ကူမော့ အာရုံခံမိသည့်အတိုင်းပင် ခြံဝင်းထဲမှ လူနှစ်ယောက် ထွက်လာလေသည်။ ရှေ့မှ တစ်ယောက်မှာ အသက် သုံးဆယ်ခန့်ရှိ ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ရန်စန်းနျန်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။ သူသည် ကျော့ရှင်းပြီး မွန်မြတ်သော အသွင်အပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။
သူ့နောက်တွင် ဓားရှည်တစ်လက် လွယ်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ရပ်နေပြီး၊ လရောင်အလား စင်ကြယ်ပြီး ရိုးရှင်းသော ဖြူဖွေးသည့် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံလက်စွပ် အကျယ်ကြီးများမှာ လေပြေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေသော တိမ်တိုက်များအလား ညင်သာစွာ လှုပ်ရှားနေ၏။ သူ၏ ရှည်လျားပြီး ထူထပ်သော ငွေရောင် မုတ်ဆိတ်မွေးများက သူ၏ လောကီနှင့် ကင်းကွာနေသော အငွေ့အသက်ကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေသည်။
"တတိယ အစ်မ"
လူငယ်က ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ဘဲ ရန်စန်းနျန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။
"ဒါက မင်းအတွက် နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးပဲ... သေသေချာချာ စဉ်းစားပါ... ငါ နောက်တစ်ခါ လာတဲ့အခါ ငါ ကြားချင်တဲ့ အဖြေကို ကြားရဖို့ မျှော်လင့်တယ်"
ရန်စန်းနျန်၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်နေပြီး တိတ်ဆိတ်နေ၏။
အားချီက ထိုလူငယ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။
လူငယ်က အားချီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကူမော့ကို ကြည့်ကာ၊ အားချီကို လက်ညှိုးထိုးပြီး မေးလိုက်၏။
"မင်းက သူ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုပေးလိုက်တာလား"
ကူမော့က ခေါင်းအသာညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ငါ ကုပေးလိုက်တာပါ... ဘာများ ပြောစရာ ရှိလို့လဲ"
လူငယ်က ခေါင်းအသာယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။
"ငါက သူ့ကို ရိုက်တယ်၊ မင်းက သူ့ကို ကုပေးတယ်... အဲ့ဒါ မင်းက ငါ့ကို စိန်ခေါ်နေတယ်လို့ ငါ နားလည်လို့ ရတယ်... ငါ့ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ မင်း ဝင်မပါသင့်ဘူး"
ကူမော့က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါ ဝင်ပါပြီးသွားပြီလေ"
လူငယ်က ပြောလိုက်၏။
"ဒါကြောင့် ဒါက မင်းရဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ် ဖြစ်နေတာကို ထောက်ထားပြီး၊ မင်းကို အရမ်းကြီး အပြစ်မယူတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့...."
သူက အားချီကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။
"ဒီကောင် ဒုတိယအကြိမ် အပြစ်ပေးခံရဖို့ လိုတယ်... သူ့ကို အိပ်ရာထဲမှာ လဝက်လောက် နေစေချင်တယ်၊ ပြီးတော့ သူ လဝက်လောက် အိပ်ရာထဲမှာ နေရလိမ့်မယ်"
လူငယ်၏ လေသံမှာ အလွန် တည်ငြိမ်ပြီး မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်သော်လည်း၊ မာနကြီးပြီး အထက်စီးဆန်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။
သူက ကူမော့ကို ကြည့်ကာ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။
"သူ့ရဲ့ ဒုတိယအကြိမ် အပြစ်ပေးခံရတာက မင်း သူ့ကို ကုပေးလိုက်လို့ပဲ... နားလည်လား"
စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... လူငယ်က အားချီကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်လေသည်။
လူငယ်က သူ၏ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ပူးလိုက်ရာ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် အလင်းတန်းလေးများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မှောင်မိုက်သော ညဉ့်ယံတွင် တောက်ပနေသည့် အေးစက်သော ကြယ်လေးများအလား ဖြစ်နေ၏။
ဤလက်ချောင်း ရိုက်ချက်မှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် အဆုံးအစမရှိသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေသည်။ လက်ချောင်း ရိုက်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် လေထုမှာ မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခု၏ ဆုတ်ဖြဲခြင်းနှင့် လိမ်ချိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ "တရွှီရွှီ" မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။
သာမန်မျက်စိဖြင့် သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်သော လက်ချောင်း စွမ်းအားတစ်ခုက လျှပ်စီးအလား လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ အားချီ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေသည်။
ဤလက်ချောင်း ရိုက်ချက်မှာ... သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း မရှိသော်လည်း နှလုံးကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။
"ဟမ့်"
ကူမော့က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါး လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာရာ၊ မမြင်ရသော နဂါးတစ်ကောင်က သူ၏ လက်ဝါးထဲတွင် ဟိန်းဟောက် လူးလှိမ့်နေသကဲ့သို့ ခေါင်းလောင်းကြီး တီးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးက ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ပြင်းထန်လှသော လက်ဝါးစွမ်းအားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကူမော့၏ ညာဘက်လက်ဝါးပေါ်ရှိ ပြင်းထန်လှသော အတွင်းအားများက ဒီရေအလား စုဝေးလာပြီး ၎င်း၏ အသံက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။
အဆုံးအစမရှိသော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာသည့် ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်က လက်ချောင်း စွမ်းအားဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။
မိုးကြိုးသံအလား နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးက စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
လက်ချောင်း စွမ်းအားနှင့် လက်ဝါးရိုက်ချက်တို့ ဆုံတွေ့သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လေထဲ၌ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။
သူ၏ ပြောင်မြောက်လှသော လက်ချောင်းနည်းစနစ်များကို ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသော လူငယ်မှာ ကူမော့၏ အားကောင်းပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် လုံးဝ ကျိုးပဲ့သွားကာ၊ ညှိုးနွမ်းနေသော ပန်းပွင့်လေး တစ်ပွင့်အလား အလွယ်တကူ ကြေမွသွားလေသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများ ကွေးသွားပြီး အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားပြီး သွေးတစ်လုတ် နင်သွားလေသည်။
သို့သော် ကူမော့၏ ပြင်းထန်လှသော လက်ဝါးရိုက်ချက်မှာ အရှိန်မကျသေးဘဲ... လူငယ်ထံသို့ တားဆီး၍မရသော၊ တားဆီး၍မရသော အင်အားဖြင့် ဆက်လက် ပြေးဝင်သွားလေသည်။
လက်ဝါးရိုက်ခတ်သွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ဖုန်မှုန့်များ ကောင်းကင်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်နေသော အဝါရောင် နဂါးတစ်ကောင်အလား ကြောက်မခန်းလိလိ စွမ်းအား ရှိလေသည်။
သို့တိုင်... လူငယ်မှာ သာမန်လူ တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဤအခြေအနေတွင်ပင် ကူမော့၏ ကြောက်မခန်းလိလိ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း သူသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဆဲဖြစ်ပြီး အမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ သာမန်မဟုတ်သော တည်ငြိမ်မှုကို ပြသနေလေသည်။
ကူမော့က လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်ဝါးလေပြင်းက လေပြင်း၏ အင်အားများကို သယ်ဆောင်လာပြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာ၏။ လက်ဝါးလေပြင်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်း ဖိသိပ်ခံလိုက်ရပြီး စူးရှသော လေတိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ အာကာသ ကိုယ်တိုင်က ထိုစွမ်းအားကြောင့် ပုံပျက်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေသည်။
ထိုမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ညဉ့်ယံ၏ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ပုံရိပ်တစ်ခုက လူငယ်၏ အနောက်မှ လျှပ်စီးအလား ထွက်ပေါ်လာ၏။
ဤသူမှာ လူငယ်၏ အနောက်တွင် တစ်ချိန်လုံး ပုန်းကွယ်နေခဲ့သော အဘိုးအို ပင်ဖြစ်သည်။
အဘိုးအို၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်နေပြီး နှုတ်ခမ်းများကို တင်းကျပ်စွာ စေ့ထားကာ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများမှာ ဓားဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းလှသည်။ သူက ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ လူငယ်၏ အနောက်သို့ လွင့်စင်လာသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်သွားစေရန် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ပေးလိုက်ပြီး၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းကာ ကူမော့ထံသို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်လေသည်။
"ဘန်း"
ဤတစ်ကြိမ်တွင် လက်ဝါးနှစ်ခု ထိခိုက်မိသွားပြီး ကျယ်လောင်သော အသံကြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြိုလဲသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေသည်။
ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းက ပေါက်ကွဲအားပြင်း ဗုံးတစ်လုံးအလား ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ သူတို့၏ နားထဲတွင် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများကို ခံစားလိုက်ရကာ တူကြီး တစ်လက်ဖြင့် အရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုကြောင့် သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားကြလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးထံမှ လေပြင်းတစ်ချက် အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ခတ်သွားပြီး လေထဲတွင် ဖုန်မှုန့်များ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားကာ သူတို့၏ ပုံရိပ်များကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်သွားစေသည့် ထူထပ်သော ကုလားကာကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားလေသည်။ လူငယ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ထားသော အဘိုးအိုမှာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားသော်လည်း ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ရှိနေ၏။
