဆိုသလို လေးနက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>အဝေးတစ်နေရာက အင်မတန် နက်ရှိုင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်တစ်ခုလုံး၏ ကြယ်တာရာကောင်းကင်အတွင်း၌ အမှောင်ထုက မင်ရည်အလား မည်းနက်နေကာ အလင်းရောင်အားလုံးကို ဝါးမျိုလျက် စီးကျတော့မည့်အလား သိပ်သည်းနေသည်။ ပတ်ပတ်လည်၌ မိုးထိုးမတတ် မြင့်မားလှသော အနက်ရောင် ကျောက်ကမ်းပါးယံများက ကြယ်တာရာကောင်းကင်အတွင်းသို့ ထိုးထွက်ကာ ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ရပ်တည်နေကြသည်။ ထိုကျောက်ကမ်းပါးယံများပေါ်၌ သွေးရောင်ထွင်းစာများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ ဤတားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော စိတ်ဝိညာဉ်တိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည့် များပြားလှသော မျက်လုံးများအလား ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကျောက်ကမ်းပါးယံများ၏ နောက်ကွယ်၌ သွေးရောင်အကျဉ်းထောင်များ ရှိနေကာ ထူထဲသော သံကြိုးကြီးများက မြေပြင်ပေါ်၌ ပြန့်ကျဲနေပြီး အချို့သော အကျဉ်းထောင်များထဲ၌ အရိုးဖြူများပင် ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အနက်ပိုင်းမှနေ၍ တုန်လှုပ်မှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုတို့ကို ဆောင်ကြဉ်းလာကာ လောကကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားပြီး ဤနက်ရှိုင်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်သာ ကျန်ရစ်တော့မည့်အလားပင်။</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ ဤနေရာကို ယခင်က အမှားလုပ်ခဲ့သော နတ်ဘုရားများအား အကျဉ်းချရန် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်က တည်ဆောက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းကို နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်စကြာဝဠာထဲ၌ အမှောင်မိုက်ဆုံးနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး နေရာဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် ဤနေရာ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး အရာမှာ မော့ခယ်နတ်ဘုရားပင်။</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရား။</p> <p> </p> <p>အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားသုံးပါးထဲမှ တစ်ပါး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး တည်ရှိမှုပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခင်က အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကြောင့် မော့ခယ်နတ်ဘုရားကို ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားကိုယ်တိုင် မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်၌ အကျဉ်းချခဲ့၏။ နောက်ပိုင်း၌ ဘိုးဘေးနတ်ဘုရားက တာအိုကျင့်စဉ်ကို ဖြန့်ကျက်ပြီးနောက် မော့ခယ်နတ်ဘုရားက ဤနေရာမှ သေဒဏ်ကျအကျဉ်းသားများကို ဦးဆောင်ကာ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရားက နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရကာ ယနေ့အထိ ထိုအတိုင်းပင် ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူအမျိုးသမီးက ရီထျန်းမင်ကို ဦးဆောင်လျက် မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်၏ အနက်ပိုင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။ သူတို့ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေလေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုက ပို၍ သိပ်သည်းလာလေလေဖြစ်နေသည်မှာ အချိန်မရွေး သူတို့ကို ဝါးမျိုပစ်တော့မည့်အလားပင်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လျက် ကြည့်လိုက်သည်။ ယခင်က ထိုအကျဉ်းထောင်များ၌ အင်မတန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သန်မာသူများကို အကျဉ်းချထားခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကျဉ်းထောင်တိုင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင်များ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာခင်၌ပင် အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်အလယ်၌ ရပ်တည်နေသည့် မိုးထိုးမတတ် မြင့်မားသော တောင်တန်းကြီးများကို ရီထျန်းမင်မှာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ရုတ်တရက်  ရီထျန်းမင်နှင့် ဆံဖြူအမျိုးသမီးရှေ့၌ လူနှစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က သူတို့ကို ယခင်က တွေ့ဖူးပေသည်။ သူတို့မှာ ယခင်က နတ်ဘုရားကောလိပ်၌ ပြဿနာရှာခဲ့ဖူးသော စုချန်နှင့် ကျူးယိတို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ၌ ထိုနှစ်ဦးက ရီထျန်းမင်ကို သိချင်စိတ်များဖြင့် အကဲခတ်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် ရီထျန်းမင်က သူ၏ အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားရမည်ပင်။ သူက ထိုနှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ "ဒီခေတ်ကာလရဲ့ သက်ရှိတွေက ဘာလို့ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေရတာလဲ။ ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ခေတ်မှာဆိုရင် သူတို့က တံမြက်စည်းလှည်းဖို့တောင် အရည်အချင်းပြည့်မီမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူအမျိုးသမီး "......."</p> <p> </p> <p>စုချန်နှင့် ကျူးယိတို့၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို မည်းသည်းသွားကြသော်လည်း ရီထျန်းမင်၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ဘာမှ မပြောရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူက အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးပင်၊ ထို့ပြင် ထိပ်တန်းအဆင့် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးလည်း ဖြစ်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူအမျိုးသမီးက ရီထျန်းမင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ကို ရှေ့သို့ ဆက်လက်ခေါ်ဆောင်သွား၏။</p> <p> </p> <p>လမ်းခရီးတစ်လျှောက်၌ ရီထျန်းမင်က တွေးတောနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာနှင့် ပတ်သက်၍ သူက အနည်းငယ် နားလည်ထားပြီးဖြစ်ကာ ဘာဆက်ပြောရမည်၊ ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို သူက တွေးတောနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ တိုက်ပွဲမဝင်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာခင်၌ပင် သူတို့အဖွဲ့က