Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းနှင့် သက်သေပြခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"မဟုတ်ဘူး။"</p> <p>"ကောင်းပြီ။" </p> <p>ရှန်ပိုင်ကရှန်ပိုင်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အကြာကြီး ချလိုက်ပြီး တရားမျှတသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သိုင်းပညာရှင်တို့။ ရန်စန်းနျန်နဲ့ ထန်ပုရိတို့ရဲ့ အာမခံချက်က မလုံလောက်ဘူးလို့ ခင်ဗျားတို့ ပြောနေကြမှတော့ ကျွန်တော့်ကိုပါ ထည့်လိုက်ကြပါ။ ကျွန်တော် ရှန်ပိုင်ကလည်း ကူမော့ဟာ မိစ္ဆာလူယုတ်မာ တစ်ယောက် လုံးဝ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်နဲ့ အာမခံပါတယ်။ ကျွန်တော် ရှန်ပိုင်ကရော အာမခံပေးဖို့ အရည်အချင်း ရှိသလားဆိုတာ သိချင်မိပါတယ်ဗျာ။"</p> <p>လူအုပ်ကြီးမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p>ရှန်ပိုင်သည် ရန်စန်းနျန်နှင့် ထန်ပုရိတို့နှင့် မတူညီပေ။ သူသည် သိုင်းလောကတွင် အလွန် နာမည်ကြီးသော သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း သာမန်မဟုတ်ပေ - သူသည် သိုင်းဆရာကြီး ရဲ့လျိုယွင်၏ တပည့်ရင်းဖြစ်သလို၊ ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း၏ ဒုတိယမျိုးဆက် တပည့်များအနက် ဒုတိယအကြီးဆုံးလည်း ဖြစ်လေသည်။ ဤအဆင့်အတန်း နှစ်ခုစလုံးမှာ ယွင်ကျိုးနယ်တွင်သာမက ကန်းနိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးရှိ သိုင်းလောကတွင်ပါ အလွန် မြင့်မားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရောက်ရှိနေသူများက ကျေနပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မကျေနပ်သည်ဖြစ်စေ ရှန်ပိုင်တွင် အရည်အချင်း မရှိဟု မည်သူကမျှ မပြောဝံ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယင်ထျန်းရဲ့၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ရှန်ပိုင်အနေဖြင့် ကူမော့ကို ကာကွယ်ရန် ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်း သူ မြင်နိုင်လေသည်။ သူက ရှန်ပိုင်နှင့် ဆက်လက် ငြင်းခုံမနေတော့ဘဲ ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်ကြီးဖြစ်သူ ရှန်ပုယွီဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်ပူးဆုပ် အရိုအသေပေးလျက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"သိုင်းသူရဲကောင်း ရှန်။ ခင်ဗျားတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ လုပ်ရပ်က ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ ကူမော့က မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က လူဖြစ်ပြီး၊ ယန်ချင်းတုန်းကလည်း ကိုယ့်အဖေကို သတ်ခဲ့တဲ့ သစ္စာဖောက် တစ်ယောက်လေ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ သွေးကြွေးတွေ အများကြီး ရှိနေပြီ။ ကူမော့ရဲ့ လက်မှာ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေရဲ့ သွေးတွေ ဘယ်လောက်တောင် ပေကျံနေပြီလဲ။ သူတို့ရဲ့ အလောင်းတွေတောင် မအေးသေးပါဘူး။ ရန်သူက ကျွန်တော်တို့ ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရှိနေတာကို၊ ချန်လန်ဓားဂိုဏ်းက မိစ္ဆာလူယုတ်မာ အနည်းငယ်အတွက်နဲ့ ယွင်ကျိုးနယ်ရဲ့ တရားမျှတတဲ့ လမ်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။"</p> <p> </p> <p>ရှန်ပုယွီ၏ မျက်နှာထားမှာလည်း အလွန် ဆိုးရွားနေ၏။ သူက ရှန်ပိုင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အလွန် ဒေါသထွက်နေလေသည်။ နေ့ခင်းပိုင်းက ချန်းဒန်မြို့လေးတွင် ကူမော့နှင့် အခြားသူများ၏ တည်နေရာကို သတင်းရရှိချိန်တွင် ရှန်ပိုင်က သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာရန် အစပျိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ခုခု