Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၅၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖန့်ကျားရွာကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ယွဲ့ထံမှ ဖန့်ကျားရွာကို လွှဲပြောင်းရယူပြီးနောက် လီကျစ်သည် တပ်မှူးငယ်ရာထူးကို တရားဝင် စတင်ထမ်းဆောင်လေတော့သည်။</p> <p>အမတ်သစ်တစ်ဦး ရောက်လာလျှင် အပြောင်းအလဲများအင်တိုက်အားတိုက် လုပ်လေ့ရှိသည် ဆိုသည့်စကားအတိုင်းပင်။ လီကျစ် ရာထူးစတင်ထမ်းဆောင်ပြီးနောက် ပထမဆုံးလုပ်ဆောင်သည့် အလုပ်မှာ ဖန့်ကျားရွာအတွင်းရှိ အမှိုက်များ လူနှင့် တိရစ္ဆာန် မစင်များအားလုံးကို ရှင်းလင်းဖယ်ရှားကာ သန့်ရှင်းရေး အကြီးအကျယ်ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>လီကျစ် ဤခေတ်ကာလသို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူ အနေရအကျပ်ဆုံးနှင့် အကျင့်မရဆုံးကိစ္စမှာ မင်မင်းဆက်၏ ဆိုးရွားလှသောကျန်းမာရေးနှင့် သန့်ရှင်းရေး အခြေအနေပင်ဖြစ်သည်။ ယခင်က လီကျစ်သည် ကုန်သည်တစ်ဦးသာဖြစ်၍ စက်ရုံများနှင့် အလုပ်ရုံများကိုသာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ လီကျစ်သည် ရွာတစ်ရွာ၏ အကြီးအကဲ အမတ်တစ်ဦးဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ ဖန့်ကျားရွာကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်းရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဖန့်ကျားရွာ၏ သန့်ရှင်းရေးအခြေအနေကို တိုးတက်ကောင်းမွန်လာစေရန် သေချာပေါက် စတင်လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအချိန်မှာ ၇ လပိုင်းဖြစ်ပြီး လယ်ယာလုပ်ငန်းခွင်များ မလုပ်ရသေးသော အချိန်ဖြစ်သဖြင့် ရွာတစ်ရွာလုံးရှိ တပ်သားများနှင့် ပြည်သူအားလုံးကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပါဝင်ရန် လီကျစ်က စည်းရုံးလှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။</p> <p>လီကျစ်သည် ရွာစောင့်တပ်သားများကို ဦးဆောင်ကာ ရွာအပြင်ဘက်တွင် တွင်းကြီးတစ်တွင်းကို တူးစေခဲ့ပြီး ရှင်းလင်းထားသော အမှိုက်များအားလုံးကို ထိုတွင်းထဲသို့ သယ်ယူစွန့်ပစ်စေသည်။ မင်မင်းဆက်ကာလတွင် ပလတ်စတစ်ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများမရှိသေးသဖြင့် ဆွေးမြည့်ပျက်စီးရန် ခက်ခဲသည့်ပြဿနာကို စဉ်းစားနေစရာမလိုပေ။ မြေကြီးထဲတွင် မြှုပ်နှံထားလိုက်ပါက နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း အားလုံးဆွေးမြည့်ပျက်စီးသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>လီကျစ်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ရွာတစ်ရွာလုံး တစ်ရက်တာအလုပ်လုပ်ခဲ့ကြရာ ရွာထဲမှ အမှိုက်လှည်း အစီးတစ်ရာကျော်ကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်။ အမှိုက်များမှာ များပြားလွန်းလှသဖြင့် တစ်ဝက်ခန့်သာ သယ်ယူရသေးသော်လည်း တွင်းကြီးမှာပြည့်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လီကျစ်သည် အနီးအနားတွင် နောက်ထပ်တွင်းတစ်တွင်းကို ထပ်မံတူးရန် လူများကို