တောင်ထိပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။ အဝေး၌ ခမ်းနားထည်ဝါသော ကျောင်းတော်ကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများမှနေ၍ အားကောင်းသော ချီစွမ်းအင်များ ရုတ်ခြည်းဆိုသလို မြင့်တက်လာကာ သူတို့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာခင်၌ပင် လူထောင်ပေါင်းများစွာက ဝန်းရံလာကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုက အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြကာ သာမန်လူများနှင့် မတူညီကြချေ။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် သူတို့က သာမန်မဟုတ်ကြပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့က အထွတ်အမြတ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ငါးခု၏ အဆက်မပြတ် လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရသူများပင်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ ဤနေရာရှိ လူများမှာ သန်မာကြရုံသာမက သူတို့၏ အသွင်အပြင်ကလည်း ကြမ်းကြုတ်ကြကာ သွားရောက်ပတ်သက်၍ မရနိုင်သူများဖြစ်ကြောင်း သိသာနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့က သူ့ကို ကြည့်နေချိန်၌ ဤလူများက အနည်းငယ် စိုးရိမ်ကြောက်လန့်နေကြကြောင်း သူခံစားမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားပင်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်စကြာဝဠာ၌ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ နာမည်က မိုးကြိုးတစ်ခုအလား သက်ရှိတိုင်းကို အကြောက်တရားနှင့် ရိုသေလေးစားမှု ဖြစ်စေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု သူတို့ရှေ့၌ ရှိနေသူမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ရုတ်တရက် အဝေးမှနေ၍ ချောင်းဆိုးသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျောင်းတော်ကြီး၏ ရှေ့၌ လူအိုကြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူအိုကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်တွင် ထိုနေရာရှိ သန်မာသူများအားလုံးက ချက်ချင်းဆိုသလို ဦးညွတ်လိုက်ကြ၏။ "အကျဉ်းထောင်သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်၏ အကျဉ်းထောင်သခင်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူအိုကြီးက အင်မတန် အိုမင်းနေပုံရကာ ဆံပင်ဖြူများ ရှိနေပြီး နာမကျန်းဖြစ်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ထူးခြားသော စူးရှမှုတစ်ခု ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>မော့ခယ်နတ်ဘုရားအကျဉ်းထောင်၏ အကျဉ်းထောင်သခင်က မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်မှနေ၍ ရီထျန်းမင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကြည့်က အင်မတန် တည်ငြိမ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအတွက်မူ ဤသည်က တကယ်ကို မရိုသေရာ ရောက်၏။</p> <p> </p> <p>သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းက နတ်ဘုရားများ၏ အောက်တွင်သာ နေရမည်ဖြစ်ကာ သူတို့ကို မော့ကြည့်ရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ရီထျန်းမင်က အကျဉ်းထောင်သခင်ထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူက အင်မတန်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်သွားလိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်၌ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းမှာ မမြင်ရသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိနှိပ်မှုပင်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက သူ့ကို အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ပါးဟု ယုံကြည်ထားကြသဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သို့မဟုတ် လမ်းလျှောက်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်ဟု သူတို့ ခံစားကြရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ခဲ့ပါလျှင်...</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်၌ပင် ရီထျန်းမင်က အကျဉ်းထောင်သခင်ထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်၏။ အကျဉ်းထောင်သခင်က ရီထျန်းမင်ကို စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ဘာမှမပြောချေ။</p> <p> </p> <p>ကွင်းပြင်ထဲရှိ လေထုက ချက်ချင်းဆိုသလို တင်းမာသွား၏။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ရုတ်တရက်  ရီထျန်းမင်က အကျဉ်းထောင်သခင်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလျက် "အရမ်းအားနည်းလွန်းတယ်။ မင်းက ဘာတွေလျှောက်ပြီး ကျင့်ကြံထားတာလဲ"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း "......."</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းထောင်သခင်၏ အမူအရာက မည်းသည်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ရီထျန်းမင်က ကွင်းပြင်ထဲရှိ လူများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် လက်မောင်းများကို မြှောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ "နတ်ဘုရားတွေကျတော့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မြင့်မြတ်နေရပြီး ငါတို့က ဘာလို့ လက်အောက်ခံရင်းနဲ့ နှိမ့်ချစွာ အသက်ရှင်နေရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကွင်းပြင်ထဲရှိ လူတိုင်းမှာ အစပိုင်း၌ မှင်သက်သွားကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် မိုးကြိုးပစ်ချသည့်အလား ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။ "နတ်ဘုရားတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မြင့်မြတ်နေရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အစကတည်းက ပုန်ကန်သူများဖြစ်ကြလေရာ ဤစကားများက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲ၌ နက်ရှိုင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ရီထျန်းမင်က မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အရင်ဆုံး စစ်သည်တော်တစ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းမည်ပင်၊ ထို့နောက် အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို တည်ထောင်မည် ဖြစ်သည်။၊ ထို့နောက်တွင် မြင့်မားလှသည့် တံတိုင်းများ တည်ဆောက်၍ ရိက္ခာများလည်း အများကြီး စုဆောင်းပစ်မည်ပင်။</p> <p> </p> <p>မလုပ်လျှင်လည်း မလုပ်ရုံသာ ရှိ၏။ လုပ်ပြီဆိုလျှင်မူ ကြီးကျယ်ခမ်းနား၍ အားကောင်းအောင်သာ လုပ်ပစ်ရမည်ပင်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save