ဖြစ်လာမည်ကို သူ စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း ရှန်ပိုင်က လိုက်လာရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခဲ့လေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း ရှန်ပိုင်ကို စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ရန် သူ အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးခဲ့၏။ ရလဒ်အနေဖြင့်မူ ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်လာခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ချန်လန်ဓားဂိုဏ်းသည် ယွင်ကျိုးနယ် သိုင်းလောက၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း အခြားဂိုဏ်းများနှင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သခင်နှင့် ကျွန် ဆက်ဆံရေးမျိုး မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ နာမည်ဂုဏ်သတင်း၊ မျက်နှာနှင့် စည်းကမ်းများအပေါ်တွင် ပိုမို အခြေခံလေသည်။ ရှန်ပိုင်၏ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ရပ်များကြောင့် တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားပါက ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ပြီး အခြေအနေ အကျယ်ကြီးကို လျစ်လျူရှုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ရှန်ပုယွီက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ညီငယ် ရှန်၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်နဲ့လေ..."</p> <p>ရှန်ပိုင်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ရှန်။ ကူမော့က ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့အပေါ် အခုလို မတရား စွပ်စွဲခံနေရတာကို ကျွန်တော် ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော့် အသက်နဲ့ ကျိန်ဆိုပါတယ်၊ သူက မိစ္ဆာလူယုတ်မာ တစ်ယောက် လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကိစ္စပါ၊ ဂိုဏ်းနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။ အစ်ကိုကြီး ကြိုက်သလို စီစဉ်နိုင်ပါတယ်"</p> <p>ရှန်ပိုင်က သူ၏ ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ဒါနဲ့ ပြောဖို့ မေ့လို့။ အကယ်၍ ကျွန်တော် ဒီနေ့ ဒီမှာ သေသွားခဲ့ရင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဓားကို ကျွန်တော့် ဆရာဆီ ပြန်ယူသွားပေးပါ"</p> <p> </p> <p>ရှန်ပုယွီ: "..."</p> <p>မင်းရဲ့ ဆရာက ရဲ့လျိုယွင် ဆိုတာကို ငါ့ကို သတိပေးနေစရာ မလိုပါဘူး....</p> <p>ရှန်ပိုင်က ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါနဲ့ အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်အတွက် စကားလေး နည်းနည်းလောက် ပါးပေးပါဦး။ ကျွန်တော့် ဆရာကို ပြောပေးပါ၊ သူ့ရဲ့ တပည့်ရင်း ရှန်ပိုင်က မရိုမသေ ဖြစ်ခဲ့မိလို့ သူ့ရဲ့ အိုမင်းတဲ့ အချိန်မှာ မပြုစုပေးနိုင်တော့ဘူးလို့။ သူ့ကိုယ်သူ ဂရုစိုက်ဖို့လည်း ပြောပေးပါဦး"</p> <p> </p> <p>ရှန်ပုယွီ: "..."</p> <p> </p> <p>သူက တပည့်ရင်း ဆိုတာကိုတောင် ထည့်ပြောနေသေးတယ်....</p> <p>ထို့နောက် ရှန်ပိုင်က ဆက်ပြောလေသည်။</p> <p> "ပြီးတော့ ညီမလေးကိုလည်း ပြောပေးပါဦး၊ အစ်ကိုကြီးရဲ့ ဆရာ၊ ကျွန်တော်တို့ ချန်လန်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ချီထျန်းရှူး ရဲ့ သမီးဖြစ်တဲ့ ချီလင်လင် ကိုပေါ့... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ထပ်စာချုပ်ကို နောက်ဘဝမှာ ဆက်ကြတာပေါ့လို့"</p> <p>ရှန်ပုယွီ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ခါသွားပြီး သူက ယင်ထျန်းရဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "သခင်ကြီး ယင်။ ကျွန်တော့် အမြင်အရတော့ ဆုံးဖြတ်ချက် မချခင်မှာ ကူမော့ ပြောစရာ ရှိတာကို အရင် နားထောင်ကြည့်သင့်တယ် ထင်တယ်။ အကယ်၍ သူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှင်းပြနိုင်ဘူး ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ရှန်ပိုင်ကို ဖမ်းဆီးပြီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် သူရဲကောင်းတွေအတွက် ပြဿနာ မဖြစ်အောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ကူမော့က တကယ်ပဲ အကွက်ဆင် ခံထားရတာ ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက လူသတ်သမားရဲ့ အားပေးအားမြှောက်ပြုသူတွေ ဖြစ်မကုန်ကြဘူးလား။ အဲ့ဒါတင် မကဘူး၊ ကျွန်တော်တို့က မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ အသုံးချခံ ဖြစ်သွားမယ် ဆိုရင်တော့ ဒါက သိုင်းလောကမှာ ရယ်စရာ အကြီးကြီး ဖြစ်သွားမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့၏ မျက်နှာထား အေးစက်သွားပြီး သူက ချက်ချင်း ပြန်လည် တုံ့ပြန်ချင်နေ၏။</p> <p>သို့သော် ရှန်ပုယွီက စုဝေးနေသော တရားမျှတသည့် သူရဲကောင်းများကို လှည့်ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခု ကူမော့က ဒီမှာ ဝိုင်းရံခံထားရတာပဲလေ၊ ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်မယ် ဆိုရင်တောင် ခဏလောက် ထပ်စောင့်ရတာက ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ သူ ဘာပြောမလဲ ဆိုတာ နားထောင်ကြည့်ကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို သိုင်းသူရဲကောင်း ရှန် ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ကြတာပေါ့။" "အဲ့ဒီ လူယုတ်မာကို စကားအနည်းငယ် ပြောခွင့်ပေးတာက ပြဿနာ မရှိပါဘူး။"</p> <p>ချန်လန်ဓားဂိုဏ်း၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရှန်ပုယွီက ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီဖြစ်ရာ မည်သူကမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မပြုကြတော့ချေ။</p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့ တစ်ယောက်သာ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်နေ၏။</p> <p> "ခင်ဗျားက ဆုံးဖြတ်ပြီးသားကြီးကို၊ ငါ့ကို ဘာလို့ လာမေးနေသေးတာလဲ။"</p> <p>ရှန်ပုယွီက ကူမော့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကူမော့။ မင်းက မတရား စွပ်စွဲခံရတယ်လို့ ပြောနေမှတော့၊ မင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် ရှင်းပြချက် ရှိရမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။"</p> <p>ရှန်ပိုင်က သူ၏ ဓားကို ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ကူမော့၏ ဘေးသို့ ခြေနှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်ကာ ရပ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အစ်ကိုကူ၊ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောပါ။ စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ရှန်က အစ်ကို့အတွက် တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ပေးပြီး အစ်ကို့ရဲ့ နာမည်ကို သေချာပေါက် ရှင်းလင်းပေးပါလိမ့်မယ်။"</p> <p>ရှန်ပုယွီကမူ ဘာမှ မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။</p> <p>ကူမော့က ရှန်ပိုင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်ပူးဆုပ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ကူချူတုန်းကို လှမ်းခေါ်လိုက်၏။</p> <p> "ချူတုန်း၊ အဲ့ဒီ ခေါင်းနှစ်လုံးကို ထုတ်ခဲ့။"</p> <p>ချက်ချင်းပင် ကူချူတုန်းသည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သော တည်းခိုခန်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး စာအုပ်သေတ္တာ တစ်လုံးကို ယူလာကာ အဝတ်ဖြင့် ထုပ်ထားသော ခေါင်းနှစ်လုံးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ သွန်ချလိုက်လေသည်။ သူမက အဖြူရောင် အဝတ်ကို ဖြည်လိုက်ရာ တာအိုလူဝကြီးနှင့် တာအိုလူပိန်လေးတို့၏ ခေါင်းများ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ဆောင်းရာသီ ဖြစ်သဖြင့် ထိုခေါင်းများမှာ ပုပ်ပွခြင်း မရှိသေးဘဲ အတော်လေး ကောင်းမွန်စွာ ကျန်ရှိနေသေး၏။</p> <p>ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ခင်ဗျားတို့ထဲက တချို့က ဒီခေါင်း နှစ်လုံးကို မှတ်မိကြလိမ့်မယ် ထင်တယ်။ ဒါက လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်းက ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ တာအိုလူဝကြီးနဲ့ တာအိုလူပိန်လေး တို့ပဲ။ ဒီဇင်ဘာလ ၁၆ ရက် ညတုန်းက ကျွန်တော့်ညီမနဲ့ ကျွန်တော် ဝေါ့နျူတောင်ကို ဖြတ်သွားရင်း ယန်ချင်းတုန်းနောက်ကို လိုက်နေတဲ့ ဒီလူနှစ်ယောက်နဲ့ ဆုံခဲ့တာပါ"</p> <p>ကူမော့က အဲ့ဒီနေ့က ဝေါ့နျူတောင်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြပြီးနောက် နိဂုံးချုပ်လိုက်၏။</p> <p>"ဒီဇင်ဘာလ ၁၆ ရက်နေ့တုန်းက ကျွန်တော်က ဝေါ့နျူတောင်မှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ ခင်ဗျားတို့ လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဘယ်မှာ ရှိနေလဲ ဆိုတာကို ဖုံးကွယ်ထားတာ မရှိပါဘူး။ အဲ့ဒီတော့ ထိုက်အန်းခရိုင်ကို သွားပြီး ဝူထုံဂိုဏ်းက လူတွေကို သတ်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ ဘယ်လိုလုပ် အချိန်ရှိမှာလဲ"</p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့က အေးစက်စက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> "အဲ့ဒါက မင်းဘက်က ပြောနေတာပဲလေ။ ဒီခေါင်း နှစ်လုံးက မင်းတို့ရဲ့ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်းက ယုံကြည်မှု ရအောင်လို့ တမင် လုပ်ထားတာလား ဘယ်သူ သိမှာလဲ။ မင်းက ဝေါ့နျူတောင်မှာ လမင်းကိုးကွယ်ရာဂိုဏ်းက လူတွေကို သတ်ခဲ့တယ် ဆိုပါစို့၊ အဲ့ဒါကို ဘယ်သူက သက်သေပြနိုင်မှာလဲ။ ကျွန်တော်တို့က မင်းကို ဘာလို့ ယုံရမှာလဲ"</p> <p>ကူမော့က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ကျွန်တော်က ဝူထုံဂိုဏ်းက လူတွေကို သတ်ခဲ့တယ်လို့ ခင်ဗျား ပြောတာကလည်း ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အာဘော် သက်သက်ပဲ မဟုတ်လား"</p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း ကူမော့က ရှန်ပိုင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုရှန်၊ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့က လူတွေ ရောက်နေပြီလား"</p> <p>ကူမော့သည် မျက်မမြင်ဖြစ်သဖြင့် ဂိုဏ်းအသီးသီး၏ အလံများကို မမြင်ရပေ။ သူသည် ယင်ထျန်းရဲ့ကို မမှတ်မိသလို၊ မည်သူဖြစ်ကြောင်းလည်း မသိနိုင်ပေ။</p> <p>ရှန်ပိုင်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"မင်း အခုလေးတင် စကားပြောလိုက်တဲ့ သူက ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်၊ နန်ထင်စံအိမ်သခင် ယင်ထျန်းရဲ့ ပဲ"</p> <p>ကူမော့က ယင်ထျန်းရဲ့ကို ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အတော်ပဲ။ ကျွန်တော် ကူမော့က မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင် ဖြစ်တယ်လို့ ပထမဆုံး စပြီး စွပ်စွဲခဲ့တာက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ပဲ။ ခင်ဗျားမှာ မျက်မြင်သက်သေတွေ ရှိတယ်လို့ ပြောနေမှတော့၊ အဲ့ဒီ သက်သေတွေကို ထွက်လာခိုင်းပြီး ကျွန်တော်နဲ့ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ပေးရဲလား"</p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အနောက်ရှိ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်များကို ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်တာပေါ့။ ဝူထုံဂိုဏ်းက လူငယ်သူရဲကောင်း နှစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ချူယွမ်ကျိုး နဲ့ ရှောင်ဟန် တို့ကို ထွက်လာခဲ့ဖို့ ဖိတ်လိုက်စမ်း"</p> <p>ခဏအကြာတွင် ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်အချို့က ဝူထုံဂိုဏ်း ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်နှစ်ဦးကို လူအုပ်ထဲမှ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ကြလေသည်။ တစ်ဦးမှာ ပိန်ပါးပြီး အခြားတစ်ဦးမှာမူ အတော်လေး ထွားကြိုင်းလေသည်။ နှစ်ဦးစလုံး၏ အသွင်အပြင်မှာ အတော်လေး သာမန်သာ ဖြစ်သည်။ ဤနှစ်ဦးမှာ သိုင်းလောကတွင် နာမည်မကြီးသလို၊ ဝူထုံဂိုဏ်းအတွင်းမှာလည်း လူသိနည်းသော သူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့က သူတို့ကို လူတိုင်းနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။ ပိန်ပါးသော လူငယ်မှာ ချူယွမ်ကျိုး ဖြစ်ပြီး ထွားကြိုင်းသော လူငယ်မှာ ရှောင်ဟန် ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဝူထုံဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်၏ တပည့်ရင်းများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့က ရှောင်ဟန်နှင့် ချူယွမ်ကျိုးတို့ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> "သူရဲကောင်းလေး ရှောင် နဲ့ သူရဲကောင်းလေး ချူ။ ဒီနေ့မှာတော့ တရားမျှတတဲ့ သူရဲကောင်း အားလုံး ရှေ့မှာ၊ ကူမော့က ယန်ချင်းတုန်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဝူထုံဂိုဏ်းဝင်တွေကို သတ်ခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီနေ့က အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်ပြောပြပေးပါ။ အမှန်တရားကို ဂိုဏ်းအသီးသီးက သူရဲကောင်းတွေကပဲ ဆုံးဖြတ်ပေးပါလိမ့်မယ်"</p> <p>အသက် အနည်းငယ် ပိုကြီးသော ချူယွမ်ကျိုးက စုဝေးနေသော သူရဲကောင်းများကို လက်ပူးဆုပ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောပြလေသည်။</p> <p>"ဒီဇင်ဘာလ ၁၆ ရက် ညနေပိုင်းတုန်းက ကျွန်တော့်ဆရာက ကျွန်တော်တို့ တပည့် အများအပြားကို ဦးဆောင်ပြီး တာပေါင်တောင်ကို ဖြတ်သွားခဲ့တာပါ။ အချိန်က နောက်ကျနေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ဒီညအတွက် နားဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့ကြတယ်။ တောင်တွေ နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာမှာရှိတဲ့ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ ဘုရားကျောင်းတစ်ခုထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ယန်ချင်းတုန်းနဲ့ သွားဆုံခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ဆရာက သူမကို မှတ်မိတာနဲ့၊ ကိုယ့်အဖေကို ပြန်သတ်တဲ့ သစ္စာဖောက်ကို သတ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကိုယ်စား အရေးယူဖို့ ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်။"</p> <p>သူက ဆက်လက်၍ ရှင်းပြသည်။</p> <p> "ဒါပေမဲ့ ယန်ချင်းတုန်းက သိုင်းပညာ အရမ်း ပြောင်မြောက်တယ်လေ၊ ကျွန်တော်တို့ ဝူထုံဂိုဏ်းက လူအင်အား ပိုများပေမယ့် သူမကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ဘူး။ တိုက်ပွဲက အကျပ်အတည်း ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ကျွန်တော့်ဆရာက ရှောင်ဟန်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို စစ်ကူတောင်းဖို့ တိတ်တဆိတ် စေလွှတ်ခဲ့တယ်။"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ကူမော့နဲ့ သူ့ညီမက ဘုရားကျောင်း အပြင်ဘက်မှာ ပေါ်လာပြီး သူတို့ ကူညီပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့ကြတာ။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကြေးစားဓားသမား ကူမော့က အရမ်း