Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">တည်းခိုခန်း ညဉ့်ယံ စကားဝိုင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထူထပ်သော တိတ်ဆိတ်မှုကြားတွင် မှိန်ပျပျ မီးရောင်လေးက တုန်ရီနေ၏။ တည်းခိုခန်းမှာ အလွန် တိတ်ဆိတ်နေပြီး မီးပုံကြီးမှ အားနည်းသော အနွေးဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ မီးတောက်များက တဖျောက်ဖျောက် မြည်နေလေသည်။ ဤလည်ပင်းညှစ်ခံရမတတ် တိတ်ဆိတ်မှုကြီးထဲတွင် မီးတောက်များ၏ အသံတစ်ချက်စီတိုင်းက အထူးပင် နားကလောစရာ ကောင်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>စကားပြောဆိုတတ်သော သိုင်းလောကမှ သူရဲကောင်းများ အားလုံး အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေကြသနည်း၊ မည်သူကမျှ အဘယ်ကြောင့် စကားမပြောကြသနည်း ဆိုသည်ကို စားပွဲထိုးလေးက စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ့ဘေးရှိ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်မှာမူ မျက်နှာ ဖြူရော်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလိုအလျောက် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေသည်။ ငယ်ရွယ်သော စားပွဲထိုးလေးနှင့် မတူဘဲ သူက ပို၍ အတွေ့အကြုံ ရှိလေသည်။ သူသည် သိုင်းလောကသား တစ်ယောက် မဟုတ်သော်လည်း ဖုန်းမင်ကူးတို့ဆိပ် တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စီးပွားရေး လုပ်ကိုင်လာခဲ့သဖြင့် လောကအကြောင်းကို ကောင်းကောင်း နားလည်ထားလေသည်။ ဤသည်မှာ မုန်တိုင်းမလာမီ တိတ်ဆိတ်မှု ဆိုသည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသိုင်းလောကမှ သူရဲကောင်းများမှာ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်တတ်ကြကြောင်းကို သူ သိထားသည်။ သူ၏ ပစ္စည်းများ ပျက်စီးသွားမည်ကို နှမြောသော်လည်း ဤနေရာတွင် အသက်ဆုံးရှုံးရသည်ထက်စာလျှင် ပိုကောင်းပါသေးသည်။ သို့သော် သူ ထွက်သွားချင်သော်လည်း မသွားရဲပေ။ ဤကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသော နေရာတွင် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ထွက်သွားခြင်းက အာရုံစိုက်မှုကို အရမ်း ရရှိစေလိမ့်မည်။ ထိုသိုင်းပညာရှင်များ အားလုံးက ထူးဆန်းသူများ ဖြစ်ကြရာ အကယ်၍ သူသာ သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားပါက မည်သို့သော ပြဿနာမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ထောင့်တစ်နေရာမှ ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ပိုင်ရှင်ကြီး၊ မီးဖိုချောင်ကို သွားပြီး ကျွန်တော့်အတွက် ဝိုင်တစ်အိုးလောက် နွှေးပေးပါ။ စားပွဲထိုး၊ သွားပြီး ဟင်းပွဲတွေ သွားယူချေ။ ဝိုင်က ပူနေရမယ်၊ ပြီးတော့ ဟင်းတွေကလည်း လတ်ဆတ်နေရမယ်။ ကျွန်တော် အလျင်မလိုပါဘူး၊ ခင်ဗျားတို့လည်း လောစရာ မလိုပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>အချိန်တစ်ခု ယူလိုက်ရသဖြင့် တည်းခိုခန်းထဲရှိ လူတိုင်းက ထောင့်တစ်နေရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ထိုနေရာတွင် လူသုံးယောက် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ အမျိုးသား နှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်အောက်တွင် သူတို့၏ မျက်နှာများကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရဘဲ လိင်အမျိုးအစားကိုသာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်သည် ယနေ့ ပြဿနာများ၏ အဓိက တရားခံ အစစ်အမှန်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားလေသည်။ ထောင့်တစ်နေရာမှ လူငယ်၏ စကားများထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း သူ နားလည်သွားသည်၊ ထိုလူငယ်က သူ့ကိုရော စားပွဲထိုးကိုပါ ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေး ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ပြည့်နှက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က အလျင်အမြန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> "ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ လူကြီးမင်း။"</p> <p>ချက်ချင်းပင် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က စားပွဲထိုးကို ဖမ်းဆွဲကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော စားပွဲထိုးကို ဧည့်ခန်းထဲမှ ဆွဲထုတ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဧည့်ခန်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်မှ လေအေးများ ဟိန်းဟောက်နေကာ လည်ပင်းညှစ်ခံရမတတ် တိတ်ဆိတ်မှုကြီးက တည်းခိုခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးပုံကြီး၏ တဖျောက်ဖျောက် မြည်သံလေးများက လူတိုင်း၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေပြီး ကျောချမ်းစရာကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖန်တီးထားလေသည်။ အပြင်ဘက်မှ နှင်းပွင့်အနည်းငယ် လွင့်ဝဲဝင်လာပြီး အရိပ်များက ဟိုဟိုဒီဒီ လှုပ်ရှားနေကြ၏။ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် လူများ ရှိနေသော်လည်း အရေအတွက် ဘယ်လောက်ရှိသည်ကိုတော့ မြင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>ရုတ်တရက် အရပ်ရှည်ပြီး ထွားကြိုင်းသော လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p>"လင်းကျန်း က မျက်မမြင် ဓားသမား ကူ ဆိုတာကို ခင်ဗျားတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ကြားဖူးလား။"</p> <p>ချက်ချင်းပင် တစ်ယောက်ယောက်က ဝင်ထောက်ခံလိုက်၏။</p> <p> "သေချာတာပေါ့ ကြားဖူးတာပေါ့။ ယွင်ကျိုးနယ် ရဲ့ နံပါတ်တစ် ဓားသမားအဖြစ် လူသိများတယ်လေ၊ သူက မကောင်းမှုကို အဆိပ်လို မုန်းတီးပြီး ဘယ် အလိုရှိရာဇဝတ်ကောင် မှ သူ့လက်ကနေ မလွတ်နိုင်ဘူးတဲ့။"</p> <p>ထွားကြိုင်းသော လူ၏ ဘေးရှိ မျက်နှာဖြူရော်ရော် ပညာတတ် တစ်ဦးနှင့် တူသော လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဟဲဟဲ။ အစ်ကို၊ ခင်ဗျား နောက်ပြောင်နေတာလား။ ကူမော့ လို သစ္စာဖောက်ပြီး ယုတ်မာတဲ့ သူတစ်ယောက်က သူ့ကိုယ်သူ မကောင်းမှုကို အဆိပ်လို မုန်းတီးတယ် လို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်လား။ သူက အကြီးမားဆုံး အဆိုးဆုံး သူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။"</p> <p>ဓားကိုင်ထားသော တာအိုကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ဝင်မေးလိုက်၏။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြပါဦး။"</p> <p> </p> <p>ရွှေခွက်ကျောင်းတော်သား က ဝိုင်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်ကာ ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p> "လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း မှာ လူကောင်း တစ်ယောက်လောက် ကျန်သေးလို့လား။ ကိုယ့်အဖေကို ပြန်သတ်တဲ့ အဲ့ဒီ သစ္စာဖောက် ယန်ချင်းတုန်း နဲ့ ပူးပေါင်းတဲ့ သူတွေကများ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တရားမျှတပြီး မကောင်းမှုကို မုန်းတီးတယ်လို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်ပေါ့။ ဝူထုံဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင် လျို ဟာ သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ တပည့် သုံးဆယ့်သုံးယောက်ကို ဦးဆောင်ပြီး လာခဲ့တာလေ။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ သူတို့က သစ္စာဖောက် လူယုတ်မာ ယန်ချင်းတုန်း နဲ့ သွားဆုံပြီး တရားမျှတတဲ့ သိုင်းလောက အတွက် ဒီအန္တရာယ်ကောင်ကို ဖယ်ရှားပေးချင်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဲ့ဒီ မျက်မမြင်ကူ နဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သွားဆုံခဲ့ကြတယ်လေ။"</p> <p> </p> <p>သူက ဆက်လက်ပြောကြားသည်။</p> <p>"အရင်က မျက်မမြင်ကူ မှာ တရားမျှတတယ်ဆိုတဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်း ရှိခဲ့တော့ ခေါင်းဆောင် လျို က ဘာသံသယမှ မရှိဘဲ သူ့ကို နွေးနွေးထွေးထွေး ကြိုဆိုခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ မျက်မမြင်ကူ က သူတို့ကို ပြန်လှည့်တိုက်ပြီး အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ။ ဝူထုံဂိုဏ်း က လူ သုံးဆယ့်လေးယောက် ထဲမှာ နှစ်ယောက်ပဲ အသက်လု ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့တယ်။ သိုင်းလောကက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သုံးဆယ့်နှစ်ယောက် ရဲ့ အသက်တွေလေ၊ မျက်မမြင်ကူ က လုံလောက်အောင် မယုတ်မာဘူးလား။"</p> <p> </p> <p>ဓားကိုင်ထားသော တာအိုကျင့်ကြံသူ က စားပွဲကို လက်ဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ယုတ်မာတယ်၊ တကယ်ကို ယုတ်မာတာပဲ။ သူက ကိုယ်ကျိုးရှာတဲ့ သစ္စာဖောက် လူယုတ်မာ တစ်ယောက်ပဲ။"</p> <p>ရွှေခွက်ကျောင်းတော်သား က ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ က မျက်မမြင်ကူ ဟာ သစ္စာဖောက်တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်လေ။ သူက တကယ်တော့ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ တရားမျှတတဲ့ သိုင်းလောက ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး ယုတ်မာတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကြံစည်ကာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေကို တိတ်တဆိတ် ကျူးလွန်နေခဲ့တာ။ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ က လက်ရှိမှာ မျက်မမြင်ကူ ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေတယ်၊ သူ့ခေါင်းက ငွေစင် တစ်သောင်း တန်တယ်လေ။"</p> <p>ပထမဆုံး စကားပြောခဲ့သော ထွားကြိုင်းသည့် လူက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။</p> <p> "ကျစ်၊ ကျစ်။ အဲ့ဒီ ယုတ်မာတဲ့ မိန်းမ ယန်ချင်းတုန်း လိုပဲ သူလည်း သေသင့်တယ်၊ သေသင့်တယ်။"</p> <p>ရွှေခွက်ကျောင်းတော်သား က သူ၏ ဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ရာ အနည်းငယ် မူးနေပုံရပြီး ယိမ်းယိုင်ကာ စားပွဲကို မှီလိုက်ပြီးနောက် ထောင့်တစ်နေရာဆီသို့ ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော့် မိတ်ဆွေ သုံးယောက်၊ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အမြင်လေးတွေကို မဝေမျှချင်ဘူးလား။"</p> <p>လူတိုင်း၏ အကြည့်များက ထောင့်တစ်နေရာရှိ လူသုံးယောက်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိသွားကြ၏။ ကူချူတုန်းက မလှုပ်ရှားသော်လည်း သူမ၏ လက်က ဓားရိုးပေါ်တွင် ရှိနေလေသည်။ ယန်ချင်းတုန်း လည်း မလှုပ်ရှားသော်လည်း သူမ၏ လက်ကလည်း ဓားရိုးပေါ်တွင် ရှိနေလေသည်။ ကူမော့ တစ်ယောက်သာ ဝိုင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ သောက်နေပြီး သူလည်း စကားမပြောခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လေထုမှာ အလွန် တင်းကျပ်နေ၏။ ခန်းမထဲတွင် တိတ်ဆိတ်နေပြီး အပြင်ဘက်မှ လေနှင့် နှင်းသံများက ပိုမို ကျယ်လောင်လာသကဲ့သို့ ထင်ရလေသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကူမော့က ဝိုင်အိုးထဲမှ ဝိုင်ကို အကုန်သောက်လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> "နျဲ့တုန်းလျို ရောက်နေပြီလား။"</p> <p>ထွားကြိုင်းသော လူက ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> "မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် နျဲ့ က ဘယ်လောက်တောင် ကြီးကျယ်တဲ့ သူရဲကောင်း တစ်ယောက်လဲ။ မင်းလို လူယုတ်မာ တစ်ယောက်က သူ့ကို တွေ့ရဲသေးတယ်ပေါ့။"</p> <p>"ဟား။"</p> <p>ယန်ချင်းတုန်းက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ရာ သူမ၏ ရယ်မောသံတွင် လှောင်ပြောင်မှုများနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတယ်၊ လုံးဝကို ရယ်စရာကောင်းတယ်။"</p> <p>ထွားကြိုင်းသော လူမှာ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး ယန်ချင်းတုန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆဲရေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သစ္စာဖောက်၊ ကိုယ့်အဖေကို ပြန်သတ်တဲ့ ဒီ ယုတ်မာတဲ့ မိန်းမ၊ မင်းက ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့ ငါ့ကို ရယ်နေတာလဲ။ ငါက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား။"</p> <p>ယန်ချင်းတုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"ရှင်က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ သေချာပေါက် သိတာပေါ့၊ သံလက်သီးဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖန်ရီရှုံး လေ။"</p> <p>ဖန်ရီရှုံးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့ကို သိနေလျက်နဲ့ ငါ့ကို ရယ်ရဲသေးတယ်ပေါ့။ ငါ ဖန်ရီရှုံး ဟာ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ပြီး သိက္ခာရှိရှိ နေထိုင်လာခဲ့တာ။ မင်းလို ယုတ်မာတဲ့ လူယုတ်မာ တစ်ယောက်က ငါ့ကို ရယ်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ။"</p> <p>ယန်ချင်းတုန်းက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အခန်းထဲရှိ သူရဲကောင်း တစ်စုကို လက်ညှိုးထိုးကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ရှင့်ရဲ့ မျက်ကန်းနေမှုကို ကျွန်မ ရယ်တာပါ။ ကျွန်မက ရှင် ဖန်ရီရှုံး ကို ရယ်တာတင် မကဘူး၊ ဒီအခန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ သူရဲကောင်း ဆိုတဲ့ သူတွေ အားလုံးကိုပါ ရယ်တာပါ၊ အားလုံးက မျက်ကန်းတွေချည်းပဲ၊ တကယ့် သူရဲကောင်းတွေကို လူယုတ်မာတွေလို့ ထင်ပြီး လူယုတ်မာတွေကိုတော့ သူရဲကောင်းတွေလို့ ထင်နေကြတာ။"</p> <p>ဖန်ရီရှုံးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။"</p> <p>ယန်ချင်းတုန်းက အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မက ကျွန်မရဲ့ နာမည်ကို ရှင်းလင်းဖို့အတွက် တုန်းလင်ခရိုင် ကနေ ထိုက်အန်းခရိုင် အထိ အခက်အဲတွေ အများကြီးကို ခံစားပြီး ထွက်ပြေးလာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ယွင်ကျိုးနယ် က သူရဲကောင်း အားလုံးက မျက်ကန်းတွေချည်းပဲ၊ အဲ့ဒီ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် လူယုတ်မာ နျဲ့တုန်းလျို ကို သူရဲကောင်း တစ်ယောက်အနေနဲ့ အသိအမှတ်ပြုနေကြတယ်။ ကျွန်မအဖေ ယန်ရှန်တုန်း က အဲ့ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာတောင် အဲ့ဒီ သစ္စာဖောက် နျဲ့တုန်းလျို ရဲ့ သတ်ဖြတ်တာကို ခံလိုက်ရပြီး ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာ၊ အဲ့ဒါတောင် ရှင်တို့ အားလုံးရဲ့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတာကို ခံနေရသေးတယ်။ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ရှင်တို့ထဲက ဘယ်နှစ်ယောက်က ကျွန်မအဖေဆီကနေ ကျေးဇူးတွေ ခံစားခဲ့ရဖူးလဲ၊ အခုကျတော့ ကျွန်မအဖေ အသတ်ခံရတဲ့ အမှန်တရားကို လျစ်လျူရှုပြီး ကျွန်မကို သတ်ဖို့ ဒီကို လာကြတယ်ပေါ့။ ကျွန်မကို လာသတ်ကြတယ်ပေါ့။"</p> <p> </p> <p>ဖန်ရီရှုံးသည် ယန်ရှန်တုန်းထံမှ ကြီးမားသော ကျေးဇူးများကို ခံစားခဲ့ရသူများထဲတွင် တစ်ဦး အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ ယန်ချင်းတုန်း၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီး အထူးသဖြင့် ယန်ချင်းတုန်းက ထိုနောက်ဆုံး မေးခွန်းနှစ်ခုကို မေးလိုက်သောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် လူအုပ်ထဲမှ သြရှရှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>"ရှက်စရာမကောင်းတဲ့ မိန်းမယုတ်၊ မင်းက သေတော့မှာကိုတောင် ငြင်းခုန်ဖို့ ကြိုးစားနေသေးတယ်ပေါ့။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် နျဲ့ ကိုတောင် အကွက်ဆင်နေသေးတယ်။ ဘယ်လောက်တောင် ရှက်စရာကောင်းလိုက်လဲ။ မင်းက တကယ်ကို ဖာသည်မ တစ်ယောက်၊ ပြည့်တန်ဆာမ တစ်ယောက်ပဲ။ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း က အဲ့ဒီ လူယုတ်မာတွေက မင်းကို စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်လို့လား။"</p> <p> </p> <p>ယန်ချင်းတုန်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွား၏။ ဤစကားများမှာ တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းလှသည်။ ယန်ချင်းတုန်းသည် သိုင်းလောကတွင် လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း သူမသည် မိန်းမငယ်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်နေသေးသည်။ လူပုံလယ်တွင် သူမ၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို စော်ကားခံရခြင်းမှာ တကယ်ကို ယုတ်မာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ခွေးခြေခုံလေးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကူမော့က ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> "မိတ်ဆွေ၊ ဒီလို အခြေအနေမှာ အဆိုးဆုံးကတော့ ကျွန်တော်တို့ အချင်းချင်း သတ်ကြတာပဲလေ။ မိန်းမငယ်လေး တစ်ယောက်ကို ဒီလို စော်ကားတာက မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား။"</p> <p>သြရှရှ အသံက ထပ်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>"ဟေ့၊ ဖောက်ပြန်တဲ့ စုံတွဲလေးပဲ။ အဲ့ဒီ မိန်းမယုတ် ကို အဲ့ဒီလောက် ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ ခွေးကောင်၊ မင်းက ချန်ယွီရှန်း ရဲ့ နေရာကို ဆက်ခံလိုက်ပြီလား။ တိရစ္ဆာန်တွေ၊ မင်းတို့က ကိုယ့်ညီမ အရင်းကိုတောင် ချမ်းသာပေးမှာ မဟုတ်ဘူး မလား။"</p> <p>ကူမော့သည် အစပိုင်းတွင် သိပ်ပြီး ဒေါသမထွက်ခဲ့သော်လည်း ထိုလူ၏ စကားများက သူ၏ ညီမငယ် ကူချူတုန်းကို စော်ကားလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ဒေါသပေါက်ကွဲသွားလေသည်။ သူက ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။</p> <p>"သတ္တိမရှိတဲ့ ခွေးကောင်၊ ထွက်ခဲ့စမ်း။"</p> <p>ဤဟိန်းဟောက်သံမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှပြီး တည်းခိုခန်းမှာ ပြိုကျတော့မည့်အလား တုန်ခါသွားလေသည်။ လူအများအပြားမှာ သူတို့၏ နားထဲတွင် အူသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ခေါင်းထဲတွင် မူးဝေသွားကာ သူတို့၏ ရင်ဘတ်ကို တူကြီး တစ်လက်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ သူတို့၏ သွေးများ ထိန်းချုပ်မရဘဲ ဆူပွက်လာပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူရော်သွားကာ အနောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားကြလေသည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ကူမော့က သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ နဂါးဖမ်းနည်းစနစ် ၏ မမြင်ရသော စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ မမြင်ရသော နဂါးတစ်ကောင်က ဟိန်းဟောက်ပြီး လေထဲတွင် လူးလှိမ့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ၎င်း၏ အော်သံမှာ ရှည်လျားပြီး ကြောက်မခန်းလိလိ ဖြစ်နေလေသည်။ လူအုပ်ကြီးက အော်ဟစ်သံမှ သတိမဝင်လာခင်မှာပင် ချွန်မြမြ မေးစေ့နှင့် မျောက်မျက်နှာရှိသော လူတစ်ယောက် လူအုပ်ထဲမှ လွင့်စင်လာလေသည်။</p> <p>သူ၏ ခြေလက်များမှာ အရိုင်းအစိုင်းလို လှုပ်ရှားနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူက ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အား၏ တင်းကျပ်စွာ တုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား ကူမော့ထံသို့ တိုက်ရိုက် လွင့်ပျံလာရန် အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးခံလိုက်ရလေသည်။ ထိုလူမှာ ကူမော့၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ကျရောက်လာပြီး မျက်နှာမှာ သွေးဆင်းရောင် ကင်းမဲ့နေကာ မူးယစ်နေသူအလား ယိမ်းယိုင်နေလေသည်။</p> <p>ထိုလူကို မြင်သောအခါ ယန်ချင်းတုန်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ရှန်ကျန့်၊ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ ခေတ်တုန်းက ငါ မင်းကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့တာပဲ။ မင်း ယန်လီကောင်း ကို ငွေစင် သုံးထောင် အကြွေးတင်ပြီး လက်ပြတ်တော့မယ့် အချိန်တုန်းက မင်းကို ငါ ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်။ မင်းအမေ နေမကောင်းဖြစ်တော့လည်း ဆေးဖိုးကို ငါ ပေးခဲ့တာလေ။ ဒီနေ့ မင်းက ငါ့ကို ဒီလို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့။"</p> <p>ကူမော့က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလူက ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ ကလား။"</p> <p>ယန်ချင်းတုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> "ဟုတ်တယ်၊ ဌာနချုပ် က ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ပါ။"</p> <p>ကူမော့က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လူယုတ်မာ၊ မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် မင်း ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ စကားကို ငါ့ရှေ့မှာ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောကြည့်စမ်း။"</p> <p>ထိုလူက ကူမော့ကို ကြည့်ပြီး ဆက်မပြောရဲတော့ချေ။ သူ အရမ်း ကြောက်သွားသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားလေသည်။</p> <p>ကူမော့က ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်။"</p> <p>ကူမော့က ထိုလူကို ကန်ထုတ်လိုက်ရာ တည်းခိုခန်း အပြင်ဘက်သို့ လွင့်ပျံသွားလေသည်။ လေထဲတွင် သွေးများ ပန်းထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျကာ အကြိမ်အနည်းငယ် လိမ့်သွားပြီးနောက် ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။ သူ သေသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် တည်းခိုခန်းထဲရှိ လူအချို့က သူတို့၏ လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြ၏။ သူတို့မှာ ရှန်ကျန့် နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ မှ အဖွဲ့ဝင် အချို့ ဖြစ်ကြသည်။ လူငယ်များအနက် တစ်ဦးက ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖော်နှစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>"လူယုတ်မာတွေ။ ပထမဆုံး မင်းတို့က သိုင်းလောကက သူရဲကောင်း အားလုံးရှေ့မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် နျဲ့ ကို အကွက်ဆင်တယ်။ အခု လူတွေကိုတောင် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရဲသေးတယ်ပေါ့။ ယွင်ကျိုးနယ် သိုင်းလောက မှာ လူမရှိတော့ဘူးလို့ မင်းတို့ တကယ် ထင်နေတာလား။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တို့၊ ဒီလို ရင်ဘတ်မရှိ၊ သစ္စာမရှိ၊ မရိုသေတဲ့ သစ္စာဖောက်တွေ အကြောင်း ဘာများ ပြောစရာ ရှိသေးလို့လဲ။ အားလုံး ရှေ့တက်ပြီး သူတို့ကို သတ်ကြစို့။"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် လူအုပ်ထဲမှ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော လူတစ်စုက တရားမျှတသော လူများကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး အလစ်အငိုက် ဖမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အော်ဟစ်သံများနှင့် တိုက်ခိုက်သံများ ရောယှက်သွားပြီး စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များ နေရာအနှံ့ လွင့်ပျံသွားကာ ခွက်များနှင့် ပန်းကန်များ ကြေမွသွားပြီး တည်းခိုခန်းမှာ လုံးဝ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပရမ်းပတာ အခြေအနေတွင် တိုက်ခိုက်သူများက သူတို့၏ အပြင်ဝတ်ရုံများကို ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ၏ ဝတ်စုံများ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ယန်ချင်းတုန်းနှင့် ကူမော့တို့ကို လှမ်းအော်လိုက်၏။</p> <p>"ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် ယန်၊ ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် ကူ။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ညီအစ်ကိုတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဒီလူအုပ်စုကို ကျွန်တော်တို့ ကြောက်စရာ လိုလို့လား။ မြန်မြန်၊ တရားမျှတပါတယ်လို့ ဟန်ဆောင်နေတဲ့ ဒီ ကြောင်သူတော်တွေကို သတ်ကြစို့။"</p> <p>ထိုလူမှာ အရပ်ရှည်ပြီး ထွားကြိုင်းကာ မျက်နှာတွင် လိမ်ကောက်နေသော အမာရွတ်များ အပြည့်ရှိလေသည်။ ရှည်လျားသော အမာရွတ်ကြီး တစ်ခုက သူ၏ နဖူးမှသည် ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို ဖြတ်ကာ ပါးပြင်အထိ ရောက်နေပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို ကန်းသွားစေကာ မှောင်မည်းနေသော မျက်လုံးအိမ် တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ရက်စက်ပြီး ကြမ်းကြုတ်ကာ မြင်ရသူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။</p> <p>တစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အဲ့ဒါ မျက်နှာမဲ့ သရဲတစ္ဆေ ဖန်မင်ရှန်း ပဲ။"</p> <p>နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ထပ်အော်လိုက်၏။</p> <p> "ကူမော့၊ ခွေးကောင်။ ယန်ချင်းတုန်း၊ ခွေးမ။ မင်းတို့က လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း နဲ့ တကယ်ကို ပူးပေါင်းနေတာပဲ။"</p> <p> </p> <p>ထွားကြိုင်းသော လူက သူ၏ မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီးနောက် လိမ်ကောက်နေသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အလွန် မှတ်မိလွယ်လေသည်။ သူသည် မကြာသေးမီက တုန်းရှန်းခရိုင် တွင် အလွန် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားနေသော လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်း ဝင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယန်ရှန်တုန်း ၏ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော အချစ်ရေး ရှုပ်ထွေးသည့် သခင်လေး ဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် မိစ္ဆာ ချန်ယွီရှန်း ၏ လက်အောက်ရှိ ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ပရမ်းပတာ တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု စတင်သွားလေပြီ။ တည်းခိုခန်း တစ်ခုလုံးတွင် တိုက်ပွဲခေါ်သံများ၊ လက်နက်ချင်း ထိခိုက်သံများနှင့် စားပွဲများ၊ ကုလားထိုင်များ ပြုတ်ကျသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လုံးဝ ပရမ်းပတာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။ မီးခိုးငွေ့များက လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲနေ၏။ ဤကျဉ်းကျပ်သော နေရာလေးတွင် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယန်ချင်းတုန်း၊ ကူမော့၊ လူယုတ်မာတွေ။"</p> <p> </p> <p>"ယန်ချင်းတုန်း၊ လူယုတ်မာမ၊ မင်းက ငါတို့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေသေးတယ်ပေါ့။"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ကို သတ်။"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save