ဤသည်က ကူမော့ကို အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။ သူ၏ နဂါးနိုင်လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသူနှင့် တွေ့ရခဲလှသည်။ သူက ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်၏။
"ပြောင်မြောက်တဲ့ စွမ်းရည်ပဲ... နောက်တစ်ခါ"
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကူမော့သည် အဘိုးအို၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ကူမော့က သူ၏ လက်မောင်းများကို ဖြန့်ကားလိုက်ရာ ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နဂါးနှစ်ကောင်အလား ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အဘိုးအိုကို လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။
ညာဘက်လက်ဝါးမှာ ယှဉ်ပြိုင်၍မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်ပြီး ၎င်း၏ ထက်မြက်သော လေပြင်းက လေကို ဆုတ်ဖြဲသွားသကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးမှာမူ နူးညံ့သော်လည်း ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ ရေအောက်စီးကြောင်း တစ်ခုအလား ဖြစ်နေ၏။ ဤသည်မှာ နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် မှ "ရေသောက်နေသော နဂါးနှစ်ကောင်" တိုက်ကွက် ဖြစ်ပြီး တစ်ခုက မာကျောကာ နောက်တစ်ခုက နူးညံ့ပြီး ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်အောင် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်လေသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အဘိုးအိုမှာ ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ မျက်နှာထား လေးနက်နေ၏။ သူ၏ အတွင်းအားများ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားပြီး သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော မှိန်ပျပျ ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်လွှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။
သူက ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုအလား အသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးဖြင့် ကူမော့၏ ညာဘက်လက်ဝါးကို ပြင်းထန်စွာ ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်ဝါးနှစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်မိသွားပြီး မိုးကြိုးသံအလား နားကွဲမတတ် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။
ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဲများနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများကို လွင့်ပျံသွားစေကာ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲသွားစေလေသည်။ ကူမော့သည် အဘိုးအို၏ လက်ဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသည့် အင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး တူညီသော ခွန်အားရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ အဘိုးအိုလည်း အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူ၏ ခြေထောက်များက မြေပြင်တွင် တိမ်သော မြောင်းနှစ်ခုကို ထွင်းထုသွားလေသည်။
ကူမော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။
သူ အခုလေးတင် အသုံးပြုလိုက်သည်မှာ နဂါးနိုင် လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက် မှ "ရေသောက်နေသော နဂါးနှစ်ကောင်" နည်းစနစ် ဖြစ်သည်။ ဤလက်ဝါးနည်းစနစ်မှာ အကြမ်းတမ်းဆုံး မဟုတ်ဘဲ အနူးညံ့ဆုံး ဖြစ်နေလျှင်ပင် အလွန် အစွမ်းထက်သော နဂါးနှိမ်နင်း လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ကွက်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင် သူသည် ကျိုးယင်နတ်သိုင်း နှင့် မင်ယွီကျင့်စဉ် ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သို့တိုင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်က ဤတိုက်ကွက်ကို အလွယ်တကူ ခံယူသွားနိုင်ခဲ့သည်။
အဘိုးအို၏ အတွင်းအားမှာ သူ သိုင်းလောကထဲ စတင်ဝင်ရောက်ကတည်းက ကြုံဖူးသမျှထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်ပြီး သူနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်သူ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိလေသည်။
"လူငယ်လေး... ဘယ်လောက်တောင် နက်နဲတဲ့ အတွင်းအားလဲ၊ ဘယ်လောက်တောင် ပြောင်မြောက်တဲ့ လက်ဝါးသိုင်းလဲ... မင်းက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူငယ်လေးပဲ... မင်းကို နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်လောက်သာ အချိန်ပေးလိုက်ရင် မင်း ငါ့ကိုတောင် ကျော်တက်သွားနိုင်တယ်"
အဘိုးအိုက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်ဆင်းလာပြီး သူ၏ ခြေထောက်များက မြေပြင်ပေါ်တွင် ခိုင်မာစွာ ဆင်းသက်လိုက်ရာ သူ ထစေခဲ့သော ဖုန်မှုန့်များမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ထပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
"စီနီယာ... ခင်ဗျားနဲ့ တိုက်ရတာ တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းပါတယ်... ကျွန်တော့်မှာ အဲ့ဒီထက် ပိုပြင်းထန်တဲ့ လက်ဝါးသိုင်း ခြောက်ကွက် ကျန်သေးတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး"
ကူမော့က ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ရာ အဘိုးအို၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းသွား၏။ သူက တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ၏ လက်ကို အလောတကြီး မြှောက်လိုက်လေသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ရန်စန်းနျန်က မတ်တပ်ရပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အဘိုးမန်... ရပ်လိုက်တော့"
"ပိုင်ကျင်းချီ... နင် ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ"
အခုမှသာ ရန်စန်းနျန် စကားပြောခွင့် ရလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူငယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ကူမော့နှင့် အဘိုးအိုတို့ကြားက လက်ဝါး ဖလှယ်မှုများ အားလုံးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်စန်းနျန်မှာ သူတို့ကို တားရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။
ရန်စန်းနျန်က လူငယ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆူပူလိုက်၏။
"ပိုင်ကျင်းချီ... နင့်ကို ငါ ပြောမယ်၊ ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က ရန် ပဲ၊ ပိုင် မဟုတ်ဘူး... ငါက နင့်ရဲ့ ပိုင် မိသားစု ဝင် မဟုတ်သလို နင့်ကို ဘာအကြွေးမှလည်း မတင်ဘူး... အခုချက်ချင်း ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း... နင့်ကို ဒီမှာ ကြိုမဆိုဘူး... နင် ငါ့သူငယ်ချင်းကို နောက်တစ်ခါ လက်ဖျားနဲ့တောင် သွားထိရဲရင် နင့်ကို ငါ ညှာနေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"
ပိုင်ကျင်းချီ ဟု အမည်ရသော လူငယ်သည် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိရန် သူ၏ အတွင်းအားကို လည်ပတ်လိုက်ပြီး လည်ချောင်းတွင် နင်နေသော သွေးများကို အန်ထုတ်လိုက်လေသည်။
သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွား၏။ သူက ကူမော့ကို လက်မထောင်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။
"မဆိုးဘူး... မင်း ငါ့ကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သလို အဘိုးမန် ကိုလည်း ယှဉ်နိုင်ခဲ့တယ်... မင်းက နာမည်ကြီး မျက်မမြင်ကူ ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့-"
"ဒုတိယ သခင်လေး"
ပိုင်ကျင်းချီ၏ အနောက်မှ အဘိုးအိုက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်၏။
"ဒါက တတိယ သခင်မလေး ရဲ့ နယ်မြေပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး တတိယ သခင်မလေး ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားပေးပါ"
ပိုင်ကျင်းချီ တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ"
သူက ရန်စန်းနျန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။
"တတိယ အစ်မ... အဘိုးမန် ဘယ်လို လူစားမျိုးလဲဆိုတာ မင်း သိပါတယ်... မင်း မျက်နှာကိုသာ မထောက်ရင် ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ပုအာစံအိမ် ဟာ သွေးမြစ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေလောက်ပြီ... ဒီနေ့ ငါ မင်း မျက်နှာကို ထောက်ပေးခဲ့တယ်... နောက်တစ်ခါကျရင် မင်း ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ပေးပြီး ငါ့ကို အလကား အပင်ပန်းခံပြီး လာရအောင် မလုပ်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ပိုင်ကျင်းချီက တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားပြီး၊ မန် ဟု အမည်ရသော အဘိုးအိုလည်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။ သို့သော် သူသည် ပိုင်ကျင်းချီ၏ အနောက်တွင် ခြေတစ်လှမ်း အမြဲ နောက်ကျနေပြီး အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေလေသည်။
ကူမော့သည် ပုံရိပ်နှစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်ကို အာရုံခံလိုက်ရပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။
"နှမြောစရာပဲ... အဲ့ဒီ စီနီယာ ရဲ့ စွမ်းရည်က အဲ့ဒီလောက်တောင် ပြောင်မြောက်မှန်း သိခဲ့ရင်၊ ငါ ခုနက အစွမ်းကုန် တိုက်ခဲ့မှာ"
မြေပြင်ပေါ်တွင် ခွေကျနေသော အားချီက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။
"သခင်လေး ကူ... ခင်ဗျား ခုနက အားလျှော့ထားခဲ့တာလား"
ကူမော့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။
"ဟုတ်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး လက်ဝါးသိုင်း ကို ငါ မသုံးခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ငါ့စွမ်းအားရဲ့ ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကိုပဲ သုံးခဲ့တာ... ငါ့ရဲ့ လက်ဝါးသိုင်းက အရမ်း ပြင်းထန်တယ်လေ... ငါ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်ရင် ငါ အမြဲတမ်း အားလျှော့ထားတတ်တယ်... ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကုန်ကို ခံနိုင်တဲ့သူ အရမ်း ရှားတယ်လေ"
အားချီက ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆို ခင်ဗျား အားလျှော့ထားစရာ လုံးဝ မလိုဘူး... အဲ့ဒီလူက မန်ချင်းခုန်း လေ၊ သိုင်းလောကမှာ ‘တောအုပ်ထဲက ရသေ့’ လို့ နာမည်ကြီးတယ်... ခင်ဗျား သူ့အကြောင်း ကြားဖူးမှာပါ၊ သူက ယွင်ကျိုး သိုင်းလောက အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မှာ ထိပ်တန်း သိုင်းဆရာကြီး ဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်လေ"
***