နာမည်ကြီးနေပြီး သူက တရားမျှတမှုကို မြတ်နိုးတယ်ဆိုတဲ့ နာမည်က နေရာအနှံ့ ပျံ့နေတာလေ။ သူက မကောင်းမှုကို ရန်သူလို မုန်းတီးတယ်လို့ လူတိုင်းက ပြောနေကြတော့ ကျွန်တော်တို့ ဝူထုံဂိုဏ်းက လူတွေက သူ့ကို ဘာမှ သံသယ မဝင်ခဲ့ဘဲ လူယုတ်မာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကူမော့မှာ ယုတ်မာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။</p> <p> </p> <p>ကျွန်တော်တို့ သတိမထားမိတဲ့ အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူက ရုတ်တရက် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပဲ။ ကျွန်တော့်ဆရာက လုံးဝ အလစ်အငိုက် မိသွားပြီး သူ့ရဲ့ ကျောဘက်ကို ရိုက်ချက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံလိုက်ရလို့ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရသွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီနောက် ချက်ချင်းပဲ ကူမော့နဲ့ သူ့ညီမက လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်လာတော့ ကျွန်တော်တို့ အလစ်အငိုက် မိသွားကြတာပေါ့။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သေကုန်ကြပြီး ရှောင်ဟန်နဲ့ ကျွန်တော်ပဲ လွတ်အောင် ပြေးခဲ့ရတာပါ"</p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့က ဝင်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"သူတို့က ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ သွားဆုံလို့သာ အသက်ရှင်ခဲ့တာ။"</p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့က ဆက်ပြောသည်။</p> <p> "ဟုတ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီနောက် ဘာဖြစ်လဲဆိုတာကိုတော့ လူတိုင်း သိကြပါတယ်။ ကူမော့နဲ့ သူ့ရဲ့ အဖော်နှစ်ဦးက ရှောင်ဟန်နဲ့ ချူယွမ်ကျိုးတို့ကို တာပေါင်တောင် ခြေရင်းအထိ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြတာ၊ အဲ့ဒီမှာ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကင်းလှည့်တပည့်တွေနဲ့ သွားဆုံခဲ့လို့ သူတို့ ထွက်ပြေးသွားကြတာလေ။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင် အများအပြားက ကူမော့နဲ့ ကူချူတုန်းတို့ ဝူထုံဂိုဏ်းက သူရဲကောင်းလေး နှစ်ယောက်ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေတာကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြတာပါ။ အဲ့ဒီနောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ တာပေါင်တောင်ကို သွားပြီး အခင်းဖြစ်ပွားတဲ့ နေရာကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သေးတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အခြေအနေတွေက ရှောင်ဟန်နဲ့ ချူယွမ်ကျိုးတို့ ပြောတာနဲ့ တစ်ထပ်တည်း ကျနေပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယင်ထျန်းရဲ့က ကူမော့ကို ကြည့်ကာ အသံဩဩဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p>"ကူမော့။ မင်းမှာ ဘာများ ပြောစရာ ကျန်သေးလဲ။"</p> <p> ထို့နောက် သူက ရှန်ပိုင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သိုင်းသူရဲကောင်းကြီး ရှန်။ ခင်ဗျားက ဒီလူယုတ်မာဘက်ကနေ အာမခံပေးနေတုန်းပဲလား။ သူ့ရဲ့ လှည့်စားတာကို ခံနေရတုန်းပဲလား။"</p> <p>ရှန်ပိုင်က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ခင်ဗျားက စကားတွေ အကုန် ပြောသွားပေမယ့်၊ အစ်ကိုကူက ဘာမှ မပြောရသေးဘူးလေ။" သူက ကူမော့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကူ၊ အစ်ကို ပြောပါ။"</p> <p>ကူမော့က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်ပြီး အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒီလောက် စကားတွေ အများကြီး ပြောနေပေမယ့် ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ဘာသက်သေမှ မရှိသေးဘူးပဲ။"</p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> "လူတိုင်းက မျက်မြင်တွေ့နေတာကို၊ မင်းက ဘာသက်သေတွေ ထပ်လိုချင်သေးတာလဲ။"</p> <p>ကူမော့က အသံဩဩဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒါတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေချည်းပဲ။ ခင်ဗျားတို့က လူနှစ်ယောက်ကို ကြိုက်သလို ရွေးပြီး ကျွန်တော့်ကို လက်ညှိုးထိုးခိုင်းကာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က လူလို့ သတ်မှတ်လိုက်တာပဲလေ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့က တော်တော်လေး သတ္တိကောင်းတာပဲ။ နောင်ကျရင်ရော ခင်ဗျားတို့က လူနှစ်ယောက်ကို ကြိုက်သလို ရွေးပြီး ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ချီထျန်းရှူး ကို မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က လူလို့ လက်ညှိုးထိုးခိုင်းပြီး သူ့ကိုလည်း မိစ္ဆာတစ်ယောက်လို့ ပြောဦးမှာလား"</p> <p> </p> <p>ယင်ထျန်းရဲ့က ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။</p> <p>"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။ ကူမော့၊ ကျွန်တော်တို့ တရားမျှတတဲ့ သူရဲကောင်းတွေက ဒီနေ့မှာ မင်းရဲ့ လျှာအရိုးမရှိ စကားပြောနေတာကို နားထောင်ဖို့ ရောက်နေကြတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့က သိုင်းသူရဲကောင်း ရှန်ပိုင်ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားလို့သာ မင်းကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြဖို့ အခွင့်အရေး ပေးနေတာ။ အကယ်၍ မင်းသာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သက်သေမပြနိုင်ဘူး ဆိုရင်တော့ သိုင်းသူရဲကောင်း ရှန်တောင် မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြရမယ် ဟုတ်လား။ ကျွန်တော့်ရဲ့ သိုင်းပညာက အကောင်းဆုံး သက်သေပဲ။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်လေသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ခန့်မှန်းရခက်ပြီး မည်သူမျှ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရလောက်အောင် မြန်ဆန်လှပေသည်။ မည်သူမျှ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ကူမော့သည် ပေ နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့် အကွာသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိသွားပြီး ရှောင်ဟန်နှင့် ချူယွမ်ကျိုးတို့၏ အနားသို့ ကပ်သွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ဦး မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ကူမော့၏ လက်များက လျှပ်စီးအလား လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်ဖက်စီမှ သူတို့၏ လည်ပင်းများကို ဖမ်းဆွဲကာ အပေါ်သို့ မတင်လိုက်လေသည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်၏။</p> <p>"ဒီလို ဘာမှမဟုတ်တဲ့ အမှိုက် နှစ်ယောက်ကိုသာ ကျွန်တော် ကူမော့က တကယ် လိုက်သတ်ချင်တယ် ဆိုရင်၊ သူတို့က ကျွန်တော့် လက်ထဲကနေ ဘယ်လိုလုပ် လွတ်သွားနိုင်မှာလဲ"</p> <p>စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကူမော့က ထိုနှစ်ဦးကို ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်များထံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်လေသည်။ စူးရှသော လေတိုးသံနှင့်အတူ ရှောင်ဟန်နှင့် ချူယွမ်ကျိုးတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ကလေးသူငယ်တစ်ဦး၏ ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဟုန်ကို သယ်ဆောင်လျက် လူအုပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုနှစ်ဦးထံမှ ကြီးမားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အင်အားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ လိမ့်ဆင်းလာသော ဒီရေလုံးကြီးအလား၊ သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်နေသော ရေစီးကြောင်းကြီးအလား ဖြစ်နေလေသည်။ ၎င်း ကျရောက်သွားရာ နေရာတိုင်းရှိ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တပည့်များမှာ လုံးဝ မခုခံနိုင်ကြချေ။ ရှေ့ဆုံးတန်းမှ တပည့်များမှာ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လွင့်စင်သွားပြီး သူတို့နောက်ရှိ လူများကိုပါ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိကုန်ကြ၏။ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ငိုကြွေးသံများနှင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ရောယှက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီးမှာ ယိမ်းယိုင်လဲကျကုန်ကြပြီး အချို့မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ ခြေလက်များမှာ အရိုင်းအစိုင်းလို လှုပ်ရှားနေကြ၏။ အချို့မှာမူ တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦး စုပြုံဖိမိနေကြပြီး၊ အချို့မှာ ပေအတော်အတန် အကွာသို့ လွင့်စင်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျရင်း သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရလေသည်။ သူတို့ အသက်ရှင်သလား သေသွားသလား ဆိုသည်ကို မသိနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီခွေးကောင် နှစ်ယောက်က ကျွန်တော့် လက်ထဲကနေ လွတ်အောင် ပြေးနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း မရှိဘူး။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီနေ့က ခင်ဗျားတို့ ရှင်းရိမဟာမိတ်အဖွဲ့က ဘယ်သူတွေကများ ကျွန်တော် ကူမော့ကို အရှက်တကွဲ ထွက်ပြေးအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိလို့လဲ။ ရှေ့ကို ထွက်ခဲ့စမ်းပါ၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခွန်အားက ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ ကျွန်တော် စမ်းကြည့်ချင်လို့။"</p> <p> </p> <p>ကူမော့၏ အသံမှာ နဂါးတစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံအလား ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး၊ အသံလှိုင်းများမှာ တိမ်များကို ဖောက်ထွင်းကာ လိမ့်ဆင်းလာသော မိုးကြိုးသံအလား ကြီးမားသော အင်အားကို သယ်ဆောင်လာလေသည်။ အသံ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ လေထုမှာ အက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ တဝီဝီ မြည်ဟည်းနေပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သဲများနှင့် ကျောက်ခဲများမှာလည်း လွင့်ပျံလာကာ ရောက်ရှိနေသူ အားလုံး၏ မျက်စိများကို ကျိန်းစပ်သွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအသံကို ကြားလိုက်ရသူများမှာ လျှပ်စီးအလား မှင်သက်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အချို့မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားကြပြီး မျက်နှာများ ဖြူရော်ကာ ခြေထောက်များမှာ ထိန်းချုပ်မရဘဲ တုန်ယင်နေကြလေသည်။ အချို့မှာမူ သူတို့၏ နားများကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားကြသော်လည်း စူးရှသော အသံကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ သူတို့၏ ကလီစာများမှာ လူးလှိမ့်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။ အချို့မှာမူ သည်းခြေနှင့် အသည်းများ ပြတ်တောက်သွားသကဲ့သို့ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ သူတို့၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်နေသော ဖယောင်းတိုင်မီးအလား အားနည်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p>


Save