စီစဉ်ခိုင်းရပြန်သည်။</p> <p>ရှိနေသော အမှိုက်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် လီကျစ်သည် အမှုထမ်းမိသားစုများနှင့် စည်းမျဉ်းသုံးရပ်ကိုချမှတ်ခဲ့ပြီး နောက်နောင်အမှိုက်များကို ပေါ့ဆစွာမပစ်ရန် တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်လိုက်သည်။ အမှိုက်များအားလုံးကို လီကျစ်က ရွာအနှံ့ချထားပေးသော အမှိုက်ပုံးကြီး နှစ်ဆယ်အတွင်းသို့သာ ပစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး လီကျစ်က ထိုအမှိုက်များကို သီးသန့်ရှင်းလင်းရန် လူများကို စီစဉ်ပေးထားမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>စည်းကမ်းမဲ့ အမှိုက်ပစ်သူများကို ကြိမ်ဒဏ် ဆယ်ချက်ရိုက်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုမျှမကသေးဘဲ ရွာအတွင်းရှိ အမှုထမ်းမိသားစုအများစုတွင် အိမ်သာမရှိသည့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် လီကျစ်သည် အိမ်လွတ် အိမ်ဟောင်း နှစ်ဆယ်ကို အများသုံးအိမ်သာများအဖြစ် ပြောင်းလဲတည်ဆောက်ရန်စီစဉ်ခဲ့သည်။ ပျမ်းမျှအားဖြင့် လူဆယ့်ငါးဦးလျှင် အများသုံးအိမ်သာတစ်ခုကို မျှဝေသုံးစွဲရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုလူဆယ့်ငါးဦးက အလှည့်ကျသန့်ရှင်းရေးလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စစ်ဆေးသည့်အခါ အများသုံးအိမ်သာမှာ သန့်ရှင်းမှုမရှိကြောင်းတွေ့ရှိပါက ယခင်နေ့က သန့်ရှင်းရေးတာဝန်ကျသူကို ကြိမ်ဒဏ် ဆယ်ချက် ရိုက်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>အများသုံးအိမ်သာတိုင်းတွင် မြေဩဇာအဖြစ် အသုံးပြုရန်အတွက် မိလ္လာကန်များကိုလည်း ထည့်သွင်းတည်ဆောက်ထားသည်။</p> <p>ဤလုပ်ငန်းဆောင်တာများ ပြီးစီးသွားသောအခါ ခံတပ်ရွာတစ်ခုလုံးမှာ အသွင်အပြင်သစ်တစ်ရပ်ကိုဆောင်သွားပြီး မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားလှသော အနံ့အသက်များပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ရွာလမ်းများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ပါက အမှိုက်တစ်စပင် မတွေ့ရတော့ဘဲ ပြောင်စင်သန့်ရှင်းနေလေသည်။</p> <p>လမ်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အမှိုက်များနှင့် မစင်များကိုရှင်းလင်းပြီးနောက် လီကျစ်သည် မိုးရွာသည့်နေ့များတွင် ရေဝပ်ကာ လမ်းသွားလမ်းလာခက်ခဲမည့် ပြဿနာကိုကာကွယ်ရန် လမ်းဘေးတစ်လျှောက် ရေနုတ်မြောင်းများကို တူးဖော်စေခဲ့သည်။</p> <p>ရွာ၏သန့်ရှင်းရေးအခြေအနေများ သိသိသာသာတိုးတက်လာသောအခါ အမှုထမ်းမိသားစုများအားလုံး ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားကြပြီး လီကျစ်အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမားဖြင့် ကြည့်လာကြသည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် အမှုထမ်းမိသားစုများသည်လည်း သာမန်လူသားများသာဖြစ်ရာ အမှိုက်ပုံများနှင့် မစင်များကြားတွင် ဝက်များ ခွေးများကဲ့သို့ မနေထိုင်လိုကြပေ။ သို့သော်လည်း မင်မင်းဆက်နှောင်းပိုင်းကာလတွင် အလိုအပ်ဆုံးအရာမှာ စနစ်တကျဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်နိုင်စွမ်းပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>လူတိုင်းက ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်သာ လုပ်ဆောင်နေကြသဖြင့် အရာရာပျက်စီးနေရခြင်းဖြစ်သည်။ ယခင် တပ်မှူးငယ်က ဤကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ဦးဆောင်ဖွဲ့စည်းပေးမည့်သူလည်း မရှိသဖြင့် ပြည်သူများမှာ အမှိုက်များကို ပေါ့ပေါ့ဆဆသာပစ်ကြရသည်။ လီကျစ်၏ အနည်းငယ်မျှသော စနစ်တကျစီစဉ်မှုဖြင့် နေ့စဉ် အမှိုက်သိမ်းရန် လူနှစ်ဦးကိုငှားရမ်းရသည့် ကုန်ကျစရိတ်လေးမျှဖြင့် ရွာတစ်ရွာလုံး လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>ရွာ၏ သန့်ရှင်းရေးကိုပြုပြင်ပြီးနောက် လီကျစ်သည် ရွာအတွင်းရှိဝန်ထမ်းရေးရာ ဆက်ဆံရေးများကို စတင်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတော့သည်။</p> <p>ပြီးခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းအတွင်း လီကျစ်၏ လေ့လာတွေ့ရှိချက်များအရ ရွာအတွင်းရှိ အဂတိအလိုက်စားဆုံးအမတ်မှာ တပ်မှူးငယ်ဟောင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လစာများကို အလွဲသုံးစားလုပ်ကာ မရှိသောတပ်သားများအတွက် လစာများကို ထုတ်ယူရုံသာမက တပ်သားများကိုပါ ခေါင်းပုံဖြတ်အမြတ်ထုတ်ခဲ့သည်။</p> <p>လစာအလွဲသုံးစားလုပ်ခြင်းဆိုသည်ကို ရှင်းပြရန်လွယ်ကူသည်။ ၎င်းမှာ တပ်သားများ၏ လစဉ်လစာများကို လိမ်လည်ထုတ်ယူခြင်းဖြစ်သည်။ မရှိသောတပ်သားများအတွက် လစာထုတ်ယူခြင်း ဆိုသည်မှာ တပ်သားများထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် တပ်မှူးငယ်က လူသစ်ထပ်မံစုဆောင်းခြင်းမပြုဘဲ ထွက်ပြေးသွားသော တပ်သားများ၏ လစာကို မိမိအိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်ခြင်းဖြစ်သည်။ တပ်သားများကို ခေါင်းပုံဖြတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ တပ်သားများကိုကျွန်များကဲ့သို့ သဘောထားကာ တပ်မှူးငယ်၏ ကိုယ်ပိုင်လယ်ယာမြေများတွင် အလုပ်လုပ်ခိုင်းခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>တပ်သားများ၏ လစဉ်လစာများကို အဆင့် (၇) အမတ်ငယ်က ကိုယ်တိုင်ထုတ်ပေးခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အမတ်များနှင့် အောက်ခြေအဆင့်များအနေဖြင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာလစာများကို လက်သရမ်း၍ မရပေ။ သို့သော် သူတို့သည် ငွေကိုလက်သရမ်း၍မရလျှင် လူကို လက်သရမ်းကြသည်။ တပ်မှူးငယ်လက်အောက်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော အမတ်ငယ်နှစ်ဦးသည်လည်း တပ်သားများကို ခေါင်းပုံဖြတ်ကြသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ အလွှာလိုက် အဆင့်ဆင့် ခေါင်းပုံဖြတ် အမြတ်ထုတ်ခံရသဖြင့် တပ်သားများ၏ ဘဝမှာ အလွန်တရာခက်ခဲကြမ်းတမ်းလှရာ ဖန့်ကျားရွာ၏ ရွာစောင့်တပ်သားများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထွက်ပြေးကြသည်မှာလည်း အံ့သြစရာမဟုတ်တော့ပေ။ ထွက်မပြေးနိုင်သော အိုမင်း အားနည်း ဖျားနာသူများမှလွဲ၍ လူငယ်လူရွယ်များအားလုံးနီးပါး ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p>လီကျစ်၏ ပထမဆုံးလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အဆင့် (၇) အမတ်ငယ်နှစ်ဦးကို ခေါ်ယူကာ သူတို့အတွက် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို တိတိကျကျ သတ်မှတ်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>အမတ်ငယ်နှစ်ဦး ဒူးထောက်အရိုအသေပေးပြီးနောက် လီကျစ်သည် သူတို့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် တမင်သက်သက် အတန်ကြာစောင့်ဆိုင်းစေပြီးမှ... "ထကြတော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အမတ်ငယ်နှစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သောအခါ လီကျစ်သည် သူ့ကုလားထိုင်တွင်ထိုင်လျက် သူတို့ကို ရပ်ခိုင်းထားပြီးပြောလိုက်သည်။</p> <p> "ယခင် တပ်မှူးငယ်က မင်းတို့ကို ဘယ်လိုပြောခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု ငါ ရောက်လာပြီဖြစ်တဲ့အတွက် တပ်သားတွေကို ခေါင်းပုံဖြတ်တာမျိုး နောက်ထပ်မရှိစေရဘူး။ ရွာစောင့်တပ်သားဆိုတာ စစ်သားတွေပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး သူတို့ကို ကိုယ်ပိုင်လယ်ယာမြေ လုပ်ငန်းတွေမှာ ပါဝင်ခိုင်းတာကို လုံးဝ (လုံးဝ) တားမြစ်တယ်။ နားလည်လား"</p> <p>အမတ်ငယ်နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အသက်ပိုကြီးသူက စကားစပြောလာသည်။</p> <p>"တပ်မှူးငယ်မင်းခင်ဗျာ... တပ်သားတွေကို လယ်လုပ်ခိုင်းတယ်ဆိုတာက လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ကိစ္စတစ်ခုပါ။ အဲဒီတပ်သားတွေကလည်း ဒါကို ကျင့်သားရနေကြပါပြီ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ အမတ်ငယ်နှစ်ယောက်အတွက်ရနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကျိုးအမြတ်လေးပါ။ တပ်မှူးငယ်မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော်တို့ကို ဒီလောက်အထိ အခက်တွေ့အောင် လုပ်ရတာလဲ"</p> <p>ဤလူလတ်ပိုင်းအရွယ်များသည် အကျင့်ဟောင်းများတွင် နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မွန်းနေကြပြီး သူတို့၏ အကျင့်စရိုက်များကိုပြောင်းလဲရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်ဖြစ်ကြောင်း လီကျစ် သိသည်။ သူသည် အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြနေရန် ဆန္ဒမရှိသဖြင့် ခပ်အေးအေးပင်...</p> <p> "ငါ ရောက်လာပြီဖြစ်တဲ့အတွက် ဖန့်ကျားရွာကို တပ်သားတွေ မွေးမြူလေ့ကျင့်ပေးနိုင်တဲ့ ခံတပ်ရွာတစ်ခုဖြစ်လာအောင် ငါ ကြိုးစားသွားမယ်။ ဒီကနေ့ မင်းတို့ကို တစ်ကြိမ်သတိပေးလိုက်မယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့က သိလျက်နဲ့ ဒီအပြစ်ကို ထပ်ကျူးလွန်မယ်ဆိုရင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဥပဒေအတိုင်း အပြစ်ပေးခံရမယ်…"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမတ်ငယ်နှစ်ဦးမှာ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p>အသက်ပိုငယ်သော အမတ်ငယ်က ရဲတင်းစွာပင် လက်အုပ်ချီကာ...</p> <p>"တပ်မှူးငယ်... တပ်မှူးကြီးက ခင်ဗျားကို မပြောပြဘူးလား။ ကျွန်တော်က တပ်မှူးကြီး ယိုဟွာချောင်ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းပါ။ ဟီးဟီး... တပ်မှူးငယ်အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို အရမ်းကြီး ဖိအားမပေးသင့်ဘူးနော်"</p> <p>လီကျစ်၏ ကြမ်းတမ်းသောအမူအရာကို မြင်သောအခါ ဤအမတ်ငယ်သည် လီကျစ်ကို ဖိအားပေးရန်အတွက် တပ်မှူးကြီး ယိုဟွာချောင်၏အမည်ကို ထုတ်သုံးလာခြင်းဖြစ်သည်။ မိတ်ဆွေဟောင်း ဆိုသည်မှာ သူက နှစ်စဉ် ယိုဟွာချောင်ထံသို့ သွားရောက်ဂါရဝပြုပြီး ငွေသျှူး အနည်းငယ် သို့မဟုတ် ဆယ်နှင့်ချီ၍ လက်ဆောင်ပေးလေ့ရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပေမည်။ ဤအမတ်ငယ်၏အမြင်တွင် လီကျစ်က သူ၏ အကျိုးစီးပွားကိုထိပါးခြင်းသည် ယိုဟွာချောင်၏ အကျိုးစီးပွားကို ထိပါးခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။</p> <p>မင်မင်းဆက်နှောင်းပိုင်းကာလ အမတ်များကြားရှိ အဂတိလိုက်စားမှုမှာ သီးခြားဖြစ်တည်နေသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ အထက်မှအောက်သို့ ချိတ်ဆက်ယှက်နွှယ်နေသော ပိုက်ကွန်တစ်ခုနှင့် တူလေသည်။ သာမန် တပ်မှူးငယ်တစ်ယောက်က တပ်သားများ၏ အကျိုးအတွက် တရားမျှတမှုကိုဖော်ဆောင်ပြီး တပ်မှူးကြီးတစ်ယောက်၏ ဝင်ငွေလမ်းကြောင်းကို မည်သို့လုပ်၍ ဖြတ်တောက်နိုင်မည်နည်း။ သာမန်လူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် ဤဆက်ဆံရေးကွန်ရက်ကြီးကို ဖြိုခွဲနိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော် လီကျစ်သည် အနာဂတ်နည်းပညာများ ယူဆောင်လာသည့် ခေတ်ကူးပြောင်းလာသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဤအစွမ်းသတ္တိဖြင့် ဆက်ဆံရေးကွန်ရက်ကြီးကို တဖြည်းဖြည်းချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p>"ယိုဟွာချောင် ဟုတ်လား။ သွား... သွားတိုင်လိုက်စမ်း"</p> <p> လီကျစ်က အေးစက်စွာနှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး...</p> <p>"ငါ့ရဲ့ စီးတော်မြင်းကို မင်းတို့ မြင်ပြီးပြီ မဟုတ်လား။ အဲဒါ ဘုရင်ခံမင်းကြီးကိုယ်တိုင် ငါ့ကို လက်ဆောင်ပေးထားတာကွ"</p> <p>လီကျစ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အမတ်ငယ်နှစ်ဦး၏ မျက်နှာများမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြူရော်သွားတော့သည်။ ဘုရင်ခံမင်းကြီးက မြင်းလက်ဆောင်ပေးသည်ဆိုသည်မှာ မည်မျှကြီးမားသော ကျောထောက်နောက်ခံမျိုးနည်း။ ဘုရင်ခံမင်းကြီးသည် ယိုဟွာချောင်ကို လက်တစ်ဖျစ်စာအတွင်း ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကျောထောက်နောက်ခံရှေ့တွင် ယိုဟွာချောင်ဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာမျှ မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုနှစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်းထိတ်လန့်သွားကြပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားကာ...</p> <p>"တပ်မှူးငယ်မင်း... ကျွန်တော်မျိုးတို့ နားလည်ပါပြီ ခင်ဗျာ"</p> <p>"တပ်သားတွေကို ကိုယ်ပိုင်အလုပ်တွေလုပ်ဖို့ နောက်ဘယ်တော့မှ မခိုင်းတော့ပါဘူး"</p> <p>လီကျစ်သည် စိတ်ဓာတ်ကျကာအရှုံးပေးသွားသော ဤအမတ်ငယ်နှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့ကို အရေးကြီးသောတာဝန်များ ပေးအပ်၍မရနိုင်ဟုတွေးကာ ထွက်သွားခွင့် ပြုလိုက်သည်။</p> <p>ရွာအတွင်းရှိ အသေးစားကိစ္စအဝဝကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် လီကျစ်သည် သူ၏ အနာဂတ်တပ်ဖွဲ့အတွက် လက်နက်များအကြောင်းကို စတင်စဉ်းစားလေသည်။ လီကျစ်သည် ရိုင်ဖယ်သေနတ်များ ထုတ်လုပ်မည့်အကြောင်း ဟဲရှိရှို့ထံ ကြိုတင်တင်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ဟဲရှိရှို့ကလည်း သဘောတူခွင့်ပြုထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ဘုရင်ခံမင်းကြီး၏ ခွင့်ပြုချက်ရရှိထားသဖြင့် ရိုင်ဖယ်များနှင့် အမြောက်များထုတ်လုပ်ရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။ ဥပမာအားဖြင့် ဤခေတ်ကာလတွင် ချီကျိကွမ်းသည် တပ်မှူးကြီးအဆင့်မျှသာဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ချီမိသားစုတပ်ဖွဲ့' ကို တပ်ဆင်ရန်အတွက် သေနတ်များနှင့် အမြောက်များကို အများအပြားထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဒေသခံတပ်ဖွဲ့များအနေဖြင့် သေနတ်များနှင့် အမြောက်များထုတ်လုပ်ခြင်းသည် အလွန်အဖြစ်များကြောင်း ပြသနေသည်။</p> <p>လီကျစ် ပထမဆုံး ထုတ်လုပ်လိုသည့်အရာမှာ ပြောင်းရစ်ပါ ရိုင်ဖယ်အသစ် ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>ပြောင်းရစ်ပါ ရိုင်ဖယ်အသစ်သည် မီးခတ်ကျောက်ကိုအသုံးပြု၍ မီးပွင့်စေခြင်းဖြစ်ရာ စနက်ကြိုးအသုံးပြုရန်မလိုအပ်တော့သဖြင့် သေနတ်၏အသုံးပြုနိုင်စွမ်းကို များစွာတိုးတက်ကောင်းမွန်စေသည်။ ပြောင်းဝတွင် ပြောင်းရစ်ဖော်ထားပြီး ပြောင်းဝမှတစ်ဆင့် ကျည်ထည့်ရသော ခေါင်းချွန်ပုံစံအခေါင်းပွ အဝေးပစ်ခဲကျည်ကို ပစ်ခတ်နိုင်သည်။ ပြောင်းရစ်၏ဖိအားကြောင့် ပစ်ခတ်လိုက်ပြီးနောက် ခဲကျည်မှာ အရှိန်ပြင်းစွာလည်ပတ်သွားကာ လေထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာပျံသန်းနိုင်ပြီး ပစ်မှတ်အကွာအဝေးကိုလည်း ပိုမိုဝေးကွာစေသည်။ ထိုသို့သော ရိုင်ဖယ်သေနတ်မျိုးသည် မီတာနှစ်ရာအကွာအဝေးရှိ ပစ်မှတ်များကို တိကျစွာမှန်ကန်နိုင်သဖြင့် ဤခေတ်ကာလ၏ အကြွင်းမဲ့စူပါလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေမည်။</p> <p>ခေတ်ကူးပြောင်းလာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် လီကျစ်သည် သူ၏တပ်ဖွဲ့ကို ဆက်တိုက်ပစ်ခတ်နိုင်သော ရိုင်ဖယ်များနှင့် ပေါ့ပါးသောအမြောက်ငယ်များ အများအပြား တပ်ဆင်ထားသည့် ခေတ်မီလက်နက်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုအဖြစ် မျှော်မှန်းထားသည်။ ထိုသို့သော တပ်ဖွဲ့မျိုးသည် ဤခေတ်ကာလရှိ ဓားလှံစသည့် သာမန်လက်နက်ကိုင် တပ်ဖွဲ့များကို တစ်စစီဖြစ်အောင် အလွယ်တကူ ချေမှုန်းပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save